Generally, if something is named th

Generally, if something is named that, then it shouldn’t be so easy.
If it was laid out like Lee Hyun’s plan, then it wouldn’t be so effortlessly doable. Upon arriving to the island, they would march orderly into the mountain for 20 kilometers.
At the end of the march, they would exercise for about three hours through the mean of having battles. After that, a meal that takes about five minutes to finish then onto the next course.
In which they throws themselves into the sea; with sea water fill about half of their body, and they would run in that state while carrying logs!
It’s also good to drag a log through the mudflats. One can get a really good workout with heavy logs.
After which, they can get about two hours of sleep at night.
At this point it can’t be called basic training!
He had learned this from watching the instructors from the Dojang.
This was not the breaking point of humans!
If it’s something you crave then you can do it.
Even if you can’t make it.
To reach the pinnacle of strength, this is nothing at all.
After seeing them, Lee Hyun suddenly matched his workout to align himself to their standards.
“Uh huh.”
Hong Seonye had a totally different interpretation.
Although he showed he had a lot of strength running the lap for her, what she want in a man is the looks to show him off, and would not care for otherwise.
‘Does he like me?’
She had no other option but to be mistaken.
They finished their meal.
They had a sumptuous dinner while the other groups could do nothing except eyed them with envy.
The other groups’ food was simple: kimchi ramen, beef ramen, Neoguri Deung ramen, or some other types of food they couldn’t recollect.
Some also had cold noodles with spices, but that level of food could not compare in term of quality to Lee Hyun’s group.
Kkokkodaeg! (cockoldoo again)
It seemed as if every time the youngest of the chicken Half Sauce Half Fried cackled, the sounds of beating crackling flame torches and saliva swallowing could be heard.
“Did you hear? Over there have a chicken for food…”
“So jealous. That sounds really good.”
The desperation level in the wilderness was way different.
Perhaps, at this time, when asked what one would bring with him the three things they deemed essential; most of whom will answer as such.
Lee Hyun.
A lighter.
Half Sauce Half Fried.
The meal time ended with the constant envious eyes, now it was time for the courage test.
“Hidden within that mountain over there are slips of paper for you to find. The group with the most will receive a special award of having their liquor paid for.”
A courage test within the dark mountain!
Realistically, snakes or other animals had concealed themselves and attacked people.
This time too, Lee Hyun’s group inadvertently ranked first.
“My legs are sore.”
“Ahh, I’m sleepy. Hungry. Mommy.”
Most were too tired to hike so there was no other group to join in.
Only Lee Hyun, Seoyoon, and Park Sunjo diligently walked around and were able to find as much as 10 sheets of paper.
Just as the night hits 11 o’clock, all easily fell asleep.
They rode the ship to come, set up their tents, made their food, and ran; because all of whom did things they normally never did before so they easily got tired.
From within the tents and from the temporary cursed beach, there were only the sounds of the wave and the sound of the snoring alternated between the two.
Slam!(wave)
Deureureung.(snore)
Slam!(wave)
Kuuuuuul!(also snore…not sure…sounds like crying…)
***
Lee Hyun woke up in the morning as he usually does.
‘I wonder of Hyeyeon is eating her meals properly. She should be bringing side dishes to grandma in the hospital too.’
There as nothing he could do on this island.
It was not possible to go to the homepage of the Dark Gamer website for information, nor could be go to an auction site to check up prices of items.
The only thing to do was to relax comfortably.
‘Rarely have this kind of rest before.’
Feeling comfortable for the first time in a few years, Lee Hyun quietly slipped out of the temporary residence.
He could hear the exchanges between the sounds of the students from the tent and those of the waves.
It was so dark that he could barely tell the oncoming dawn by the moon and stars.
“Nice.”
Lee Hyun walked on the white sand.
Like others, he too wanted to get to know them and hang out. But it was not possible.
‘I can’t stand out like the rest of them. I have to be concealed in the shadows, in order to earn money and make living easier.’
He had s strange relationship with the friends and seniors he knew.
The people he befriended back in primary school all believed he moved away.
Their parents had said so to Lee Hyun.
“Don’t play with our children.”
Since he was at a young age, Lee Hyun bluntly asked why; since he couldn’t possibly have known.
“Your parents have both passed. And I heard you live in a very poor house. So do not come close to our kids anymore.”
