before we go to India, first lets s

before we go to India, first lets strike on the topic of food. Food is much more than the basic necessity of life. Its an art in itself. Some dishes like the Biryani, a piece of India's history, is a long process whose optimum taste comes only when cooked in a certain way; a beautiful complexity. At the same time, a dish as simple as panipuri manages to engross millions of Indians everyday. Now, we must understand that food is not only about taste. It appeals the eyes(sight), nose(smell), tongue(taste), fingers(touch) and, sometimes, ears(crackling of pakodas in oil). Food, in its own interpretation, appeals to all the five senses.

Now coming down to a different side of logic. I would like to request every user to look at their hand- its a mechanical device that can act like a lever, a pulley, a crowbar and what not. It can pick, put and pull. Lets compare each piece of cutlery we use to our hand and see which one wins this-
Fork- a fork might have 4 teeth, but hands have four fingers and a thumb. Moreover a fork can apply pressure only towards one side. However, our hand can concentrate the pressure towards a central point, giving us a better grip.
Spoon-which is definitely a more used piece of cutlery, can definitely be matched with our hand for some dishes. All of our fingers joined together can form a close prototype of the spoon. (Though I would never advise anyone to drink soup with their hand)
Knife-Now this is an equipment that is indispensable for dishes like steak, etc. However, India being the land where cows aren't even bullied by politicians, I think we can remove that from this discussion.
Moreover, there is nothing like holding a chicken leg piece with your hands and tearing the flesh away with your teeth. No device made of spoons, forks and knives can even give you the satisfaction. I think all KFC fans would agree. Now this is as far as logic goes.

Enough about logic. Lets come down to India or the average Indian. We have always been an interesting crowd of people since the beginning of forever. We manage to find meaning in everything, be it the sleep of a new born child or the passing away of a dear. The practice of eating with one's hands started from the Vedic times when people used to believe and respect food. They believed that our bodies are in sync with the elements of nature. Ayurvedic texts teach that each finger is an extension of one of the five elements. Through the thumb comes space; through the forefinger, air; through the mid-finger, fire; through the ring finger, water and through the little finger it is earth. The joining of all fingers while eating was believed to improve our consciousness of the taste of the food we eat. And we used to be a clean lot of people those days too.

Now coming down to the North vs South war. My question to you: How misinformed are you? I would like to thank Yeshwanth Venkatesh for the pics he has put up. I can only conclude from your question that you are India's latest victim of western perception of high society. If you don't know (I dont see the point of the if), fine dining has started embracing the concept of eating with our hands. Now it's fine to eat with your fingers: Etiquette experts say it's acceptable in restaurants.

The choice of cutlery depends on the type of food. One can't drink soup without a spoon and one can't eat noodles without a fork and one just can't devour on a chicken leg piece without one's hand.But as an Indian, there aint no joy like this. :D

Now, I don't want to end without a sense of drama (Cmon, we are the people who have given Bollywood, Mahabharata and the value Zero to the world).
If you managed to do the following activities with expertise by using a spoon, fork or any contraption from the wizard's world of cutlery, you will successfully declare the eating-by-hand south Indians as uneducated and uncivilized.

-eat a chicken leg piece using spoon and fork
-eat any mutton piece with a spoon and fork
-eat roti and dal with any cutlery without looking like a nomad who confuses food for radioactive material.
-eat panipuri with a spoon without any amount of water falling out.
-eat vadapao with any cutlery without looking like a middle aged woman trying to pick her son's dirty underwear with tongs.
-eat chole bhatore using any contraption of cutlery without dropping even a bit of the chole.
