Although Fama and French (1992) and

Although Fama and French (1992) and Lakonishok, Shleifer and Vishny (1994) show that a portfolio of high BM firms outperforms that of low BM firms, they provide two different explanations, namely, risk and mispricing explanations, respectively. Fama and French (1992) explain that the basic argument underlying risk-based concept is simply the fact that different types of stocks are exposed to different amount of systematic risk; and therefore, carry different expected returns. Specifically, they show that the variation of crosssectional stock returns can be explained by two different factors, namely BM ratio and firm size. They claim that bankruptcy risk or financial distress risk is represented by BM ratio, while firm size acts as a proxy of liquidity risks. High BM ratio means the market judges firm’s prospects to be poor relative to the entire market, so BM ratio may capture financial
distress effect. Thus, high BM firms are likely to have greater bankruptcy risks; and hence,
higher excess returns in compensation for higher additional risk. Nevertheless, this
explanation is less valid for low BM firms, since it is contrary to the fact that low BM stocks
are more risky than the stock market as a whole; and therefore, should generate high returns.
Alternatively, Lakonishok, Shielfer and Vishny (1994) argue that there is little
evidence that high BM stocks are fundamentally riskier. They claim that high BM stocks
produce superior returns because typical investors consistently overestimate future growth of
low BM stocks relative to high BM stocks. In other words, investors are extremely
pessimistic (optimistic) about high (low) BM stocks as they tie expectations of future growth
to past bad (good) growth/earnings; hence, they put excessive weight on the recent past for
prediction of future returns. They oversell the stocks that have recently performed poorly and
overbuy the stocks that have performed well. Therefore, these stocks are either underpriced
and have a high BM, or overpriced and have a low BM. This mispricing explanation implies
that typical investors make systematic errors in predicting future growth earnings of stocks;
therefore, one can exploit the mistakes of typical investors by purchasing high BM stocks and
