According to the North American arc

According to the North American archeological and Aboriginal genetic evidence, North and South America were the last continents in the world to have human habitation.[1] During the Wisconsin glaciation, 50,000 – 17,000 years ago, falling sea levels allowed people to move across the Bering land bridge (Beringia) that joined Siberia to northwest North America (Alaska).[2] At that point, they were blocked by the Laurentide ice sheet that covered most of Canada, confining them to Alaska for thousands of years.[3]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตามที่อเมริกาเหนือโบราณ และสงวนพันธุกรรมหลักฐาน อเมริกาเหนือและใต้มีทวีปสุดท้ายในโลกที่มีมนุษย์ habitation [1] ระหว่าง glaciation วิสคอนซิน 50000-17,000 ปี ระดับน้ำทะเลลดลงได้การข้ามสะพานแผ่นดินเบริง (Beringia) ที่รวมไซบีเรียอเมริกาเหนือตะวันตกเฉียงเหนือ (อลาสก้า) [2] ที่จุด จะถูกบล็อก โดยแผ่นน้ำแข็ง Laurentide ที่ครอบคลุมส่วนใหญ่ของประเทศแคนาดา confining ไปอลาสก้าพัน ๆ ปี [3]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตามที่นอร์ทอเมริกันโบราณคดีและหลักฐานทางพันธุกรรมอะบอริจินอร์ทและอเมริกาใต้เป็นทวีปสุดท้ายในโลกที่จะมีการอยู่อาศัยของมนุษย์ [1] ในช่วงเย็นวิสคอนซิน 50,000 -. 17,000 ปีที่ผ่านมาลดลงของระดับน้ำทะเลอนุญาตให้คนที่จะย้ายข้าม แบริ่งสะพานฝั่ง (Beringia) ที่เข้าร่วมไซบีเรียไปทางทิศเหนือทวีปอเมริกาเหนือ (อลาสก้า). [2] ณ จุดที่พวกเขาถูกบล็อกโดย Laurentide แผ่นน้ำแข็งที่ปกคลุมมากที่สุดของแคนาดา, หน่วงเหนี่ยวหรือกักขังพวกเขาไปยังอลาสก้าเป็นพัน ๆ ปี. [3]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ตามหลักฐานทางโบราณคดี และอเมริกาเหนือ หรือ เหนือ และอเมริกาใต้ เป็นคนสุดท้ายที่ทวีปในโลกมีการอยู่อาศัยของมนุษย์ . [ 1 ] ในวิสคอนซิน glaciation 50 , 000 – 25 , 000 ปีก่อน ลดลงระดับน้ำทะเลอนุญาตให้ย้ายข้ามสะพานแบริ่ง ( แบริงเจีย ) ที่ร่วมไซบีเรียเหนือ ตะวันตกเฉียงเหนือของอเมริกาอะแลสกา ) [ 2 ] ที่จุดพวกเขาถูกบล็อกโดยลอเรนไตด์แผ่นน้ำแข็งที่ปกคลุมมากที่สุดของแคนาดา , confining พวกเขาไปยังอลาสก้ามานานหลายปี [ 4 ]