-(since I have made it plenty difficult for you the Indian way, lets go global), eat a cheese burst slice of pizza from Dominos using fork and spoon without draining the cheese.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ก่อนที่เราไปอินเดีย ครั้งแรกให้ตีบนหัวอาหาร อาหารที่เป็นมากกว่าความจำเป็นพื้นฐานของชีวิต เป็นศิลปะในตัวเอง อาหารบางอย่างเช่นข้าวหมก ชิ้นส่วนของประวัติศาสตร์ของอินเดีย เป็นกระบวนการยาวที่มีรสชาติที่ดีที่สุดมาเมื่อสุกบางประการ ความซับซ้อนที่สวยงาม ในเวลาเดียวกัน จานเป็นง่าย ๆ เป็น panipuri จัดการง่วนล้านของอินเดียทุกวัน ตอนนี้ เราต้องเข้าใจว่า อาหารไม่ได้อยู่แค่รสชาติ มันดึงดูด eyes(sight), nose(smell), tongue(taste), fingers(touch) และ บางครั้ง หู (ซ่า ๆ ของ pakodas ในน้ำมัน) อาหาร ในการตีความของตัวเอง ดึงดูดใจสัมผัสทั้งห้าตอนนี้ มาลงด้านอื่นของตรรกะ อยากจะขอผู้ใช้ทุกคนมองไปที่มือของพวกเขา-เป็นอุปกรณ์เชิงกลที่สามารถทำหน้าที่ได้เหมือนคันโยก รอก crowbar เป็น และอะไรไม่ มันสามารถเลือก ใส่ และดึง ให้เปรียบเทียบแต่ละชิ้นของช้อนส้อมใช้มือของเรา และดูที่หนึ่งชนะนี้-ส้อม-ส้อมอาจมี 4 ฟัน แต่มีมือสี่นิ้วและนิ้ว นอกจากนี้ ส้อมสามารถใช้ความดันไปทางด้านใดด้านหนึ่งเท่านั้น อย่างไรก็ตาม มือของเราสามารถมุ่งความดันสู่ศูนย์กลาง ให้เราจับดีกว่าช้อนซึ่งเป็นมากขึ้นใช้ของช้อนส้อม แน่นอนเหมาะกับมือของเราสำหรับอาหารบาง นิ้วมือของเราร่วมกันทั้งหมดสามารถเป็นต้นแบบปิดของช้อน (แต่ผมไม่อยากแนะนำทุกคนดื่มซุป ด้วยมือของพวกเขา)มีด-ตอนนี้เป็นอุปกรณ์ที่ขาดไม่ได้สำหรับอาหารเช่นสเต็ก ฯลฯ อย่างไรก็ตาม อินเดียเป็นดินแดนที่วัวไม่ว่าจะถูกกลั่นแกล้ง โดยนักการเมือง ผมคิดว่า เราสามารถเอาออกที่ได้จากการสนทนานี้นอกจากนี้ อะไรจะถือชิ้นส่วนขาไก่ ด้วยมือของคุณ และฉีกเนื้อออกไปกับฟันของคุณ นอกจากนี้การไม่มีอุปกรณ์ที่ทำจากช้อน ส้อม และมีดจะสามารถให้ความพึงพอใจ ผมคิดว่า KFC แฟน ๆ จะยอมรับ ตอน นี้เป็นเป็นตรรกะไปพอเกี่ยวกับตรรกะ ให้ลงมาให้อินเดียหรืออินเดียเฉลี่ย นอกจากนี้เราจะได้รับฝูงชนน่าสนใจของผู้คนตั้งแต่ต้นตลอดไป เราจัดการที่จะค้นหาความหมายในทุก ไม่ว่าจะเป็นการนอนหลับของใหม่เกิดลูกหรือส่งไปเรียน ในการรับประทานอาหารด้วยมือของเริ่มจากครั้งพระเวทที่ใช้เมื่อผู้คนเชื่อ และเคารพในอาหาร พวกเขาเชื่อว่า ร่างกายของเราให้ตรงกับองค์ประกอบของธรรมชาติ ตำราอายุรเวทสอนว่า แต่ละนิ้วเป็นส่วนขยายของห้าองค์ประกอบอย่างใดอย่างหนึ่ง โดยโป้งมาพื้นที่ ผ่านนิ้วชี้ อากาศ ผ่านนิ้วกลาง ไฟ นิ้ว น้ำ และก้อยก็โลก