The so-called Tempietto (Italian: "

The so-called Tempietto (Italian: "small temple") is a small commemorative tomb (martyrium) built by Donato Bramante, possibly as early as 1502, in the courtyard of San Pietro in Montorio. Also commissioned by Ferdinand and Isabella, the Tempietto is considered a masterpiece of High Renaissance Italian architecture.
After spending his first years in Milan, Bramante moved to Rome, where he was recognized by Cardinal Giuliano della Rovere, the soon-to-be Pope Julius II. One of Bramante's earliest commissions, the "Tempietto" is one of the most harmonious buildings of the Renaissance. It is meant to mark the traditional exact spot of St. Peter's martyrdom.
Given all the transformations of Renaissance and Baroque Rome that were to follow, it is hard now to sense the impact this building had at the beginning of the 16th century. It is almost a piece of sculpture, for it has little architectonic use. The building greatly reflected Brunelleschi's style. Perfectly proportioned, it is composed of slender Tuscan columns, a Doric entablature modeled after the ancient Theater of Marcellus, and a dome. According to an engraving in Sebastiano Serlio's Book III, Bramante planned to set it in within a colonnaded courtyard, but this plan was never executed.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Tempietto ที่เรียกว่า (อิตาลี: "วัดเล็ก ๆ ") เป็นหลุมฝังศพของที่ระลึกเล็ก ๆ (Martyrium) สร้างโดย Donato Bramante อาจจะเร็วเท่าที่ 1502, ในลานของ San Pietro in M​​ontorio ยังรับหน้าที่โดยเฟอร์ดินานด์และ Isabella, Tempietto ถือว่าเป็นผลงานชิ้นเอกของสูงสถาปัตยกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี.
หลังจากใช้เวลาหลายปีแรกของเขาในมิลาน, Bramante ย้ายไปยังกรุงโรมที่ซึ่งเขาได้รับการยอมรับโดยพระคาร์ดินัล giuliano della Rovere, เร็ว ๆ นี้ไปเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียส ii หนึ่งในคณะกรรมการที่เก่าแก่ที่สุด Bramante ของ "Tempietto" เป็นหนึ่งในอาคารที่กลมกลืนกันมากที่สุดของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา มันจะหมายถึงการทำเครื่องหมายจุดที่แน่นอนแบบดั้งเดิมของเซนต์ ความทุกข์ทรมานของ peter.
ได้รับการเปลี่ยนแปลงของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาและพิสดารโรมที่จะปฏิบัติตามมันเป็นเรื่องยากในขณะนี้รู้สึกถึงผลกระทบต่ออาคารหลังนี้มีจุดเริ่มต้นของศตวรรษที่ 16 มันเกือบจะเป็นชิ้นส่วนของประติมากรรมเพราะมันมีน้อยใช้สถาปัตยกรรม อาคารอย่างมากสะท้อนให้เห็นถึงสไตล์ของ Brunelleschi สัดส่วนอย่างสมบูรณ์จะประกอบด้วยคอลัมน์ Tuscan เรียวบัว Doric ถ่ายแบบมาจากโรงละครโบราณของ Marcellus และโดมตามที่จารึกใน Serlio เตียของหนังสือเล่มที่สาม, Bramante วางแผนที่จะตั้งไว้ในภายในลานฟูฟ่อง แต่แผนนี้ก็ไม่เคยดำเนินการ.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

