recommendations that are made by th

recommendations that are made by the authors. It also may account for some of the contradictory findings that have been reported in the literature. As the result of the basic studies of Miles and Burke et al [1,2] and several well-controlled clinical studies, the principles of proper antibiotic prophylaxis have been established for general surgery, and they are applicable to the field of oral and maxillofacial surgery. These principles are (1) that the intended procedure must carry a significant risk of postoperative infection, (2) that the correct antibiotic must be selected, and (3) that the antibiotic is administered properly. To these principles one may add a fourth principle: not to rely solely on prophylactic antibiotics to prevent postoperative infections.
Risk of infection
Although such factors as age of the patient, nutritional status, nature of any underlying disease, presence of necrotic tissue, and a decreased blood supply can increase the potential for postoperative infection, perhaps the most important factor is wound contamination. Altemeier et al [3] developed a classification of general surgical wounds relating contamination to the risk of infection. In this classification, operative wounds are categorized as clean, clean-contaminated, contaminated, or dirty, with contamination resulting from planned or unplanned entry into the respiratory, gastrointestinal, or genitourinary tracts. Because of the difference in host response to such contamination and oral contamination, this classification cannot be used for intraoral wounds. It can be modified, however, to

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

คำแนะนำที่ทำ โดยผู้เขียน มันยังอาจบัญชีสำหรับบางส่วนของประเด็นขัดแย้งที่มีการรายงานในวรรณคดี เป็นผลของการศึกษาพื้นฐานของไมล์ และวิลล์ส et al [1, 2] และมีการควบคุมหลายทางการแพทย์ มีการกำหนดหลักการของการป้องกันโรคยาปฏิชีวนะที่เหมาะสมสำหรับการผ่าตัดทั่วไป และจะเกี่ยวข้องกับฟิลด์ของทันตกรรม หลักการเหล่านี้คือ (1) ว่า กระบวนการตั้งใจต้องถือเป็นความเสี่ยงของการติดเชื้อหลังผ่าตัด, (2) ว่า ต้องเลือกยาปฏิชีวนะที่ถูกต้อง และ (3) ให้ยาปฏิชีวนะที่เป็นยาอย่างถูกต้อง หลักการเหล่านี้หนึ่งอาจเพิ่มหลักการที่สี่: การใช้ยาปฏิชีวนะป้องกันโรคเพื่อป้องกันการติดเชื้อหลังผ่าตัดความเสี่ยงของการติดเชื้อแม้ว่าปัจจัยดังกล่าวเป็นอายุของผู้ป่วย โภชนาการ ธรรมชาติของโรคใด ๆ ปรากฏตัวของเนื้อเยื่อ necrotic และเลือดลดลงสามารถเพิ่มโอกาสในการติดเชื้อหลังผ่าตัด บางทีปัจจัยสำคัญสุดคือ แผลปนเปื้อน Altemeier et al [3] พัฒนาการจัดประเภทของแผลผ่าตัดทั่วไปที่เกี่ยวกับความเสี่ยงของการติดเชื้อการปนเปื้อน ในการจำแนก แผลผ่าตัดจะแบ่งประเภทเป็นสะอาด ทำความสะอาดปนเปื้อน ปนเปื้อน หรือ สกปรกปนเปื้อนที่เกิดจากการวางแผนไว้ หรือไม่ได้วางแผนเข้าสู่ทางเดินหายใจ ระบบทางเดินอาหาร หรือในสถานที่ปัสสาวะ เพราะความแตกต่างในโฮสต์ดังกล่าวปนเปื้อนและการปนเปื้อนทางปาก