The blue mussel, Mytilus edulis, is

The blue mussel, Mytilus edulis, is the preferred prey of A.vulgaris and
has been found to make up 80-100% of A. vulgaris’s diet (Gaymer et al., 2001.).
With greater depth and a decrease in mussels, A. vulgaris has been found to
switch prey preferences to species such as the brittle star (Ophiopholis aculeate)
and the arctic rock borer (Hiatella arctica )(Gaymer et al., 2001.). Sea stars also
prey on oysters, scallops, snails, barnacles, small crustaceans, worms, and dead
fish among other intertidal and subtidal organisms. Sea stars are dominant
predators in the northern Gulf region, and do not have any real predators except
for other larger sea stars (Gaymer et al., 2004; M. Hanson, pers. comm., 2006).
Events of cannibalism for A. vulgaris have been observed (Witman et al., 2003;
Gaymer et al., 2001). Sea stars (~ 30 mm diameter) have been found in the
digestive system of lobsters (Homarus americanus), however, they were only
present when shed rock crab carapaces were also present (M. Hanson, pers.
comm., 2006). It was thought that young sea stars attach to rock crab
carapaces, which are then eaten by lobsters. Stomach analysis also showed sea
stars to be present in small amounts in cunners (Tautogolabrus adspersus),
American plaice (Hippoglossoides platessoides), yellowtail flounder (Limanda
ferruginea) and winter flounder (Pseudopleuronectes americanus) (Comeau et
al., 2004).

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หอยแมลงภู่สีน้ำเงิน Mytilus edulis เป็นเหยื่อที่ต้องการของ A.vulgaris
และมีการค้นพบที่จะทำขึ้น80-100% ของอาหารของ A. vulgaris (Gaymer et al., 2001).
ด้วยความลึกมากขึ้นและลดลงในหอยแมลงภู่ที่ A. vulgaris
ได้ว่ามีการสลับการตั้งค่าของเหยื่อชนิดเช่นดาวเปราะ(Ophiopholis aculeate)
และหนอนเจาะหินอาร์กติก (Hiatella Arctica) (Gaymer et al., 2001) ดาวทะเลยังเหยื่อหอยนางรม, หอยเชลล์, หอย, เพรียงกุ้งขนาดเล็กเวิร์มและตายปลาในหมู่สิ่งมีชีวิตintertidal และ subtidal อื่น ๆ ดาวทะเลเป็นที่โดดเด่นนักล่าในภูมิภาคอ่าวเหนือและไม่ได้มีการล่าจริงใด ๆ ยกเว้นสำหรับดาวอื่นๆ ในทะเลที่มีขนาดใหญ่ (Gaymer et al, 2004;. เอ็มแฮนสันข่าวสารการสื่อสาร, 2006...) เหตุการณ์กินกันสำหรับเอ ขิงได้รับการปฏิบัติ (Witman et al, 2003;.. Gaymer, et al, 2001) ดาวทะเล (~ 30 มิลลิเมตรเส้นผ่าศูนย์กลาง) ได้รับการพบในระบบย่อยอาหารของกุ้งก้ามกราม(Homarus americanus) แต่พวกเขาเป็นเพียงปัจจุบันเมื่อกระดองปูเพิงหินยังเป็นปัจจุบัน(เอ็มแฮนสัน pers. สื่อสาร., 2006) ก็คิดว่าดาวทะเลหนุ่มแนบไปกับหินปูกระดองซึ่งจะกินแล้วโดยกุ้งก้ามกราม การวิเคราะห์ท้องทะเลยังแสดงให้เห็นดาวที่จะนำเสนอในปริมาณน้อยใน cunners (Tautogolabrus adspersus) อเมริกันเพลส (platessoides Hippoglossoides) ดิ้นรน yellowtail (Limanda ferruginea) และดิ้นรนในช่วงฤดูหนาว (Pseudopleuronectes americanus) (โคโม et al., 2004)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สีฟ้าหอย mytilus ตับเต่า เป็นเหยื่อที่ต้องการของ a.vulgaris และ
ได้รับการพบเพื่อให้ขึ้น 80-100 % . vulgaris อาหาร ( gaymer et al . , 2001 ) .
ที่มีความลึกมากขึ้นและลดลงในหอย A . vulgaris ได้

ชอบเหยื่อสลับกับชนิดเช่นดาว เปราะ ( ophiopholis aculeate )
และเจาะหินอาร์กติก ( hiatella arctica ) ( gaymer et al . , 2001 ) ทะเลดาวยัง
กินหอยนางรม , หอยเชลล์ , หอย , เพลี้ย , ครัสเตเชียขนาดเล็ก หนอน และปลาที่ตายแล้ว
ในหมู่สิ่งมีชีวิต ป่าโกงกาง subtidal และอื่น ๆ ทะเลดาวจะล่าเด่น
ในภาคเหนือของภูมิภาคอ่าวและไม่มีจริงใด ๆยกเว้น
สำหรับนักล่าขนาดใหญ่อื่น ๆ ทะเลดาว ( gaymer et al . , 2004 ; เมตร แฮนสัน ข่าวสาร การสื่อสาร , 2006 ) .
เหตุการณ์ของมนุษย์กินคน . vulgaris ได้พบ ( witman et al . , 2003 ;
gaymer et al . , 2001 ) ทะเลดาว ( ~ 30 มม. เส้นผ่าศูนย์กลาง ) ถูกพบใน
ระบบย่อยอาหารของกุ้ง ( โฮมารัส มริกานัส ) , อย่างไรก็ตาม , พวกเขาเป็นเพียง
ปัจจุบันเมื่อหลั่งกระดองปูหินยังเป็นปัจจุบัน ( ม. แฮนสัน ข่าวสาร
comm . , 2006 ) คิดว่ามันเป็นทะเลดาวยังแนบกับหินปู
กระดองที่มีแล้วกินกุ้งมังกร . การวิเคราะห์ยังพบทะเล
ท้องดาวเป็นปัจจุบันในปริมาณน้อยใน cunners ( tautogolabrus adspersus ) , ปลาพเลซ
อเมริกัน ( hippoglossoides platessoides ) , yellowtail ปลาลิ้นหมา ( limanda
ferruginea ) และฤดูหนาว ( pseudopleuronectes ฟลานเดอร์ มริกานัส ) ( Comeau
et al . , 2004 )