On the grounds that he didn’t have parents and his living environment was difficult that he was unable to make friends.
Whenever stuff goes missing and money was gone, even the teachers prosecute Lee Hyun.
Due to these experiences that forced Lee Hyun down the path of a moneygrubber.
But he really could understand the mindset of those parents.
‘My children are more important than others, huh. To interfere whenever they can to root out what they think are the bad influences.’
Lee Hyun no longer tried to recall the past.
He wanted to take time to rest comfortably here. Only here at the MT where he can do so, once he gets home he’d have to work hard again.
Lee Hyun took the ‘to be enjoy’ stroll in the morning.
But in the distant on a rock, someone had did so first and sat on it.
It was Seoyoon.
She was able to sleep a little at Lee Hyun’s side, but it then somehow got uncomfortable and she quickly up and left.
“……”

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ทั่วไป ถ้าบางสิ่งบางอย่างคือชื่อที่ แล้วก็ไม่ควรได้ง่ายถ้ามันถูกวางเช่นแผน Lee Hyun แล้วมันจะไม่เป็น doable เพื่อได้อย่างง่ายดาย เมื่อมาถึงเกาะ พวกเขาจะมีนาคมเสงี่ยมเป็นภูเขา 20 กิโลเมตรในสิ้นเดือนมีนาคมนี้ พวกเขาจะออกกำลังประมาณ 3 ชั่วโมงโดยเฉลี่ยของการต่อสู้ หลังจากนั้น อาหารที่ใช้เวลาประมาณ 5 นาทีจนจบแล้วไปเรียนต่อที่จะพ่นเองลงทะเล มีน้ำทะเลเติมประมาณครึ่งหนึ่งของร่างกายของพวกเขา และพวกเขาจะทำงานในรัฐนั้นในขณะที่กำลังบันทึกก็ยังดีลากบันทึกผ่านการอนุบาลสัตว์น้ำ หนึ่งได้ออกกำลังกายดีกับบันทึกหนักที่พวกเขาได้ประมาณสองชั่วโมงของการนอนหลับในเวลากลางคืนได้จุดนี้ จะไม่สามารถเรียกการฝึกขั้นพื้นฐานเขาได้เรียนรู้นี้ได้จากการดูผู้สอนจากการ Dojangนี่ไม่ใช่จุดแบ่งของมนุษย์ถ้าเป็น คุณอยาก แล้วคุณสามารถทำได้แม้ว่าคุณไม่สามารถทำไปถึงมุ่งความแรง อยู่ไม่มีอะไรเลยหลังจากที่เห็นพวกเขา ลีฮยอนจับคู่เขาออกกำลังกายการจัดตำแหน่งตัวเองมาตรฐานของพวกเขาทันที" Uh ฮะ. "Hong Seonye มีการตีความที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงเขาแสดงให้เห็นว่า เขามีความแข็งแรงทำงานตักเธอ สิ่งที่เธอต้องการในการเป็นลักษณะการแสดงออก และจะไม่ดูแลอย่างอื่น'ไม่ชอบฉัน"เธอไม่มีตัวเลือกอื่น ๆ แต่จะหลงได้พวกเขาเสร็จสิ้นอาหารของพวกเขามีความอร่อยมื้อค่ำในขณะที่กลุ่มอื่น ๆ สามารถทำอะไรยกเว้นตาไว้ ด้วย envyอาหารของกลุ่มอื่น