Character animation is a technique

Character animation is a technique born out at the result of using statement, physical movement in addition to artistic worries generally in feature length films. The movements are smooth, realistic and perfect in this kind of animation. The best examples of character animation are Walt Disney’s feature length films. Animator should dominate the instrument to be used during character animation. These can be paper, pencil, mud, fabric, metal or computer. The difference between character animation and animation can be thought as the difference between stage play and ballet. A stage play focuses on play, lines and performance and the audience enjoys from form, movement and music relationship. (Wellins, 2005, s.348).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อักขระภาพเคลื่อนไหวเป็นเทคนิคที่เกิดจากผลของการใช้งบ เคลื่อนไหวร่างกายนอกเหนือจากความกังวลทางศิลปะโดยทั่วไปในภาพยนตร์ความยาว การเคลื่อนไหวราบรื่น สมจริง และสมบูรณ์แบบในภาพเคลื่อนไหวแบบนี้ ตัวอย่างที่ดีที่สุดของการเคลื่อนไหวของตัวละครมีความยาวของวอลต์ดิสนีย์ภาพยนตร์ Animator ควรครองเครื่องมือเพื่อใช้ในระหว่างการเคลื่อนไหวของตัวละคร เหล่านี้สามารถกระดาษ ดินสอ โคลน ผ้า โลหะ หรือคอมพิวเตอร์ ความแตกต่างระหว่างอักขระภาพเคลื่อนไหวและภาพเคลื่อนไหวสามารถคิดว่า เป็นความแตกต่างระหว่างละครเวทีบัลเล่ต์ เวทีเน้นเล่น บรรทัด และประสิทธิภาพการทำงาน และผู้ชมตลอดจากความสัมพันธ์แบบฟอร์ม การเคลื่อนไหว และเพลง (Wellins, 2005, s.348)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ภาพเคลื่อนไหวของตัวละครเป็นเทคนิคที่เกิดจากผลลัพธ์ของการใช้คำสั่งการเคลื่อนไหวทางกายภาพนอกเหนือไปจากความกังวลศิลปะทั่วไปในภาพยนตร์ความยาวคุณลักษณะ การเคลื่อนไหวจะเรียบสมจริงและสมบูรณ์แบบในลักษณะของภาพเคลื่อนไหวนี้ ตัวอย่างที่ดีที่สุดของการเคลื่อนไหวของตัวละครที่มีวอลต์ดิสนีย์ภาพยนตร์สารคดีความยาว Animator ควรครองตราสารที่จะใช้ในระหว่างภาพเคลื่อนไหวของตัวละคร เหล่านี้สามารถเป็นกระดาษดินสอโคลน, ผ้า, โลหะหรือคอมพิวเตอร์ ความแตกต่างระหว่างภาพเคลื่อนไหวของตัวละครและภาพเคลื่อนไหวอาจจะคิดว่าเป็นความแตกต่างระหว่างละครเวทีและการแสดงบัลเล่ต์ ละครเวทีมุ่งเน้นไปที่การเล่นเส้นและผลการปฏิบัติงานและผู้ชมมีความสุขจากรูปแบบการเคลื่อนไหวและความสัมพันธ์ของเพลง (Wellins 2005 s.348)