3.5.2. Berry number per bunch of se

3.5.2. Berry number per bunch of season 2 may be reduced by up to 50% in relation with grapevine water and nitrogen status at flowering of season 1 The relationships between berry number per bunch of season 2 and LNC and predawn at flowering of season 1 were negative (Fig. 2E and F). Based on the observed range of berry number per bunch, one can estimate the potential reduction of this component induced by a decrease in LNC and predawn at flowering of season 1: it would be up to 50% for both cultivars.
3.5.3. Water or nitrogen: which is the more limiting factor?
In contrast to what was observed for bud fertility, the two cultivars behaved similarly for berry number. At flowering in season 1, grapevine water status at flowering in season 1 was the more limiting factor, accounting for 23% (Aranel) to 38% (Shiraz) of variance of berry number per bunch in season 2 (Fig. 3). The grapevine nitrogen status at flowering in season 1 appeared to have almost no impact on the berry number per bunch in season 2.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

3.5.2 ภาพหมายเลขเบอร์รี่ต่อพวงของฤดูกาลที่ 2 อาจลดลงถึง 50% ในความสัมพันธ์กับสถานะน้ำและไนโตรเจนของ grapevine ที่เวอร์ริ่งความสัมพันธ์ระหว่างหมายเลขเบอร์รี่ต่อพวงของฤดูกาลที่ 2 ของฤดูกาลที่ 1 และ LNC และ predawn ที่ดอกของฤดูกาลที่ 1 มีค่าลบ (Fig. 2E และ F) ขึ้นอยู่กับช่วงที่สังเกตจำนวนเบอร์รี่ต่อพวง หนึ่งสามารถประเมินการลดศักยภาพของคอมโพเนนต์นี้เกิดจากการลดใน LNC และ predawn ที่ดอกของฤดูกาลที่ 1: มันจะถึง 50% ทั้งสองพันธุ์3.5.3. น้ำ หรือไนโตรเจน: ซึ่งเป็นตัวจำกัดมากขึ้นตรงข้ามที่ถูกตรวจสอบสำหรับความอุดมสมบูรณ์บัด พันธุ์สองทำงานในทำนองเดียวกันสำหรับหมายเลขเบอร์รี่ ที่ดอกไม้ในฤดูกาลที่ 1, grapevine สถานะน้ำในดอกไม้ในฤดูกาลที่ 1 มีปัจจัยข้อจำกัดเพิ่มเติม บัญชี 23% (Aranel) 38% (ชีราซ) ของผลต่างของเลขเบอร์รี่ต่อพวงในฤดูกาลที่ 2 (Fig. 3) ปรากฏสถานะไนโตรเจน grapevine ที่ดอกไม้ในฤดูกาลที่ 1 มีเกือบจะไม่มีผลต่อหมายเลขเบอร์รี่ต่อพวงในฤดูกาลที่ 2

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

3.5.2 จำนวน Berry ต่อพวงของ 2 ฤดูกาลอาจจะลดลงถึง 50% ในส่วนที่เกี่ยวกับน้ำองุ่นและสถานะไนโตรเจนที่ออกดอกของฤดูกาลที่ 1 ความสัมพันธ์ระหว่างจำนวนผลไม้เล็ก ๆ ต่อเครือของฤดูกาลที่ 2 และ LNC และยามเช้าตรู่ที่ออกดอกของฤดูกาลที่ 1 เป็นลบ ( รูปที่. 2E และ F) ขึ้นอยู่กับช่วงที่สังเกตของจำนวนผลไม้เล็ก ๆ ต่อพวงหนึ่งสามารถประเมินการลดศักยภาพของส่วนนี้เกิดจากการลดลงของ LNC และยามเช้าตรู่ที่ออกดอกของฤดูกาลที่ 1: มันจะเป็นถึง 50% สำหรับทั้งสองสายพันธุ์.
3.5.3 น้ำหรือไนโตรเจน: ซึ่งเป็นปัจจัย จำกัด มากขึ้น
ในทางตรงกันข้ามกับสิ่งที่ถูกสังเกตเห็นความอุดมสมบูรณ์ของตาทั้งสองสายพันธุ์ที่มีความประพฤติในทำนองเดียวกันสำหรับจำนวนผลไม้เล็ก ๆ ที่ออกดอกในช่วงฤดู ​​1 สถานะน้ำองุ่นที่ออกดอกใน 1 ฤดูกาลเป็นปัจจัย จำกัด มากขึ้นคิดเป็น 23% (Aranel) ถึง 38% (Shiraz) ความแปรปรวนของจำนวนผลไม้เล็ก ๆ ต่อพวงในฤดูกาลที่ 2 (รูปที่. 3) สถานะไนโตรเจนองุ่นที่ออกดอกในช่วงฤดู ​​1 ดูเหมือนจะมีเกือบจะไม่มีผลกระทบต่อจำนวนผลไม้เล็ก ๆ ต่อพวงใน 2 ฤดูกาล

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

3.5.2 . เบอร์เบอรี่ต่อพวงของซีซั่น 2 อาจจะลดลงถึง 50% ในความสัมพันธ์กับต้นองุ่นน้ำและไนโตรเจน สถานะที่ 1 ความสัมพันธ์ระหว่างฤดูกาลออกดอกของเบอร์เบอรี่ ต่อพวงของฤดูกาลที่ 2 และผู้ที่มีความต้องการทางปัญญา predawn และออกดอก 1 ฤดูกาลเป็นลบ ( รูปที่ 2 และ F ) ขึ้นอยู่กับว่าช่วงของหมายเลขเบอร์ต่อพวงหนึ่งสามารถประมาณการการลดศักยภาพในส่วนนี้เกิดจากการลดและจำกัด predawn ออกดอก 1 ฤดูกาล : มันจะขึ้น 50 % ทั้ง 2 พันธุ์
3.5.3 . น้ำ หรือ ไนโตรเจน ซึ่งเป็นอีกปัจจัยจำกัด ?
ในทางตรงกันข้ามกับสิ่งที่พบสำหรับความอุดมสมบูรณ์ของดอกตูม 2 พันธุ์ประพฤติเหมือนกับสำหรับเบอร์หมายเลข ออกดอกในฤดูที่ 1ต้นองุ่นออกดอกในฤดูน้ำ สถานะที่ 1 เป็นอีกปัจจัยจำกัด , บัญชีสำหรับ 23% ( ราเนล ) 38% ( Shiraz ) ความแปรปรวนของเบอร์หมายเลขต่อพวงในซีซั่นที่ 2 ( รูปที่ 3 ) ต้นองุ่นออกดอกในฤดูที่ 1 ภาวะไนโตรเจนที่ปรากฏเกือบจะไม่มีผลกระทบต่อเบอร์หมายเลขต่อพวงใน Season 2