Economic growth in the Philippines

Economic growth in the Philippines is studied using Robert Solow’s neoclassical growth model, which predicts savings and population growth to have positive and negative effects, respectively, on growth of per capita output. The empirical results tend to support the predictions of the model, but some limitations are evident. Human capital or education, which underpins technological progress, shows the expected sign but is not statistically significant. This suggests the need for some extensions of the Solow model, say, along the lines of endogenous growth theory. From a policy standpoint, the results suggest that raising savings, investments, and human capital, and slowing down population growth, continue to be well advised.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ศึกษาเศรษฐกิจในฟิลิปปินส์ใช้โรเบิร์ต Solow เจริญเติบโตฟื้นฟูคลาสสิกรุ่น ซึ่งทำนายประหยัดและเจริญเติบโตของประชากร มีผลบวก และลบ ตามลำดับ ในการเจริญเติบโตของผลผลิตต่อหัว ผลรวมมักจะ สนับสนุนการคาดการณ์ของแบบจำลอง แต่ข้อจำกัดบางประการเห็นได้ชัด บุคลากรการศึกษา ที่ underpins ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี แสดงเครื่องหมายที่คาดไว้ แต่ไม่อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ นี้แนะนำสำหรับส่วนขยายบางส่วนของแบบจำลองของ Solow พูด พร้อม endogenous เติบโตทฤษฎีการ จากการมองนโยบาย ผลแนะนำว่า เพิ่มเงินฝากออมทรัพย์ ลงทุน และทุนมนุษย์ และชะลอการเจริญเติบโตของประชากร ต่อไปจะแจ้งให้ดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การเติบโตทางเศรษฐกิจในประเทศฟิลิปปินส์มีการศึกษาโดยใช้แบบจำลองการเจริญเติบโตของนีโอคลาสสิโรเบิร์ตโซโลว์ซึ่งคาดการณ์ว่าการออมและการเติบโตของประชากรที่จะมีผลในเชิงบวกและลบตามลำดับการเจริญเติบโตของการส่งออกต่อหัวของประชากร ผลการศึกษาแนวโน้มที่จะสนับสนุนการคาดการณ์ของรูปแบบ แต่ข้อ จำกัด บางอย่างที่เห็นได้ชัด ทุนมนุษย์หรือการศึกษาซึ่งรมย์ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีแสดงให้เห็นสัญญาณที่คาดว่า แต่ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ นี้แสดงให้เห็นความจำเป็นสำหรับส่วนขยายบางส่วนของรูปแบบโซโลว์พูดตามสายของทฤษฎีการเจริญเติบโตภายนอก จากมุมมองนโยบายผลการชี้ให้เห็นว่าการระดมเงินฝากออมทรัพย์เงินลงทุนและเงินทุนมนุษย์และการชะลอตัวลงการเติบโตของประชากรต่อไปจะทราบดี

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของฟิลิปปินส์ คือ โรเบิร์ต โซโลว์ต่างๆโดยใช้แบบจำลองการเจริญเติบโตที่คาดการณ์การออมและการเติบโตของประชากรจะมีผลในเชิงบวกและลบตามลำดับ ต่อการเจริญเติบโตของผลผลิตต่อหัว . ผลการศึกษาแนวโน้มเพื่อสนับสนุนการคาดการณ์ของแบบจำลอง แต่บางข้อจะเห็นได้ชัด . ทุนมนุษย์หรือการศึกษาซึ่งสนับสนุนความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีแสดงเครื่องหมายคาดแต่ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ แสดงว่าต้องมีนามสกุลของแบบโซโลว์บอกว่า ตามแนวทฤษฎีการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ . จากนโยบาย จุดยืน ผลลัพธ์ ขอแนะนำให้เพิ่มเงินออม เงินลงทุน และทุนมนุษย์ และชะลอการเติบโตของประชากร ต่อไปจะทราบดี .