ๆ ได้ง่าย: กิมจิราเมน ราเมนเนื้อ Neoguri Deung ramen หรืออาหารชนิดอื่น ๆ จะไม่สามารถระลึกได้บางส่วนยังมีเครื่องเทศก๋วยเตี๋ยวเย็น แต่อาหารในระดับที่สามารถเปรียบเทียบในแง่ของคุณภาพการลีฮยอนไม่Kkokkodaeg (อีก cockoldoo)ดูเหมือนว่า ทุกครั้งที่อายุน้อยที่สุดของไก่ทอดครึ่งหนึ่งน้ำครึ่ง cackled เสียงเต้น crackling torches เปลวไฟและการกลืนน้ำลายไม่ได้ยิน"คุณได้ยินหรือไม่ โน่นมีไก่สำหรับอาหาร...""อิจฉาดังนั้น ที่เสียงดีจริง ๆ ด้วย"ระดับภาวะที่สิ้นหวังในถิ่นทุรกันดารทางอื่นได้บางที ตอนนี้ เมื่อถามว่า หนึ่งจะนำมาด้วยสามสิ่ง พวกเขาถือว่าจำเป็น ส่วนใหญ่ที่จะตอบเช่นลีฮยอนไฟแช็กครึ่งหนึ่งน้ำครึ่งหนึ่งผัดเวลารับประทานอาหารสิ้นสุด ด้วยสายตาอิจฉาคง ตอนนี้มันเป็นเวลาสำหรับการทดสอบความกล้า"ซ่อนอยู่ภายในภูเขาที่โน่นได้จัดส่งของกระดาษที่คุณค้นหา กลุ่มที่ มีมากสุดจะได้รางวัลพิเศษมีเหล้าการชำระ"การทดสอบความกล้าหาญภายในภูเขาเข้มจริง งูหรือสัตว์อื่น ๆ มีปกปิดตัวเอง และโจมตีผู้คนขณะนี้เกินไป กลุ่มลีฮยอนตั้งใจจัดอันดับแรก"ขาของฉันจะเจ็บ""ตื่นเต้น ฉันง่วงนอน หิว Mommy "ส่วนใหญ่กับการเดินทางไกลจึงมีไม่มีกลุ่มอื่น ๆ เข้าร่วมได้เฉพาะ Lee Hyun, Seoyoon และพระเจ้า ซุนสวนหมั่นเดินรอบ และได้พบกระดาษแผ่น 10 เท่าเช่นคืนฮิต 11 โมงเดียว อย่างทารกหลับพวกเขาขี่เรือมา ตั้งเต็นท์ของพวกเขา ทำอาหาร และ วิ่ง เนื่องจากทุกคนได้สิ่ง พวกเขาปกติไม่ทำดังนั้น พวกเขาได้มีเหนื่อยจากภาย ในเต็นท์ และ จาก ทะเลสาปชั่ว มีเพียงเสียงคลื่น และเสียงของการนอนกรนสลับระหว่างทั้งสองชัยชนะ (คลื่น)Deureureung (snore)ชัยชนะ (คลื่น)Kuuuuuul (ยัง กรน...ไม่แน่ใจว่า...เสียงเหมือนร้องไห้...)***ลีฮยอนตื่นเช้าเป็นปกติไม่' ฉันพบ Hyeyeon กินอาหารของเธอถูกต้อง เธอควรจะนำจานกับคุณยายในโรงพยาบาลเกินไป 'มีอะไรที่เขาสามารถทำบนเกาะนี้มันไม่สามารถไปที่หน้าแรกของเว็บไซต์ Gamer เข้มสำหรับข้อมูล หรืออาจจะไปยังไซต์การประมูลเพื่อตรวจสอบค่าราคาของสินค้าสิ่งเดียวที่ทำคือการ พักผ่อนอย่างสะดวกสบาย'ไม่ค่อยมีของเหลือก่อน'รู้สึกสบายเป็นครั้งแรกในปี ลีฮยอนเงียบ ๆ เล็ดรอดออกจากที่อาศัยชั่วคราวเขาสามารถได้ยินการแลกเปลี่ยนระหว่างเสียงของนักเรียนจากเต็นท์ของคลื่นมันเป็นสีเข้มเพื่อว่า เขาสามารถแทบบอกได้ว่า รุ่งอรุณที่กำลังมาถึง โดยดวงจันทร์และดาว"ดี"ลีฮยอนเดินบนหาดทรายสีขาวอื่น ๆ เช่นเขาเกินไปอยากจะได้รับรู้พวกเขา และหางออก แต่ไม่สามารถ' ฉันไม่โดดเด่นเหมือนกับของพวกเขา มีแฝงในเงา เพื่อที่จะได้รับเงิน และทำให้ชีวิตง่ายขึ้น 'เขามีความสัมพันธ์แปลก