Education and happiness: Some theor

Education and happiness: Some theory
Human capital theory views education as an initial investment that generates a stream of later
returns in the form of increased productivity, leading to better employment prospects and higher
earnings (Becker 1962). However, increased education may offer benefits in a wide range of other
spheres, such as health and marriage prospects (Hartog & Oosterbeek 1998, p.245; Haveman &
Wolfe 1984). These considerations point to persons with higher education having better life
outcomes and, one would assume, greater subjective wellbeing.
The role of rivalry and aspirations in the happiness literature’s attempts to account for the
seemingly weak relationship between income and happiness and for the ‘Easterlin Paradox’ can be
applied equally to education. Education is known to improve incomes and outcomes in nonfinancial
life domains. Individuals therefore are likely to expect better outcomes if they have
achieved more education, and to a large extent they will have participated in education for the
specific purpose of achieving these improved outcomes. If this raises their aspirations, and people’s
happiness is determined by their circumstances relative to their aspirations, then the contribution of
from university, for example, now compare themselves with other professionals, then again
happiness may not increase with educational attainment.
Michalos (2007) suggests that the relationship between education and happiness may depend in part
on how broadly education is defined. Defining education as formal education leading to some kind
of certification as opposed to the more general sense of the many ways in which learning occurs
may be a substantial oversimplification. While this is an important and valid point, it is the more
limited formal definition of education that is of interest here, since this paper seeks to explain the
relationship between happiness and the attainment of formal educational qualifications. With a selfconfessed
degree of exaggeration, Michalos (2007, p.4) proposes four scenarios which seem
instructive here:
 real paradise—people’s living conditions are good and people accurately perceive them to be
good (presumably such people would report being happy)
 real hell—people’s living conditions are bad and people accurately perceive them to be bad
(presumably such people would report being unhappy)
 fool’s paradise—people’s living conditions are bad but people inaccurately perceive them to be
good (presumably such people would report being happy)
 fool’s hell—people’s living conditions are good but people inaccurately perceive them to be bad
(presumably such people would report being unhappy).
If more-educated people are genuinely less happy, it may be that they are living in a ‘fool’s hell’ or
that less-educated people are living in a ‘fool’s paradise’. Even if there were such a causal negative
relationship with education, Michalos questions the inference that could be drawn from happiness
measures, from both a moral and policy perspective. He draws upon Socrates’s view of wellbeing as
meaning ‘living well and doing well’ to argue that there is more to life than being happy. In quoting
Mill (1863):
It is better to be a human being dissatisfied than a pig satisfied; better to be Socrates
dissatisfied than a fool satisfied. (Cited by Michalos 2007, p.6)
He puts the point rather bluntly, and the discussion here is in no way intended to imply those of
lower education are somehow less worthy. Rather, the argument is that education has an intrinsic
contribution to ‘living well and doing well’ which may promote critical thought or heightened
concern in some domains in life, and perhaps reduced ‘pleasures’ in other domains, but this should
not be taken as reduced wellbeing defined more widely. Micholas proposes his Multiple
Discrepancies Theory for interpreting wellbeing, whereby overall happiness and happiness in
individual life domains, such as marriage and family life, working life, social life, and health, are
interrelated and dependent upon perceived discrepancies between what one wants and what one
has, possibly conditioned upon what one has had in the past.
Overall, the theoretical links between education and wellbeing are not well developed. Some of the
limitations and complexities facing theorists and empirical analysts are discussed by Desjardins
(2008), including the problem that the objectives of education, or the dimensions of wellbeing that
should be enhanced by education, are not clear. Desjardins identifies three broad levels at which
education can be seen to impact upon wellbeing: through an absolute mechanism in which
education directly enhances individuals’ resources and capabilities to influence their own wellbeing;
through a relative mechanism where one’s level of education enhances their relative position and
influence in society; and through a cumulative mechanism in which rising levels of education have
positive externalities for society as a whole or for groups within society through, for example,
greater levels of trust, civil engagement and innovation. This concept of relative mechanisms has a
clear parallel to the effects of rivalry discussed above.
An important link between education and wellbeing identified by Desjardins is that of agency,
which has been identified by psychologists and sociologists as being important to wellbeing.
Education may influence both individual and collective agency. At an individual level agency refers education to happiness will be weakened. If aspirations are heightened disproportionately more
than outcomes, then education may even be associated with lower happiness.
