Funk art is an American art movemen

Funk art is an American art movement that was a reaction against the nonobjectivity of abstract expressionism.[1] An anti-establishment movement, Funk art brought figuration back as subject matter in painting again rather than limiting itself to the non-figurative, abstract forms that abstract expressionists such as Jackson Pollock and Mark Rothko were depicting. The movement’s name was derived from the jazz musical term "funky", describing the passionate, sensuous, and quirky. During the 1920s, jazz was thought of as very basic, unsophisticated music, and many people believed Funk was an unrefined style of art as well.[2] The term funk also had negative connotations because the word had an association with a foul odor.[3] Throughout the 1960s and 1970s, Funk was a popular art form, mainly in California's Bay Area in the United States. Although discussed as a cohesive movement, Funk artists did not feel as if they belonged to a collective art style or group.[4] This is because while its artists shared the same attitudes and created similar works, they were not necessarily working together.[2]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ยอดศิลปะการเคลื่อนไหวศิลปะอเมริกันที่มีปฏิกิริยากับการ nonobjectivity ของ expressionism นามธรรม ได้ [1] ขบวนการการเคลื่อนไหว ยอดศิลปะนำ figuration กลับเป็นเรื่องในจิตรกรรมอีก แทนที่จำกัดตัวเองกับแบบฟอร์มไม่ใช่อุปมา นามธรรมที่นามธรรม expressionists Jackson Pollock และ Rothko หมายได้แสดงให้เห็นถึง การ ชื่อของรับมาจากศัพท์ดนตรีแจ๊ส "ขี้ขลาด" อธิบายการหลงใหล เมนท์บนใบ และมอนสเตอร์ที่เล่นโวหาร ในระหว่างปี 1920 แจ๊สถูกคิดว่า เป็นเพลงพื้นฐานมาก วัน และหลายคนเชื่อว่า ยอดถูกแบบไดโอดของศิลปะเช่น [2] คำยอดที่มีค่าลบหมายถึงยัง เพราะคำที่มีความสัมพันธ์กับกลิ่นเหม็น [3] ตลอดทั้งปี 1960 และทศวรรษ 1970 ยอดนิยมศิลปะแบบ ส่วนใหญ่ในบริเวณอ่าวแคลิฟอร์เนียของสหรัฐอเมริกา แม้ว่าที่กล่าวถึงเป็นการเคลื่อนไหวควบ ศิลปินยอดได้ไม่รู้สึกว่าพวกเขาอยู่แบบรวมหรือกลุ่ม [4] นี้เป็น เพราะขณะที่ศิลปินร่วมทัศนคติเดียวกัน และสร้างงานคล้าย พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องทำงานร่วมกัน [2]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ศิลปะฉุนเป็นศิลปะการเคลื่อนไหวของชาวอเมริกันที่เป็นปฏิกิริยาต่อต้าน nonobjectivity ของ expressionism นามธรรม. [1] เป็นการเคลื่อนไหวต่อต้านการสร้างศิลปะฉุนนำเค้าโครงกลับเรื่องเช่นเดียวกับในภาพวาดอีกครั้งมากกว่าการ จำกัด ตัวเองไปที่ไม่เป็นรูปเป็นร่างในรูปแบบนามธรรม ที่ Expressionists นามธรรมเช่นแจ็คสันพอลล็อคและ Rothko มาร์คถูกวาด ชื่อการเคลื่อนไหวที่ไ​​ด้มาจากระยะดนตรีแจ๊ส "ขี้ขลาด" อธิบายความรักความรู้สึกและเล่นโวหาร ในช่วงปี ค.ศ. 1920 แจ๊สถูกคิดว่าเป็นพื้นฐานมากเพลงตรงไปตรงมาและหลายคนเชื่อว่าเป็นคนขี้ขลาดแบบสากของศิลปะเช่นกัน. [2] ฉุนคำที่มีความหมายเชิงลบเพราะคำว่ามีการเชื่อมโยงกับกลิ่นเหม็น [3] ตลอดปี 1960 และ 1970, Funk เป็นรูปแบบศิลปะที่ได้รับความนิยมส่วนใหญ่อยู่ในบริเวณอ่าวแคลิฟอร์เนียในสหรัฐอเมริกา แม้ว่าจะมีการหารือเป็นขบวนการเหนียวศิลปินฉุนไม่ได้รู้สึกว่าพวกเขาเป็นรูปแบบศิลปะร่วมหรือกลุ่ม. [4] นี้เป็นเพราะในขณะที่ศิลปินร่วมกันทัศนคติเดียวกันและสร้างผลงานที่คล้ายกันพวกเขาไม่จำเป็นต้องทำงานร่วมกัน. [ 2]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ป็อปอาร์ตเป็นศิลปะอเมริกันเคลื่อนไหวที่เป็นปฏิกิริยาต่อต้าน nonobjectivity ของลัทธิการแสดงออกทางนามธรรม [ 1 ] ป้องกันการก่อตั้งการเคลื่อนไหวฉุนศิลปะนำคำอุปมากลับเป็นเรื่องภาพอีก แทนที่จะ จำกัด ตัวเองเพื่อไม่เป็นรูปเป็นร่าง บทคัดย่อรูปแบบนามธรรมที่ expressionists เช่น แจ็คสัน พอลล็อค และมาร์ค รอธโกเป็นภาพวาด .ชื่อของขบวนการมาจากแจ๊สดนตรีว่า " ขี้ขลาด " ที่อธิบายถึงความกระตือรือร้น วิษณุ และแปลก ช่วงปี ค.ศ. 1920 , แจ๊สก็คิดว่าเป็นเพลงพื้นฐานมาก ตรงไปตรงมา และหลายคนเชื่อว่าวิญญาณมีลักษณะสากของศิลปะเช่นกัน . [ 2 ] คำว่าป็อปมี connotations ลบเพราะคำได้สมาคมกับกลิ่นที่เหม็น[ 3 ] ตลอดทศวรรษที่ 1960 และ 1970 , Funk เป็นรูปแบบศิลปะที่เป็นที่นิยมส่วนใหญ่ในพื้นที่อ่าวแคลิฟอร์เนียในสหรัฐอเมริกา แม้ว่ากล่าวถึงเป็นขบวนการน่าสนใจ ฟังค์ ศิลปินไม่ได้รู้สึกว่าพวกเขาเป็นศิลปะร่วมแบบกลุ่ม [ 4 ] นี้เป็นเพราะขณะที่ศิลปินแบ่งปันทัศนคติเดียวกันและสร้างผลงานที่คล้ายกัน พวกเขาไม่จำเป็นต้องทำงานด้วยกัน [ 2 ]