Tempietto เรียกว่า (อิตาลี: "เล็กวัด") เป็นที่ระลึกสุสานขนาดเล็ก (martyrium) สร้าง โดยโดนาโต Bramante อาจจะเป็นช่วงต้น 1502 ในลานของ San Pietro ใน Montorio มอบหมายอำนาจหน้าที่ โดยเฟอร์ดินานด์และอิซาเบลลายัง Tempietto ที่ถือเป็นผลงานชิ้นเอกของเรอเนสซองซ์สูงอิตาลีสถาปัตยกรรม
หลังใช้ปีแรกของเขาในมิลาน Bramante ย้ายไปโรม ซึ่งเขาถูกรับรู้ โดยพระคาร์ดินัล Giuliano ลลา Rovere เร็ว ๆ นี้เพื่อเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ II หนึ่งของคณะกรรมการสุดของ Bramante, "Tempietto" เป็นหนึ่งในอาคารกลมกลืนมากที่สุดของเรเนสซอง เพื่อทำเครื่องหมายจุดที่แน่นอนแบบดั้งเดิมของเซนต์ปีเตอร์เป็นมรณสักขี
รับแปลงข้อมูลทั้งหมดของเรอเนสซองซ์และบาโรโรมที่ติดตาม มันจะยากตอนนี้ สัมผัสผลกระทบ นี้ได้ที่จุดเริ่มต้นของศตวรรษ 16 มันเป็นเกือบชิ้นส่วนประติมากรรม สำหรับมี architectonic ใช้น้อย อาคารมากสะท้อนสไตล์ของบลูเนลเลสชิ ประกอบอย่าง proportioned ด้วยคอลัมน์สวีสเลนเดอร์ entablature Doric ที่จำลองหลังจากที่โรงละครโบราณ Marcellus และโดม ตามแกะสลักใน Sebastiano Serlio จอง III, Bramante แผนตั้งได้ภายในลานหญ้าแยก แต่ไม่เคยถูกดำเนินการแผนนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ที่เรียกว่า tempietto (อิตาเลียน"วัดขนาดเล็ก")ที่มีขนาดเล็กเป็นสุสาน( martyrium )ที่สร้างขึ้นโดย Donato bramante อาจเป็นไปได้ในช่วงต้น 1502 ในพื้นที่ลานกว้างของ San Pietro ใน montorio นอกจากนั้นยังได้รับมอบหมายจากอิสซาเบลลา tempietto Ferdinand และได้รับการพิจารณาให้เป็นผลงานชิ้นเอกของสถาปัตยกรรมแบบเรอเนสซองค์อิตาเลียน.
หลังจากที่ใช้เวลาทั้งปีแรกของเขาในเมือง Milan bramante ย้ายไปโรมซึ่งเขาได้รับการรับรองจากจตุรทิศ GNOME Via della rovere พระสันตะปาปาจูเลียส II การได้ หนึ่งในคณะกรรมการโดยเร็วที่สุดของ bramante " tempietto "เป็นหนึ่งในอาคารที่กลมกลืนเข้ากันมากที่สุดของยุคเรอเนสซองค์ ควรจะทำเครื่องหมายจุดให้บริการแบบดั้งเดิมที่แน่นอนของการเสียสละเพื่อเพื่อนมนุษย์ของ St . Peter .
ให้การเปลี่ยนแปลงทั้งหมดของ Rome แบบเรอเนสซองค์และบาโรกที่จะทำตามเป็นการยากในขณะนี้เพื่อความรู้สึกส่งผลกระทบต่ออาคารแห่งนี้ได้ช่วงต้นศตวรรษที่ 16 เกือบจะเป็นชิ้นหนึ่งของประติมากรรมของมันมีใช้สถาปัตยกรรมขนาดเล็ก เป็นอาคารที่เป็นอย่างมากสะท้อนถึงสไตล์ของ Brunelleschi สมบรูณ์แบบอย่างเป็นสัดส่วนมีประกอบไปด้วยเสาหินตามแบบ Tuscan เรียว entablature แบบ Doric ที่วางรูปแบบตามอย่างโฮมเธียเตอร์ที่เก่าแก่ของ marcellus และแบบโดมที่ให้ตามการแกะสลักลวดลายที่ในหนังสือ III ของ sebastiano serlio bramante วางแผนที่จะตั้งค่าใน ภายใน พื้นที่ลานกว้างแนวเสาระเบียงแต่แผนการนี้ไม่เคยถูกลงโทษประหารชีวิต.