If rivalry effects dominate—if it is people’s circumstances relative to others that determine their
happiness rather than their absolute circumstances—then again the link between education and
happiness may be ambiguous. It follows that as education levels generally have increased over time
we should not expect any general increase in happiness, but that more-educated people should still
on average be happier than less-educated people. However, level of education may change the
reference group of people against which they assess their ‘relative’ standing. If people who graduate

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การศึกษาและความสุข: ทฤษฎีบางศึกษามุมมองทฤษฎีทุนมนุษย์เป็นการลงทุนเริ่มต้นที่สร้างกระแสในภายหลังส่งกลับในรูปแบบของการเพิ่มผลผลิต ผู้นำ กับแนวโน้มการจ้างงานดีขึ้น และสูงขึ้นกำไร (Becker 1962) อย่างไรก็ตาม การศึกษาเพิ่มขึ้นอาจมีประโยชน์ในหลากหลายอื่น ๆรัฐบาลท้องถิ่น เช่นสุขภาพและการแต่งงานแนวโน้ม (Hartog และ Oosterbeek ปี 1998, p.245 Haveman และWolfe 1984) ข้อควรพิจารณาเหล่านี้ชี้คนศึกษามีชีวิตที่ดีขึ้นผลและ หนึ่งจะสมมติ ดีมากกว่าตามอัตวิสัยบทบาทของการแข่งขันและความปรารถนาในความพยายามของวรรณกรรมความสุขการบัญชีสำหรับการดูเหมือนว่าอ่อนแอความสัมพันธ์ ระหว่างรายได้และความสุข และ 'Easterlin Paradox' ได้ใช้เท่า ๆ กันกับการศึกษา การศึกษาเป็นที่รู้จักกันเพื่อเพิ่มรายได้และผลใน nonfinancialอายุโดเมน บุคคลจึงมีแนวโน้มที่คาดหวังผลที่ดีได้สำเร็จการศึกษาเพิ่มเติม และขอบเขตขนาดใหญ่ที่พวกเขาจะได้มีส่วนร่วมในการศึกษาสำหรับการวัตถุประสงค์เฉพาะของการบรรลุผลการปรับปรุงเหล่านี้ ถ้าเพิ่มความความปรารถนา และประชาชนความสุขเป็นไปตามสถานการณ์ที่สัมพันธ์กับความปรารถนาของพวกเขา แล้วสัดส่วนของพวกเขามหาวิทยาลัย ตัวอย่าง ตอนนี้เปรียบเทียบตัวเองกับผู้เชี่ยวชาญอื่น ๆ อีกแล้วความสุขอาจไม่เพิ่มขึ้น ด้วยโดยศึกษาMichalos (2007) ชี้ให้เห็นว่า ความสัมพันธ์ระหว่างการศึกษาและความสุขขึ้นในส่วนลักษณะทั่วไปการศึกษาได้กำหนดไว้ กำหนดการศึกษาเป็นการศึกษาเป็นทางนำไปสู่สิ่งของใบรับรองเมื่อเทียบกับความรู้สึกทั่วไปหลายวิธีในการเรียนรู้ที่ เกิดขึ้นได้ oversimplification พบ ขณะนี้เป็นจุดสำคัญ และถูกต้อง เป็นมากกว่าจำกัดคำนิยามทางการศึกษาที่น่าสนใจที่นี่ เนื่องจากเอกสารนี้มุ่งที่จะอธิบาย การความสัมพันธ์ระหว่างความสุขและสำเร็จของคุณสมบัติทางด้านการศึกษา ด้วยการ selfconfessedระดับของการพูดเกินจริง Michalos (2007, p.4) เสนอสี่สถานการณ์ที่ดูเหมือนที่นี่ให้คำแนะนำ:สวรรค์จริงเช่นสภาพความเป็นอยู่ของคนดี และคนต้องสังเกตให้ได้ดี (สันนิษฐานดังกล่าวจะรายงานคนกำลังมีความสุข)นรกจริงเช่นสภาพความเป็นอยู่ของคนไม่ดี และคนต้องสังเกตให้ได้ดี(สันนิษฐานว่าคนดังกล่าวจะรายงานการไม่มีความสุข)สวรรค์ของคนโง่ซึ่งสภาพความเป็นอยู่ของคนไม่ดี แต่คนอย่างไม่ถูกต้องสังเกตให้ได้ดี (สันนิษฐานดังกล่าวจะรายงานคนกำลังมีความสุข)หลอกนรกซึ่งสภาพความเป็นอยู่ของคนดี แต่คนอย่างไม่ถูกต้องสังเกตให้ได้ดี(สันนิษฐานว่าคนดังกล่าวจะรายงานการไม่มีความสุข)ถ้าคนที่ศึกษาเพิ่มเติมยินดีจริงใจน้อย อาจให้พวกเขาอาศัยอยู่ใน "นรกของคนโง่' หรือคนศึกษาน้อยที่อาศัยอยู่ใน' หลอกประชาชน' ถ้ามีลบสาเหตุความสัมพันธ์กับการศึกษา ข้อที่สามารถดึงความสุขจากคำถาม Michalosมาตรการ จากมุมมองทั้งศีลธรรมและนโยบาย เขามาจากมุมมองของเขาดีเป็นหมายถึง "ชีวิตดี และทำดี" การโต้เถียงที่มีอยู่มากกว่าชีวิตกำลังมีความสุข ในการเสนอราคา(วันที่ 1863) สี:กว่าจะ เป็นมนุษย์พอใจกว่าหมูพอ ดีกว่าให้ เขาพอใจกว่าคนโง่พอ (อ้าง โดย Michalos 2007, p.6)เขาวางจุดค่อนข้างตรงไปตรงมา และการสนทนาที่นี่มีในทางวัตถุประสงค์นัยของมีการศึกษาต่ำกว่าอย่างใดคุ้มค่าน้อยลง ค่อนข้าง อาร์กิวเมนต์เป็นที่ศึกษามีการ intrinsicมีส่วนทำให้ "ชีวิตดี และทำดี" ซึ่งอาจส่งเสริมสำคัญคิด หรือแถลงการณ์กังวลในบางโดเมนในชีวิต และอาจจะลดลง 'ความสุข' ในโดเมนอื่น แต่นี้ควรไม่ได้รับเป็นดีลดกำหนดอย่างกว้างขวางมากขึ้น Micholas เสนอราคาของเขาหลายทฤษฎีความขัดแย้งในการตีความดี โดยรวมความสุขและความสุขในมีโดเมนแต่ละชีวิต เช่นแต่งงาน และชีวิตครอบครัว ชีวิตการทำงาน ชีวิตสังคม และ สุขภาพเกี่ยวข้อง และรับรู้ความขัดแย้งระหว่างสิ่งหนึ่งต้องการและสิ่งหนึ่งขึ้นได้ อาจจะปรับตามสิ่งที่หนึ่งมีในอดีตโดยรวม ทฤษฎีเชื่อมโยงระหว่างการศึกษาและสุขภาพที่ดีจะไม่พัฒนาดีขึ้น บางข้อจำกัดและความซับซ้อนหัน theorists และนักวิเคราะห์ผลกล่าว โดย Desjardins(2008), รวมทั้งปัญหาที่วัตถุประสงค์ของการศึกษา หรือมิติของสุขภาพที่ดีที่ควรปรับปรุง โดยการศึกษา ไม่ชัดเจน สามระดับกว้างที่ระบุ Desjardinsศึกษาสามารถเห็นผลกระทบเมื่อดี: ผ่านกลไกที่แน่นอนที่การศึกษาโดยตรงช่วยเพิ่มทรัพยากรของบุคคลและความสามารถในการชักจูงตนดีผ่านกลไกสัมพัทธ์ที่ระดับของการศึกษาช่วยเพิ่มตำแหน่งของพวกเขา และมีอิทธิพลต่อในสังคม และผ่านกลไกการสะสมในระดับที่สูงขึ้นของการศึกษาได้บวก externalities สำหรับสังคม หรือกลุ่มภายในสังคม