Fostered connections between school

Fostered connections between schools and homes
were found to exist and pivotally are considered
important in all eight countries where the research
was conducted. The actual practices varied and
were both dependent upon and embedded in the
specific local contexts. Nevertheless, there were
three elements present in most descriptions of
what teachers felt were successful contacts between
schools and homes. The first element was the need
for channels or modes of communication that are
accessible to parents and manageable for teachers.
The second element was the need for two-way
dialogue or communication. The third element
concerned respect for parents’ home language(s).
The first element referred to the means, mode or
channel for communication which was established
between the school and the family or parents. The
vehicles used for communication were often based
on traditions that have been in place for decades
or more. Some communication was primarily oral
and face-to-face, or by telephone, whereas other
communication was primarily in written form. The
modes varied depending upon the culture of the
teachers and parents and the specific context of
the school. For example, in some schools face-toface
contact included the drop-off and pick-up
of the children, which varied depending upon both
the expectations of parents and the architecture
of the school. In other settings the most frequent
communication was a monthly phone call between
the schools and parents. There were also meetings,
conferences, and events, such as awards ceremonies.
In a number of different contexts there also existed
a two-way dialogue in the form of a handwritten diary
or notebook which travelled back-and-forth with the
child. This notebook or diary would have information
written from the teacher and it would go home.
But importantly there was also a space for the parents
to write information that they needed to convey to
the teacher about their child.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Fostered connections between schools and homeswere found to exist and pivotally are consideredimportant in all eight countries where the researchwas conducted. The actual practices varied andwere both dependent upon and embedded in thespecific local contexts. Nevertheless, there werethree elements present in most descriptions ofwhat teachers felt were successful contacts betweenschools and homes. The first element was the needfor channels or modes of communication that areaccessible to parents and manageable for teachers.The second element was the need for two-waydialogue or communication. The third elementconcerned respect for parents’ home language(s).The first element referred to the means, mode orchannel for communication which was establishedbetween the school and the family or parents. Thevehicles used for communication were often basedon traditions that have been in place for decadesor more. Some communication was primarily oraland face-to-face, or by telephone, whereas othercommunication was primarily in written form. Themodes varied depending upon the culture of theteachers and parents and the specific context ofthe school. For example, in some schools face-tofacecontact included the drop-off and pick-upof the children, which varied depending upon boththe expectations of parents and the architectureof the school. In other settings the most frequentcommunication was a monthly phone call betweenโรงเรียนและผู้ปกครอง นอกจากนี้ยังมีการประชุมสัมมนา และกิจกรรม รางวัลในบริบทที่แตกต่างกันมียังอยู่บทสนทนาสองทางในรูปแบบของไดอารี่ที่เขียนด้วยลายมือหรือสมุดบันทึกซึ่งเดินทางกลับ และไปกับการเด็ก สมุดบันทึกหรือไดอารี่นี้จะมีข้อมูลเขียนจากครู และจะกลับบ้านแต่ที่สำคัญมียังเป็นพื้นที่สำหรับผู้ปกครองการเขียนข้อมูลที่พวกเขาต้องถ่ายทอดให้ครูเกี่ยวกับลูก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การเชื่อมต่อระหว่างโรงเรียนส่งเสริมและที่อยู่อาศัยพบว่ามีอยู่และได้รับการพิจารณา pivotally สำคัญในแปดประเทศที่มีการวิจัยได้ดำเนินการ การปฏิบัติที่เกิดขึ้นจริงแตกต่างกันและทั้งสองขึ้นอยู่กับและฝังตัวอยู่ในบริบทเฉพาะท้องถิ่น แต่มีสามองค์ประกอบอยู่ในรายละเอียดมากที่สุดของสิ่งที่ครูรู้สึกว่าได้รับรายชื่อที่ประสบความสำเร็จระหว่างโรงเรียนและบ้าน องค์ประกอบแรกคือความจำเป็นในการหาช่องทางหรือรูปแบบของการสื่อสารที่มีความสามารถเข้าถึงได้ให้กับผู้ปกครองและการจัดการสำหรับครู. องค์ประกอบที่สองคือความจำเป็นในการสองทางเจรจาหรือการสื่อสาร องค์ประกอบที่สามเคารพความกังวลสำหรับภาษาที่บ้านของพ่อแม่ (s). องค์ประกอบแรกเรียกว่าหมายถึงโหมดหรือช่องทางในการสื่อสารซึ่งก่อตั้งขึ้นระหว่างโรงเรียนและครอบครัวหรือผู้ปกครอง ยานพาหนะใช้ในการสื่อสารมักจะถูกตามประเพณีที่ได้รับในสถานที่สำหรับทศวรรษที่ผ่านมาหรือมากกว่า การสื่อสารที่บางคนเป็นหลักในช่องปากและใบหน้าเพื่อใบหน้าหรือทางโทรศัพท์ในขณะที่คนอื่น ๆ ในการสื่อสารเป็นหลักในรูปแบบการเขียน โหมดต่าง ๆ ขึ้นอยู่กับวัฒนธรรมของครูและผู้ปกครองและบริบทที่เฉพาะเจาะจงของโรงเรียน ยกตัวอย่างเช่นในบางโรงเรียนใบหน้า toface ติดต่อรวมถึงการเลื่อนปิดและรถรับส่งของเด็กซึ่งผันแปรไปขึ้นอยู่กับทั้งความคาดหวังของพ่อแม่และสถาปัตยกรรมของโรงเรียน ในการตั้งค่าอื่น ๆ ที่พบบ่อยที่สุดในการติดต่อสื่อสารเป็นโทรศัพท์รายเดือนระหว่างโรงเรียนและผู้ปกครอง มีการประชุมยังได้ประชุมและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเช่นพิธีมอบรางวัล. ในจำนวนของบริบทที่แตกต่างนอกจากนี้ยังมีชีวิตอยู่การเจรจาแบบสองทางในรูปแบบของไดอารี่ที่เขียนด้วยลายมือหรือโน๊ตบุ๊คที่เดินทางกลับและออกมากับเด็ก โน๊ตบุ๊คหรือไดอารี่นี้จะมีข้อมูลที่เป็นลายลักษณ์อักษรจากครูและมันจะกลับบ้าน. แต่ที่สำคัญก็ยังมีพื้นที่สำหรับผู้ปกครองที่จะเขียนข้อมูลที่พวกเขาจำเป็นที่จะถ่ายทอดให้ครูเกี่ยวกับเด็กของพวกเขา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พัฒนาการเชื่อมต่อระหว่างโรงเรียนและบ้าน
พบอยู่และ pivotally ถือว่า
สำคัญทั้งแปดประเทศที่วิจัย
เป็น การปฏิบัติจริงหลากหลายและ
ทั้งคู่ขึ้นอยู่กับและฝังตัวใน
เฉพาะท้องถิ่นบริบท . อย่างไรก็ตาม มี
3 องค์ประกอบที่มีอยู่ในรายละเอียดมากที่สุดมีความรู้สึกว่าครู

