Linley returned to Count Wharton’s

Linley returned to Count Wharton’s manor. When he did, he locked himself into his courtyard, forbidding anyone from entering. Although it was Wharton and Nina’s wedding, after learning that Reynolds had died in battle, Wharton knew how his big brother must be feeling right now.

Nobody in the Count’s estate dared to go disturb Linley.

The courtyard door remained firmly shut.

Linley sat at a stone table. There was a single flask of wine and two wine cups on the table. One wine cup was in front of Linley; the other was opposite of him. Only…nobody was sitting opposite of Linley.

Linley poured wine into both of the cups, then raised one of them in a toast.

“Fourth Bro…” Linley stared straight ahead, his gaze seeming to pierce through the walls of reality. His eyes, however, were red. “Have a good journey.”

Raising his head, Linley gulped the entire cup of wine down.

Fourth Bro had died.

Linley simply couldn’t accept this.

But first he had interrogated Emperor Johann, and then he had interrogated the people of the Dunstan clan. He had even carefully inspected the expressions on the faces of the Dunstan clan’s people. Linley had come to the conclusion…

That perhaps, his Fourth Bro truly had died a glorious death in battle. Perhaps it hadn’t been anyone’s fault at all.

But what Linley didn’t know was that only the three or four core members of the Dunstan clan knew the truth. Neon Dunstan knew that Linley would pay attention to their expressions, which is why he hadn’t told anyone else the truth.

There was one other person who knew the truth. Reynolds’ mother!

This was the so-called ‘Madame’ the guards had mentioned earlier. Reynolds’ mother was heartbroken. Neon knew very well that in front of Linley, Reynolds’ mother wouldn’t be able to dissemble at all, which is why no women were present at all in the main hall. Naturally, Reynolds’ mother hadn’t been there either.

“Fourth Bro, you were the smallest of us four bros. I didn’t expect that you would have been the first to depart.” Linley’s heart felt as though it had been stabbed by knives, and two trails of tears began to flow down uncontrollably.

Snatching the wine flask with his hands, Linley raised his head and began to drink.

“Cough, cough.” After drinking so fast, Linley began to cough. But after coughing two or three times, Linley once again raised his head high and drank it all down.

Bebe and Haeru stood in the corner of the courtyard, not daring to disturb Linley at all.

“This is the fourth time the Boss has been so heartbroken.” Bebe said to himself. The first time was when he had broken up with Alice. The second time was when he had learned of his father’s death. The third time was when Grandpa Doehring had passed away…

Family members. Friends. One after the other, they had left him.

Linley felt great pain, but Linley knew…he had to be strong. Because he had other family members and other friends. He had to be strong, both for the sake of the dead as well as for the sake of the living.

“Let me just wallow in my misery for three days, then.”

Linley painfully cracked his lips into a laugh. Then, without holding back at all, he cried as he wished, drank as he wished, laughed as he wished, mumbled as he wished, reminisced as he wished…or even spoke to Reynolds as though he were there.

Three days later!

“Creaaaak.” The door to the courtyard swung open. Delia had been waiting outside the courtyard the entire time for the past few days, and had asked a servant to bring a stone bench over. She had been sitting there, reading as she quietly awaited Linley.

Three days!

Linley had shut himself in his courtyard for three days, and Delia had waited outside for three days.

Hearing the door creak open, Delia turned her head in surprised pleasure. Right now, Linley was dressed in a long, light blue robe. His back was still ramrod straight, and he didn’t look the slightest bit downtrodden.

“Linley…” Delighted, Delia immediately went over to welcome him.

Linley looked at Delia, and as he did, he felt a warm, thankful feeling in his heart. Given Linley’s current level, how could he have been unaware that Delia had been waiting outside for three full days?

Although he was inside the courtyard and was separated from Delia by a gate, Linley could sense Delia’s presence at all times.

Linley suddenly reached out and took Delia into his arms.

Delia was stunned.

Linley had never hugged her on his own accord before!

Holding Delia in his arms, Linley lowered his head. The tip of his nose brushed against Delia’s fragrant hair. The smell was so intoxicating. Smelling her scent, Linley felt his heart grow calmer.

It was as though a lonely little boat had finally reached a harbor.

“Delia. Thank you.” Linley’s voice sounded out next to Delia’s ear.

Hugging Linley and resting her head against Linley’s chest, Delia felt happier than she ever had been. She had spent years in the Institute hoping for this, then ten more years waiting…now, it seemed as though her dreams were closer than ever before.

After the day Linley exited the courtyard, him and Delia had drawn a step closer. Sometimes, they could tell what the other was thinking from a mere glance. Only, Linley didn’t push past the final barriers between them, and Delia didn’t try to do so on her own accord either.

“How is his Lordship doing?”

Gates spoke softly to Wharton in the training courtyard of the manor.

A hint of a smile was on Wharton’s face. “After exiting his courtyard, my big brother’s been quite close with Ms. Delia. When I saw him just now, he was even smiling. Most likely, he’s feeling much better now.”

Gates nodded slightly. “When his Lordship didn’t leave for three days, it really was quite worrisome.”

“Fifth brother, do you think his Lordship is like you, so easily abandoning himself to despair?” Another terrifyingly large and powerful man nearby said with a laugh.

“Second brother, why are you criticizing me?” Gates said unhappily.

The Count’s estate was very peaceful. Linley continued to live a life of quiet training, while at the same time, making his preparations to head out to the Anarchic Lands.