ตัวอย่างระดับสูงของความน่าเชื่อถือ หมั้นแพ่ง และนวัตกรรม มีแนวคิดนี้สัมพันธ์กับกลไกการล้างควบคู่กับลักษณะพิเศษของการแข่งขันที่กล่าวถึงข้างต้นการเชื่อมโยงที่สำคัญระหว่างการศึกษาดีที่ระบุ โดย Desjardins คือหน่วยงานซึ่งมีการระบุ โดยนักจิตวิทยาและพูดเป็นสิ่งสำคัญเพื่อสุขภาพที่ดีการศึกษาอาจมีผลกระทบต่อหน่วยงานแต่ละรายการ และรวม ที่เป็นแต่ละหน่วยงานระดับอ้างอิงจะถูกลดลงให้ความสุข ถ้าความปรารถนาจะแถลงการณ์สลายมากขึ้นกว่าผล แล้วการศึกษาแม้ได้สัมพันธ์กับความสุขที่ต่ำกว่าถ้าครองผลการแข่งขัน-ถ้าเป็นสถานการณ์ของคนสัมพันธ์กับผู้อื่นว่าตนความสุขแทนที่เป็นสถานการณ์ที่แน่นอนของพวกเขา — แล้วอีกการเชื่อมโยงระหว่างการศึกษา และความสุขอาจจะไม่ชัดเจน เป็นไปตามที่เป็นการศึกษา ระดับทั่วไปได้เพิ่มช่วงเวลาเราไม่ควรคาดหวังใด ๆ เพิ่มขึ้นทั่วไปในความสุข แต่คนที่ศึกษาเพิ่มเติมควรยังคงโดยเฉลี่ยจะมีความสุขกว่าคนศึกษาน้อย อย่างไรก็ตาม อาจเปลี่ยนระดับการศึกษากลุ่มอ้างอิงของคนจากที่ผู้ประเมินยืน 'สัมพันธ์' ของพวกเขา ถ้าคนที่ศึกษา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การศึกษาและความสุข: ทฤษฎีบาง
มุมมองการศึกษาทฤษฎีทุนมนุษย์เป็นเงินลงทุนเริ่มแรกที่สร้างกระแสในภายหลัง
ผลตอบแทนในรูปแบบของการเพิ่มผลผลิตที่นำไปสู่แนวโน้มการจ้างงานที่ดีขึ้นและสูงกว่า
กำไร (เบกเกอร์ 1962) อย่างไรก็ตามการศึกษาที่เพิ่มขึ้นอาจมีผลประโยชน์ในช่วงกว้างของอื่น ๆ
ทรงกลมเช่นสุขภาพและโอกาสแต่งงาน (ฮาร์ทอคและโอสเตอร์บี 1998, p.245; Haveman และ
วูล์ฟ 1984) พิจารณาเหล่านี้ชี้ไปที่คนมีการศึกษาสูงมีดีกว่าชีวิตของ
ผลลัพธ์และหนึ่งจะถือว่าคุณภาพชีวิตส่วนตัวมากขึ้น.
บทบาทของการแข่งขันและแรงบันดาลใจในความพยายามที่วรรณกรรมมีความสุขในการบัญชีสำหรับ
ความสัมพันธ์ที่อ่อนแอดูเหมือนระหว่างรายได้และความสุขและสำหรับ 'Easterlin Paradox 'สามารถ
นำไปประยุกต์ใช้กับการศึกษาอย่างเท่าเทียมกัน การศึกษาเป็นที่รู้จักกันในการปรับปรุงรายได้และผลใน nonfinancial
โดเมนชีวิต บุคคลจึงมีแนวโน้มที่จะคาดหวังผลลัพธ์ที่ดีกว่าถ้าพวกเขาได้
ประสบความสำเร็จในการศึกษามากขึ้นและเพื่อขอบเขตขนาดใหญ่ที่พวกเขาจะได้มีส่วนร่วมในการศึกษาสำหรับ
วัตถุประสงค์เฉพาะของการบรรลุผลลัพธ์ที่ดีขึ้นเหล่านี้ ถ้านี้ทำให้เกิดแรงบันดาลใจของพวกเขาและผู้คน
มีความสุขจะถูกกำหนดโดยสถานการณ์ของพวกเขาเมื่อเทียบกับแรงบันดาลใจของพวกเขาแล้วผลงานของ
มหาวิทยาลัยเช่นตอนนี้เปรียบเทียบตัวเองกับผู้เชี่ยวชาญด้านอื่น ๆ นั้นอีกครั้ง
ความสุขอาจจะไม่เพิ่มขึ้นด้วยการสำเร็จการศึกษา.
