Mangrove forests have declined sign

Mangrove forests have declined significantly in
Southeast Asia over the past four decades. The main
reasons for mangrove loss and degradation have been
population pressure, wood extraction, conversion to
agriculture and salt production, tin mining, coastal
industrialization and urbanization, and conversion to
coastal aquaculture (Ong, 1995; Macintosh, 1996).
Shrimp farming in particular has had a major impact
on mangroves in several countries (Primavera, 1993).
In Thailand, for example, the mangrove forest area
declined from an estimated 367 900 Ha in 1961
to only 168 682 Ha in 1993, a decrease of 54%
(Khemnark, 1995). The specific causes of mangrove
destruction in Thailand up to 1986 (by area) were:
conversion to shrimp ponds (64%); coastal developments
(26%) other activities including salt ponds
(6%); and tin mining (3%) (Aksornkoae et al.,
1993).
Increasing awareness of the true value of mangrove
ecosystems has led to renewed efforts to protect and
restore them. Mangrove restoration or rehabilitation
has been initiated successfully in various parts of
*Corresponding author. E-mail: [e-mail] the world, including Thailand (Khemnark, 1995

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ป่าชายเลนได้ลดลงอย่างมีนัยสำคัญเอเชียตะวันออกเฉียงใต้กว่าสี่ทศวรรษที่ผ่านมา หลักสาเหตุการสูญเสียป่าชายเลนและย่อยสลายได้ประชากรความดัน ไม้สกัด แปลงเกษตรและการผลิตเกลือ ทินทำเหมือง ชายฝั่งทวีความรุนแรงมาก และเป็น และการแปลงเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่ง (อ๋อง 1995 แมค 1996)เลี้ยงกุ้งโดยเฉพาะอย่างยิ่งมีผลกระทบที่สำคัญบนโกรฟส์ในหลายประเทศ (พรีม่าวีร่า 1993)ในประเทศไทย ตัวอย่าง ป่าชายเลนป่าปฏิเสธจากฮา 367 900 การประเมินใน 1961จะฮาเท่านั้น 168 682 ในปี 1993 ลดลง 54%(Khemnark, 1995) สาเหตุเฉพาะของป่าชายเลนถูกทำลายประเทศถึง 1986 (ตามพื้นที่):แปลงบ่อกุ้ง (64%) การพัฒนาชายฝั่งทะเล(26%) กิจกรรมอื่น ๆ รวมถึงบ่อเกลือ(6%); และทินทำเหมือง (3%) (Aksornkoae et al.,1993)เพิ่มความตระหนักของคุณค่าแท้จริงของป่าชายเลนระบบนิเวศได้นำไปต่ออายุพยายามปกป้อง และคืนนั้น ฟื้นฟูป่าชายเลนหรือฟื้นฟูจัดทำเสร็จเรียบร้อยในส่วนต่าง ๆ ของ* ผู้สอดคล้องกัน อีเมล์: ที่ [e-mail] โลก รวมทั้งประเทศไทย (Khemnark, 1995

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ป่าชายเลนลดลงอย่างมีนัยสำคัญได้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในช่วงสี่ทศวรรษที่ผ่านมา หลักเหตุผลสำหรับการสูญเสียป่าชายเลนและการย่อยสลายได้รับแรงกดดันประชากรสกัดไม้แปลงการเกษตรและการผลิตเกลือการทำเหมืองดีบุกชายฝั่งอุตสาหกรรมและการขยายตัวของเมืองและการแปลงที่จะเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่ง(องค์ 1995; แมคอินทอช, 1996). การเลี้ยงกุ้งโดยเฉพาะอย่างยิ่ง มีผลกระทบที่สำคัญในป่าชายเลนในหลายประเทศ(Primavera, 1993). ในประเทศไทยเช่นพื้นที่ป่าชายเลนลดลงจากประมาณ 367 900 ฮาในปี 1961 เหลือเพียง 168 682 ฮาในปี 1993 ลดลง 54% (Khemnark , 1995) สาเหตุที่เฉพาะเจาะจงของป่าชายเลนที่ถูกทำลายในประเทศไทยได้ถึง 1986 (โดยพื้นที่) คือการแปลงไปยังบ่อกุ้ง(64%); การพัฒนาชายฝั่งทะเล(26%) กิจกรรมอื่น ๆ รวมทั้งบ่อเกลือ(6%) และการทำเหมืองดีบุก (3%) (อักษรแก้ว et al., 1993). การรับรู้เพิ่มขึ้นของมูลค่าที่แท้จริงของป่าชายเลนระบบนิเวศได้นำไปสู่ความพยายามในการต่ออายุในการป้องกันและเรียกคืนได้ การฟื้นฟูป่าชายเลนหรือการฟื้นฟูสมรรถภาพได้รับการริเริ่มที่ประสบความสำเร็จในส่วนต่างๆของผู้เขียนที่สอดคล้องกัน* E-mail: [e-mail]~~V โลกรวมทั้งประเทศไทย (Khemnark 1995