เข้าร่วมทั้งหมดนิ้วขณะรับประทานอาหารที่เชื่อกันว่าปรับปรุงจิตสำนึกของเรารสชาติของอาหารที่เรากิน และเราใช้เพื่อให้ผู้คนจำนวนมากสะอาดวันนั้นเกินไปตอนนี้ มาลงสู่สงครามเหนือกับใต้ คำถามของฉันคุณ: เข้าใจวิธีคุณ อยากจะขอบคุณ Yeshwanth Venkatesh สำหรับภาพที่ได้ขึ้น ฉันสามารถเพียงสรุปจากคำถามของคุณว่า คุณเป็นเหยื่อล่าสุดของอินเดียของการรับรู้สังคมสูงตะวันตก ถ้าคุณไม่ทราบ (ผมไม่เห็นจุดที่ถ้า), อาหารเริ่มกอดแนวคิดกับมือของเรา ตอนนี้ก็ดีจะรับประทาน ด้วยมือ: มารยาทผู้เชี่ยวชาญได้ในร้านอาหาร การเลือกมีดขึ้นอยู่กับชนิดของอาหาร หนึ่งไม่สามารถดื่มน้ำซุปไม่ มีช้อน และหนึ่งไม่กินก๋วยเตี๋ยวไม่ มีส้อม และหนึ่งเพียงแค่ไม่ได้กินบนไก่ขาไม่มีมือ แต่ เป็น อินเดีย ไม่มีความสุขเช่นนี้ไม่ : Dตอนนี้ ไม่ต้องการสิ้นสุดไม่มีละคร (มา เราเป็นคนที่ทำให้บอลลีวูด มหาภารตะ และค่าศูนย์โลก)ถ้าคุณจัดการที่จะทำกิจกรรม ด้วยความเชี่ยวชาญ โดยใช้ช้อน ส้อม หรือ contraption ใด ๆ จากตัวช่วยสร้างของมีด คุณเรียบร้อยแล้วจะประกาศรับประทานด้วยมือใต้อินเดียตามีตามา และป่าเถื่อน-กินขาไก่ชิ้นส่วนโดยใช้ช้อนและส้อม-กินเนื้อแกะชิ้นส่วน ด้วยช้อนและส้อม-กินโรตีและดาลกับมีดใด ๆ โดยไม่ได้มองเช่นเร่ร่อนที่สร้างความสับสนอาหารสำหรับสารกัมมันตรังสี-กิน panipuri ด้วยช้อนไม่ยอดน้ำออก-กิน vadapao กับมีดใด ๆ โดยไม่ได้มองเหมือนผู้หญิงอายุกลางพยายามเลือกชุดชั้นในของลูกชายของเธอสกปรก ด้วยคีมนี้-กิน bhatore chole ใช้ contraption ใด ๆ ของมีดโดยไม่ปล่อยแม้ว่าบิตของ chole- (เนื่องจากผมได้ทำให้มันยากมากมายสำหรับคุณทางอินเดีย ให้ไปทั่วโลก), กินเป็นชิ้นถ่ายชีของพิซซ่าจากแฉะใช้ช้อนโดยไม่เปลืองชี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ก่อนที่เราจะไปอินเดียครั้งแรกที่ช่วยให้การนัดหยุดงานในเรื่องของอาหาร อาหารเป็นมากเกินกว่าความจำเป็นพื้นฐานของชีวิต ศิลปะในตัวเอง อาหารบางอย่างเช่น Biryani ชิ้นส่วนของประวัติศาสตร์ของอินเดียเป็นกระบวนการที่ยาวที่มีรสชาติที่ดีที่สุดมาเฉพาะเมื่อสุกในทางหนึ่ง; ซับซ้อนสวยงาม ในเวลาเดียวกัน, จานเป็นง่ายๆเป็น panipuri พอที่จะสาละวนล้านของชาวอินเดียในชีวิตประจำวัน ตอนนี้เราต้องเข้าใจว่าอาหารไม่เพียงเกี่ยวกับรสชาติ มันดึงดูดสายตา (สายตา) จมูก (กลิ่น) ลิ้น (รส) นิ้ว (สัมผัส) และบางครั้งหู (ประทุของ pakodas ในน้ำมัน) อาหารในการตีความของตัวเองดึงดูดให้ทุกประสาทสัมผัสทั้งห้า. ตอนนี้มาลงไปด้านที่แตกต่างของตรรกะ ผมอยากจะขอให้ผู้ใช้ทุกคนที่จะมองด้วยมือของพวกเขากลไกที่สามารถทำหน้าที่เหมือนคานลูกรอก, ชะแลงและสิ่งที่ไม่ มันสามารถเลือกใส่และดึง