Michalos (2007) แสดงให้เห็นว่าความสัมพันธ์ระหว่างการศึกษาและความสุขอาจขึ้นอยู่ในส่วนที่
เกี่ยวกับวิธีการศึกษาในวงกว้างที่กำหนดไว้ กำหนดการศึกษาการศึกษาอย่างเป็นทางการที่นำไปสู่บางชนิด
ของการรับรองเมื่อเทียบกับความรู้สึกทั่วไปมากขึ้นในหลายวิธีในการเรียนรู้ที่เกิดขึ้น
อาจจะเป็นเปลือกที่สำคัญ ขณะนี้เป็นจุดที่สำคัญและถูกต้องก็เป็นสิ่งที่มากกว่า
ความหมายที่ จำกัด อย่างเป็นทางการของการศึกษาที่เป็นที่สนใจนี่ตั้งแต่บทความนี้พยายามที่จะอธิบาย
ความสัมพันธ์ระหว่างความสุขและความสำเร็จของการศึกษาคุณสมบัติอย่างเป็นทางการ ด้วย selfconfessed
ระดับของการพูดเกินจริง Michalos (2007, p.4) เสนอสี่สถานการณ์ที่ดูเหมือน
คำแนะนำที่นี่:
จริงสวรรค์ของผู้คนสภาพความเป็นอยู่ที่ดีและถูกต้องคนรับรู้ว่าพวกเขาจะ
ดี (สมมุติคนดังกล่าวจะรายงานความสุข)
 จริงนรกของผู้คนสภาพความเป็นอยู่ที่ไม่ดีและผู้คนได้อย่างถูกต้องรับรู้ว่าพวกเขาจะไม่ดี
(สมมุติคนดังกล่าวจะรายงานเป็นทุกข์)
ของคนโง่สวรรค์ของผู้คนสภาพความเป็นอยู่ที่ไม่ดี แต่คนที่ไม่ถูกต้องรับรู้ว่าพวกเขาจะ
ดี (สมมุติคนดังกล่าวจะรายงานความสุข )
ของคนโง่นรกของผู้คนสภาพความเป็นอยู่ที่ดี แต่คนที่ไม่ถูกต้องรับรู้ว่าพวกเขาจะไม่ดี
(สมมุติคนดังกล่าวจะรายงานเป็นทุกข์).
ถ้าคนมากขึ้นมีการศึกษาอย่างแท้จริงมีความสุขน้อยลงก็อาจเป็นไปได้ว่าพวกเขาจะอยู่ในนรกของคนโง่ หรือ
ว่าคนที่มีการศึกษาน้อยที่อาศัยอยู่ในสวรรค์ของคนโง่ ' แม้ว่าจะมีเช่นเชิงลบสาเหตุ
สัมพันธ์กับการศึกษา Michalos คำถามข้อสรุปที่อาจจะมาจากความสุข
มาตรการทั้งทางศีลธรรมและมุมมองของนโยบาย เขาวาดบนมุมมองโสกราตีสของสุขภาพที่ดีเป็น
ความหมาย 'ชีวิตที่ดีและทำดี' ที่จะยืนยันว่ามีมากขึ้นในการดำรงชีวิตมีความสุขกว่า ใน quoting
มิลล์ (1863):
มันจะดีกว่าที่จะเป็นมนุษย์ไม่พอใจมากกว่าความพึงพอใจหมู; ดีกว่าที่จะโสกราตีส
ไม่พอใจกว่าคนโง่พอใจ (อ้างโดย Michalos 2007, p.6)
เขาทำให้จุดที่ค่อนข้างตรงไปตรงมาและการอภิปรายที่นี่เป็นในทางที่ไม่ตั้งใจที่จะบ่งบอกผู้
ศึกษาต่ำเป็นอย่างใดอย่างสวยหรูน้อย แต่อาร์กิวเมนต์เป็นว่าการศึกษาที่แท้จริงมี
ผลงานให้กับ "ชีวิตที่ดีและทำดี 'ซึ่งอาจส่งเสริมการคิดที่สำคัญหรือมีความคิดริเริ่ม
ความกังวลในบางโดเมนในชีวิตและลดลงอาจจะเป็น 'ความสุข' ในโดเมนอื่น ๆ แต่นี้ควร
ไม่ถูกนำมาเป็น คุณภาพชีวิตลดลงที่กำหนดไว้อย่างกว้างขวางมากขึ้น Micholas เสนอของเขาหลาย
ทฤษฎีความแตกต่างในการตีความคุณภาพชีวิตโดยมีความสุขโดยรวมและความสุขใน
ชีวิตของแต่ละบุคคลโดเมนเช่นการแต่งงานและชีวิตครอบครัวชีวิตการทำงาน, ชีวิตทางสังคมและสุขภาพมีความ
สัมพันธ์กันและขึ้นอยู่กับการรับรู้ความแตกต่างระหว่างสิ่งที่ต้องการและสิ่งที่หนึ่ง
ได้ปรับอากาศอาจจะอยู่กับสิ่งที่ใครได้มีในอดีต.
