Although the ground of discussion o

Although the ground of discussion on language and culture has been cleared for ages,
it is not until the 80s that the need of teaching culture in language classes is indicated,
reaching its climax in the 90s thanks to the efforts of Byram and Kramsch as mentioned
previously. For instance in the case of ELT, Pulverness (2003) asserts that due to the
undeniable growth of English as an international language cultural content as anything other
than contextual background was began to be included in language teaching programs.
Although by mid 80s, various advantages of teaching culture in L2 classes were
virtually universally accepted, and culture was widely taught in language classes, there were
still problems about what should be taught and how culture could be taught most beneficially.
These questions were faced more and more 1990s (Kitao, 2000).
If we turn to the relationship between culture and language, we see some remarkable
comments; for example, Sapir (1921) argued that ‘language, race, and culture are not
necessarily correlated’, adding the remark ‘language and our thought-grooves are inextricably
interrelated, are, in a sense, one and the same’. Yet this single remark does not supply a
satisfactory reply to the question of why culture teaching should be involved in language
teaching. Kitao (2000) giving reference to several authors lists some of the benefits of
teaching culture as follows:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แม้ว่าพื้นดินของสนทนาภาษาและวัฒนธรรมได้ถูกล้างข้อมูลสำหรับทุกวัยมันไม่ได้จนถึงยุค 80 ที่จำเป็นในการสอนวัฒนธรรมภาษาระบุไว้ถึงจุดสุดยอดของมันในยุค 90 ด้วย Byram และ Kramsch ดังกล่าวก่อนหน้านี้ เช่น ในกรณีของ ELT, Pulverness (2003) asserts ที่เนื่องจากการปฏิเสธไม่ได้เจริญเติบโตของอังกฤษเป็นเนื้อหาวัฒนธรรมของภาษาสากลที่เป็นอะไรอื่นกว่าพื้นหลังตามบริบทถูก เริ่มที่จะรวมอยู่ในโปรแกรมการสอนภาษาแม้ว่า โดย 80 กลาง ได้ประโยชน์ต่าง ๆ การสอนวัฒนธรรมชั้น L2ยอมรับแทบสากล และวัฒนธรรมได้อย่างกว้างขวางสอนในชั้นเรียนภาษา มียังคงปัญหาเกี่ยวกับสิ่งที่ควรได้รับการสอนและวิธีวัฒนธรรมอาจมีสอนอย่างมากที่สุดคำถามเหล่านี้ได้ประสบมากปี 1990 (Kitao, 2000) หากเราเปิดความสัมพันธ์ระหว่างภาษาและวัฒนธรรม เราดูโดดเด่นบางความคิดเห็น เช่น โต้เถียง Sapir (1921) ที่ ' ภาษา การแข่งขัน และวัฒนธรรมจำเป็นต้องสัมพันธ์ ', เพิ่มหมายเหตุ ' ภาษาและคิดว่าร่องของเราเป็น inextricablyสัมพันธ์กัน มี ในความรู้สึก หนึ่งเดียว ' ยังไม่จ่ายหมายเหตุเดียวนี้พอตอบคำถามของทำไมควรจะมีการสอนวัฒนธรรมภาษาสอน Kitao (2000) ให้อ้างอิงถึงผู้เขียนหลายรายการของประโยชน์ของสอนวัฒนธรรมเป็นดังนี้:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม้ว่าพื้นดินของการอภิปรายเกี่ยวกับภาษาและวัฒนธรรมได้รับการล้างสำหรับทุกวัย
มันเป็นไม่ได้จนกว่า 80s ที่ต้องการของวัฒนธรรมการเรียนการสอนในชั้นเรียนภาษาที่มีการระบุ
ถึงจุดสุดยอดในยุค 90 ขอบคุณความพยายามของรามและ Kramsch ตามที่กล่าวไว้
ก่อนหน้านี้ . ยกตัวอย่างเช่นในกรณีของเอลท์ Pulverness (2003) อ้างว่าเนื่องจากการ
เจริญเติบโตที่ปฏิเสธไม่ได้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นเนื้อหาทางวัฒนธรรมภาษาต่างประเทศเป็นอะไรอื่น ๆ
กว่าพื้นหลังบริบทถูกเริ่มที่จะถูกรวมอยู่ในโปรแกรมการเรียนการสอนภาษา.
