CONCLUSIONS--We found that the majo

CONCLUSIONS--We found that the majority of patients (85%) with diabetes due to ABCC8 gene mutations could be successfully treated with oral sulfonylurea treatment even if they had previously been treated with insulin. As with those with Kir6.2 mutations (14), patients who transferred from insulin showed markedly improved glycemic control, and the good control was maintained over the first year. There was no evidence that despite the improved control, there was an increase in hypoglycemia.

[FIGURE 2 OMITTED]

Lower doses of sulfonylureas were needed in the SUR1 patients compared with the Kir6.2 patients. This meant that doses were closer to those used in type 2 diabetic patients if calculated as dose corrected for body weight, while those used in patients with Kir6.2 mutations were considerably higher. It is likely that this reduced dose of sulfonylureas represented increased endogenous insulin secretion, as the patients also required less insulin before transfer. Further support that the degree of endogenous insulin secretion determines the sulfonylurea dose came from the four patients with excellent control on insulin (A1C

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทสรุป - เราพบว่าส่วนใหญ่ (85%) ผู้ป่วยมีโรคเบาหวานเนื่องจากการกลายพันธุ์ของยีนสามารถได้สำเร็จรับ sulfonylurea ปากรักษาแม้ว่าจะมีก่อนหน้านี้การรักษา ด้วยอินซูลิน ABCC8 เช่นเดียวกับผู้ที่มีการกลายพันธุ์ Kir6.2 (14), ผู้ป่วยที่โอนย้ายจากอินซูลินควบคุม glycemic ดีขึ้นอย่างเด่นชัดที่แสดงให้เห็น และการควบคุมที่ดีคือรักษาปีแรก มีหลักฐานไม่ว่า แม้ มีตัวควบคุมปรับปรุงใหม่ มีการเพิ่มขึ้นของ hypoglycemia[รูปที่ 2 ละ]ปริมาณต่ำของ sulfonylureas มีความจำเป็นในผู้ป่วย SUR1 เปรียบเทียบกับผู้ป่วย Kir6.2 นี้หมายถึง ว่า ปริมาณต้องการใช้ในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ถ้าคำนวณเป็นยาแก้ไขสำหรับน้ำหนัก ในขณะที่ใช้ในผู้ป่วยที่มีการกลายพันธุ์ Kir6.2 สูงมาก ก็มีแนวโน้มว่า ยานี้ลดลงของ sulfonylureas แสดงเพิ่มขึ้นหลั่ง endogenous อินซูลิน เป็นผู้ป่วยยังจำเป็นต้องใช้อินซูลินน้อยลงก่อนที่จะโอนย้าย เพิ่มเติมสนับสนุนที่กำหนดระดับของการหลั่งอินซูลิน endogenous ยา sulfonylurea มาจากผู้ป่วยที่สี่มีดีควบคุมอินซูลิน (A1C < 7%), ซึ่งทั้งหมดต้องใช้ปริมาณที่ต่ำมากของ sulfonylureas (< 0.1 mg x [kg.sup. -1] x [day.sup. -1]) ความต้องการต่ำกว่า sulfonylurea แนะนำว่า