……..

“Your Imperial Majesty, Master Linley seems to be acting as he always has. He’s focused on his training. There are no abnormal activities. But of course, on the day of Lord Wharton’s wedding, Master Linley paid a visit to the Dunstan clan.” The palace attendant reported respectfully.

Emperor Johann’s face was covered with smiles.

“Wonderful. You can leave now.” Emperor Johann said calmly.

Knowing that Linley hadn’t acted out of the ordinary, Emperor Johann felt much relieved. “Fortunately. Fortunately, Linley really believed that what I said was the truth.”

“The Dunstan clan knew how to act as well.” Emperor Johann was very satisfied.

He knew that given the influence the Dunstan clan had in the military, they definitely knew the truth of the matter. Most likely, they had found out about it even before Emperor Johann himself had.

But clearly, Linley hadn’t learned anything from his trip to the Dunstan clan, and truly believed that Reynolds had died in battle, with the soldiers of Neil City unable to rescue him.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Linley กลับไปนับซีวาร์ตันเมเนอร์ เมื่อเขาไม่ได้ เขาล็อกตัวเองเข้าไปในสวนของเขา ใครเข้าห้ามปรามทำ แม้ว่ามันเป็นซีวาร์ตัน และนีน่าของงานแต่ง งาน หลังจากเรียนที่เสียชีวิตในการต่อสู้ เรย์โนลด์สซีวาร์ตันรู้ว่าน้องบิ๊กต้องความรู้สึกขณะนั้นการตรวจนับทรัพย์สินใครกล้าไปรบกวน Linleyประตูสวนยังคงปิดแน่นหนาLinley เสาร์ที่ตารางหิน มีหนาวเดียวไวน์และถ้วยไวน์สองบนตาราง หนึ่งถ้วยไวน์ถูกหน้า Linley อีกตรงข้ามของเขา เท่านั้น...ไม่มีใครนั่งอยู่ตรงข้ามของ LinleyLinley poured ไวน์ลงในถ้วยทั้งสอง แล้วยกหนึ่งในขนมปังเป็น"สี่ Bro. ..." Linley เริ่มตรงไป สายตาของเขาด้วยการ เจาะผ่านผนังของจริง ตา อย่างไรก็ตาม ได้สีแดง "มีการเดินทางที่ดี"ยกศีรษะ Linley gulped ถ้วยไวน์ทั้งหมดลงBro สี่เสียชีวิตLinley เพียงไม่ยอมรับนี้แต่ก่อน เขามีซักฟอกจักรพรรดิโยฮันน์ และจากนั้น เขาได้ซักฟอกคนของตระกูล Dunstan นอกจากนี้เขายังระมัดระวังมีตรวจสอบนิพจน์บนใบหน้าของคนของตระกูล Dunstan Linley มาสรุป...ว่า ที Bro สี่ของเขาอย่างแท้จริงเสียชีวิต เสียชีวิตรุ่งโรจน์ในการต่อสู้ อาจจะไม่ได้รับข้อบกพร่องของคนอื่นเลยแต่สิ่งที่ Linley ไม่ทราบ ว่า เพียงสาม หรือสี่หลักสมาชิกของตระกูล Dunstan รู้ความจริง นีออน Dunstan รู้ว่า Linley จะใส่นิพจน์ของพวกเขา ซึ่งเป็นเหตุผลที่เขาไม่ได้บอกใครจริงมีอีกบุคคลหนึ่งที่รู้ความจริง แม่ของเรย์โนลด์สคำเรียกว่า 'มาดาม' ยามได้กล่าวถึงก่อนหน้านี้ แม่ของเรย์โนลด์ส heartbroken ได้ นีออนรู้ดีว่า หน้า Linley แม่ของเรย์โนลด์สจะไม่สามารถ dissemble ทั้งหมด ซึ่งเป็นเหตุผลที่ผู้หญิงไม่ได้อยู่ในห้องโถงหลักที่ ธรรมชาติ แม่ของเรย์โนลด์สไม่ได้แล้วมีอย่างใดอย่างหนึ่ง"สี่ Bro คุณได้น้อยที่สุดของเราโอบราเธอร์ส 4 ผมไม่คาดหวังว่า คุณจะได้รับก่อนจะเดิน" หัวใจของ Linley รู้สึกเหมือนว่ามีถูกแทง ด้วยมีด และเส้นทางที่สองของน้ำตาเริ่มไหลลงเขาวิ่งราวทรัพย์หนาวไวน์ ด้วยมือของเขา Linley ยกศีรษะของเขา และเริ่มที่จะดื่ม"ไอ ไอ" หลังจากดื่มอย่างรวดเร็ว Linley เริ่มกระแอม แต่หลังจากไอครั้งที่สอง หรือที่สาม Linley ครั้งยกศีรษะสูง และดื่มมันทั้งหมดลงแจ็คกี้และ Haeru อยู่ในมุมของคอร์ทยาร์ด ไม่อันรบกวน Linley เลย"นี่คือสี่เวลาเจ้านาย heartbroken ดังนั้น" แจ็คกี้กล่าวว่า ตนเอง ครั้งแรกได้เมื่อเขาได้เสียกับอลิซ ครั้งที่สองได้เมื่อเขาได้เรียนรู้ความตายของบิดา ครั้งที่สามถูกปู่ Doehring ได้ผ่านไป...สมาชิกในครอบครัว เพื่อน หนึ่งหลังจากที่อื่น พวกเขาได้ทิ้งเขาLinley รู้สึกปวดมาก แต่ Linley...