แม้ว่าโดย 80s กลางข้อดีต่างๆ ของวัฒนธรรมการเรียนการสอนในชั้นเรียน L2 ถูก
จริงได้รับการยอมรับในระดับสากลและวัฒนธรรมได้รับการสอนกันอย่างแพร่หลายในชั้นเรียนภาษามี
คงมีปัญหาเกี่ยวกับสิ่งที่ควรจะสอนและวิธีการเพาะเลี้ยงจะได้รับการสอนมากที่สุดกอบ.
คำถามเหล่านี้กำลังเผชิญปี 1990 มากขึ้นและมากขึ้น (Kitao 2000 ).
ถ้าเราหันไปความสัมพันธ์ระหว่างวัฒนธรรมและภาษาที่เราดูโดดเด่นบาง
ความคิดเห็น; ตัวอย่างเช่น Sapir (1921) แย้งว่า 'ภาษาเชื้อชาติและวัฒนธรรมจะไม่
จำเป็นต้องมีความสัมพันธ์' เพิ่มหมายเหตุ 'ภาษาและความคิดร่องของเรามีความสัมพันธุ์
สัมพันธ์อยู่ในความรู้สึกหนึ่งเดียวกัน' ยังนี้คำพูดเดียวไม่ได้จัดหา
ตอบกลับน่าพอใจให้กับคำถามที่ว่าทำไมการเรียนการสอนวัฒนธรรมควรมีส่วนร่วมในภาษาที่
การเรียนการสอน Kitao (2000) ให้การอ้างอิงถึงนักเขียนหลายคนแสดงรายการบางส่วนของประโยชน์ของ
วัฒนธรรมการเรียนการสอนดังนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แม้ว่าพื้นดินของการสนทนาในภาษาและวัฒนธรรมได้รับการล้างสำหรับวัยมันไม่ได้จนกว่า 80s ที่ความต้องการของวัฒนธรรมการสอนในชั้นเรียนภาษาเป็นระบุดำเนินมาถึงไคลแม็กซ์ใน 90s ขอบคุณความพยายามของ Byram และ kramsch ดังกล่าวก่อนหน้านี้ ตัวอย่างเช่นในกรณีของใบเลื่อย pulverness , ( 2546 ) ยืนยันว่า เนื่องจากการการเจริญเติบโตที่ปฏิเสธไม่ได้จากภาษาอังกฤษเป็นภาษานานาชาติเนื้อหาทางวัฒนธรรมเป็นอย่างอื่นเลยกว่าพื้นหลังตามบริบท เริ่มที่จะรวมอยู่ในโปรแกรมการสอนภาษาถึงแม้ว่าการ 80s กลางต่าง ๆ ข้อดีของวัฒนธรรมการสอน ในชั้นเรียนมี L2ความจริงที่ยอมรับอย่างกว้างขวาง และเลี้ยงกันอย่างแพร่หลาย การสอนในชั้นเรียนภาษา มียังมีปัญหาเกี่ยวกับสิ่งที่ควรสอนและวิธีการที่วัฒนธรรมอาจจะสอนมากประโยชน์ .คำถามเหล่านี้ต้องเผชิญมากขึ้นและ 90 ( kitao , 2000 )ถ้าเราเปิดความสัมพันธ์ระหว่างวัฒนธรรมและภาษา เราเห็นที่น่าจับตาความคิดเห็น ; ตัวอย่างเช่นซาเพียร์ ( 1921 ) แย้งว่า " เชื้อชาติ ภาษา วัฒนธรรม และไม่ได้ต้องมี " เพิ่มหมายเหตุ " ภาษาและร่องความคิดของเราเป็นพัลวันคาบ คือ ในความรู้สึก เหมือนกัน " แต่เดี่ยวนี้ไม่ใส่หมายเหตุน่าพอใจตอบคำถามที่ว่าทำไมการสอนวัฒนธรรมควรมีส่วนร่วมในภาษาการจัดการเรียนการสอน kitao ( 2000 ) ให้อ้างอิงผู้เขียนหลายรายการบางส่วนของผลประโยชน์ของวัฒนธรรมการสอน ดังนี้