The jumble of fragments that make u

The jumble of fragments that make up Saturn’s rings is
understood to be a product of tidal disruption of a moon or
planetesimal, but moons can contribute material to rings
in other ways as well, as seen in the case of Jupiter’s ring
system. Collisions may play a role, but other, less obvious
contributors are also present. The brightest of Jupiter’s
rings is a narrow strand only 6,500 km across, consisting of
material from Metis and Adrastea (see Figure 11.29). These
two moons orbit in Jupiter’s equatorial plane, and the ring
they form is thin. Beyond the main ring, however, are the
very different gossamer rings, so called because they are
extremely tenuous. The gossamer rings are formed of dust
from the moons Amalthea and Thebe. Unlike the main ring,
the gossamer rings are rather thick; the inner gossamer
ring, associated with Amalthea, is actually located within
the outer gossamer ring, which is formed of material from
Thebe. These rings are so thick because the orbits of the
moons that supply the ring material are slightly tilted with
respect to Jupiter’s equatorial plane. The orbital planes of
these moons wobble over the course of only a few months
(recall from Chapter 2 that the wobble of the orbital plane
of Earth’s Moon takes almost 19 years). The gossamer rings,
made up of material from these wandering moons, are
spread as far below and above Jupiter’s equatorial plane as
the orbits of the satellites that form them.
The innermost ring in Jupiter’s system, called the Halo
Ring, consists mostly of material from the main ring. As the
dust particles in the main ring drift slowly inward toward
the planet, they become electrically charged and are pulled
into this rather thick torus, or doughnut-shaped ring, by
electromagnetic forces associated with Jupiter’s powerful
magnetic field.
Moons also can contribute ring material through volcanism.
Volcanoes on Jupiter’s moon Io continually eject sulfur
particles into space, many of which drift inward under
the influence of pressure from sunlight and find their way
into the Jupiter ring. The particles in Saturn’s E Ring are ice
crystals ejected by cryovolcanism from the moon Enceladus,
which is located in the very densest part of the E Ring
(see Figure 11.9 and Math Tools 11.3).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เป็น jumble ของชิ้นส่วนที่ประกอบเป็นวงแหวนของดาวเสาร์เข้าใจเป็น ผลิตภัณฑ์ของดวงทรัพยบ่า หรือplanetesimal แต่ดวงจันทร์สามารถนำวัสดุกับแหวนในรูปแบบอื่น ๆ เช่นกัน เห็นในกรณีของวงแหวนของดาวพฤหัสบดีระบบ ตามอาจมีบทบาท แต่อื่น ๆ ไม่ชัดเจนผู้ให้การสนับสนุนยังมีอยู่ สว่างของของดาวพฤหัสบดีแหวนอยู่สแตรนด์แคบเพียง 6500 กม.ข้าม ประกอบด้วยวัสดุจาก Metis และ Adrastea (ดูรูปที่ 11.29) เหล่านี้สองดวงจันทร์โคจรในระนาบเส้นศูนย์สูตรของดาวพฤหัส และแหวนพวกเขาฟอร์มเป็นบาง นอกเหนือจากวงแหวนหลัก อย่างไรก็ตาม มีการห่วงใยแตกต่างกันมาก เรียกว่าเนื่องจากtenuous มาก ห่วงใยจะเกิดขึ้นของฝุ่นละอองจากดวงจันทร์ Amalthea และ Thebe ไม่เหมือนกับวงแหวนหลักห่วงใยจะค่อนข้างหนา gossamer ภายในแหวน เกี่ยวข้องกับ Amalthea อยู่จริงภายในใยวงนอก ซึ่งมีรูปแบบของวัสดุจากThebe การ แหวนเหล่านี้จะหนามากเนื่องจากวงโคจรของการดวงจันทร์ที่จัดหาวัสดุแหวนจะยืดเล็กน้อยด้วยเคารพกับระนาบเส้นศูนย์สูตรของดาวพฤหัสบดี เครื่องบินของวงโคจรของดวงจันทร์เหล่านี้กระเด้งในช่วงเพียงไม่กี่เดือน(จากบทที่ 2 