โพรโทคอลที่แตกต่างกันสำหรับการโอนย้ายไปยัง sulfonylureas จำเป็นสำหรับผู้ป่วย SUR1 กว่าผู้ป่วย Kir6.2 เราขอแนะนำว่า ในผู้ป่วย SUR1 ค่อย ๆ เพิ่มยา glyburide ที่แนะนำในระหว่างโอนย้ายห้องคลอดควร 0.1 mg x [kg.sup. -1] x [day.sup. -1], ซึ่งเป็นการเพิ่มขึ้นครึ่งต่อวันที่ใช้สำหรับผู้ป่วย Kir6.2 ควรจะดำเนินการดูแลเฉพาะเมื่อพยายามโอนในผู้ป่วยที่ มีหลักฐานการหลั่ง endogenous อินซูลินที่มีอยู่ ผู้ป่วยเหล่านี้มักจะมี glycemic ดีควบคุม มีระดับ A1C < 7% ปริมาณอินซูลิน < หน่วย 0.5 x [kg.sup. -1] x [day.sup. -1], และ เปปซีวัด เป็นไปได้ว่า ผู้ป่วยเหล่านี้จะต้องลดปริมาณของ sulfonylureas พวกเขาควรจะตรวจสอบอย่างใกล้ชิดเพื่อหลีกเลี่ยงตอน②ฤทธิ์ลดน้ำตาล และควรพิจารณาการเพิ่มช้าลงแม้แต่ใน glyburide แม้นี้ ผู้ป่วยบางอาจยังได้ปริมาณสูงของ sulfonylureas โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเด็กอยู่นอกการโอนย้ายส่วนผลข้างเคียงต่ำได้ มีเพียงหนึ่งรายงานตอนรุนแรง②ฤทธิ์ลดน้ำตาลใน cohort ของเรา แต่นี้เป็นหลักฐานเพิ่มเติมว่า ข้อควรระวังและการตรวจสอบน้ำตาลในเลือดปิดจำเป็นต้องใช้ในระหว่างโอนย้ายเพื่อหลีกเลี่ยงตอน②ฤทธิ์ลดน้ำตาล แม้นี้ ใช้ sulfonylurea ในกลุ่มนี้มีเซฟ มีเฉพาะอื่น ๆ ผลข้างเคียงรายงานอ่อนอนิยมโรคท้องร่วง คลื่นไส้ตอนเช้า และความรู้สึกไม่สบายท้อง ปริมาณ sulfonylurea ของกว่า 1 มิลลิกรัม x [kg.sup. -1] x [day.sup. -1] ใช้ในการศึกษานี้มีผลข้างเคียงไม่รายงาน ติดตามอย่างต่อเนื่องปิดแนะนำมุมมองปริมาณสูงที่ใช้ผู้ป่วย 4 ในการศึกษาของเราไม่สามารถหยุดอินซูลินอย่างสมบูรณ์ และเรียบร้อยโอนไป sulfonylureas ผู้ป่วยที่ไม่สามารถโอนได้ถูกวินิจฉัยกับโรคเบาหวานในชีวิตมากกว่าผู้ที่ไม่ได้โอนย้าย นี้อาจแนะนำว่า นอกจากลักษณะของการกลายพันธุ์ เปิดรับแสงก่อนการวินิจฉัยของเล็ทตับอ่อนจะไม่ถูกรักษา hyperglycemia อาจเปลี่ยนตอบ sulfonylureas สองผู้ป่วยที่ไม่สามารถโอนยังมีภาวะแทรกซ้อนระบบประสาท รวมถึงกรณีหนึ่งของการพัฒนาล่าช้า โรคลมชัก และทารกแรกเกิดโรคเบา หวาน ซึ่งเป็นแบบฟอร์มอย่างรุนแรงของทารกแรกเกิดโรคเบาหวาน (กลุ่มอาการ DEND) การศึกษาก่อนหน้านี้ได้แสดงว่า ผู้ป่วยที่ มีภาวะแทรกซ้อนระบบประสาทและการกลายพันธุ์ Kit6.2 มีแนวโน้มการโอนย้ายเรียบร้อยแล้วบน sulfonylureas (14) นี้สามารถอธิบาย โดยการศึกษาการเพาะเลี้ยงที่พบกลายพันธุ์ที่สัมพันธ์กับอาการระบบประสาทตอบสนองน้อย sulfonylureas รวมทั้งตอบสนองน้อยกับ ATP (19,20) แม้นี้ ผู้ป่วย 4 ในการศึกษาของเราที่มีลักษณะการทำงานระบบประสาทเรียบร้อยโอนไป sulfonylureas บ่งชี้ว่า ของภาวะแทรกซ้อนระบบประสาทในผู้ป่วยที่มีโรคเบาหวานเนื่องจากการกลายพันธุ์ SUR1 ไม่ควรทำหน้าที่เป็นอุปสรรคการพยายามรักษา sulfonylurea