ติดต่อระหว่างโรงเรียนและบ้าน องค์ประกอบแรกคือต้องการ
) หรือโหมดของการสื่อสารที่สามารถเข้าถึงและง่ายสำหรับพ่อแม่

องค์ประกอบที่สอง คือครู เป็นบทสนทนาสองทาง
หรือการสื่อสาร องค์ประกอบที่สาม
กังวลเคารพภาษาบ้านพ่อแม่ ( s )
องค์ประกอบแรกที่อ้างถึงหมายถึงโหมดหรือช่องทางการสื่อสาร

ซึ่งก่อตั้งขึ้นระหว่างโรงเรียนและครอบครัว หรือพ่อแม่
ยานพาหนะที่ใช้เพื่อการสื่อสารมักจะใช้
ในประเพณีที่ได้รับในสถานที่สำหรับทศวรรษ
หรือมากกว่า มีการสื่อสารหลักและช่องปาก
ตัวต่อตัวหรือทางโทรศัพท์ และการสื่อสารอื่น ๆเป็นหลักในการเขียน
แบบฟอร์ม
โหมดที่แตกต่างกันขึ้นอยู่กับวัฒนธรรมของ
ครูและผู้ปกครอง และบริบทเฉพาะของ
โรงเรียน ตัวอย่างเช่น ในบางโรงเรียน ใบหน้า toface
ติดต่อรวมส่ง และกระบะ
ของเด็กที่แตกต่างกันขึ้นอยู่กับความคาดหวังของพ่อแม่ทั้งสอง

และสถาปัตยกรรมของโรงเรียน ในการตั้งค่าอื่น ๆ การสื่อสารบ่อยมากที่สุด คือ รายเดือน

โทรระหว่างโรงเรียนและผู้ปกครอง นอกจากนี้ ยังได้มีการประชุม
การประชุมและเหตุการณ์ เช่น รางวัลพิธีกร
.ในหลายบริบทที่แตกต่างกันนอกจากนี้ยังมีอยู่จริง
บทสนทนาสองทาง ในรูปแบบของไดอารี่ที่เขียนด้วยลายมือ
หรือโน๊ตบุ๊คที่เดินทางไปมาด้วย
เด็ก สมุดโน้ตหรือไดอารี่จะมีข้อมูล
เขียนจากอาจารย์และก็จะกลับบ้าน แต่ที่สําคัญ
ยังมีพื้นที่สำหรับผู้ปกครอง
เขียนข้อมูลที่พวกเขาต้องการจะสื่อ

ครูเรื่องลูกของพวกเขา