THE King was sick. His cheek was re

THE King was sick. His cheek was redAnd his eye was clear and bright;He ate and drank with a kingly zest,And peacefully snored at night.But he said he was sick, and a king should know,And doctors came by the score.They did not cure him. He cut off their heads and sent to the schools for more.At last two famous doctors came,And one was as poor as a rat, —He had passed his life in studious toil,And never found time to grow fat.The other had never looked in a book;His patients gave him no trouble,

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กษัตริย์ป่วย แก้มของเขาคือ redAnd ดวงตาของเขาก็เห็นได้ชัดและสดใส; เขากินและดื่มด้วยความเอร็ดอร่อยกษัตริย์และสงบ snored night.But ที่เขาบอกว่าเขากำลังป่วยและพระมหากษัตริย์ควรรู้และแพทย์มาโดย score.They ไม่ได้รักษา เขา เขาตัดหัวของพวกเขาและส่งไปยังโรงเรียนสำหรับ more.At ช่วงสองแพทย์ที่มีชื่อเสียงมาอย่างใดอย่างหนึ่งและเป็นที่น่าสงสารเป็นหนู -He ได้ผ่านชีวิตของเขาในการทำงานหนักขยันและไม่เคยพบว่าเวลาที่จะเติบโต fat.The อื่น ๆ ได้ ไม่เคยมองในหนังสือ; ผู้ป่วยของเขาทำให้เขาไม่มีปัญหา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พระราชาป่วย แก้มของเขา redand ตาของเขาชัดเจนและสดใส เขาก็กินและดื่มกับ zest ราช- และสงบสุขกรนทุกคืน แต่เขาบอกว่าเขาป่วย และกษัตริย์ที่ควรรู้ และ หมอ มาด้วยสกอร์ พวกเขาไม่ได้รักษาเขา เขาตัดศีรษะของพวกเขาและส่งไปยังโรงเรียนมานาน ในที่สุดสองแพทย์ที่มีชื่อเสียงมา และก็จนอย่างหนู เขาได้ผ่านชีวิตของเขาในการทำงานขยันเรียน ,และไม่เคยพบเวลาที่จะเติบโตไขมัน อื่น ๆ เคยดูในหนังสือ ผู้ป่วยของเขาให้เขาเดือดร้อน