รู้เขาอย่างแรง เพราะมีสมาชิกในครอบครัวและเพื่อน ๆ เขาจะแข็งแรง ทั้ง เพื่อตาย และ เพื่อที่อยู่อาศัย"ผมเพียงกลิ้งในความทุกข์ยากของฉันสามวัน นั้น"Linley แตกริมฝีปากของเขาเข้าหัวเราะอย่างเจ็บปวด แล้ว โดยไม่ต้องถือหลังทั้งหมด เขาร้องเรียก ตามที่เขาปรารถนา ดื่ม ตามที่เขาปรารถนา หัวเราะ ตามเขาปรารถนา mumbled ตามที่เขาปรารถนา reminisced ตามที่เขาปรารถนา... หรือแม้แต่เรย์โนลด์สตรัสว่าเขานั่นสามวันต่อมา"Creaaaak" ประตูสู่คอร์ตยาร์ด swung เปิด Delia รออยู่นอกคอร์ตยาร์ดเวลาทั้งหลายวันที่ผ่านมา และถามข้าราชการนำมาม้านั่งหินมากกว่า เธอได้การนั่ง อ่านเธอรอคอยเงียบ ๆ Linleyวันที่สามLinley ได้ปิดตัวเองในสวนของเขา 3 วัน และ Delia มีรออยู่สามวันได้ยิน creak ประตูเปิด Delia หันศีรษะของเธอในความประหลาดใจ ตอนนี้ Linley ได้แต่งตัวในแบบยาว แสงสีน้ำเงินเสื้อคลุม เขายังคง ramrod ตรง และเขาไม่ได้ดูบิตน้อย downtrodden"Linley..." ยินดี Delia ทันทีไปผ่านเขายินดีต้อนรับมอง Linley Delia และได้ เขารู้สึกว่าความรู้สึกอบอุ่น ขอบคุณในห้องของเขา กำหนดระดับปัจจุบันของ Linley วิธีเขามีไม่รู้ว่า Delia มีรออยู่สามวันเต็มแม้ว่าเขาอยู่ในคอร์ตยาร์ด และแยกจาก Delia ด้วยประตู Linley อาจรู้สึกของ Delia อยู่ตลอดเวลาLinley ถึงออก และเอา Delia เป็นแขนของเขาทันทีDelia ตกตะลึงไปได้Linley ได้ไม่ hugged เธอในแอคคอร์ดเองก่อนโฮลดิ้ง Delia ในอ้อมแขนของเขา Linley ลดลงศีรษะของเขา ปลายจมูกของเขาทาสีกับของ Delia ผมหอม กลิ่นเภสัชให้ได้ หอมกลิ่นของเธอ Linley รู้สึกหัวใจเติบโตจอมมันเป็นเหมือนเรือน้อยโดดเดี่ยวมีถึงเป็นท่าสุดท้าย"Delia ขอขอบคุณคุณ" เสียงของ Linley แต่เพียงแห่งออกติดหูของ Deliaกอด Linley และวางศีรษะของเธอกับหน้าอกของ Linley, Delia รู้สึกมีความสุขกว่าที่เธอเคยได้รับ เธอได้ใช้เวลาปีหวังสถาบันสำหรับนี้ แล้วสิบปีขึ้นไปรอ...ตอนนี้ มันดูเหมือนว่าความฝันของเธอได้ใกล้ชิดมากกว่าเดิมหลังจากวัน Linley ออกจากคอร์ตยาร์ด เขาและ Delia ได้ออกขั้นตอนใกล้ บางครั้ง พวกเขาสามารถบอกอะไรอีกคิดจากเพียงคร่าว ๆ เท่านั้น Linley ไม่ผลักดันผ่านอุปสรรคสุดท้ายระหว่าง และ Delia ไม่ลองบนตนเองสอดคล้องอย่างใดอย่างหนึ่ง"วิธี Lordship เขาทำอยู่"ประตูได้พูดเบา ๆ กับซีวาร์ตันในลานฝึกของเมเนอร์คำแนะนำของรอยยิ้มบนใบหน้าของซีวาร์ตันได้ "หลังจากออกจากสวนของเขา พี่ใหญ่ของได้ค่อนข้างใกล้ชิดกับนางสาว Delia เมื่อผมเห็นเขาเมื่อกี้นี้ เขาได้แม้แต่ยิ้ม คล้าย เขาจะรู้สึกดีมากตอนนี้"ประตูพยักหน้าเล็กน้อย "เมื่อ Lordship เขาไม่ปล่อยให้เวลาสามวัน จริง ๆ ก็ค่อนข้างวิตกกว่านั้น""พี่ชายห้า คุณคิดว่า Lordship ของเขาเป็นเหมือนคุณ ดังนั้นได้ละทิ้งความสิ้นหวังหรือไม่" Terrifyingly ขนาดใหญ่ และมีคนอื่นกล่าวว่า ใกล้เคียงกับหัวเราะ"พี่สอง ทำไมมีคุณวิจารณ์ฉัน" ประตู unhappily กล่าวการตรวจนับทรัพย์สินได้มาก Linley ต่อชีวิตของบรรยากาศการฝึกอบรม ในขณะที่ในเวลาเดียวกัน การเตรียมเขาไปเที่ยวดินแดน Anarchic…….."มหาบพิตรอิมพีเรียล Linley หลักน่าจะ สามารถทำหน้าที่เป็นเสมอมา เขาจะเน้นการฝึกอบรมของเขา มีกิจกรรมที่ไม่ปกติ แต่แน่นอน วันแต่งงานของพระเจ้าซีวาร์ตัน Linley หลักจ่ายไป Dunstan ตระกูล" ข้าพารายงานบังคมใบหน้าของโยฮันน์จักรพรรดิถูกปกคลุม ด้วยรอยยิ้ม"ยอดเยี่ยม คุณสามารถปล่อยให้ตอนนี้" โยฮันน์จักรพรรดิกล่าวเบา ๆรู้ว่า ไม่ได้ดำเนิน Linley ผิดปกติ โยฮันน์จักรพรรดิรู้สึกเบามาก "โชคดี โชคดี Linley จริง ๆ เชื่อว่า สิ่งที่ผมพูดเป็นความจริง""ตระกูล Dunstan รู้วิธีการทำด้วย" โยฮันน์จักรพรรดิมีความพึงพอใจเขารู้ว่า ได้รับอิทธิพลตระกูล Dunstan มีทหาร พวกเขาแน่นอนรู้ความจริงของเรื่อง คล้าย พวกเขาได้พบเกี่ยวกับโยฮันน์จักรพรรดิตัวเองได้ก่อนแต่เห็นได้ชัด Linley ไม่ได้เรียนรู้อะไรจากเขาเดินทางไปยังตระกูล Dunstan และอย่างแท้จริงเชื่อว่า เรย์โนลด์สเสียชีวิตในการต่อสู้ กับทหารของนีลไม่สามารถช่วยเหลือเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Linley กลับไปนับคฤหาสน์วอร์ตัน เมื่อเขาทำเขาขังตัวเองเข้าไปในลานของเขาห้ามทุกคนที่เข้ามา แม้ว่ามันจะเป็นวอร์ตันและงานแต่งงานของนีน่า, หลังจากที่รู้ว่านาดส์เสียชีวิตในการสู้รบวอร์ตันรู้ว่าพี่ชายของเขาจะต้องได้รับความรู้สึกได้ในขณะนี้. ไม่มีใครในอสังหาริมทรัพย์นับเป็นกล้าที่จะไปรบกวน Linley. ประตูลานยังคงปิดให้แน่น. Linley นั่งที่ โต๊ะหิน มีขวดเดียวของไวน์และสองถ้วยไวน์บนโต๊ะได้ ถ้วยไวน์หนึ่งคือในหน้าของ Linley; อื่น ๆ ที่เป็นตรงข้ามของเขา เพียง แต่ ... ไม่มีใครนั่งอยู่ตรงข้ามของ Linley. Linley เทไวน์ทั้งในถ้วยแล้วยกหนึ่งของพวกเขาในขนมปัง. "สี่ Bro ... " Linley จ้องมองตรงไปข้างหน้าจ้องมองเขาดูเหมือนจะทะลุกำแพงของความเป็นจริง ดวงตาของเขา แต่เป็นสีแดง "มีการเดินทางที่ดี." ยกศีรษะของเขา Linley gulped ทั้งถ้วยไวน์ลง. สี่ Bro เสียชีวิต. Linley ก็ไม่สามารถยอมรับเรื่องนี้. แต่ครั้งแรกที่เขาได้สอบปากคำจักรพรรดิโยฮันน์และจากนั้นเขาได้สอบปากคำคนของ ดันสแตนตระกูล เขาได้ตรวจสอบอย่างรอบคอบแม้การแสดงออกบนใบหน้าของคนตระกูลดันสแตนของ Linley ได้มาสรุป ... นั่นอาจจะเป็นที่สี่ของเขาอย่างแท้จริง Bro เสียชีวิตตายรุ่งโรจน์ในการต่อสู้ บางทีมันอาจจะไม่ได้รับความผิดของทุกคนที่ทุกคน. แต่สิ่งที่ Linley ไม่ทราบได้ว่ามีเพียงสามหรือสี่สมาชิกหลักของตระกูลดันสแตนรู้ความจริง ดันสแตนนีออนรู้ว่า Linley จะให้ความสนใจกับการแสดงออกของพวกเขาซึ่งเป็นเหตุผลที่เขาไม่ได้บอกคนอื่นความจริง. มีอีกคนหนึ่งที่รู้จริง นาดส์แม่! นี่คือสิ่งที่เรียกว่า 'มาดาม' ยามได้กล่าวก่อนหน้านี้ นาดส์แม่ได้อกหัก นีออนรู้ดีว่าในด้านหน้าของ Linley แม่นาดส์จะไม่สามารถที่จะอำพรางที่ทุกคนซึ่งเป็นเหตุผลที่ผู้หญิงไม่มีอยู่ในปัจจุบันที่ทุกคนในห้องโถงใหญ่ ธรรมชาติแม่นาดส์ไม่เคยมีอย่างใดอย่างหนึ่ง. "สี่ Bro คุณเป็นที่เล็กที่สุดของเราสี่พี่น้อง ผมไม่ได้คาดหวังว่าคุณจะได้รับเป็นครั้งแรกที่จะออก. "หัวใจ Linley ของรู้สึกราวกับว่ามันได้ถูกแทงด้วยมีดและอีกสองเส้นทางของน้ำตาเริ่มไหลลงมาอย่างบ้าคลั่ง. คว้าขวดไวน์ด้วยมือของเขา Linley ยกของเขา ศีรษะและเริ่มที่จะดื่ม. "ไอ, ไอ." หลังจากที่ดื่มอย่างรวดเร็ว Linley เริ่มไอ แต่หลังจากที่ไอสองหรือสามครั้ง Linley ยกอีกครั้งหัวของเขาสูงและดื่มมันทั้งหมดลง. เบเบ้และ Haeru ยืนอยู่ในมุมหนึ่งของลานที่ไม่กล้าที่จะรบกวน Linley at all. "ครั้งนี้เป็นครั้งที่สี่บอสได้รับ อกหักดังนั้น. "เบเบ้กล่าวกับตัวเอง เป็นครั้งแรกเมื่อเขาได้เลิกกับอลิซ ครั้งที่สองก็คือตอนที่เขาได้เรียนรู้จากการตายของพ่อ ครั้งที่สามก็คือตอนที่คุณปู่ Doehring ได้ผ่านไป ... สมาชิกในครอบครัว เพื่อน หนึ่งหลังจากที่อื่น ๆ ที่พวกเขาได้ทิ้งเขา. Linley รู้สึกเจ็บปวดมาก แต่ Linley รู้ว่า ... เขาจะต้องมีความแข็งแรง เพราะเขามีสมาชิกในครอบครัวอื่น ๆ และเพื่อนคนอื่น ๆ เขาจะต้องมีความแข็งแรงทั้งเพื่อประโยชน์ของผู้ตายเช่นเดียวกับเพื่อประโยชน์ของคนเป็น. "ให้ฉันเพียงแค่หลงระเริงในความทุกข์ยากของฉันเป็นเวลาสามวันแล้ว." Linley เจ็บปวดแตกริมฝีปากของเขาลงไปหัวเราะ จากนั้นโดยไม่ต้องถือกลับมาที่ทุกคนเขาร้องในขณะที่เขาอยากดื่มในขณะที่เขาอยากหัวเราะในขณะที่เขาอยากพึมพำในขณะที่เขาอยากรำพึงในขณะที่เขาอยาก ... หรือแม้กระทั่งการพูดกับนาดส์ราวกับว่าเขาอยู่ที่นั่น. สามวันต่อมา! " Creaaaak. "ประตูไปยังลานที่เปิดเหวี่ยง เลียได้รับการรออยู่ข้างนอกสนามตลอดเวลาไม่กี่วันที่ผ่านมาและได้ขอให้คนรับใช้ที่จะนำม้านั่งหินกว่า เธอได้รับการนั่งอยู่ที่นั่นอ่านขณะที่เธอรอคอยมาอย่างเงียบ ๆ Linley. สามวัน! Linley ได้ปิดตัวเองอยู่ในลานเขาเป็นเวลาสามวันและ Delia ได้รออยู่ด้านนอกเป็นเวลาสามวัน. ได้ยินเสียงดังเอี๊ยดประตูเปิดเลียหันหัวของเธอประหลาดใจในความสุข ตอนนี้ Linley อยู่ในชุดยาวเสื้อคลุมสีฟ้าอ่อน หลังของเขาก็ยังคงตรงไม้กระทุ้งดินปืนและเขาไม่ได้มีลักษณะบิตน้อยเอาเปรียบ. "Linley ... " ยินดีเดเลียรีบเดินไปต้อนรับเขา. Linley มองที่ดีเลียและขณะที่เขาทำเขารู้สึกอบอุ่นความรู้สึกขอบคุณใน หัวใจของเขา ป.