shorting low BM stocks. This is a common judgment error and may explain the investor
preference of low BM stocks (growth stocks) over high BM stocks (value stocks). Their
empirical evidence also suggests that institutional investors prefer low BM stocks over high
BM stocks, and are willing to pay them at a premium price because they represent prudent
investments. LaPorta (1996) also supports this mispricing explanation.
Investors are often the victims of the mispricing effect. They often estimate firm’s
future prospect from past performance while ignoring the tendency of corporate profit growth
to revert to the mean. Fuller, Huberts, and Levinson (1993) explain that earnings growth
rates tend to revert to the mean quickly because of the nature of the capital markets. They
find that, although earnings per share (EPS) growth rate of high price-to-earnings (PE) group
substantially exceeds that of low PE group in the first year of portfolio formation, it
converges closely to the mean after only 4 years. Stated differently, investors are misled by
past growth and overlook the nature of business competition. Industries which are
experiencing the high growth tend to attract heavy competition by other firms. This
competitive process eventually results in lower growth rate and lower returns. Instead,
industries with low growth rate attract less capital from the market. Therefore, in order to
survive in the competition, management tries to achieve higher earnings by operating more
efficiently

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ถึงแม้ว่าฝรั่งเศสและ Fama (1992) และ Lakonishok, Shleifer และ Vishny (1994) ดูที่ผลงานของบริษัท BM สูง outperforms ว่า ของต่ำ BM บริษัท ให้คำอธิบายต่าง ๆ สอง ได้แก่ ความเสี่ยง และ mispricing คำอธิบาย ตามลำดับ ฝรั่งเศสและ Fama (1992) อธิบายว่า อาร์กิวเมนต์พื้นฐานต้นแบบแนวคิดตามความเสี่ยงเป็นเพียงความจริงที่ว่า หุ้นชนิดต่าง ๆ กำลังเผชิญกับเงินอื่นความเสี่ยงระบบ และดำเนินการส่งคืนที่คาดไว้แตกต่างกันดังนั้น โดยเฉพาะ ก็แสดงว่า สามารถอธิบายความผันแปรของ crosssectional หุ้นคืน โดยสองปัจจัย คืออัตราส่วนของ BM และขนาดของบริษัท พวกเขาอ้างว่า ล้มละลายความเสี่ยงหรือความเสี่ยงทางการเงินทุกข์จะแสดงอัตราส่วน BM ในขณะที่ขนาดของบริษัทที่ทำหน้าที่เป็นพร็อกซี่ของความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง อัตราส่วนสูง BM หมายถึง