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สรุป - เราพบว่าผู้ป่วยส่วนใหญ่ (85%) ที่มีโรคเบาหวานเกิดจากการกลายพันธุ์ของยีน ABCC8 จะได้รับการปฏิบัติที่ประสบความสำเร็จกับการรักษาช่องปาก sulfonylurea แม้ว่าพวกเขาเคยรับการรักษาด้วยอินซูลิน เช่นเดียวกับผู้ที่มีการกลายพันธุ์ Kir6.2 (14) ผู้ป่วยที่ได้รับโอนจากอินซูลินแสดงให้เห็นอย่างเด่นชัดที่ดีขึ้นการควบคุมระดับน้ำตาลและการควบคุมที่ดีถูกเก็บรักษาไว้ในช่วงปีแรก ไม่มีหลักฐานว่าแม้จะมีการควบคุมที่ดีขึ้นคือมีการเพิ่มขึ้นในภาวะน้ำตาลในเลือด. [รูปที่ 2 ละเว้น] ปริมาณที่ลดลงของ sulfonylureas เป็นสิ่งที่จำเป็นในผู้ป่วย SUR1 เมื่อเทียบกับผู้ป่วยที่ Kir6.2 นั่นหมายความว่าปริมาณที่อยู่ใกล้กับที่ใช้ในชนิดที่ 2 ผู้ป่วยโรคเบาหวานถ้าคำนวณเป็นปริมาณการแก้ไขสำหรับน้ำหนักของร่างกายในขณะที่ผู้ใช้ในผู้ป่วยที่มีการกลายพันธุ์ Kir6.2 สูงมาก มันอาจเป็นไปได้ว่าปริมาณที่ลดลงของ sulfonylureas ตัวแทนเพิ่มขึ้นหลั่งอินซูลินภายนอกในขณะที่ผู้ป่วยที่ยังจำเป็นต้องใช้อินซูลินน้อยก่อนที่จะโอน การสนับสนุนต่อไปว่าระดับของการหลั่งอินซูลินภายนอกกำหนดยา sulfonylurea มาจากผู้ป่วยที่มีการควบคุมที่ดีในอินซูลิน (A1C <7%) ที่ทุกคนจำเป็นต้องใช้ในปริมาณที่ต่ำมากของ sulfonylureas (<0.1 มก. x [kg.sup. -1 ] x [day.sup. -1]) ที่ต่ำกว่าความต้องการชี้ให้เห็นว่ากลุ่ม sulfonylurea โปรโตคอลที่แตกต่างกันสำหรับการถ่ายโอนไปยัง sulfonylureas เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับผู้ป่วย SUR1 กว่าสำหรับผู้ป่วย Kir6.2 เราขอแนะนำให้ในผู้ป่วย SUR1 ที่ค่อยๆเพิ่มขึ้นในปริมาณ glyburide แนะนำระหว่างการถ่ายโอนผู้ป่วยควรจะเป็น 0.1 มก. x [kg.sup. -1] x [day.sup. -1] ซึ่งเป็นครึ่งหนึ่งเพิ่มขึ้นต่อวันที่ใช้ สำหรับผู้ป่วยที่ Kir6.2 โดยเฉพาะอย่างยิ่งการดูแลจะต้องดำเนินการเมื่อพยายามโอนในผู้ป่วยที่มีหลักฐานของการหลั่งอินซูลินภายนอกที่มีอยู่ ผู้ป่วยเหล่านี้มีแนวโน้มที่จะมีการควบคุมระดับน้ำตาลที่ดีมีระดับ A1C <7% ปริมาณอินซูลิน <0.5 หน่วย x [kg.sup. -1] x [day.sup. -1] และวัดผล C-เปปไทด์ มันมีแนวโน้มว่าผู้ป่วยเหล่านี้จะต้องมีปริมาณที่ลดลงของ sulfonylureas; พวกเขาควรจะได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิดเพื่อหลีกเลี่ยงตอนฤทธิ์ลดน้ำตาลและเพิ่มขึ้นแม้จะช้าลงใน