ร. ให้ไว้ ณ ระดับปัจจุบัน Linley ของวิธีการที่เขาจะได้รับทราบว่าเดเลียได้รับการรออยู่ข้างนอกเป็นเวลาสามวันเต็มแม้ว่าเขาจะเป็นภายในสวนขนาดใหญ่และถูกแยกออกจากเดเลียโดยประตูLinley รู้สึกได้ถึงความปรากฏตัวของเดเลียตลอดเวลา. Linley ถึงจู่ ๆ ก็ออกมา และเอาดีเลียเข้าไปในอ้อมแขนของเขา. Delia ตะลึง. Linley ไม่เคยกอดเธอบนเขาเองก่อนดีเลียโฮลดิ้งในอ้อมแขนของเขาLinley ลดลงหัวของเขา ปลายจมูกของเขาแปรงผมกับกลิ่นหอมของเดเลีย เป็นกลิ่นที่ทำให้มึนเมาเพื่อ ดมกลิ่นของเธอ Linley รู้สึกว่าหัวใจของเขาเติบโตสงบ. มันเป็นราวกับว่าเรือเหงาเล็ก ๆ น้อย ๆ ในที่สุดก็มาถึงท่าเรือ. "เดเลีย ขอบคุณ. "เสียงของ Linley เป่าออกมาติดกับหู Delia. กอด Linley และพักผ่อนหัวของเธอกับหน้าอกของ Linley ของ Delia รู้สึกมีความสุขมากกว่าที่เธอเคยได้รับ เธอได้ใช้เวลาหลายปีในสถาบันหวังว่านี้แล้วอีกสิบปีที่รอคอย ... ตอนนี้มันดูเหมือนกับว่าความฝันของเธอได้รับการใกล้ชิดกว่าที่เคยเป็นมาก่อน. หลังจากวันที่ Linley ออกจากลานเขาและเดเลียได้วาดขั้นตอนที่ใกล้ชิด บางครั้งพวกเขาจะบอกสิ่งที่คนอื่นคิดได้อย่างรวดเร็วจากเพียง เท่านั้น Linley ไม่ได้ผลักดันให้ผ่านอุปสรรคครั้งสุดท้ายระหว่างพวกเขาและเดเลียไม่ได้พยายามที่จะทำเช่นนั้นในข้อตกลงของเธอเองอย่างใดอย่างหนึ่ง. "วิธีการคือการปกครองของเขาทำ?" เกตส์พูดเบา ๆ ที่จะวอร์ตันในลานฝึกอบรมของคฤหาสน์คำแนะนำของรอยยิ้มบนใบหน้าเป็นวอร์ตัน "หลังจากที่ออกจากลานพี่ชายใหญ่ของฉันได้รับค่อนข้างใกล้ชิดกับนางเดเลีย ตอนที่ผมเห็นเขาเพียงแค่ตอนนี้เขาได้รับแม้กระทั่งรอยยิ้ม ส่วนใหญ่แล้วเขารู้สึกดีขึ้นมากในขณะนี้. "เกตส์พยักหน้าเล็กน้อย "เมื่อการปกครองของเขาไม่ได้ออกเป็นเวลาสามวันจริงๆมันเป็นที่น่าเป็นห่วงมากทีเดียว." "พี่ชายที่ห้าคุณคิดว่าการปกครองของเขาเช่นเดียวกับคุณได้อย่างง่ายดายทิ้งตัวเองเพื่อความสิ้นหวัง?" อีกคนที่น่ากลัวที่มีขนาดใหญ่และมีประสิทธิภาพกล่าวใกล้เคียงกับ หัวเราะ. "พี่ชายสองทำไมคุณวิจารณ์ผมได้ไหม" เกตส์กล่าวมีความสุข. อสังหาริมทรัพย์นับเป็นที่เงียบสงบมาก Linley ยังคงมีชีวิตอยู่ของการฝึกอบรมที่เงียบสงบในขณะที่ในเวลาเดียวกันทำให้การเตรียมการของเขาที่จะมุ่งหน้าออกไปยังดินแดนอนาธิปไตย. ...... .. "ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาทโท Linley ดูเหมือนว่าจะทำหน้าที่เป็นเขามักจะมี เขามุ่งเน้นการฝึกอบรมของเขา ไม่มีกิจกรรมที่ผิดปกติอยู่ แต่แน่นอนในวันแต่งงานลอร์ดวอร์ตันนาย Linley เดินทางเยือนตระกูลดันสแตน. "การดูแลพระราชวังรายงานกราบ. ใบหน้าจักรพรรดิโยฮันน์ถูกปกคลุมไปด้วยรอยยิ้ม." ที่ยอดเยี่ยม คุณสามารถออกจากขณะนี้. "จักรพรรดิโยฮันน์กล่าวว่าใจเย็น. รู้ว่า Linley ไม่ได้ทำหน้าที่ออกจากสามัญจักรพรรดิโยฮันน์รู้สึกโล่งใจมาก "โชคดี โชคดีที่ Linley จริงๆเชื่อว่าสิ่งที่ผมพูดเป็นความจริง. "" ตระกูลดันสแตนรู้วิธีที่จะทำหน้าที่เป็นดี. "จักรพรรดิโยฮันน์เป็นที่น่าพอใจมาก. เขารู้ว่าได้รับอิทธิพลตระกูลดันสแตนมีทหารพวกเขาแน่นอนรู้ ความจริงของเรื่อง ส่วนใหญ่แล้วพวกเขาได้พบกับมันแม้กระทั่งก่อนที่จักรพรรดิโยฮันน์ตัวเองได้. แต่อย่างชัดเจน Linley ไม่ได้เรียนรู้อะไรจากการเดินทางของเขาที่จะตระกูลดันสแตนและเชื่ออย่างยิ่งว่านาดส์เสียชีวิตในการสู้รบกับทหารของนีลซิตี้ไม่สามารถ ไปช่วยเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ลินลีย์กลับไปนับ Wharton ของคฤหาสน์ เมื่อเขาทำ เขาขังตัวเองในนามของเขา ห้ามใครเข้า แม้ว่ามันจะเป็น Wharton และงานแต่งงานนิน่า หลังจากเรียนรู้ว่าเรย์โนลด์ตายไปในสงคราม วาร์ตัน รู้ดีว่าพี่ชายของเขาต้องรู้สึกในตอนนี้