โดยรวมแล้วการเชื่อมโยงทฤษฎีระหว่างการศึกษาและคุณภาพชีวิตที่ไม่ได้รับการพัฒนาอย่างดี บางส่วนของ
ข้อ จำกัด และความซับซ้อนหันหน้าไปทางทฤษฎีและนักวิเคราะห์เชิงประจักษ์ที่จะกล่าวถึงโดยจาร์แดงส์
(2008) รวมทั้งปัญหาที่วัตถุประสงค์ของการศึกษาหรือมิติของคุณภาพชีวิตที่
ควรจะเพิ่มขึ้นโดยการศึกษาจะไม่ชัดเจน จาร์แดงส์ระบุสามระดับกว้างที่
ศึกษาสามารถมองเห็นได้จะส่งผลกระทบตามคุณภาพชีวิต: ผ่านกลไกที่แน่นอนในการที่
การศึกษาโดยตรงช่วยเพิ่มทรัพยากรบุคคลและความสามารถที่มีอิทธิพลต่อสุขภาพที่ดีของตัวเอง
ผ่านกลไกญาติที่ระดับหนึ่งของการศึกษาช่วยเพิ่มตำแหน่งสัมพัทธ์ของพวกเขาและ
มีอิทธิพลในสังคม และผ่านกลไกการสะสมในระดับที่เพิ่มขึ้นของการศึกษามี
สภาพแวดล้อมที่ดีสำหรับสังคมโดยรวมหรือสำหรับกลุ่มในสังคมผ่านตัวอย่างเช่น
ระดับสูงของความไว้วางใจการมีส่วนร่วมทางแพ่งและนวัตกรรม แนวคิดของกลไกนี้มีญาติ
ขนานที่ชัดเจนจากผลกระทบของการแข่งขันที่กล่าวข้างต้น.
เชื่อมโยงที่สำคัญระหว่างการศึกษาและคุณภาพชีวิตระบุจาร์แดงส์เป็นที่ของหน่วยงาน
ที่ได้รับการยืนยันจากนักจิตวิทยาและสังคมวิทยาว่าเป็นสิ่งสำคัญที่จะสุขภาพที่ดี.
อาจมีผลต่อการศึกษาทั้ง หน่วยงานบุคคลและส่วนรวม ที่หน่วยงานระดับบุคคลหมายถึงการศึกษาเพื่อความสุขจะลดลง ถ้าแรงบันดาลใจที่จะมีความคิดริเริ่มเป็นสัดส่วนมากขึ้น
กว่าผลแล้วการศึกษาอาจจะเกี่ยวข้องกับความสุขที่ต่ำกว่า.
ถ้าผลกระทบการแข่งขันครอง-ถ้ามันเป็นสถานการณ์ที่ผู้คนมีความสัมพันธ์กับคนอื่น ๆ ที่กำหนดของพวกเขา
มีความสุขมากกว่าสถานการณ์แล้วแน่นอนพวกเขาอีกครั้งการเชื่อมโยงระหว่างการศึกษาและ
มีความสุข อาจจะไม่ชัดเจน มันตามที่เป็นระดับการศึกษาโดยทั่วไปได้เพิ่มขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป
เราไม่ควรคาดหวังที่เพิ่มขึ้นทั่วไปในความสุข แต่ที่ผู้คนมากขึ้นการศึกษาควรจะยังคง
โดยเฉลี่ยจะมีความสุขกว่าคนที่มีการศึกษาน้อย แต่ระดับของการศึกษาอาจมีการเปลี่ยนแปลง
กลุ่มอ้างอิงของผู้คนกับที่พวกเขาประเมิน 'ญาติของพวกเขายืนอยู่ ถ้าคนที่จบการศึกษา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การศึกษาและความสุข : ทฤษฎีบางทฤษฎีมนุษย์ทุนมุมมอง
การศึกษาเป็นเงินลงทุนที่สร้างกระแสกลับมาในภายหลัง
ในรูปแบบของการเพิ่มผลผลิต ทำให้เกิดโอกาสการจ้างงานและรายได้สูงกว่าดีกว่า
( Becker 1962 ) อย่างไรก็ตาม การศึกษาที่เพิ่มขึ้นอาจให้ประโยชน์ในช่วงกว้างของทรงกลมอื่น ๆ
,เช่นสุขภาพและการแต่งงาน ( ตามโอกาส&เตอร์บีก 1998 p.245 ; เฮฟเมิ่น&
วูล์ฟ 1984 ) การพิจารณาเหล่านี้ชี้ไปที่ผู้ที่มีระดับการศึกษาสูง มีชีวิตที่ดีขึ้น
ผล และ จะถือว่า มีอัตนัย wellbeing .