แนวโน้มของตลาดกรรมการบริษัทจะไม่สัมพันธ์กับการตลาดทั้งหมด เพื่อให้อัตราส่วน BM อาจจับเงินลักษณะพิเศษของความทุกข์ ดังนั้น บริษัท BM สูงมักจะมีความเสี่ยงล้มละลายมากขึ้น และด้วยเหตุ นี้คืนส่วนเกินสูงกว่าในผลตอบแทนสูงความเสี่ยงที่เพิ่มเติม อย่างไรก็ตาม นี้คำอธิบายถูกต้องน้อยสำหรับบริษัท BM ต่ำ เนื่องจากขัดต่อข้อเท็จจริงที่ต่ำหุ้น BMจะมีความเสี่ยงมากขึ้นกว่าตลาดหุ้นทั้งหมด และดังนั้น ควรสร้างผลตอบแทนสูงหรือ Lakonishok, Shielfer และ Vishny (1994) โต้แย้งว่า มีน้อยหลักฐานที่สูง BM หุ้นพื้นฐาน riskier พวกเขาอ้างว่า สูงหุ้น BMผลิตกลับห้องเนื่องจากนักลงทุนทั่วไปอย่างสม่ำเสมอ overestimate เติบโตในอนาคตหุ้น BM ที่ต่ำเมื่อเทียบกับหุ้น BM สูง ในคำอื่น ๆ นักลงทุนเป็นอย่างมากในเชิงลบ (ทัศนคติ) สูง (ต่ำ) BM หุ้นเป็นพวกเขาผูกความคาดหวังของการเติบโตในอนาคตผ่านมาไม่ดี (ดี) เจริญเติบโต/กำไร ดังนั้น พวกเขาวางน้ำหนักมากเกินไปในอดีตผ่านมาสำหรับการคาดเดาผลตอบแทนในอนาคต พวกเขา oversell หุ้นที่เพิ่งทำงาน และoverbuy หุ้นที่ทำดี ดังนั้น หุ้นเหล่านี้อย่างใดอย่างหนึ่งเป็น underpricedและมี BM สูง หรือกุมภาพันธ์ และมี BM ต่ำ หมายถึงการอธิบายนี้ mispricingว่า นักลงทุนทั่วไปทำให้ระบบข้อผิดพลาดในการทำนายอนาคตการเติบโตกำไรของหุ้นดังนั้น หนึ่งสามารถใช้ข้อผิดพลาดของนักลงทุนทั่วไป โดยการซื้อหุ้น BM สูง และshorting ด้วยหุ้น BM ต่ำ นี้ข้อผิดพลาดคำพิพากษาทั่วไป และอาจอธิบายนักลงทุนชอบของต่ำ BM หุ้น (หุ้นเติบโต) ผ่านสูง BM หุ้น (มูลค่าหุ้น) ของพวกเขาหลักฐานประจักษ์ยังแนะนำว่า นักลงทุนสถาบันต้องหุ้น BM ต่ำไปสูงBM หุ้น และจะยินดีจ่ายในราคาพิเศษได้เนื่องจากพวกเขาหมายถึงระมัดระวังลงทุน LaPorta (1996) ยังสนับสนุนนี้ mispricing อธิบายนักลงทุนมักจะตกเป็นเหยื่อของผล mispricing พวกเขามักจะประเมินของบริษัทโน้มในอนาคตจากประสิทธิภาพการทำงานที่ผ่านมาขณะสองแนวโน้มของการเติบโตของกำไรของบริษัทเมื่อต้องการแปลงกลับเป็นค่าเฉลี่ย Fuller, Huberts และเลวินสัน (1993) อธิบายการเจริญเติบโตของกำไรราคามีแนวโน้มการ แปลงกลับไปเป็นค่าเฉลี่ยได้อย่างรวดเร็วเนื่องจากธรรมชาติของตลาดทุน พวกเขาพบว่า แม้ว่ากำไรต่อร่วม (EPS) อัตราการเติบโตสูงราคาต่อกำไร (PE) กลุ่มมากเกินกว่าที่กลุ่ม PE ต่ำในผลงานผู้แต่ง ปีแรกนั้นconverges ใกล้เคียงกับค่าเฉลี่ยหลังจากเพียง 4 ปี ระบุแตกต่างกัน นักลงทุนมีไว้ด้วยที่ผ่านมาเติบโตและมองธรรมชาติของการแข่งขันทางธุรกิจ อุตสาหกรรมซึ่งเป็นพบเจริญเติบโตสูงมักจะ ดึงดูดการแข่งขันหนัก โดยบริษัทอื่น ๆ นี้ในที่สุดผลการแข่งขันในอัตราการเติบโตต่ำและผลตอบแทนต่ำ แทนอุตสาหกรรม มีอัตราการเติบโตต่ำดึงดูดทุนจากตลาดน้อย ดังนั้น เพื่ออยู่รอดในการแข่งขัน