ไม่มีใครในบ้านกล้าไปรบกวนนับ Linley

ประตูสนามยังคงแน่นปิด

ลินลีย์นั่งอยู่ที่โต๊ะหิน มีขวดเดียวของไวน์และสองแก้วไวน์บนโต๊ะ ไวน์หนึ่งแก้วในด้านหน้าของ Linley ; อื่น ๆคือตรงข้ามกับเขา . . . . . . . ไม่มีใครนั่งอยู่ตรงข้ามของ Linley

Linley เทไวน์ลงในแก้วทั้งสอง แล้วยกหนึ่งของพวกเขาในขนมปัง

" 4 . . . . . . . . " Linley จ้องตรงไปข้างหน้า สายตาของเขาที่ทะลุผ่านผนังของความเป็นจริงดวงตาของเขา แต่เป็นสีแดง " มีการเดินทางที่ดี . "

ยกหัวเขา ลินลีย์ gulped ถ้วยทั้งหมดของไวน์ลง

4 พี่ชายตาย

Linley ก็ไม่สามารถยอมรับเรื่องนี้

แต่ครั้งแรกที่เขาได้ซักถามจักรพรรดิ โยฮัน และจากนั้นเขาก็สอบสวนคนตระกูลดันสแตน . เขามีการตรวจสอบอย่างรอบคอบ แม้สีหน้าของดันสแตนของตระกูลคนLinley ได้ข้อสรุป . . . . . . .

