“Miss Kavanagh.” He extends a long-

“Miss Kavanagh.” He extends a long-fingered hand to me once I’m upright. “I’m Christian Grey. Are you all right? Would you like to sit?”
So young – and attractive, very attractive. He’s tall, dressed in a fine gray suit, white shirt, and black tie with unruly dark copper colored hair and intense, bright gray eyes that regard me shrewdly. It takes a moment for me to find my voice.
“Um. Actually–” I mutter. If this guy is over thirty then I’m a monkey’s uncle. In a daze, I place my hand in his and we shake. As our fingers touch, I feel an odd exhilarating shiver run through me. I withdraw my hand hastily, embarrassed. Must be static. I blink rapidly, my eyelids matching my heart rate.
“Miss Kavanagh is indisposed, so she sent me. I hope you don’t mind, Mr. Grey.”
“And you are?” His voice is warm, possibly amused, but it’s difficult to tell from his impassive expression. He looks mildly interested, but above all, polite.
“Anastasia Steele. I’m studying English Literature with Kate, um… Katherine… um… Miss Kavanagh at Washington State.”
“I see,” he says simply. I think I see the ghost of a smile in his expression, but I’m not sure.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

"มิสคาวานอจห์" เขาขยายมือมือไวลองกับผมเมื่อผมตรง "ฉันเป็นคริสเตียนเทา มีคุณต้องทั้งหมดหรือไม่ คุณอยากนั่งหรือไม่"ดังนั้น หนุ่ม – และน่าสนใจ น่าสนใจมาก เขาได้สูง แต่งตัวในชุดสีเทาดี เสื้อขาว และสีดำผูกกับวินัยเข้มผมสีทองแดงเข้ม สดใสสีเทาตาที่เกี่ยวกับฉัน shrewdly ใช้เวลาครู่ฉันหาเสียงของฉัน"อึม จริง – "ฉัน mutter ถ้าผู้ชายคนนี้กว่าสามสิบ แล้วฉันเป็นลุงของลิง ดึก ฉันทำมือในของเขา และเราจับ นิ้วมือสัมผัส ฉันรู้สึกแปลก ๆ ต้องศิวะวิ่งผ่านฉัน ถอนมือรีบ อับอาย ต้องคง ฉันกะพริบอย่างรวดเร็ว เปลือกตาของฉันตรงกับอัตราการเต้นหัวใจของฉัน"มิสคาวานอจห์ได้ indisposed เพื่อเธอส่งให้ฉัน ฉันหวังว่า คุณไม่ทราบ นายสีเทา""และคุณ" เสียงของเขาได้อบอุ่น เพลิดเพลินอาจจะ แต่ของยากที่จะบอกจากนิพจน์ของเขาเฉย ๆ เขาดู สนใจ mildly แต่ข้าง บนทั้งหมด สุภาพ"อนาสตาเซีย Steele ฉันกำลังเรียนวรรณคดีอังกฤษกับเคท อึม... แคทเธอรีน...อึม... นางสาวคาวานอจห์ที่รัฐวอชิงตัน""เห็น เขากล่าวเพียง ผมคิดว่า เห็นผียิ้มในนิพจน์ของเขา แต่ฉันไม่แน่ใจ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

"วานากห์นางสาว." เขาขยายมือยาวมือไวกับผมครั้งหนึ่งผมตรง "ผมคริสเตียนสีเทา คุณทุกคนใช่มั้ย? คุณต้องการที่จะนั่ง "?
ดังนั้นหนุ่ม - และน่าสนใจที่น่าสนใจมาก เขาสูงในชุดสูทสีเทาดี, เสื้อเชิ้ตสีขาวและเน็คไทสีดำที่มีผมสีทองแดงเข้มและรุนแรงเกเรตาสีเทาสดใสที่ว่าฉันชาญฉลาด มันต้องใช้เวลาสักครู่สำหรับผมที่จะได้พบกับเสียงของฉัน.
"อืม Actually- "ผมพูดพึมพำ ถ้าผู้ชายคนนี้มีมากกว่าสามสิบแล้วฉันลุงลิง ในความงุนงงผมวางในมือของฉันของเขาและเราเขย่า ขณะที่นิ้วมือของเราสัมผัสผมรู้สึกสั่นแปลกที่ทำให้ดีอกดีใจวิ่งผ่านฉัน ผมถอนมือของฉันรีบอาย ต้องเป็นแบบคงที่ ฉันกระพริบตาอย่างรวดเร็วเปลือกตาของฉันที่ตรงกับอัตราการเต้นหัวใจของฉัน.
"นางสาววานากห์จะป่วยเพื่อให้เธอส่งมาให้ผม ฉันหวังว่าคุณไม่ทราบนายสีเทา. "
"และคุณคืออะไร?" เสียงของเขาอบอุ่นขบขันอาจจะเป็น แต่มันยากที่จะบอกได้จากการแสดงออกของเขาไม่ยินดียินร้าย เขาดูมีความสนใจอย่างอ่อนโยน แต่เหนือสิ่งอื่นสุภาพ.
"Anastasia สตีล ฉันเรียนวรรณคดีอังกฤษกับเคทแคทเธอรี ... หนอ ... เอ่อ ... นางสาววานากห์ในรัฐวอชิงตัน. "
"ผมเห็น" เขากล่าวเพียง ฉันคิดว่าฉันเห็นผีของรอยยิ้มในการแสดงออกของเขา แต่ผมไม่แน่ใจว่า

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

" คุณหนู Kavanagh . " เขายืดมือยาวลูบผมด้วย เมื่อผมตรง " ผมสีเทาที่นับถือศาสนาคริสต์ คุณไม่เป็นไรใช่มั้ย ? นั่งก่อนมั้ย ? "
ดังนั้น–หนุ่ม และมีเสน่ห์ มีเสน่ห์มาก เขาตัวสูง แต่งตัวในชุดสูทสีเทาดี เสื้อสีขาวและผูกสีดำมืดและสีเข้ม ผมเกเร ทองแดง สดใส ดวงตาสีเทาที่เคารพในความฉลาดมากกว่า มันต้องใช้เวลาสำหรับผมที่จะหาเสียงของฉัน .
" อืม . . .จริง– " ฉันบ่น ถ้าผู้ชายคนนี้เป็นสามสิบกว่าแล้ว ฉันเป็นลุงของลิง ในความงุนงง ฉันวางในมือของฉันของเขาและเราเขย่า ที่นิ้วของเราแตะกัน ผมรู้สึกแปลกใจสะท้านวิ่งผ่านฉัน ผมถอนมือปุ๊บ อาย ต้องเป็นแบบคงที่ ฉันกระพริบตาอย่างรวดเร็วของฉันเปลือกตาที่ตรงกับอัตราการเต้นหัวใจของฉัน .
" นางสาว Kavanagh กำลังป่วยดังนั้นเธอส่งฉันมา ฉันหวังว่าคุณไม่รังเกียจ คุณเกรย์ "
." แล้วเธอล่ะ ? " เสียงเค้าอบอุ่น อาจจะขำ แต่มันก็ยากที่จะบอกได้จากการแสดงออกกระตุ้นอารมณ์ของเขา เขาดูแผ่วสนใจ แต่เหนือสิ่งอื่นใด สุภาพ .
" อนาสตาเซีย สตีล . ผมเรียนวรรณคดีอังกฤษกับเคท อืม . . . . . . . แคท . . . . . . . . . . . . . คุณ Kavanagh ในรัฐวอชิงตัน "
" เข้าใจ " เขาพูดได้เพียงแค่ ฉันคิดว่าฉันเห็นผียิ้มในสีหน้าของเขา แต่ฉันไม่แน่ใจ