s กับเพื่อนและรุ่นพี่ที่เขารู้คนเขา befriended กลับในโรงเรียนทั้งหมดเชื่อว่า เขาย้ายไปพ่อได้พูดให้กับ Lee Hyun"ไม่สามารถเล่นกับลูก"เนื่องจากกำลังอยู่ในวัยหนุ่มสาว ลีฮยอนพูดถามทำไม เพราะเขาไม่อาจจะได้รู้จักกัน"พ่อแม่ทั้งสองผ่าน และได้ยินคุณอาศัยอยู่ในบ้านดีมาก เพื่อ ได้มาใกล้กับเด็กของเราอีกต่อไป"ใน grounds ว่าไม่ได้มี ครอบครัวและสภาวะแวดล้อมของเขาคือว่า เขาไม่สามารถทำให้เพื่อนยากเมื่อใดก็ ตามสิ่งที่จะหายไปเงินหายไป แม้ครูดำเนินคดีลีฮยอนจากประสบการณ์เหล่านี้ ที่บังคับลีฮยอนลงเส้นทางของ moneygrubberแต่เขาจริง ๆ สามารถเข้าใจความคิดของพ่อแม่เหล่านั้น' เด็กของฉันมีคนอื่น ฮะ ก้าวก่ายเมื่อได้รากออกสิ่งที่พวกเขาคิดว่า มีอิทธิพลไม่ 'ลีฮยอนไม่พยายามเรียกคืนผ่านมาจะต้องใช้เวลาในการพักผ่อนอย่างสะดวกสบายที่นี่ เฉพาะ ที่นี่ที่ MT ที่เขาสามารถทำได้ เมื่อเขาได้รับบ้าน เขาจะได้ทำงานอย่างหนักอีกครั้งลีฮยอนเอา 'ไปเป็น ' เดินในตอนเช้าแต่ในห่างไกลบนก้อนหิน บางคนก็ไม่ได้ดังนั้นก่อน และนั่งบนSeoyoon ได้เธอต้องนอนน้อยด้าน Lee Hyun แต่แล้วอย่างใดก็มีอึดอัด และเธออย่างรวดเร็วขึ้น และไปทางซ้าย“……”

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โดยทั่วไปถ้ามีอะไรบางอย่างที่มีชื่อที่แล้วมันไม่ควรจะเป็นเรื่องง่ายมาก.
ถ้ามันถูกวางออกมาเหมือนแผนลีฮยอน, แล้วมันจะไม่เป็นเช่นนั้นไปได้อย่างง่ายดาย เมื่อมาถึงที่เกาะพวกเขาจะเดินไปบนภูเขาที่เป็นระเบียบ 20 กิโลเมตร.
ณ สิ้นเดือนมีนาคมที่พวกเขาจะออกกำลังกายประมาณสามชั่วโมงผ่านค่าเฉลี่ยของการมีการต่อสู้ หลังจากนั้นอาหารที่ใช้เวลาประมาณห้านาทีที่จะเสร็จสิ้นลงแล้วต่อไปแน่นอน.
ในการที่พวกเขาโยนตัวเองลงไปในทะเล; ด้วยน้ำทะเลเติมประมาณครึ่งหนึ่งของร่างกายของพวกเขาและพวกเขาจะทำงานในรัฐว่าในขณะที่การดำเนินการบันทึก!
นอกจากนี้ยังเป็นที่ดีที่จะลากเข้าสู่ระบบผ่านพง หนึ่งจะได้รับการออกกำลังกายที่ดีจริงๆมีการบันทึกหนัก.
หลังจากที่พวกเขาสามารถได้รับประมาณสองชั่วโมงของการนอนในเวลากลางคืน.
ณ จุดนี้มันไม่สามารถเรียกว่าการฝึกขั้นพื้นฐาน!
เขาได้เรียนรู้จากการดูอาจารย์จาก Dojang ได้.
นี้ ไม่ได้เป็นจุดแตกหักของมนุษย์!
ถ้ามันเป็นสิ่งที่คุณกระหายแล้วคุณสามารถทำมันได้.
แม้ว่าคุณจะไม่สามารถทำให้มัน.
ไปถึงจุดสุดยอดของความแข็งแรงนี้เป็นอะไรที่ทุกคน.
หลังจากที่ได้เห็นพวกเขาลีฮยอนจับคู่อย่างกระทันหันของเขา การออกกำลังกายที่จะปรับตัวเองเพื่อมาตรฐานของพวกเขา.
"เอ่อฮะ."
ฮ่องกง Seonye มีการตีความที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง.