บทบาทของการแข่งขันและปรารถนาในความสุขวรรณกรรมของความพยายามที่จะบัญชีสำหรับ
ที่ดูเหมือนอ่อนแอ ความสัมพันธ์ระหว่างรายได้และความสุขและ ' Paradox ' กับสามารถ
นำมาใช้อย่างเพื่อการศึกษา การศึกษาเป็นที่รู้จักกันเพื่อปรับปรุงรายได้และผลใน nonfinancial
ชีวิตโดเมน แต่ละบุคคลดังนั้นจึงมีแนวโน้มที่จะคาดหวังผลที่ดีกว่าถ้าพวกเขามี
ความการศึกษาเพิ่มเติมและเพื่อขอบเขตขนาดใหญ่ที่พวกเขาจะได้เข้าร่วมในการศึกษา
วัตถุประสงค์เฉพาะของขบวนการเหล่านี้ปรับปรุงผลลัพธ์ ถ้าเพิ่มแรงบันดาลใจของพวกเขาและความสุขของผู้คน
ถูกกำหนดโดยสถานการณ์ของพวกเขาเมื่อเทียบกับความต้องการของตน แล้วผลงานของ
จากมหาวิทยาลัย ตัวอย่างเช่น ตอนนี้เปรียบเทียบตัวเองกับผู้เชี่ยวชาญด้านอื่น ๆแล้ว ความสุขอาจจะไม่เพิ่มอีกแล้ว

กับการศึกษา .michalos ( 2550 ) แสดงให้เห็นว่าความสัมพันธ์ระหว่างการศึกษาและความสุขอาจจะขึ้นอยู่ในส่วนที่เกี่ยวกับวิธีการได้รับการศึกษา
กำหนด . การกำหนดระดับการศึกษาเป็นระดับการศึกษาที่นำไปสู่บางชนิด
ของการรับรองเป็นนอกคอกความรู้สึกทั่วไปของหลายวิธีที่การเรียนรู้เกิดขึ้น
อาจจะ oversimplification เป็นชิ้นเป็นอัน ขณะนี้เป็นสำคัญและจุดที่ถูกต้อง มันเป็นมากขึ้น
จำกัดความหมายของการศึกษาอย่างเป็นทางการที่น่าสนใจของที่นี่ เนื่องจากบทความนี้มุ่งอธิบาย
ความสัมพันธ์ระหว่างความสุขและความสำเร็จของการศึกษาอย่างเป็นทางการ กับ selfconfessed
องศาเกินไป michalos ( 2007 p.4 ) เสนอสี่สถานการณ์ซึ่งดูเหมือน

ความรู้จากที่นี่ :สวรรค์ของคนจริงสภาพความเป็นอยู่ที่ดีและถูกต้องรับรู้พวกเขาเป็น
( สันนิษฐานว่าบุคคลดังกล่าวจะรายงานมีความสุข )
จริงนรกของผู้คนสภาพความเป็นอยู่ไม่ดีและคนถูกต้องรับรู้พวกเขาจะแย่
( สันนิษฐานว่าบุคคลดังกล่าวจะรายงานไม่มีความสุข )
สวรรค์ของคนคนโง่สภาพความเป็นอยู่ที่ไม่ดี แต่คนไม่ถูกต้องรับรู้ให้
( สันนิษฐานว่าบุคคลดังกล่าวจะรายงานมีความสุข )
นรกคนโง่คนอาศัยอยู่ มีข้อเสนอที่ดี แต่คนไม่ถูกต้องรับรู้พวกเขาจะแย่
( สันนิษฐานว่าบุคคลดังกล่าวจะรายงานไม่มีความสุข ) .