ช่วยให้เปรียบเทียบชิ้นส่วนของมีดแต่ละที่เราใช้มือของเราและดูว่าใครชนะ this- Fork- ส้อมอาจจะมี 4 ฟัน แต่มือมีสี่นิ้วมือและนิ้วหัวแม่มือ นอกจากนี้ส้อมสามารถใช้ความดันเพียงต่อด้านใดด้านหนึ่ง แต่มือของเราสามารถมีสมาธิแรงกดดันที่มีต่อจุดกลางให้เราจับดีกว่า. ช้อนซึ่งแน่นอนเป็นชิ้นใช้มากขึ้นมีด, แน่นอนสามารถจับคู่กับมือของเราสำหรับบางจาน ทุกนิ้วของเราร่วมกันสามารถสร้างต้นแบบอย่างใกล้ชิดของช้อน (แม้ว่าฉันจะไม่แนะนำให้ทุกคนที่จะดื่มน้ำซุปด้วยมือของพวกเขา) มีดตอนนี้เป็นอุปกรณ์ที่ขาดไม่ได้สำหรับอาหารเช่นสเต็กเป็นต้นอย่างไรก็ตามอินเดียเป็นดินแดนที่วัวจะไม่รังแกแม้โดยนักการเมืองผมคิดว่าเรา สามารถลบที่จากการสนทนานี้. นอกจากนี้ยังมีอะไรที่ชอบถือเป็นชิ้นน่องไก่ด้วยมือของคุณและฉีกเนื้อหนังไปด้วยฟันของคุณ ไม่มีอุปกรณ์ที่ทำจากช้อนส้อมและมีดยังสามารถให้คุณมีความพึงพอใจ ผมคิดว่าแฟน ๆ ทุกคนจะเห็นด้วยเคเอฟซี ตอนนี้เท่าที่เป็นตรรกะไป. เพียงพอเกี่ยวกับตรรกะ ให้ลงมาไปยังประเทศอินเดียหรือค่าเฉลี่ยของอินเดีย เราได้รับเสมอฝูงชนที่น่าสนใจของผู้คนตั้งแต่ต้นตลอดไป เราจัดการเพื่อค้นหาความหมายในทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นการนอนหลับของเด็กที่เกิดใหม่หรือถึงแก่กรรมที่รัก การปฏิบัติของการรับประทานอาหารด้วยมือของคนเริ่มต้นจากเวทครั้งเมื่อมีคนเคยเชื่อและอาหารเคารพ พวกเขาเชื่อว่าร่างกายของเราอยู่ในซิงค์กับองค์ประกอบของธรรมชาติ ตำราอายุรเวทสอนว่าแต่ละนิ้วเป็นส่วนขยายของหนึ่งในห้าองค์ประกอบ ผ่านนิ้วหัวแม่มือมาพื้นที่; ผ่านนิ้วชี้อากาศ; ผ่านกลางนิ้วไฟ ผ่านแหวนนิ้วน้ำและผ่านนิ้วก้อยมันเป็นแผ่นดิน การเข้าร่วมของนิ้วมือทั้งหมดในขณะที่การรับประทานอาหารก็เชื่อว่าจะปรับปรุงจิตสำนึกของรสชาติของอาหารที่เรากินเรา และเราใช้ให้มากสะอาดของผู้คนสมัยนั้นมากเกินไป. ตอนนี้มาลงไปที่นอร์ท VS สงครามใต้ คำถามของฉันกับคุณ: วิธีการเข้าใจผิด are you? ผมอยากจะขอขอบคุณ Yeshwanth Venkatesh สำหรับภาพที่เขาได้วาง ฉันเท่านั้นที่สามารถสรุปได้จากคำถามของคุณว่าคุณเป็นเหยื่อล่าสุดของอินเดียของการรับรู้ทางตะวันตกของสังคมชั้นสูง หากคุณไม่ทราบว่า (ผมไม่ได้เห็นจุดถ้า) รับประทานอาหารที่ดีได้เริ่มต้นกอดแนวคิดของการรับประทานอาหารด้วยมือของเรา ตอนนี้ก็ปรับให้กินด้วยมือของคุณ:. ผู้เชี่ยวชาญด้านมารยาทบอกว่ามันเป็นที่ยอมรับในร้านอาหารทางเลือกของมีคมขึ้นอยู่กับชนิดของอาหาร หนึ่งไม่สามารถดื่มน้ำซุปโดยไม่ต้องช้อนและหนึ่งไม่สามารถที่จะกินก๋วยเตี๋ยวโดยไม่ต้องส้อมและเป็นหนึ่งในเพียงไม่สามารถกินในชิ้นน่องไก่โดยไม่ต้องหนึ่งของ hand.But เป็นอินเดียมีความสุขไม่ใช่เช่นนี้ไม่มี : D