การจัดประเภทนี้ไม่สามารถใช้สำหรับแผล intraoral มันสามารถปรับเปลี่ยนได้ อย่างไรก็ตาม การ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คำแนะนำที่จะทำโดยผู้เขียน นอกจากนี้ยังอาจบัญชีสำหรับบางส่วนของผลการวิจัยความขัดแย้งที่ได้รับรายงานในวรรณคดี เป็นผลมาจากการศึกษาขั้นพื้นฐานของไมล์และเบิร์ตอัล [1,2] และการศึกษาทางคลินิกมีการควบคุมหลายหลักการของการป้องกันโรคยาปฏิชีวนะที่เหมาะสมได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อการผ่าตัดโดยทั่วไปและมีผลบังคับใช้กับข้อมูลของช่องปากและใบหน้า ศัลยกรรม. หลักการเหล่านี้คือ (1) ว่าขั้นตอนตั้งใจจะต้องดำเนินการความเสี่ยงที่สำคัญของการติดเชื้อหลังผ่าตัด (2) ว่ายาปฏิชีวนะที่ถูกต้องจะต้องเลือกและ (3) ที่ยาปฏิชีวนะเป็นยาอย่างถูกต้อง หลักการเหล่านี้อาจเพิ่มหลักการที่สี่: ไม่พึ่งยาปฏิชีวนะป้องกันโรคเพื่อป้องกันการติดเชื้อหลังการผ่าตัด.
ความเสี่ยงของการติดเชื้อ
ถึงแม้ว่าปัจจัยต่างๆเช่นอายุของผู้ป่วยภาวะโภชนาการธรรมชาติของโรคใด ๆ การปรากฏตัวของเนื้อเยื่อตายและ ลดลงปริมาณเลือดที่สามารถเพิ่มศักยภาพในการติดเชื้อหลังการผ่าตัดการปนเปื้อนอาจจะเป็นปัจจัยที่สำคัญที่สุดเป็นแผล Altemeier et al, [3] การพัฒนาการจำแนกประเภทของแผลผ่าตัดทั่วไปที่เกี่ยวข้องกับการปนเปื้อนความเสี่ยงของการติดเชื้อ ในการจำแนกประเภทนี้แผลผ่าตัดมีการแบ่งประเภทการทำความสะอาด, ทำความสะอาดปนเปื้อนสารปนเปื้อนหรือสกปรกปนเปื้อนที่เกิดจากการวางแผนหรือรายการที่ไม่ได้วางแผนเข้าไปในระบบทางเดินหายใจทางเดินอาหารหรือสถานที่ทางเดินปัสสาวะ เพราะความแตกต่างในการตอบสนองเป็นเจ้าภาพการปนเปื้อนดังกล่าวและการปนเปื้อนในช่องปาก, การจัดหมวดหมู่นี้ไม่สามารถใช้สำหรับแผลในช่องปาก มันสามารถแก้ไขได้อย่างไรจะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แนะนำที่ทำโดยผู้เขียน นอกจากนี้ยังอาจบัญชีสำหรับบางส่วนของผลการวิจัยขัดแย้งที่ได้รับการรายงานในวรรณคดี ผลของการศึกษาขั้นพื้นฐานของไมล์และเบิร์ก et al [ 2 ] และหลายดีควบคุมการศึกษาทางคลินิกที่เหมาะสม หลักการของการใช้ยาปฏิชีวนะได้ก่อตั้งแผนกศัลยกรรมทั่วไปและพวกเขาจะสามารถใช้ได้กับสาขาศัลยศาสตร์ หลักการเหล่านี้คือ ( 1 ) มีขั้นตอนที่ต้องพกความเสี่ยงที่สำคัญของการติดเชื้อหลังผ่าตัด ( 2 ) ว่ายาปฏิชีวนะที่ถูกต้อง ต้อง เลือก และ ( 3 ) ว่า ยาปฏิชีวนะ ต้องบริหารให้ดี หลักการเหล่านี้อาจเพิ่มหลักการที่สี่ : ไม่ต้องพึ่งพา แต่เพียงผู้เดียวในการป้องกันยาปฏิชีวนะเพื่อป้องกันการติดเชื้อหลังผ่าตัดความเสี่ยงของการติดเชื้อแม้ว่าปัจจัย เช่น อายุของผู้ป่วย ภาวะโภชนาการ ธรรมชาติของโรค การแสดงตนของอาการเนื้อเยื่อและเลือดลดลง สามารถเพิ่มศักยภาพในการติดเชื้อหลังผ่าตัด บางทีปัจจัยที่สำคัญที่สุดคือแผลปนเปื้อน altemeier et al [ 3 ] พัฒนาหมวดหมู่ทั่วไปศัลยกรรมแผล กับการเสี่ยงของการติดเชื้อ ในหมวดหมู่นี้ แผลผ่าตัดมีการแบ่งประเภทเป็นสะอาด สะอาดหรือสกปรก ปนเปื้อนปนเปื้อนกับมลภาวะที่เกิดจากการ วางแผนหรือไม่มีการวางแผนเข้าสู่ทางเดินหายใจ ทางเดินอาหาร หรือผิวหนังและเนื้อเยื่อใต้ผิวหนังจำนวนมาก . เนื่องจากความแตกต่างในการปนเปื้อนและการโฮสต์เช่น ช่องปาก ประเภทนี้ไม่สามารถใช้สำหรับแผลฟัน . มันสามารถแก้ไขได้ อย่างไรก็ตาม