glyburide ควรพิจารณา อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ผู้ป่วยบางรายอาจยังคงต้องการปริมาณสูง sulfonylureas เฉพาะอย่างยิ่งถ้าโอนนอกวัยเด็ก. ความชุกของผลข้างเคียงที่เป็นที่ต่ำ มีเพียงหนึ่งในฉากที่รุนแรงฤทธิ์ลดน้ำตาลในรายงานการศึกษาของเรา แต่นี้เป็นหลักฐานเพิ่มเติมว่าความระมัดระวังและตรวจสอบระดับน้ำตาลในเลือดอย่างใกล้ชิดเป็นสิ่งจำเป็นระหว่างการถ่ายโอนเพื่อหลีกเลี่ยงตอนฤทธิ์ลดน้ำตาล อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ใช้กลุ่ม sulfonylurea ในกลุ่มนี้ดูเหมือนจะเป็นความปลอดภัยที่มีเพียงผลข้างเคียงอื่น ๆ ที่รายงานเป็นโรคอุจจาระร่วงชั่วคราวอ่อน, คลื่นไส้เช้าและความรู้สึกไม่สบายท้อง ปริมาณ sulfonylurea กว่า 1 มิลลิกรัม x [kg.sup. -1] x [day.sup. -1] ถูกนำมาใช้ในการศึกษาครั้งนี้มีผลข้างเคียงไม่มีรายงาน ยังคงปิดการติดตามจะแนะนำในมุมมองของปริมาณสูงใช้. สี่ผู้ป่วยในการศึกษาของเราไม่สามารถที่จะสมบูรณ์หยุดอินซูลินและประสบความสำเร็จในการถ่ายโอนไปยัง sulfonylureas ผู้ป่วยที่ไม่สามารถโอนได้รับการวินิจฉัยที่มีโรคเบาหวานต่อไปในชีวิตมากกว่าคนที่ไม่ได้โอน นี้อาจชี้ให้เห็นว่านอกเหนือไปจากลักษณะของการกลายพันธุ์ที่เปิดรับก่อนที่จะวินิจฉัยของเกาะตับอ่อนที่จะได้รับการรักษาน้ำตาลในเลือดสูงอาจเปลี่ยนแปลงการตอบสนองต่อ sulfonylureas สองของผู้ป่วยที่ไม่สามารถโอนยังมีภาวะแทรกซ้อนทางระบบประสาทรวมทั้งกรณีหนึ่งของพัฒนาการล่าช้า, โรคลมชักและโรคเบาหวานทารกแรกเกิดซึ่งเป็นรูปแบบที่รุนแรงที่สุดของโรคเบาหวานทารกแรกเกิด (ดาวน์ซินโดร DEND) การศึกษาก่อนหน้านี้ได้แสดงให้เห็นว่าผู้ป่วยที่มีภาวะแทรกซ้อนทางระบบประสาทและการกลายพันธุ์ Kit6.2 มีโอกาสน้อยที่ประสบความสำเร็จในการถ่ายโอนไปยัง sulfonylureas (14) นี้สามารถอธิบายได้จากการศึกษาในหลอดทดลองพบว่าการกลายพันธุ์ที่สัมพันธ์กับอาการทางระบบประสาทน้อยตอบสนองต่อ sulfonylureas เช่นเดียวกับการตอบสนองน้อยที่จะเอทีพี (19,20) อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ผู้ป่วยในการศึกษาของเราที่มีคุณสมบัติทางระบบประสาทที่ประสบความสำเร็จในการถ่ายโอนไปยัง sulfonylureas นี้แสดงให้เห็นว่าการปรากฏตัวของภาวะแทรกซ้อนทางระบบประสาทในผู้ป่วยที่มีโรคเบาหวานเกิดจากการกลายพันธุ์ SUR1 ไม่ควรทำหน้าที่เป็นอุปสรรคต่อการรักษาด้วยการพยายาม sulfonylurea