การจัดการพยายามบรรลุกำไรสูง โดยปฏิบัติการเพิ่มเติมได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แม้ว่า Fama และฝรั่งเศส (1992) และ Lakonishok, Shleifer และ Vishny (1994) แสดงให้เห็นว่าผลงานของ บริษัท ที่สูง BM ที่มีประสิทธิภาพดีกว่าของ บริษัท ที่ต่ำ BM พวกเขาให้คำอธิบายที่แตกต่างกันสองคือความเสี่ยงและคำอธิบาย mispricing ตามลำดับ Fama และฝรั่งเศส (1992) อธิบายว่าการโต้แย้งแนวคิดพื้นฐานตามระดับความเสี่ยงพื้นฐานเป็นเพียงความจริงที่ว่าชนิดของหุ้นที่มีการสัมผัสกับจำนวนเงินที่แตกต่างกันของความเสี่ยงที่เป็นระบบ ดังนั้นผลตอบแทนที่คาดว่าจะดำเนินการที่แตกต่างกัน โดยที่พวกเขาแสดงให้เห็นว่าการเปลี่ยนแปลงของผลตอบแทนหุ้น crosssectional สามารถอธิบายได้จากสองปัจจัยที่แตกต่างกันกล่าวคืออัตราส่วน BM และขนาดของ บริษัท พวกเขาอ้างว่ามีความเสี่ยงหรือความเสี่ยงล้มละลายความทุกข์ทางการเงินเป็นตัวแทนจากอัตราส่วน BM ในขณะที่ขนาดของ บริษัท ทำหน้าที่เป็นพร็อกซี่ของความเสี่ยงสภาพคล่อง อัตราส่วน BM สูงหมายถึงผู้พิพากษาตลาดกลุ่มเป้าหมายของ บริษัท ที่จะเป็นญาติยากจนตลาดทั้งหมดดังนั้นอัตราส่วน BM
อาจจับทางการเงินผลความทุกข์ ดังนั้น บริษัท BM สูงมีแนวโน้มที่จะมีความเสี่ยงต่อการล้มละลายมากขึ้น;
และด้วยเหตุนี้ผลตอบแทนส่วนเกินที่สูงขึ้นในการชดเชยความเสี่ยงที่เพิ่มสูงขึ้น แต่นี้คำอธิบายที่ถูกต้องน้อยสำหรับ บริษัท ต่ำ BM เพราะมันขัดกับความจริงที่ว่าหุ้นต่ำ BM มีความเสี่ยงมากกว่าการลงทุนในตลาดหุ้นโดยรวม; และดังนั้นจึงควรสร้างผลตอบแทนที่สูง. อีกทางเลือกหนึ่ง Lakonishok, Shielfer และ Vishny (1994) ยืนยันว่ามีน้อยหลักฐานว่าหุ้นสูงBM เป็นพื้นฐานความเสี่ยง พวกเขาอ้างว่าหุ้นสูง BM ผลิตตอบแทนที่เหนือกว่าเพราะนักลงทุนทั่วไปอย่างต่อเนื่องประเมินการเติบโตในอนาคตของหุ้นต่ำ BM เทียบกับหุ้นสูง BM ในคำอื่น ๆ นักลงทุนเป็นอย่างมากในแง่ร้าย(ในแง่ดี) เกี่ยวกับการสูง (ต่ำ) หุ้น BM ขณะที่พวกเขาผูกความคาดหวังของการเติบโตในอนาคตที่จะไม่ดีที่ผ่านมา (ดี) การเจริญเติบโตของรายได้ /; ด้วยเหตุนี้พวกเขาใส่น้ำหนักมากเกินไปในอดีตที่ผ่านมาสำหรับการคาดการณ์ผลตอบแทนในอนาคต พวกเขา oversell หุ้นที่ได้ดำเนินการเมื่อเร็ว ๆ นี้ไม่ดีและoverbuy หุ้นที่มีการดำเนินการได้ดี ดังนั้นหุ้นเหล่านี้มีทั้ง underpriced และมีความสูง BM หรือเกินราคาและมีความต่ำ BM คำอธิบาย mispricing นี้หมายถึงการที่นักลงทุนทั่วไปทำผิดพลาดอย่างเป็นระบบในการทำนายผลประกอบการเติบโตในอนาคตของหุ้น; ดังนั้นหนึ่งสามารถใช้ประโยชน์จากความผิดพลาดของนักลงทุนทั่วไปโดยการซื้อหุ้น BM สูงและshorting หุ้นต่ำ BM นี้เป็นข้อผิดพลาดที่พบบ่อยและการตัดสินอาจอธิบายได้ว่านักลงทุนที่การตั้งค่าของหุ้นต่ำ BM (หุ้นเติบโต) มากกว่าหุ้น BM สูง (หุ้นค่า) พวกเขาหลักฐานเชิงประจักษ์นอกจากนี้ยังแสดงให้เห็นว่านักลงทุนสถาบันชอบหุ้นต่ำกว่า BM สูงหุ้นBM และยินดีที่จะจ่ายเงินให้ในราคาพรีเมี่ยมเพราะพวกเขาเป็นตัวแทนระมัดระวังการลงทุน LaPorta (1996) นอกจากนี้ยังสนับสนุนคำอธิบาย mispricing นี้. นักลงทุนมักจะมีผู้ที่ตกเป็นเหยื่อของผล mispricing พวกเขามักจะประเมินของ บริษัทที่คาดหวังในอนาคตจากประสิทธิภาพที่ผ่านมาในขณะที่ละเลยแนวโน้มของการเติบโตของกำไรขององค์กรที่จะกลับไปใช้ค่าเฉลี่ย ฟุลเลอร์ Huberts และเลวินสัน (1993) อธิบายว่าการเติบโตของกำไรอัตราการมีแนวโน้มที่จะกลับไปใช้ค่าเฉลี่ยได้อย่างรวดเร็วเนื่องจากลักษณะของตลาดทุน พวกเขาพบว่าแม้จะมีกำไรต่อหุ้น (EPS) อัตราการเจริญเติบโตของราคาต่อกำไรสูง (PE) กลุ่มอย่างมีนัยสำคัญเกินกว่าที่ของกลุ่มPE ที่ต่ำในปีแรกของการสร้างผลงานก็ลู่อย่างใกล้ชิดกับค่าเฉลี่ยหลังจากนั้นเพียง4 ปี ที่ระบุไว้แตกต่างกันนักลงทุนมีความผิดโดยการเจริญเติบโตที่ผ่านมาและสามารถมองเห็นธรรมชาติของการแข่งขันทางธุรกิจ อุตสาหกรรมซึ่งมีประสบการเติบโตสูงมีแนวโน้มที่จะดึงดูดการแข่งขันหนักโดย บริษัท อื่น ๆ ซึ่งขั้นตอนในการแข่งขันส่งผลให้ในที่สุดก็มีอัตราการเติบโตที่ลดลงและผลตอบแทนที่ต่ำกว่า แต่อุตสาหกรรมที่มีอัตราการเติบโตที่ต่ำดึงดูดเงินทุนน้อยจากตลาด ดังนั้นเพื่อที่จะอยู่รอดในการแข่งขัน, การจัดการการพยายามที่จะบรรลุผลประกอบการที่สูงขึ้นโดยการดำเนินงานมากขึ้นได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แม้ว่า Fama และฝรั่งเศส ( 1992 ) และ lakonishok shleifer vishny ( 1994 ) , และแสดงผลงานของ บริษัท มีประสิทธิภาพดีกว่าที่บริษัท BM BM สูงต่ำ มี 2 ข้อที่แตกต่างกันคือ ความเสี่ยง และ mispricing คำอธิบายตามลำดับFama และฝรั่งเศส ( 1992 ) อธิบายว่า พื้นฐานการโต้แย้งแนวคิดพื้นฐานความเสี่ยงเป็นเพียงความจริงที่ว่าประเภทของหุ้นจะเปิดเผยยอดเงินที่แตกต่างกันของความเสี่ยงที่เป็นระบบ และดังนั้น แบกกลับมาที่แตกต่างกันที่คาดไว้ โดยเฉพาะ พวกเขาแสดงให้เห็นว่าการเปลี่ยนแปลงของผลตอบแทนของหุ้น crosssectional สามารถอธิบายได้ด้วยสององค์ประกอบที่แตกต่างกันคือ BM และอัตราส่วนของขนาดพวกเขาอ้างว่า ความเสี่ยงทางการเงินความเสี่ยง bankruptcy หรือแทนด้วยอัตราส่วน BM , ในขณะที่การกระทำขนาดเป็นตัวแทนของความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง อัตราส่วน BM สูงหมายถึงผู้พิพากษาตลาดของบริษัทลูกค้าจะไม่ดีเมื่อเทียบกับตลาดทั้งหมด ดังนั้นอัตราส่วน BM อาจจับทางการเงิน
ทุกข์ ผล ดังนั้น บริษัท BM สูงมีแนวโน้มที่จะมีความเสี่ยงการล้มละลายมากขึ้นและด้วยเหตุนี้