แม้ว่าเขาจะพบว่าเขามีจำนวนมากของความแข็งแรงวิ่งบนตักของเธอเป็นสิ่งที่เธอต้องการคนที่เป็นลักษณะที่จะแสดงให้เขาออก และจะไม่ดูแลเป็นอย่างอื่น.
'เขาชอบฉัน?'
เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่น ๆ แต่จะเข้าใจผิด.
พวกเขาเสร็จอาหารของพวกเขา.
พวกเขามีอาหารมื้อค่ำแสนอร่อยในขณะที่กลุ่มอื่น ๆ ไม่สามารถทำอะไรยกเว้นตาพวกเขาด้วยความอิจฉา.
กลุ่มอื่น ๆ 'อาหารได้ง่าย:. ราเมงกิมจิราเม็งเนื้อ Neoguri Deung ราเมงหรือบางอาหารประเภทอื่น ๆ
พวกเขาไม่สามารถจำบางคนยังมีบะหมี่เย็นกับเครื่องเทศแต่ระดับของอาหารที่ไม่สามารถเปรียบเทียบในแง่ของคุณภาพให้กับลีฮยอน กลุ่ม.
Kkokkodaeg! (cockoldoo อีกครั้ง)
มันดูเหมือนว่าทุกครั้งที่น้องคนสุดท้องของซอสไก่ทอดครึ่งครึ่ง cackled ที่เสียงของการตีเสียงแตกคบเพลิงไฟและกลืนน้ำลายอาจจะได้ยิน.
"คุณได้ยิน? ที่นั่นมีไก่สำหรับอาหาร ...
"" ดังนั้นอิจฉา ที่เสียงดีจริงๆ ".
ระดับความสิ้นหวังในถิ่นทุรกันดารเป็นวิธีที่แตกต่างกัน.
บางทีอาจจะเป็นในเวลานี้เมื่อถามว่าสิ่งที่จะนำมากับเขาสามสิ่งที่พวกเขาถือว่าเป็นสิ่งจำเป็น; ซึ่งส่วนใหญ่จะตอบว่าเป็นเช่นนั้น.
ลีฮยอน.
ไฟแช็ก.
ซอสครึ่งทอดครึ่ง.
เวลามื้อจบลงด้วยสายตาอิจฉาอย่างต่อเนื่องตอนนี้มันเป็นเวลาสำหรับการทดสอบความกล้าหาญ.
"ที่ซ่อนอยู่ภายในภูเขาที่มีมากกว่าบิลกระดาษสำหรับ คุณสามารถค้นหา กลุ่มที่มีมากที่สุดจะได้รับรางวัลพิเศษจากการดื่มเหล้าของพวกเขาจ่ายเงินสำหรับ.
"การทดสอบความกล้าหาญที่อยู่ในภูเขาที่มืด!
แนบเนียนงูหรือสัตว์อื่น ๆ ได้ปกปิดตัวเองและทำร้ายคน.
เวลานี้ก็กลุ่มลีฮยอนไม่ได้ตั้งใจอันดับแรก
"ขาของฉันเจ็บ."
"อ่าผมง่วงนอน หิว. แม่.
"ส่วนใหญ่เป็นเหนื่อยเกินไปที่จะยกขึ้นจึงไม่มีกลุ่มอื่นๆ ที่จะเข้าร่วมในการ.
เท่านั้นที่ลีฮยอน Seoyoon และพาร์ค Sunjo อย่างขยันขันแข็งเดินไปรอบ ๆ และมีความสามารถในการค้นหามากถึง 10 แผ่นกระดาษ.
เช่นเดียวกับคืนฮิต 11 โมงเช้าลดลงทั้งหมดได้อย่างง่ายดายหลับ.
พวกเขาขี่เรือที่จะมาตั้งเต็นท์ทำอาหารของพวกเขาและวิ่ง; เพราะทุกคนทำสิ่งที่พวกเขาได้ตามปกติไม่เคยทำมาก่อนเพื่อให้พวกเขาได้อย่างง่ายดายเหนื่อย.