ถ้าศึกษาเพิ่มเติมคน อย่างแท้จริงน้อยมีความสุขมันอาจเป็นว่าพวกเขาจะอยู่ในนรก ' หรือ ' คนโง่
ที่การศึกษาน้อยมีผู้คนอาศัยอยู่ในสวรรค์ ' ' คนโง่ . ถ้ามันมีสาเหตุเช่นลบ
ความสัมพันธ์กับการศึกษา michalos คำถามข้อที่อาจจะวาดจากมาตรการความสุข
, จากทั้งทางศีลธรรมและมุมมองของนโยบาย เขาวาดเมื่อโสกราตีสเป็นมุมมองของความเป็น
ความหมาย ' ชีวิตดีและทำดี ' เพื่อยืนยันว่ามีมากกว่าชีวิตมีความสุข โดย :

โรงสี ( 1863 ) มันจะดีกว่าที่จะมีคนไม่พอใจกว่าหมูอิ่ม ดีกว่าเป็นโสเครติส
ไม่พอใจมากกว่าคนโง่ที่พอใจ ( อ้างโดย michalos ( ยกระดับ )
เขาใส่จุดค่อนข้างโผงผาง และการสนทนานี้ไม่ได้มีวัตถุประสงค์เพื่อบ่งบอกถึงผู้
การศึกษาต่ำ จะได้ไม่คุ้มค่า แต่ข้อโต้แย้งคือการศึกษามีเนื้อแท้
บริจาคให้ ' ชีวิตดีและทำดี ' ซึ่งอาจส่งเสริมความคิดที่สำคัญหรือความกังวลในบาง
โดเมนในชีวิต และอาจจะลดลง ' ความสุข ' โดเมนอื่น ๆแต่นี้ควร
ไม่ถ่ายเป็นลดคุณภาพชีวิตที่กำหนดกันอย่างแพร่หลายมากขึ้น micholas เสนอ
ของเขาหลาย ๆทฤษฎีความขัดแย้งผลคุณภาพชีวิตโดยรวม ความสุขและความสุขในชีวิต
แต่ละโดเมน เช่น การแต่งงานและชีวิตครอบครัว ชีวิตการทำงาน ชีวิต สังคม และสุขภาพ จะขึ้นอยู่กับการรับรู้ความสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน
และความขัดแย้งระหว่างสิ่งที่เราต้องการและสิ่งที่หนึ่ง
ได้ อาจจะเป็นเรื่องอะไรอย่างใดอย่างหนึ่งมีในอดีต
โดยรวม ,การเชื่อมโยงระหว่างการศึกษาและคุณภาพชีวิตเป็นทฤษฎีไม่พัฒนาดี บางส่วนของข้อ จำกัด และซับซ้อนซึ่งทฤษฎี
และนักวิเคราะห์เชิงประจักษ์ มีการกล่าวถึงโดย desjardins
( 2008 ) รวมถึงปัญหา วัตถุประสงค์ของการศึกษา หรือมิติของคุณภาพชีวิตที่
ควรจะเพิ่มโดยการศึกษา , ไม่ใส desjardins ระบุคร่าว ๆซึ่ง
3 ระดับการศึกษาสามารถเห็นผลกระทบต่อคุณภาพชีวิต : ผ่านแน่นอนกลไกที่ช่วยเพิ่มทรัพยากรบุคคล
การศึกษาโดยตรง และความสามารถที่จะมีผลต่อคุณภาพชีวิตของตนเอง ;
ผ่านญาติกลไกที่ระดับหนึ่งของการศึกษาเพิ่มตำแหน่งสัมพัทธ์ของพวกเขาและ
อิทธิพลในสังคม ผ่านกลไกระดับสะสมที่เพิ่มขึ้นของการศึกษา
บวกผลกระทบภายนอกต่อสังคมโดยรวมหรือกลุ่มในสังคมผ่าน ตัวอย่างเช่น
ระดับสูงของความไว้วางใจ , หมั้นแพ่งและนวัตกรรม แนวคิดกลไกของญาติมี
ชัดเจนขนานกับผลของการแข่งขันที่กล่าวข้างต้น .
ลิงค์ที่สำคัญระหว่างการศึกษาและคุณภาพชีวิตที่ระบุ desjardins หน่วยงาน
ซึ่งได้รับการระบุโดยนักจิตวิทยาและนักสังคมวิทยาที่สําคัญ wellbeing .
การศึกษาอาจมีผลต่อทั้งรายบุคคลและกลุ่มหน่วยงาน ที่หน่วยงานระดับบุคคล หมายถึง การศึกษาเพื่อความสุขจะลดลง ถ้าความทะเยอทะยานมากขึ้นเป็นสัดส่วนเพิ่มเติม
กว่า ผลก็อาจจะเกี่ยวข้องกับระดับความสุขลดลง
ถ้าไม่มีผลถ้าเป็นผู้ครองสถานการณ์ที่สัมพันธ์กับผู้อื่นที่กำหนดความสุขของพวกเขา
มากกว่าแน่นอนของพวกเขาสถานการณ์อีกครั้งการเชื่อมโยงระหว่างการศึกษาและ
ความสุขอาจจะไม่ชัดเจน มันเป็นไปตามที่เป็นระดับการศึกษาโดยทั่วไปมีเพิ่มขึ้นตลอดเวลา
เราไม่ควรคาดหวังเพิ่มทั่วไปใด ๆ ในความสุข แต่คนยังควร
การศึกษาเพิ่มเติมโดยเฉลี่ยมีความสุขมากกว่าการศึกษาน้อยคน อย่างไรก็ตาม ระดับการศึกษาอาจเปลี่ยน
อ้างอิงกลุ่มคนต่อต้านซึ่งจะประเมินยืนญาติของพวกเขา ' ' ถ้าคนที่เรียนจบ