The padded, blue-haired boys who cl

The padded, blue-haired boys who closed James Long's show looked more like extraterrestrial approximations of humans than actual Homo sapiens. To which you could only say: Mission accomplished. Long's subject matter this season was cosplay (short for "costume play"), the semi-obscure pastime of elaborately costumed sci-fi fandom. It's big, as you might expect, in Japan, where Long sources some of his fabrics, and a recent trip there reminded him of days gone by when he used to visit sci-fi conventions in the company of his former boss, Virginia Bates. Bates is better known as the doyenne of London vintage, a onetime supplier of Galliano and Madonna, but she was also a bit-part actress in such television shows as Doctor Who.

Long comes by it honestly, in other words. While his fellow Londoners dredge up country life and public school days for inspiration, the gears of his memory turn on an odder crank. But the cult of cosplay is, when you think of it, just another fashion movement, and its taste for zippy futurism dovetails nicely with Long's own. His dark, ultra-detailed patchwork pieces came in the usual variety of abstract patterns and scrawls, and he introduced a mesh-patterned jacquard that had the look of denim. But the primary innovation for the season was to bubble many of the jackets and pants with irregular quilting. (The complete lack of shirts in the show made the outfits look even more like space suits than they might have otherwise.) They had a striking, goose-pimpled eeriness that was an interesting riposte to Long's usual brand of aerodynamic sleek. The innovation that the runway didn't show was that they're all fully reversible. Turned inside out, the jackets betrayed only a faint shadow through mesh of their gurgly cores. Which meant that, like the cosplayers, Long's customers can choose to be wild one day, mild the next. That fact helped mitigate the gambit that was the collection's laser focus. After all, it's nice to have a little something to wear home once the convention ends.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

The padded, blue-haired boys who closed James Long's show looked more like extraterrestrial approximations of humans than actual Homo sapiens. To which you could only say: Mission accomplished. Long's subject matter this season was cosplay (short for "costume play"), the semi-obscure pastime of elaborately costumed sci-fi fandom. It's big, as you might expect, in Japan, where Long sources some of his fabrics, and a recent trip there reminded him of days gone by when he used to visit sci-fi conventions in the company of his former boss, Virginia Bates. Bates is better known as the doyenne of London vintage, a onetime supplier of Galliano and Madonna, but she was also a bit-part actress in such television shows as Doctor Who.ยาวนานมาโดยสุจริตอย่าง กล่าว ในขณะที่เพื่อนของเขา Londoners ขุดชีวิตประเทศและโรงเรียนวันแรงบันดาลใจ เกียร์ของหน่วยความจำของเขาเปิดตัว crank odder แต่ลัทธิของคอสเพลย์ เมื่อคุณคิดว่า ของมัน เพียงหนึ่งแฟชั่นเคลื่อนไหว และรสชาติของ zippy futurism dovetails ดีกับลองของเอง ชิ้นเย็บปะติดปะต่อกันมืด รายละเอียดพิเศษของเขามาในหลากหลายรูปแบบนามธรรมและ scrawls ปกติ และเขานำ jacquard ตาข่ายลวดลายที่มีลักษณะของยีนส์ แต่นวัตกรรมหลักสำหรับฤดูกาลที่เป็น ฟองเสื้อและกางเกง ด้วย quilting ไม่สม่ำเสมอ (ขาดสมบูรณ์ของเสื้อในการแสดงทำชุดค้นหาเพิ่มเติมเช่นเหมาะสมกับพื้นที่พวกเขาอาจมีอย่างอื่น) มี eeriness ที่โดดเด่น ห่าน pimpled ที่ riposte น่าสนใจเพื่อลองของปกติแบรนด์ของอากาศพลศาสตร์เงา เป็นนวัตกรรมที่รันเวย์ไม่ได้แสดงว่า พวกเขากำลังทั้งหมดอย่างสมบูรณ์ เปิดใช้งานภายในออก แจ็คเก็ตที่ทรยศเท่านั้นเงามัวผ่านตาข่ายของแกน gurgly ของพวกเขา ซึ่งหมายความ ว่า เช่น cosplayers ลองของลูกค้าสามารถเลือกให้ วัน หนึ่งป่า ไมลด์ถัดไป ความจริงที่ช่วยบรรเทาชื่นที่ของชุดเลเซอร์โฟกัส หลังจากที่ทุก มันจะดีจะได้สิ่งเล็กน้อยสวมใส่หน้าแรกเมื่อสิ้นสุดการประชุม