จากภายในเต็นท์และจากชายหาดสาปแช่งชั่วคราวมีเพียงเสียงของคลื่นและเสียงกรนที่สลับไปมาระหว่างทั้งสอง. the
ด์สแลม ( คลื่น)
Deureureung. (กร)
สแลม (คลื่น)
Kuuuuuul (ยังกรน ... ไม่แน่ใจว่า ... เสียงเหมือนร้องไห้ ... )
***
ลีฮยอนตื่นขึ้นมาในตอนเช้าในขณะที่เขามักจะไม่.
'ฉันสงสัยของ Hyeyeon มีการรับประทานอาหารของเธอ อย่างถูกต้อง เธอควรจะนำอาหารด้านยายในโรงพยาบาลมากเกินไป.
มีเป็นอะไรที่เขาจะทำบนเกาะแห่งนี้.
มันเป็นไปไม่ได้ที่จะไปที่หน้าแรกของเว็บไซต์ Gamer เข้มสำหรับข้อมูลที่ไม่อาจจะไปที่เว็บไซต์การประมูลไปยัง ตรวจสอบราคาของรายการ.
สิ่งเดียวที่ต้องทำคือการผ่อนคลายอย่างสบาย.
'ไม่ค่อยมีชนิดของส่วนที่เหลือนี้มาก่อน.
รู้สึกสะดวกสบายสำหรับการเป็นครั้งแรกในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาลีฮยอนเงียบ ๆ หลุดออกจากที่อยู่อาศัยชั่วคราว.
เขาสามารถได้ยินเสียง การแลกเปลี่ยนระหว่างเสียงของนักเรียนจากเต็นท์และของคลื่น.
มันมืดเพื่อที่เขาแทบจะไม่สามารถบอกรุ่งอรุณที่กำลังจะมาจากดวงจันทร์และดาว.
"ดี."
ลีฮยอนเดินบนหาดทรายสีขาว.
เช่นเดียวกับคนอื่น ๆ เขาอยากเกินไปที่จะได้รับรู้ว่าพวกเขาและออกไปเที่ยว แต่มันเป็นไปไม่ได้.
'ฉันไม่สามารถโดดเด่นเช่นที่เหลือของพวกเขา ฉันจะต้องมีการซ่อนอยู่ในเงามืดในการสั่งซื้อจะได้รับเงินและที่อยู่อาศัยได้ง่ายขึ้น.
เขามี s ความสัมพันธ์แปลก ๆ กับเพื่อน ๆ และผู้สูงอายุที่เขารู้ว่า.
คนเขาเป็นเพื่อนสนิทกลับมาอยู่ในโรงเรียนประถมศึกษาทุกคนเชื่อว่าเขาย้ายออกไป.
พ่อแม่ของพวกเขาได้ . กล่าวว่าดังนั้นลีฮยอน
". อย่าเล่นกับลูกหลานของเรา"
นับตั้งแต่ที่เขาอยู่ในวัยหนุ่มสาวลีฮยอนโผงผางถามว่าทำไม; นับตั้งแต่ที่เขาไม่อาจจะรู้.
"พ่อแม่ของคุณได้ทั้งผ่าน และผมได้ยินมาว่าคุณอาศัยอยู่ในบ้านที่น่าสงสารมาก ดังนั้นอย่ามาใกล้เคียงกับเด็ก ๆ ของเราอีกต่อไป.
"ในบริเวณที่เขาไม่ได้มีผู้ปกครองและสภาพแวดล้อมของเขาเป็นเรื่องยากที่เขาไม่สามารถที่จะทำให้เพื่อน.
เมื่อใดก็ตามสิ่งที่หายไปและเงินก็หายไปแม้ครูดำเนินคดีลีฮยอน .
เนื่องจากประสบการณ์เหล่านี้ที่บังคับให้ลีฮยอนลงเส้นทางของการขี่มักได้ที่.
แต่เขาจริงๆสามารถเข้าใจความคิดของพ่อแม่ผู้ปกครองเหล่านั้น.
'เด็กของฉันที่มีความสำคัญมากขึ้นกว่าคนอื่น ๆ ฮะ ที่จะแทรกแซงเมื่อใดก็ตามที่พวกเขาสามารถที่จะขุดรากถอนโคนสิ่งที่พวกเขาคิดว่าเป็นอิทธิพลที่ไม่ดี.
ลีฮยอนไม่ได้พยายามที่จะจำอดีตที่ผ่านมา.
