The moment Beauty had spoken these

The moment Beauty had spoken these words, the palace was suddenly lighted up, and all kinds of rejoicings were heard around them, none which she noticed, but hung over her dear beast with the utmost tenderness. At last, unable to restrain herself, she dropped her head over her hands, covered her eyes, and cried for joy; and, when she looked up again, the beast was gone. In his stead she saw at her feet a handsome, graceful young prince, who thanked her with the tenderest expressions for having freed him from enchantment.

“But where is my poor beast? I only want him and nobody else,” sobbed Beauty.

“I am he,” replied the Prince. “A wicked fairy condemned me to this form, and forbade me to show that I had any wit or sense, till a beautiful lady should consent to marry me. You alone, dearest Beauty, judged me neither by my looks nor by my talents, but by my heart alone. Take it then, and all that I have besides, for all is yours.”

Beauty, full of surprise, but very happy, suffered the prince to lead her to his palace, where she found her father and sisters, who had been brought there by the fairy-lady whom she had seen in a dream the first night she came.

“Beauty,” said the fairy, “you have chosen well, and you have your reward, for a true heart is better than either good looks or clever brains. As for you, ladies,” and she turned to the two elder sisters, “I know all your ill deeds, but I have no worse punishment for you than to see your sister happy. You shall stand as statues at the door of her palace, and when you repent of and have amended your faults, you shall become women again. But, to tell you the truth, I very much fear you will remain statues for ever.”

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ขณะที่ความงามได้พูดคำเหล่านี้พระราชวังถูกจุดกึกขึ้นและทุกชนิดของสนุกก็ได้ยินเสียงรอบตัวพวกเขาไม่มีใครที่เธอสังเกตเห็น แต่แขวนอยู่เหนือสัตว์ที่รักของเธอกับความอ่อนโยนสูงสุด ในที่สุดไม่สามารถที่จะควบคุมตัวเองเธอลดลงหัวของเธอมากกว่ามือของเธอปกคลุมดวงตาของเธอและร้องไห้ด้วยความดีใจ; และเมื่อเธอเงยหน้าขึ้นอีกครั้งสัตว์ก็หายไป ในสถานที่ที่เธอเห็นเขาที่เท้าของเธอหล่อเจ้าชายหนุ่มที่สง่างามที่ขอบคุณเธอด้วยการแสดงออก tenderest สำหรับการมีเขาเป็นอิสระจากความลุ่มหลง. "แต่ที่เป็นสัตว์ที่น่าสงสารของฉันได้อย่างไร ฉันเพียงต้องการให้เขาและไม่มีใครอื่น "สะอื้นความงาม." ผมเขา "ตอบเจ้าชาย "นางฟ้าชั่วประณามฉันไปแบบฟอร์มนี้และห้ามไม่ให้ผมที่จะแสดงให้เห็นว่าผมมีปัญญาหรือความรู้สึกใด ๆ จนเป็นผู้หญิงที่สวยงามควรยินยอมที่จะแต่งงานกับฉัน คุณคนเดียวที่รักความงาม, ฉันไม่ตัดสินโดยลักษณะของฉันหรือโดยความสามารถของฉัน แต่ด้วยหัวใจของฉันคนเดียว เอามันแล้วและสิ่งที่ฉันมีนอกจากนี้ทั้งหมดเป็นของคุณ. "ความงามเต็มรูปแบบของความประหลาดใจแต่ความสุขมากที่ได้รับความเดือดร้อนเจ้าชายที่จะนำเธอไปยังพระราชวังของเขาซึ่งเธอก็พบว่าพ่อของเธอและน้องสาวที่ได้รับมามี โดยนางฟ้าผู้หญิงคนที่เธอเคยเห็นในความฝันในคืนแรกที่เธอมา. "ความงาม" กล่าวว่านางฟ้า "คุณได้เลือกที่ดีและคุณได้รับรางวัลของคุณใจจริงจะดีกว่าทั้งรูปลักษณ์ที่ดีหรือฉลาด สมอง สำหรับคุณผู้หญิง "และเธอหันไปน้องสาวสองคนพี่" ฉันรู้ว่าการกระทำที่ไม่ดีของคุณ แต่ฉันไม่มีการลงโทษที่เลวร้ายยิ่งกว่าสำหรับคุณที่จะเห็นน้องสาวของคุณมีความสุข ท่านจะต้องยืนเป็นรูปปั้นที่ประตูพระราชวังของเธอและเมื่อคุณกลับใจและได้แก้ไขข้อบกพร่องของคุณคุณจะกลายเป็นผู้หญิงอีกครั้ง แต่เพื่อที่จะบอกความจริงกับคุณฉันกลัวมากที่คุณจะยังคงรูปปั้นเป็นนิตย์. "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ขณะความงามได้พูดคำพวกนี้ วังก็ส่องสว่างขึ้นและทุกชนิดของ rejoicings ได้ยินรอบ ๆพวกเขา ไม่มีใครที่เธอสังเกตเห็น แต่แขวนมากกว่าสัตว์ที่รักของเธอด้วยความอ่อนโยนที่สุด ในที่สุด ไม่สามารถยับยั้งตัวเอง เธอทิ้งศีรษะของเธอ มือของเธอที่ปกคลุมตาของเธอและร้องไห้ด้วยความดีใจ และเมื่อเธอเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง มันก็หายไปแทน เธอเห็นที่เท้าหล่อของเธอ สง่างาม เจ้าชายหนุ่มที่ขอบคุณเธอด้วยสีหน้า tenderest ที่ปลดปล่อยเขาจากความลุ่มหลง

" แต่ที่เป็นสัตว์ที่น่าสงสารของฉัน ฉันแค่อยากให้เขาและคนอื่น " สะอื้นความงาม

" ผมเขา " เจ้าชายตอบ . " นางฟ้าชั่วร้ายประณามฉันแบบนี้ และห้ามฉันพบว่าฉันมีปัญญา หรือ ความรู้สึกจนสาวสวยต้องยินยอมที่จะแต่งงานกับฉัน คุณอยู่คนเดียว รักความงาม ตัดสินฉันด้วย โดยลักษณะหรือโดยความสามารถของฉัน แต่ โดยหัวใจของฉันคนเดียว เอาไปแล้ว และทั้งหมดที่ฉันได้นอกจาก ทั้งหมดเป็นของนาย "

สวย เต็มไปด้วยความประหลาดใจ แต่ความสุขมากจากเจ้าชายเพื่อนำเธอสู่วังของเขา ซึ่งเธอได้พบน้องสาวและพ่อของเธอที่ถูกนำมาโดยมีนางฟ้าสาวที่เธอเคยเห็นในความฝัน คืนแรกที่เธอมา

" ความงาม " นางฟ้า " คุณเลือกได้ดีและคุณจะได้รับรางวัล เป็นหัวใจที่แท้จริงดีกว่า ทั้งดูดี หรือ สมองฉลาด สำหรับคุณสุภาพสตรี " เธอหันไปหาพี่สาว 2 คน " ผมรู้ว่า กรรมไม่ดีทั้งหมดของคุณแต่ผมไม่แย่บทลงโทษสำหรับคุณกว่าที่เห็นเธอมีความสุข คุณจะยืนเป็นรูปปั้นอยู่ที่ประตูพระราชวังของเธอ และเมื่อเธอสำนึกผิดและแก้ไขข้อบกพร่องของคุณ คุณก็จะกลายเป็นผู้หญิงอีก แต่บอกตามตรง ผมมาก กลัวว่าเธอจะยังคงเป็นรูปปั้นเป็นนิตย์”