ตอนนี้ฉันไม่ต้องการที่จะจบได้โดยไม่ต้องความรู้สึกของละคร (Cmon เราเป็นคนที่ได้รับ Bollywood, มหาภารตะและความคุ้มค่าเป็นศูนย์เพื่อโลก). ถ้าคุณจัดการที่จะทำกิจกรรมต่อไปนี้ที่มีความเชี่ยวชาญโดยใช้ ช้อนส้อมหรือ contraption ใด ๆ จากโลกของพ่อมดของมีด, คุณประสบความสำเร็จจะประกาศการรับประทานอาหารโดยมืออินเดียใต้เป็นได้รับการศึกษาและป่าเถื่อน. -eat ชิ้นน่องไก่โดยใช้ช้อนและส้อม-eat ชิ้นเนื้อแกะใด ๆ ด้วยช้อนและ ส้อม-eat โรตีและ Dal กับมีดใด ๆ โดยไม่ได้มองเช่นชนเผ่าเร่ร่อนที่สร้างความสับสนให้อาหารสำหรับวัสดุกัมมันตรังสี. panipuri -eat ด้วยช้อนโดยไม่ต้องปริมาณน้ำใด ๆ หลุดออก. -eat vadapao กับมีดใด ๆ โดยไม่ได้มองเหมือนผู้หญิงวัยกลางคนพยายามที่จะ รับลูกชายของเธอชุดชั้นในสกปรกด้วยแหนบ. -eat Chole bhatore ใช้ contraption ของมีคมใด ๆ โดยไม่ต้องวางแม้แต่นิดของ Chole ได้. - (ตั้งแต่ฉันได้ทำให้มันมากมายเรื่องยากสำหรับคุณวิธีที่อินเดียให้ไปทั่วโลก) กินระเบิดชีส ชิ้นของพิซซ่าจาก Dominos ใช้ช้อนส้อมไม่มีการระบายน้ำชีส

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ก่อนที่เราจะไปอินเดีย แรกให้ตีในหัวข้อของอาหาร อาหารเป็นมากกว่าความจำเป็นพื้นฐานของชีวิต มันเป็นศิลปะในตัวเอง อาหารบางอย่าง เช่น ข้าวหมก ชิ้นส่วนของประวัติศาสตร์ของอินเดีย คือ กระบวนการที่ยาวที่ชิมมาเมื่อปรุงสุกในทางหนึ่ง ; ซับซ้อนสวยงาม ในเวลาเดียวกัน , จานง่ายเป็นปานีปุรีจัดการสาละวนล้านชาวอินเดียได้ทุกวัน ตอนนี้ เราต้องเข้าใจว่าอาหารไม่ได้เป็นเพียงเกี่ยวกับการลิ้มรส มันดึงดูดตา ( สายตา ) , จมูก ( กลิ่น ) ลิ้น ( รส ) , มือ ( สัมผัส ) และบางครั้งหู ( เสียงของ pakodas ในน้ำมัน ) อาหาร ในการตีความของตัวเอง ดึงดูดใจทุกประสาทสัมผัสทั้งห้าตอนนี้ลงมาอีกด้านของตรรกะ ผมอยากจะขอให้ผู้ใช้ทุกคนมองมือของพวกเขา - เป็นอุปกรณ์เครื่องจักรกลที่สามารถทำเป็นคานลูกรอก ชะแลง และสิ่งที่ไม่ มันสามารถเลือกใส่และดึง ช่วยเปรียบเทียบแต่ละชิ้นของช้อนส้อมที่เราใช้กับมือของเราและดูที่หนึ่งชนะนี่ส้อม - ส้อมอาจมี 4 ฟัน แต่มือ 4 นิ้วและนิ้วหัวแม่มือ นอกจากนี้ส้อมสามารถใช้ความดันเท่านั้นต่อ 1 ข้าง อย่างไรก็ตาม มือของเราสามารถมุ่งสู่จุดศูนย์กลางความดัน ให้จับดีกว่าช้อนซึ่งเป็นมั่นเหมาะ ใช้ชิ้นส่วนของมีดจะต้องจับคู่กับมือของเราบางจาน ทั้งหมดของนิ้วมือของเราร่วมกันสามารถสร้างต้นแบบปิดของช้อน ( แต่ผมไม่เคยแนะนำใครให้ดื่มซุปกับมือของพวกเขา )มีดนี่เป็นอุปกรณ์ที่ขาดไม่ได้สำหรับอาหาร เช่น สเต็ก ฯลฯ อย่างไรก็ตาม อินเดียเป็นดินแดนที่วัวไม่ได้รังแกโดยนักการเมือง