;ผลตอบแทนที่สูงเกินค่าตอบแทนสูงเพิ่มความเสี่ยง แต่คำอธิบายนี้
ใช้ได้น้อยกว่าบริษัท BM ต่ำ เพราะมันขัดกับความเป็นจริงที่ BM หุ้นต่ำ
มีความเสี่ยงมากกว่าตลาดหุ้นโดยรวม และควรสร้างผลตอบแทนสูง หรือ lakonishok
, , และ shielfer vishny ( 1994 ) ยืนยันว่ามีเพียงเล็กน้อย
หลักฐานว่าหุ้น BM สูงภาระเสี่ยง พวกเขาอ้างว่าสูง BM หุ้น
การผลิตกลับดีกว่าเพราะนักลงทุนทั่วไปเสมอ อย่ามองข้ามการเติบโตในอนาคตของ
หุ้น BM น้อยเมื่อเทียบกับหุ้น BM สูง ในคำอื่น ๆที่นักลงทุนเป็นอย่างยิ่ง
มองโลกในแง่ร้าย ( มองในแง่ดี ) สูงประมาณ ( ต่ำ ) BM หุ้นเป็นพวกเขาผูกกับความคาดหวังของการเติบโตในอนาคตให้กับอดีตที่เลวร้าย
( ดี ) การเจริญเติบโต / รายได้ ดังนั้นพวกเขาวางน้ำหนักมากเกินไปในช่วงที่ผ่านมา สำหรับ
ทำนายผลตอบแทนในอนาคต พวกเขายกย่องมากเกินไป หุ้นที่เพิ่งดำเนินการได้
overbuy หุ้นที่แสดงดี ดังนั้น หุ้นเหล่านี้มีทั้ง underpriced
และมี BM สูง หรือราคาแพง และมีงานน้อย นี้ mispricing คำอธิบายบาง
ที่นักลงทุนทั่วไปทำให้ข้อผิดพลาดระบบทำนายในอนาคตการเติบโตของกำไรของหุ้น ;
ดังนั้นหนึ่งสามารถใช้ประโยชน์จากความผิดพลาดของนักลงทุนทั่วไป โดยการซื้อหุ้นและเทขายหุ้น BM BM
สูงต่ำ นี้เป็นข้อผิดพลาดทั่วไปการตัดสินใจและอาจอธิบายนักลงทุน
ความชอบของหุ้น BM ต่ำ ( หุ้นเติบโต ) กว่าหุ้น BM สูง ( มูลค่าหุ้น ) ของพวกเขา
หลักฐานเชิงประจักษ์ นอกจากนี้ยังชี้ให้เห็นว่านักลงทุนสถาบันต้องการหุ้นที่ต่ำกว่าหุ้น BM BM สูง
และยินดีที่จะจ่ายในราคาพรีเมี่ยมเพราะพวกเขาเป็นตัวแทนของการลงทุนที่รอบคอบ

ลาปอร์ต้า ( 1996 ) นอกจากนี้ยังสนับสนุนนี้ mispricing คำอธิบาย .
นักลงทุนมักจะเป็นเหยื่อของ mispricing Effect พวกเขามักจะประมาณการของบริษัท
ในอนาคต คาดหมายจากผลงานในอดีต ในขณะที่ละเลยแนวโน้มการเติบโตกำไรของบริษัท
ย้อน ไป หมายถึง ฟูลเลอร์ huberts และเลวินสัน ( 1993 ) อธิบายว่า อัตราการเติบโตของกำไร
มักจะกลับไปใช้หมายถึงอย่างรวดเร็ว เพราะธรรมชาติของตลาดทุน . พวกเขา
พบว่า แม้ว่ากำไรต่อหุ้น ( EPS ) อัตราการเติบโตของราคาสูง กำไร ( PE ) กลุ่ม
มากเกินกว่าที่ของกลุ่ม PE ต่ำในปีแรกของการสร้างผลงาน มัน
- อย่างใกล้ชิดกับหมายถึงหลังจากเพียง 4 ปี ที่ระบุไว้แตกต่างกัน นักลงทุนผิดโดย
การเจริญเติบโตที่ผ่านมาและสามารถมองเห็นธรรมชาติของการแข่งขันทางธุรกิจ อุตสาหกรรมซึ่งเป็น
ประสบการเจริญเติบโตสูงมีแนวโน้มที่จะดึงดูดหนักการแข่งขันโดย บริษัท อื่น ๆ นี้
กระบวนการแข่งขัน ในที่สุดผลในการลดการเจริญเติบโตและอัตราผลตอบแทนที่ลดลง แทน
อุตสาหกรรมมีอัตราการเติบโตต่ำดึงดูดเงินทุนน้อย จากตลาด ดังนั้น เพื่อ
อยู่รอดในการแข่งขัน การจัดการพยายามบรรลุกำไรที่สูงขึ้นโดยการดำเนินงานมากขึ้น
ได้อย่างมีประสิทธิภาพ