ที่เรียกคืนที่กระเด้งของระนาบของวงโคจรของโลกดวงจันทร์ใช้เวลาเกือบ 19 ปี) ห่วงใยจะทำขึ้นจากวัสดุจากเหล่านี้หลงดวงจันทร์กระจายเท่าด้านล่าง และด้าน บนระนาบเส้นศูนย์สูตรของดาวพฤหัสบดีเป็นวงโคจรของดาวเทียมที่เป็นพวกเขาHalo เรียกว่าแหวนที่สุดในระบบของดาวพฤหัสบดีแหวน ประกอบด้วยวัสดุจากแหวนหลักส่วนใหญ่ เป็นการฝุ่นในดริฟท์แหวนหลักช้าเข้าข้างในต่อดาวเคราะห์ พวกเขากลายเป็นคิดค่าไฟฟ้า และถูกดึงนี้ค่อนข้างหนา torus หรือรูปโดนัทวงแหวน โดยกำลังไฟฟ้าที่เกี่ยวข้องกับของดาวพฤหัสบดีมีประสิทธิภาพสนามแม่เหล็กดวงจันทร์ยังสามารถนำวัสดุแหวนผ่าน volcanismในดวงจันทร์ของดาวพฤหัสบดี Io เอากำมะถันอย่างต่อเนื่องอนุภาคในอวกาศ จำนวนมากที่ดริฟท์เข้าข้างในภายใต้อิทธิพลของความกดดันจากแสงอาทิตย์และการค้นหาทางของพวกเขาเป็นวงแหวนดาวพฤหัสบดี อนุภาคในวงแหวนของดาวเสาร์ E เป็นน้ำแข็งผลึกที่ออก โดย cryovolcanism จากดวงจันทร์เอนเซลาดัสซึ่งอยู่ในส่วนของแหวนอี densest มาก(ดูรูปที่ 11.9 และ 11.3 เครื่องมือคณิตศาสตร์)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สับสนของชิ้นส่วนที่ทำขึ้นวงแหวนของดาวเสาร์เป็นที่เข้าใจกันว่าเป็นผลิตภัณฑ์ของการหยุดชะงักยักษ์ของดวงจันทร์หรือ
planetesimal
แต่ดวงจันทร์สามารถนำวัสดุแหวนในรูปแบบอื่นๆ
เช่นกันเท่าที่เห็นในกรณีของแหวนดาวพฤหัสบดีระบบ ชนอาจมีบทบาทสำคัญ แต่คนอื่น ๆ
ที่เห็นได้ชัดน้อยร่วมสมทบยังมีอยู่ ความสว่างของดาวพฤหัสบดีของแหวนเป็นสาระแคบเพียง 6,500 กม. ทั่วประกอบด้วยวัสดุจากMetis และ Adrastea (ดูรูปที่ 11.29) เหล่านี้สองดวงจันทร์โคจรในระนาบเส้นศูนย์สูตรของดาวพฤหัสบดีและแหวนพวกเขารูปแบบบาง นอกเหนือจากแหวนหลัก แต่เป็นแหวนใยแมงมุมที่แตกต่างกันมากเรียกเช่นนี้เพราะพวกเขามีความสำคัญมาก แหวนใยแมงมุมจะเกิดขึ้นของฝุ่นละอองจากดวงจันทร์ Amalthea และ Thebe ซึ่งแตกต่างจากแหวนหลักแหวนใยแมงมุมที่ค่อนข้างหนา ใยแมงมุมภายในแหวนที่เกี่ยวข้องกับ Amalthea ตั้งอยู่ภายในจริงแหวนใยแมงมุมด้านนอกซึ่งมีรูปแบบของวัสดุจากThebe แหวนเหล่านี้มีความหนามากเพราะวงโคจรของดวงจันทร์ที่จัดหาวัสดุแหวนจะเอียงเล็กน้อยด้วยความเคารพกับระนาบเส้นศูนย์สูตรของดาวพฤหัสบดี เครื่องบินโคจรของดวงจันทร์เหล่านี้วอกแวกในช่วงเวลาเพียงไม่กี่เดือน(จำได้จากบทที่ 2 ที่วอกแวกของระนาบการโคจรของดวงจันทร์ของโลกใช้เวลาเกือบ19 ปี) แหวนใยบัว, สร้างขึ้นจากวัสดุที่มาจากดวงจันทร์หลงเหล่านี้จะแพร่กระจายเท่าด้านล่างและเหนือระนาบเส้นศูนย์สูตรของดาวพฤหัสบดีเป็นวงโคจรของดาวเทียมที่ฟอร์มพวกเขา. แหวนสุดในระบบของดาวพฤหัสบดีที่เรียกว่ารัศมีแหวนส่วนใหญ่ประกอบด้วยวัสดุจากแหวนหลัก ในฐานะที่เป็นอนุภาคฝุ่นในแหวนหลักลอยช้าเข้าที่มีต่อโลกที่พวกเขากลายเป็นประจุไฟฟ้าและถูกดึงเข้าไปในพรูนี้ค่อนข้างหนาหรือแหวนโดนัทรูปโดยกองกำลังไฟฟ้าที่เกี่ยวข้องกับดาวพฤหัสบดีมีประสิทธิภาพสนามแม่เหล็ก. ดวงจันทร์ยังสามารถนำวัสดุแหวน ผ่านภูเขาไฟ. ภูเขาไฟบนดาวพฤหัสบดีดวงจันทร์ไอโออย่างต่อเนื่องขับไล่กำมะถันอนุภาคเข้ามาในพื้นที่จำนวนมากที่ลอยเข้ามาอยู่ภายใต้อิทธิพลของแรงกดดันจากแสงแดดและหาทางเข้าไปในวงแหวนของดาวพฤหัสบดี อนุภาคในวงแหวนของดาวเสาร์ E น้ำแข็งจะผลึกพุ่งออกมาจากcryovolcanism จากดวงจันทร์เอนเซลาดัที่ซึ่งตั้งอยู่ในส่วนที่หนาแน่นที่สุดมากของแหวนE (ดูรูปที่ 11.9 และ 11.3 คณิตศาสตร์เครื่องมือ)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สับสนของชิ้นส่วนที่ให้ขึ้นวงแหวนดาวเสาร์คือ
เข้าใจเป็นผลิตภัณฑ์ของการหยุดชะงักของน้ำขึ้นน้ำลงของดวงจันทร์หรือ
พลาเนตติซิมัล แต่ดวงจันทร์สามารถสนับสนุนวัสดุแหวน
ในรูปแบบอื่น ๆเช่นกัน เท่าที่เห็นในกรณีของระบบวงแหวนของดาวพฤหัสบดี
. การชนอาจมีบทบาท แต่ อื่น ๆ , ผู้สนับสนุนชัดเจน
น้อยยังเป็นปัจจุบัน ที่สุดของดาวพฤหัสบดีแหวนเป็นเส้นแคบเท่านั้น
6500 กม. ข้ามประกอบด้วย
วัสดุจากลูกครึ่งและ adrastea ( ดูรูปที่ 11.29 ) เหล่านี้สองดวงจันทร์ของดาวพฤหัสบดีโคจรอยู่