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เบาะเด็กสีฟ้าที่มีผมที่ปิดการแสดงเจมส์ลองดูเพิ่มเติมเช่นการประมาณของมนุษย์ต่างดาวกว่ามนุษย์ปัจจุบันที่เกิดขึ้นจริง ซึ่งคุณจะสามารถกล่าวว่าภารกิจที่ประสบความสำเร็จ เรื่องยาวในฤดูกาลนี้เป็นคอสเพลย์ (ย่อมาจาก "การเล่นเครื่องแต่งกาย") ซึ่งเป็นงานอดิเรกที่กึ่งปิดบังของประณีตคิว Sci-Fi แฟน มันเป็นเรื่องใหญ่ในขณะที่คุณอาจคาดหวังในประเทศญี่ปุ่นซึ่งเป็นแหล่งยาวบางส่วนของผ้าของเขาและการเดินทางที่ผ่านมามีทำให้เขานึกถึงวันไปแล้วโดยเมื่อตอนที่เขาใช้ในการเข้าเยี่ยมชมการประชุม Sci-Fi ใน บริษัท ของอดีตเจ้านายของเขาเวอร์จิเนียเบตส์ เบตส์เป็นที่รู้จักกันดี doyenne ลอนดอนวินเทจซึ่งเป็นผู้ผลิตเพียงครั้งเดียวของ Galliano และมาดอนน่า แต่เธอก็ยังเป็นนักแสดงบิตมีส่วนร่วมในรายการโทรทัศน์เป็นหมอ. ยาวมาโดยมันตรงไปตรงมาในคำอื่น ๆ ในขณะที่ลอนดอนเพื่อนของเขาขุดขึ้นในชีวิตของประเทศและวันที่โรงเรียนของรัฐสำหรับแรงบันดาลใจ, เกียร์ของหน่วยความจำของเขาในทางกลับกันข้อเหวี่ยงออดเดอร์ แต่ศาสนาของคอสเพลย์คือเมื่อคุณคิดว่ามันเป็นเพียงแค่การเคลื่อนไหวแฟชั่นอื่นและรสชาติของมันยิ่งสำหรับกำลังใจ dovetails อย่างกับยาวของตัวเอง มืดของเขาชิ้นเย็บปะติดปะต่อกันเป็นพิเศษรายละเอียดมาในหลากหลายรูปแบบปกติของนามธรรมและ scrawls และเขาแนะนำ jacquard ตาข่ายลวดลายที่มีลักษณะของยีนส์ แต่นวัตกรรมหลักสำหรับฤดูกาลเป็นฟองมากของแจ็คเก็ตและกางเกงขายาวกับ quilting ผิดปกติ (ขาดความสมบูรณ์ของเสื้อในการแสดงทำให้ชุดดูดียิ่งขึ้นเช่นชุดอวกาศกว่าที่พวกเขาอาจจะมีอย่างอื่น.) พวกเขามีความโดดเด่นห่านกระปมกระเปา eeriness ที่เป็นเด็ดที่น่าสนใจกับแบรนด์ปกติยาวของเงาพลศาสตร์ นวัตกรรมที่รันเวย์ไม่ได้แสดงคือการที่พวกเขากำลังทั้งหมดย้อนกลับได้อย่างเต็มที่ เปิดภายในออกแจ็คเก็ตทรยศเพียงเงาจาง ๆ ผ่านตาข่ายของแกน gurgly ของพวกเขา ซึ่งหมายความว่าเช่น cosplayers ลูกค้ายาวสามารถเลือกที่จะป่าวันหนึ่งที่ไม่รุนแรงต่อไป ความจริงที่ว่าช่วยลดกลเม็ดที่เป็นจุดศูนย์รวมของคอลเลกชันเลเซอร์ หลังจากที่ทุกคนมันเป็นเรื่องดีที่จะมีสิ่งเล็กน้อยที่จะสวมใส่ในบ้านครั้งเดียวการประชุมจบลง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เบาะผมสีฟ้า ชาย ที่ ปิด เจมส์ โชว์ให้ดูเหมือนการต่างดาวของมนุษย์มากกว่า โฮโมเซเปียน จริง ที่คุณอาจจะบอกว่า ภารกิจสำเร็จ เรื่องยาวของฤดูกาลนี้คือคอสเพลย์ ( สั้นสำหรับ " เล่น " เครื่องแต่งกาย ) , กึ่งปิดบังงานอดิเรกของประณีตคิวแฟน Sci - Fi . มันใหญ่ ในขณะที่คุณอาจคาดหวัง , ในญี่ปุ่นแหล่งที่มาบางส่วนของผ้าที่ยาวของเขา และล่าสุดทริปนั้นทำให้เขานึกถึงวันไปเมื่อเขาใช้เพื่อเข้าชมการประชุม Sci-Fi ในบริษัทของเจ้านายเก่าของเขาเวอร์จิเนีย เบตส์ เบตส์ยังได้ชื่อว่าเป็น doyenne ลอนดอนวินเทจ , ซัพพลายเออร์เพียงครั้งเดียวของกัลเลียโน่ กับมาดอนน่า แต่เธอก็ยังบิตส่วนนักแสดงในโทรทัศน์ เช่น แสดงเป็นหมอ