บางทีเพื่อนที่สี่ของเขาอย่างแท้จริงได้ตายอย่างสมเกียรติ ในการต่อสู้ บางทีอาจไม่ใช่ความผิดของใครเลย

แต่สิ่งที่ Linley ไม่ทราบว่าเพียงสามหรือสี่หลัก สมาชิกของตระกูลดันสตันรู้ความจริง นีออน ดันสแตนรู้ว่าลินลีย์จะให้ความสนใจกับการแสดงออกของพวกเขาซึ่งเป็นเหตุผลที่เขาไม่ได้บอกใคร ความจริง

มีอีกคนที่รู้ความจริง แม่ Reynolds ' !

นี้ถูกเรียกว่า ' มาดาม ' ยามที่กล่าวถึงก่อนหน้านี้ แม่ Reynolds ' อกหัก นีออน รู้ดีว่าในด้านหน้าของ Linley , แม่ Reynolds ' ไม่สามารถอำพรางทั้งสิ้น ซึ่งทำให้ไม่มีผู้หญิงอยู่เลยอยู่ในห้องโถงหลัก ธรรมชาติ , Reynolds ' แม่ไม่ได้

ที่นี่เลย" พี่สี่ พี่เล็กของพวกเราสี่คนพี่น้อง ผมไม่ได้คาดหวังว่า คุณจะเป็นคนแรกที่จะออกเดินทาง " หัวใจ Linley ก็รู้สึกเหมือนว่ามันถูกแทงด้วยมีด , และสองเส้นทางแห่งน้ำตาเริ่มจะไหลลงดะ

ขโมยไวน์ขวดด้วยมือของเขา ลินลีย์ ยกหัว ของเขา และเริ่มดื่ม

" ไอไอ " หลังจากการดื่มอย่างเร็ว ลินลีย์ เริ่มไอแต่หลังจาก ไอ สอง หรือ สามครั้ง ลินลีย์อีกครั้งยกศีรษะสูง และดื่มมันจนหมด และ haeru

เบ๊ยืนอยู่ในมุมของลานไม่กล้ารบกวน Linley เลย

" นี่เป็นครั้งที่ 4 แล้วที่เจ้านายได้อกหัก " เบเบ้บอกกับตัวเอง ครั้งแรกตอนที่เขาเลิกกับอลิซ ครั้งที่สองเมื่อเขาได้รู้ข่าวการตายของพ่อเขาครั้งที่สาม เมื่อคุณปู่ เดอริง ได้ผ่านไป . . . . . . .

ของสมาชิกในครอบครัว เพื่อน ๆ หนึ่งหลังจากที่อื่น ๆ พวกเขาได้ทิ้งเขา

Linley รู้สึกเจ็บปวดอย่างยิ่งใหญ่ แต่ ลินเลย์รู้ . . . เขาต้องเข้มแข็ง เพราะเขามีสมาชิกในครอบครัวอื่น ๆและเพื่อน ๆ เขาต้องเข้มแข็ง ทั้งเพื่อประโยชน์ของผู้ตาย ตลอดจนเพื่อประโยชน์ของชีวิต

" ขอฉันจมอยู่กับความทุกข์ของผม 3 วันแล้ว

"Linley เจ็บปวดริมฝีปากแห้งแตกของเขาเป็นหัวเราะ แล้ว ไม่มีปิดบังเลย เขาร้องไห้ อย่างที่เขาต้องการ ดื่ม อย่างที่เขาต้องการ หัวเราะ อย่างที่เขาต้องการ เขาอยากให้นึกถึงพึมพำ , เป็น , อย่างที่เขาต้องการ . . . . . . . หรือแม้แต่พูดกับเรโนลด์เป็นแม้ว่าเขาอยู่ที่นั่น . . .

หลังจากนั้น 3 วัน !

" creaaaak " ประตูสู่ลานเหวี่ยงเปิดดีเลียได้รออยู่ข้างนอกสนาม ตลอดหลายวันที่ผ่านมา และได้ถามคนใช้ให้เอาม้าหินมากกว่า เธอได้นั่งอ่านหนังสืออย่างเงียบๆ เธอรอคอย Linley

3 วัน !

