Organizational commitment, which is

Organizational commitment, which is generally referred to as "loyalty and care for the organization" is considered desirable by employers because employees with commitment to the organization are expected to be high performers; thus, it is rewarded with higher earnings (Bartlett & Miller, 1988;Goldsmith et al., 1997). Studies focusing on organization commitment posited that women, regardless of employment status and occupation, carry more responsibilities for their family than men (Bolger et al.1989; Kirchmeyer, 1993; Yogev, 1981). This leads to the commonly held belief that if a woman thinks she should be at home more, she is less committed to the workplace

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผูกพัน ซึ่งโดยทั่วไปเรียกว่า "สมาชิกและดูแลองค์กร" ถือว่าต้องตามนายจ้างเนื่องจากพนักงานกับองค์กรคาดว่าจะเป็นนักแสดงสูง จึง มันเป็นรางวัล มีรายได้สูงขึ้น (ในบาร์ตเลตและมิลเลอร์ 1988ช่างทองและ al., 1997) ศึกษาเน้นองค์กรมั่น posited ที่ ผู้หญิง ไม่ว่าสถานะการจ้างงานและอาชีพ ดำเนินการเพิ่มเติมความรับผิดชอบครอบครัวกว่าผู้ชาย (Bolger et al.1989 Kirchmeyer, 1993 Yogev, 1981) นี้นำไปสู่ความเชื่อโดยทั่วไปจัดขึ้นที่ผู้หญิงคิดว่า เธอควรที่ขึ้นบ้าน เธอว่าน้อยให้สถานทำงาน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความมุ่งมั่นขององค์กรที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า "ความจงรักภักดีและดูแลองค์กร" ถือว่าเป็นที่น่าพอใจโดยนายจ้างเพราะพนักงานที่มีความมุ่งมั่นให้กับองค์กรที่คาดว่าจะเป็นนักแสดงสูง จึงเป็นรางวัลที่มีผลประกอบการที่สูงขึ้น (บาร์ตเลตต์และมิลเลอร์, 1988;. ช่างทองและคณะ, 1997) การศึกษามุ่งเน้นไปที่ความมุ่งมั่นขององค์กร posited ว่าผู้หญิงโดยไม่คำนึงถึงสถานะการจ้างงานและการประกอบอาชีพดำเนินความรับผิดชอบมากขึ้นสำหรับครอบครัวของพวกเขามากกว่าผู้ชาย (โบลเกอร์และ al.1989; Kirchmeyer 1993; Yogev, 1981) นี้นำไปสู่​​ความเชื่อที่ถือกันทั่วไปว่าถ้าเป็นผู้หญิงที่คิดว่าเธอควรจะเป็นที่บ้านมากขึ้นเธอมีความมุ่งมั่นน้อยกว่าในการทำงาน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความผูกพันต่อองค์การ ซึ่งโดยทั่วไปเรียกว่า " ความจงรักภักดีและดูแลองค์กร " ถือว่าน่าพอใจ โดยนายจ้าง เพราะพนักงานที่มีความผูกพันต่อองค์กรที่คาดว่าจะเป็นนักแสดงสูง ดังนั้น มันเป็นรางวัลที่มีรายได้สูงกว่า ( Bartlett &มิลเลอร์ , 1988 ; ช่างทอง et al . , 1997 ) การศึกษาที่เน้นความผูกพัน posited ที่ผู้หญิงไม่ว่าสถานะการจ้างงานและอาชีพ มีความรับผิดชอบมากขึ้นสำหรับครอบครัวของพวกเขามากกว่าผู้ชาย ( โบลเจอร์ และ al.1989 ; kirchmeyer , 1993 ; yogev , 1981 ) นี้นำไปสู่มักถือความเชื่อว่า ถ้าผู้หญิงคิดว่าเธอน่าจะอยู่ที่บ้านมากกว่า เธอมุ่งมั่นที่จะทำงานน้อยลง