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

สรุป . . . เราพบว่า ผู้ป่วยส่วนใหญ่ ( 85% ) โรคเบาหวาน เนื่องจาก abcc8 ยีนกลายพันธุ์สามารถรักษาด้วยซัลโฟนิลยูเรียช่องปากแม้ว่าพวกเขาได้รับก่อนหน้านี้ที่ได้รับการรักษาด้วยอินซูลิน เช่นเดียวกับผู้ที่มีการกลายพันธุ์ kir6.2 ( 14 ) , ผู้ป่วยที่ย้ายจากอินซูลินในการควบคุมระดับน้ำตาลให้เด่นชัดขึ้น และการควบคุมที่ดีไว้มากกว่าปีแรกไม่มีหลักฐานว่า แม้จะมีการควบคุมที่ดีขึ้นมีการเพิ่มขึ้นในเลือด

[ ]

รูปที่ 2 ตัดลดขนาดแต่เป็นสิ่งที่จำเป็นใน sur1 ผู้ป่วยเมื่อเทียบกับ kir6.2 ผู้ป่วย ซึ่งหมายความว่าปริมาณใกล้ที่ใช้ในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ถ้าคำนวณเป็นปริมาณการแก้ไขน้ำหนักในขณะที่ผู้ใช้ในผู้ป่วยที่มี kir6 .2 การกลายพันธุ์ได้สูงมาก มันมีแนวโน้มที่ลดลงนี้ยาเพิ่มการหลั่งอินซูลิน พบแต่แสดงเป็นผู้ป่วยต้องใช้อินซูลินน้อยลง ก่อนโอน ส่งเสริมการหลั่งอินซูลิน พบว่าระดับกำหนดซัลโฟนิลยูเรียปริมาณมาจากสี่ผู้ป่วยที่มีการควบคุมที่ดีต่ออินซูลิน ( A1C < 7 % )ที่ต้องใช้แต่น้อยมาก ( < 0.1 มก. x [ กก. sup - 1 ] x [ วัน ทรัพย์ - 1 ] ) ซัลโฟนิลยูเรียลดความต้องการให้แตกต่างกันสำหรับการถ่ายโอนไปยังโปรโตคอล แต่จำเป็นสำหรับผู้ป่วย sur1 กว่าผู้ป่วย kir6.2 . เราแนะนำให้ผู้ป่วย sur1 , เพิ่มขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไปในกลีบูไรด์ปริมาณแนะนำระหว่างขนย้ายผู้ป่วยในควร 0.1 มก. x [ กก. sup - 1 ] x [ day.sup .- 1 ] ซึ่งเป็นครึ่งหนึ่งที่เพิ่มขึ้นต่อวัน ใช้สำหรับผู้ป่วย kir6.2 . ดูแลโดยเฉพาะ ควรพิจารณาเมื่อพยายามโอนหลักฐานการหลั่งอินซูลินในผู้ป่วยที่มีอยู่ภายใน . ผู้ป่วยเหล่านี้มักมีการควบคุมระดับน้ำตาลได้ดี กับ A1c ระดับ < 7% , ขนาด < อินซูลิน 0.5 หน่วย X [ กก. sup - 1 ] x [ วัน ทรัพย์ - 1 ] , และวัดซี เปปไทด .มันเป็นโอกาสที่ผู้ป่วยเหล่านี้จะต้องลดขนาดยา แต่พวกเขาควรจะตรวจสอบอย่างใกล้ชิดเพื่อหลีกเลี่ยงตอน hypoglycemic และยิ่งช้าเพิ่มกลีบูไรด์ที่ควรพิจารณา แม้นี้ ผู้ป่วยบางรายอาจจะยังต้องการในปริมาณสูงแต่โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าโอนนอกวัยเด็ก

ความชุกของผลข้างเคียงต่ำมีเพียงหนึ่งที่รุนแรงทางตอนรายงานในเพื่อนร่วมงานของเรา แต่นี้คือหลักฐานเพิ่มเติมที่ระมัดระวังและการตรวจสอบเลือดกลูโคสเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อหลีกเลี่ยงช่วงใกล้โอนตอนภาวะน้ำตาลในเลือดต่ำ แม้นี้ ซัลโฟนิลยูเรียที่ใช้ในกลุ่มนี้ดูเหมือนจะปลอดภัย มีเพียงอื่น ๆผลข้างเคียงรายงานการอ่อนชั่วคราว ท้องร่วง คลื่นไส้ตอนเช้า และท้องไม่ซัลโฟนิลยูเรียปริมาณกว่า 1 mg x [ กก. sup - 1 ] x [ วัน ทรัพย์ - 1 ] ที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ โดยไม่มีรายงานผลข้างเคียง . ยังคงปิดการติดตามแนะนําในมุมมองของปริมาณสูงใช้

กลุ่มในการศึกษาของเราไม่สามารถที่จะสมบูรณ์หยุดอินซูลินและประสบความสำเร็จในการถ่ายโอนไปยังแต่ .ผู้ป่วยที่ไม่สามารถรับการวินิจฉัยกับโรคเบาหวานภายหลังในชีวิตมากกว่าคนที่ไม่ได้โอน นี้อาจจะแนะนำว่า นอกจากลักษณะของการกลายพันธุ์ , การวินิจฉัย Islet ตับอ่อนก่อนที่จะรักษาระดับน้ำตาลในเลือดสูงอาจปรับเปลี่ยนการตอบสนองแต่ . สองของผู้ป่วยที่ไม่สามารถโอนได้ ภาวะแทรกซ้อนทางระบบประสาท ,