เขาต้องการที่จะใช้เวลาในการพักผ่อนอย่างสะดวกสบายที่นี่ เฉพาะที่นี่ที่มอนแทนาที่เขาสามารถทำได้ทันทีที่เขากลับบ้านเขาจะต้องทำงานอย่างหนักอีกครั้ง.
ลีฮยอนเอา 'เพื่อจะเพลิดเพลินไปกับ' การเดินเล่นในตอนเช้า.
แต่ในที่ห่างไกลบนหินบางคนได้ทำเช่นนั้น ครั้งแรกและนั่งบน.
มันเป็น Seoyoon.
เธอก็สามารถที่จะนอนหลับน้อยที่ด้านข้างของลีฮยอน แต่อย่างใดจากนั้นได้อึดอัดและเธอได้อย่างรวดเร็วขึ้นและซ้าย.
"...... "

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โดยทั่วไปถ้ามันชื่อนั้น มันไม่น่าจะง่ายเลย .
ถ้ามันออกมาวางเป็นแผนของ ลี ฮุน งั้นมันก็คงง่ายทำได้ เมื่อมาถึงเกาะ พวกเขาจะเดินขบวนอย่างเป็นระเบียบในภูเขา 20 กิโลเมตร .
ที่ส่วนท้ายของวันที่พวกเขาจะออกกำลังกาย ประมาณสามชั่วโมงผ่าน หมายถึง มีการต่อสู้ หลังจากนั้นอาหารที่ใช้เวลาประมาณ 5 นาที เสร็จแล้วใส่จานต่อไป ซึ่งพวกเขาโยนตัวเองเข้าไปใน
ในทะเล ทะเล น้ำ เติม ประมาณครึ่งหนึ่งของร่างกายของพวกเขา , และพวกเขาจะดำเนินการในรัฐในขณะที่แบกท่อนไม้ !
ก็ยังดีลากท่อนซุงจากโคลน . หนึ่งสามารถได้รับการออกกำลังกายที่ดีจริงๆกับท่อนซุงหนัก
หลังจากที่พวกเขาจะได้รับประมาณสองชั่วโมงของการนอนหลับตอนกลางคืน
ณจุดนี้มันไม่เรียกว่าฝึกพื้นฐาน !
เขาได้เรียนรู้นี้จากการดูอาจารย์จากี่ .
นี้ไม่ได้เป็นจุดแตกหักของมนุษย์
ถ้าเป็นสิ่งที่คุณต้องการแล้วคุณสามารถทำมันได้ .
แม้ว่าคุณจะไม่ทำมัน .
ถึงจุดสุดยอดของความแข็งแรงนี้ไม่มีอะไรเลย .
หลังจากที่เห็นพวกเขา ลี ฮยุน ก็ตรงกันกับการออกกําลังกายของเขาที่จะจัดตัวเองกับมาตรฐานของพวกเขา .
" อืม . . ."
seonye ฮ่องกงมีการตีความที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง .
ถึงแม้ว่าเขาพบเขามีความแข็งแรงมาก ใช้ตักของเธอ สิ่งที่เธอต้องการในมนุษย์มีลักษณะที่จะแสดงให้เขาเห็น และจะดูแลมิฉะนั้น .
'does เขาชอบฉัน '
เธอไม่มีตัวเลือกอื่น แต่ถูกเข้าใจผิด
พวกเขาเสร็จสิ้นอาหารของพวกเขา พวกเขาได้กินข้าวอร่อย
ในขณะที่กลุ่มอื่น ๆ ไม่สามารถทำอะไรได้ นอกจากตัวของพวกเขาด้วยความอิจฉา
อาหารกลุ่มอื่นได้ง่าย : กิมจิ ราเมน ราเมนเนื้อ นีโอกูรีดึงราเมนหรือบางประเภทอื่น ๆของอาหารที่พวกเขาไม่สามารถจดจำ
บางส่วนยังมีบะหมี่เย็นด้วยเครื่องเทศ แต่ระดับของอาหารที่ไม่สามารถเปรียบเทียบในแง่คุณภาพของกลุ่ม อี ฮยอน . . .
kkokkodaeg ! ( cockoldoo อีกแล้ว )
เหมือนทุกๆครั้ง ที่อายุน้อยที่สุดของไก่ผัดซอส cackled ครึ่งครึ่ง ,