Linley ได้ขังตัวเองในลาน 3 วันและเดเลียได้รออยู่ข้างนอก 3 วัน

ได้ยินเสียงดังเอี๊ยด ประตูเปิด ดีเลียหันหัวเธอแปลกใจสุขตอนนี้ ลินลีย์ได้แต่งยาว เสื้อคลุมสีฟ้าอ่อน หลังเขายังอัดลงไปตรงๆ และเขาไม่ได้ดูซักนิดละ

" ลินลี่ย์ . . . . . . . " ยินดี ดีเลียทันที เดินมาต้อนรับเขา

Linley มองดีเลีย และเป็นเขา เขารู้สึกอบอุ่น ขอบคุณความรู้สึกในจิตใจของเขา ให้ระดับปัจจุบัน Linley ,แล้วเขาจะได้ไม่รู้ว่าเดเลียได้รออยู่ข้างนอกเป็นเวลา 3 วันเต็ม

แม้ว่าเขาอยู่ในสนามหญ้า และแยกจากเดเลีย โดยประตู Linley รู้สึกดีเลียมีอยู่ตลอดเวลา

Linley ก็เอื้อมเอาดีเลียเข้าไปในแขน

ดีเลียตกใจ

Linley ไม่เคยกอดเธอเอง accord ก่อน !

ถือดีเลียในอ้อมแขนของเขาLinley ลดลงหัวของเขา ปลายจมูกของเขาแปรงกับ Delia ผมหอม กลิ่นมันช่างทำให้เบิกบาน กลิ่นน้ำหอมของเธอ ลินลีย์รู้สึกว่าหัวใจของเขาเติบโตขึ้น

มันเหมือนเรือเล็ก ๆน้อย ๆเหงา สุดท้าย ก็ถึงท่าเรือ

" ดีเลีย ขอบคุณ . . . " เสียงลินลีย์เป็นเป่าออกข้างหู Delia .

กอด Linley พักหัวของเธอกับหน้าอก Linley ,เดเลียรู้สึกมีความสุขกว่าที่เธอเคยได้รับ เธอใช้เวลาหลายปีในสถาบัน หวังให้มันเป็นแบบนี้ แล้วอีกสิบปี . . ตอนนี้ มันดูเหมือนว่า ความฝันของเธอได้ใกล้ชิดกว่าเดิม นะ

หลังจากวัน Linley ออกจากสนาม เขา และ ดีเลีย ได้วาดเข้ามาอีกก้าว บางครั้ง เขาอาจบอกสิ่งที่คนอื่นคิดจากได้อย่างรวดเร็วเพียง เท่านั้นลินลีย์ไม่ได้ผลักผ่านอุปสรรคสุดท้ายระหว่างพวกเขาและเดเลียไม่ได้พยายามที่จะทำดังนั้นในของเธอเองด้วย

" ยังไงใต้เท้ามาทำอะไร ? "

ประตูพูดเบาๆกับ Wharton ในลานฝึกของคฤหาสน์

ใบ้ของรอยยิ้มบนใบหน้าวอร์ตัน . " หลังจากออกจากสนามของเขา พี่ชายฉันค่อนข้างสนิทกับคุณ ดีเลีย เมื่อผมเห็นเขาตอนนี้ เขาถึงกับยิ้มในที่สุด เขาก็รู้สึกดีขึ้นมากแล้ว "

ประตูพยักหน้าเล็กน้อย " เมื่อนายท่านไม่ได้ไป 3 วัน มัน จริงๆ ค่อนข้างน่าเป็นห่วง . . . " น้องห้า

" คุณคิดว่าใต้เท้าจะเหมือนคุณ ง่ายๆ ทอดทิ้งตัวเองสิ้นหวัง ? " ผู้ชาย terrifyingly ขนาดใหญ่และอื่น ๆอีกที่มีประสิทธิภาพใกล้เคียงกับหัวเราะกล่าวว่า

" พี่ ทำไมคุณวิจารณ์ผม

" เกตส์กล่าวอย่างไม่มีความสุขของนับทรัพย์ก็สงบมาก ลินลีย์ยังคงมีชีวิตของการเงียบ ในขณะที่ในเวลาเดียวกันทำให้การเตรียมการของเขาที่จะมุ่งหน้าออกไปยังดินแดนอนาธิปไตย .

. . . . .

" หลวงพระอาจารย์ Linley ดูเหมือนว่าจะแสดงเป็นเขาตลอด เขาเน้นการฝึกของเขา ไม่มีกิจกรรมที่ผิดปกติ แต่แน่นอน ในวันแต่งงานของลอร์ด Wharton ,นายลินลีย์ไปเยี่ยมตระกูลดันสแตน " ผู้ติดตามรายงานเคารพ

จักรพรรดิโยฮันน์ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

" มหัศจรรย์ คุณไปได้แล้ว " พระราชาโยกล่าวอย่างใจเย็น

รู้ว่า Linley ไม่ทำอะไรออกจากสามัญ , จักรพรรดิโยรู้สึกว่ามันโล่งใจ " โชคดีจัง โชคดี ลินลีย์เชื่อสิ่งที่ฉันพูดคือความจริง "

" ตระกูลดันสแตนรู้ว่าต้องทำตัวอย่างไรดี " จักรพรรดิโยฮันน์มาก . .

เขารู้ว่าได้รับอิทธิพลตระกูลดันสแตนมีในกองทัพ พวกเขารู้แน่นอน ความจริงของเรื่อง มากที่สุด พวกเขาได้พบแม้กระทั่งก่อนที่จักรพรรดิโยเองได้

แต่ชัดเจน ลินลีย์ ไม่ได้เรียนรู้อะไรจากการเดินทางของเขาไปยังตระกูลดันสแตน ,อย่างแท้จริงและเชื่อว่า เรย์โนลด์ตายไปในการต่อสู้กับทหารของนีลเมืองไม่สามารถช่วยเขาได้