( เครื่องบินและแหวนที่พวกเขาฟอร์มบาง นอกเหนือจากแหวนหลัก แต่เป็นแหวนใยแมงมุม
แตกต่างกันมาก จึงเรียกว่า เพราะพวกเขา
มากไม่สำคัญ รูปแบบของแหวนที่หยากไย่ฝุ่น
จากดวงจันทร์และอมัลเธียธีบ . ซึ่งแตกต่างจากแหวนหลัก
ที่หยากไย่แหวนค่อนข้างหนา แหวนใยแมงมุม
ภายในที่เกี่ยวข้องกับอมัลเธีย , ตั้งอยู่ภายใน
แหวนใยด้านนอก ซึ่งมีรูปแบบของวัสดุจาก
ธีบ . แหวนเหล่านี้มีความหนามาก เนื่องจากวงโคจรของดวงจันทร์ที่จัดหาวัสดุแหวน

ส่วนจะเอียงเล็กน้อยกับดาวพฤหัสบดี ( เครื่องบิน ระนาบวงโคจรของ
ดวงจันทร์เหล่านี้สั่นมากกว่าหลักสูตรของไม่กี่เดือน
( จำได้จากบทที่ 2 ที่ส่ายไปส่ายมาของการโคจรของโลก ดวงจันทร์ เครื่องบิน
ใช้เวลาเกือบ 20 ปี ) ที่หยากไย่แหวน
สร้างขึ้นจากวัสดุเหล่านี้เดินดวงจันทร์ ,
กระจายไกลด้านล่างและด้านบนของดาวพฤหัสบดี ( เครื่องบินเป็นวงโคจรของดาวเทียมนั้น

แหวนรูปแบบเหล่านั้น ซึ่งในระบบของดาวพฤหัสบดี เรียกว่าแหวนรัศมี
,ประกอบด้วยส่วนใหญ่ของวัสดุจากวงแหวนหลัก เป็น
ฝุ่นละอองในลอยแหวนหลักค่อยๆเข้าไปด้านในต่อ
ดาวเคราะห์ พวกเขากลายเป็นไฟฟ้าเรียกเก็บและดึง
เป็นทอรัสค่อนข้างหนา หรือโดนัทรูปแหวนพลังแม่เหล็กไฟฟ้าที่เกี่ยวข้องกับดาวพฤหัสบดีโดย


พลังสนามแม่เหล็ก ดวงจันทร์ยังสามารถสนับสนุนวัสดุแหวนผ่านหิน .
ภูเขาไฟบนดาวพฤหัสบดีของดวงจันทร์ไอโอยังคงดีดตัวอนุภาคซัลเฟอร์
ในพื้นที่หลายแห่งซึ่งลอยขาเข้าใต้
อิทธิพลของความดันจากแสงแดดและหาทาง
เป็นแหวนดาวพฤหัสบดี อนุภาคในของดาวเสาร์แหวนผลึกน้ำแข็ง
E ออก โดย cryovolcanism จากดวงจันทร์ Enceladus
, ซึ่งตั้งอยู่ในส่วนมากหนาแน่นของริง
( ดูรูป 11.9 และคณิตศาสตร์เครื่องมือ 11.3 )