ข้าคิดว่าเราสามารถลบออกจากการสนทนานี้และมีอะไรที่ชอบถือน่องไก่ชิ้นด้วยมือของคุณและฉีกเนื้อห่างกับฟันของคุณ ไม่มีอุปกรณ์ทำจากช้อน ส้อม และมีดสามารถให้ความพึงพอใจ ฉันคิดว่าแฟน ๆ KFC ทุกคนจะเห็นด้วย ตอนนี้เท่าที่ตรรกะไปพอเรื่องของตรรกะ ให้ลงมาถึงอินเดียหรืออินเดียโดยเฉลี่ย เราได้เสมอ มีฝูงชนที่น่าสนใจของประชาชนตั้งแต่เริ่มต้นของตลอดไป เราสามารถค้นหาความหมายทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นนอนของเด็กเกิดใหม่ หรือ เสียชีวิตของที่รัก ฝึกกินกับมือเริ่มจากเวทครั้งเมื่อคนเคยเชื่อและเคารพในอาหาร พวกเขาเชื่อว่า ร่างกายของเราจะอยู่ในซิงค์กับองค์ประกอบของธรรมชาติ ตำราอายุรเวท สอนว่า แต่ละนิ้วที่เป็นส่วนขยายของธาตุทั้งห้า ผ่านง่ายๆมาพื้นที่ โดยใช้นิ้วชี้ อากาศ ผ่านนิ้ว กลางไฟ ผ่านแหวนนิ้ว , น้ำและผ่านนิ้วก้อยมันคือโลก การเข้าร่วมของนิ้วมือทั้งหมดในขณะที่การรับประทานอาหารที่ถูกเชื่อว่าจะปรับปรุงจิตสำนึกของเราในรสชาติของอาหารที่เรากิน เราเคยเป็นคนสะอาดมากในวันเหล่านั้นด้วยตอนนี้ลงมาเหนือและใต้สงคราม คำถามของฉันคุณเข้าใจผิดครับ ผมขอขอบคุณ yeshwanth Venkatesh สำหรับภาพที่เขาวาง ฉันเท่านั้นที่สามารถสรุปได้จากคำถามของคุณว่าคุณเป็นเหยื่อรายล่าสุดของอินเดียการรับรู้ตะวันตกของสังคมสูง ถ้าคุณไม่รู้จัก ( ฉันไม่เห็นจุดถ้า ) , รับประทานอาหารได้เริ่มกอดแนวคิดของกินกับมือเรา ตอนนี้ก็กินด้วยมือของคุณ : ผู้เชี่ยวชาญมารยาทบอกว่ามันยอมรับในร้านอาหารทางเลือกของอุปกรณ์ขึ้นอยู่กับชนิดของอาหาร หนึ่งไม่สามารถดื่มซุปช้อนและหนึ่งไม่สามารถกินบะหมี่โดยไม่ต้องส้อมและหนึ่งก็ไม่สามารถกินบนน่องไก่ชิ้นโดยไม่ต้องหนึ่งของมือ แต่เป็นอินเดีย นั่นไม่ใช่ความสุขแบบนี้ : Dตอนนี้ ฉันไม่อยากจบลงโดยความรู้สึกของละคร ( cmon เราเป็นคนที่ให้ Bollywood , มหาภารตะและค่าศูนย์ให้โลก )ถ้าคุณทำกิจกรรมดังต่อไปนี้ มีความเชี่ยวชาญ โดยการใช้ช้อน ส้อม หรืออุปกรณ์ใด ๆจากตัวช่วยสร้างโลกของมีด คุณจะประสบความสำเร็จประกาศกินด้วยมือใต้อินเดียที่ไร้การศึกษาและป่าเถื่อน- กินน่องไก่ชิ้นใช้ช้อนและส้อม- กินเนื้อแกะชิ้นกับช้อนและส้อม- กินโรตีและดัล กับ มีด โดยไม่ได้มองเหมือนคนเร่ร่อนที่สับสนอาหารสำหรับวัสดุกัมมันตรังสี- กินปานีปุรีกับช้อนโดยไม่ต้องใด ๆ ปริมาณน้ำที่ตกออก- กิน vadapao กับมีดได้โดยไม่ต้องมองเหมือนเป็นผู้หญิงวัยกลางคนพยายามที่จะเลือกชุดชั้นในที่สกปรกของลูกชายด้วยคีม .- กิน Chole bhatore ใช้ contraption มีดโดยไม่ปล่อยแม้แต่บิตของโคลอี้ .- ( ตั้งแต่ผมได้มันมากยากสำหรับคุณวิธีที่ อินเดีย ไปทั่วโลก ) , กินชีสระเบิดชิ้นของพิซซ่าจากโดมิโนใช้ส้อมและช้อนโดยไม่ต้องระบายชีส