ยาวมาได้จริงๆในคำอื่น ๆ ในขณะที่ลอนดอนเพื่อนขุดชีวิตของประเทศและโรงเรียนวันสำหรับแรงบันดาลใจ ฟันเฟืองแห่งความทรงจำ เปิดพิสดารประหลาด แต่ศาสนาของคอสเพลย์ คือ เมื่อคุณคิดถึงมัน แค่เคลื่อนไหวแฟชั่นอื่น และรสชาติของมันและอนาคตกาล dovetails อย่างกับนานเอง ของเขามืดอัลตร้า รายละเอียดการเย็บปะติดปะต่อกันชิ้นมาในหลากหลายรูปแบบปกติของนามธรรมและ scrawls และเขาแนะนำตาข่ายลวดลาย jacquard ที่มีลักษณะของยีนส์ แต่นวัตกรรมหลักสำหรับฤดูกาลมีฟองมากของแจ็คเก็ตและกางเกงกับผิดปกติ quilting . ( ขาดความสมบูรณ์ของเสื้อในการแสดง ทำให้ชุดดูมากขึ้นเช่นชุดอวกาศกว่าที่พวกเขาจะเป็นอย่างอื่นพวกเขาได้ตื่นตาตื่นใจ ห่านสิว eeriness นั่นคือการโต้ตอบที่น่าสนใจของแบรนด์ปกติยาวสลวยเงา นวัตกรรมที่รันเวย์ไม่ได้ แสดง ว่าพวกเขาพร้อมที่พลิกกลับได้ เปิดภายในออก , แจ็คเก็ตทรยศเพียงลมเงาผ่านตาข่ายของ gurgly แกน ซึ่งหมายความว่าเช่น cosplayers ลูกค้าสามารถเลือกยาวเพื่อจะอยู่ในป่า วันหนึ่งอ่อนต่อไป ที่ว่าช่วยลดกลเม็ดที่แสงเลเซอร์ รวบรวมสมาธิ หลังจากทั้งหมด มันก็ดีนะ มีอะไรไว้ที่บ้านเมื่อการประชุมสิ้นสุด