A common form of evolutionary varia

A common form of evolutionary variation between vertebrate taxa is the different numbers of segments that contribute to various regions of the anterior-posterior axis; cervical vertebrae, thoracic vertebrae, etc. The term 'transposition' is used to describe this phenomenon. Genetic experiments with homeotic genes in mice have demonstrated that Hox genes are in part responsible for the specification of segmental identity along the anterior-posterior axis, and it has been proposed that an axial Hox code determines the morphology of individual vertebrae (Kessel, M. and Gruss, P. (1990) Science 249, 347-379). This paper presents a comparative study of the developmental patterns of homeobox gene expression and developmental morphology between animals that have homologous regulatory genes but different morphologies. The axial expression boundaries of 23 Hox genes were examined in the paraxial mesoderm of chick, and 16 in mouse embryos by in situ hybridization and immunolocalization techniques. Hox gene anterior expression boundaries were found to be transposed in concert with morphological boundaries. This data contributes a mechanistic level to the assumed homology of these regions in vertebrates. The recognition of mechanistic homology supports the historical homology of basic patterning mechanisms between all organisms that share these genes.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แบบทั่วไปของการเปลี่ยนแปลงวิวัฒนาการระหว่าง taxa หลอดเป็นตัวเลขแตกต่างกันของส่วนที่เกี่ยวข้องกับภาคต่าง ๆ ของแกนแอนทีเรียร์หลัง ปากมดลูก vertebrae, vertebrae ทรวงอก ฯลฯ คำว่า 'transposition' ใช้เพื่ออธิบายปรากฏการณ์นี้ มีสาธิตการทดลองทางพันธุกรรม ด้วยยีน homeotic ในหนูว่า ยีน Hox ในส่วนรับผิดชอบสำหรับข้อมูลจำเพาะของตัวงานติด segmental แกนหลังแอนทีเรียร์ และมันได้รับการเสนอชื่อที่ มีรหัส Hox แกนกำหนดสัณฐานวิทยาของแต่ละ vertebrae (Kessel เมตรและ Gruss วิทยาศาสตร์ P. (1990) 249, 347-379) เอกสารนี้นำเสนอการศึกษาเปรียบเทียบรูปแบบพัฒนา homeobox ยีนและสัณฐานวิทยาพัฒนาระหว่างสัตว์ที่มียีนที่ homologous regulatory แต่ morphologies แตกต่างกัน ขอบแกนนิพจน์ของยีน Hox 23 ถูกตรวจสอบใน mesoderm paraxial ของเจี๊ยบ และ 16 ในเมาส์โคลนทางใน situ hybridization เทคนิค immunolocalization ขอบเขตของนิพจน์แอนทีเรียร์ยีน Hox พบจะเป็นแบบสลับแกนในคอนเสิร์ตกับขอบเขตของ ข้อมูลนี้รวมระดับกลไกการทำ homology สันนิษฐานของภูมิภาคนี้ใน vertebrates การรับรู้ของกลไกการทำ homology สนับสนุน homology อดีต patterning พื้นฐานกลไกระหว่างสิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่ยีนเหล่านี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รูปแบบที่พบบ่อยของการเปลี่ยนแปลงวิวัฒนาการระหว่างแท็กซ่าเลี้ยงลูกด้วยนมเป็นตัวเลขที่แตกต่างกันของกลุ่มที่นำไปสู่​​ภูมิภาคต่าง ๆ ของแกนหน้า-หลัง; คอกระดูกสันหลังกระดูกสันหลังทรวงอก ฯลฯ คำว่า 'ขน' ใช้เพื่ออธิบายปรากฏการณ์นี้ การทดลองทางพันธุกรรมที่มียีน homeotic ในหนูได้แสดงให้เห็นว่ามียีน Hox อยู่ในส่วนความรับผิดชอบสำหรับสเปคของตัวปล้องตามแกน-หน้าหลังและจะได้รับการเสนอว่ารหัสแกน Hox กำหนดลักษณะทางสัณฐานวิทยาของกระดูกสันหลังของแต่ละบุคคล (เคสเซลเอ็ม และ Gruss พี (1990) วิทยาศาสตร์ 249, 347-379) บทความนี้นำเสนอการศึกษาเปรียบเทียบรูปแบบการพัฒนาของการแสดงออกของยีน homeobox และสัณฐานวิทยาการพัฒนาระหว่างสัตว์ที่มียีนที่กำกับดูแลคล้ายคลึงกัน แต่รูปร่างลักษณะที่แตกต่างกัน ขอบเขตการแสดงออกของแกน 23 ยีน Hox มีการตรวจสอบใน mesoderm paraxial ของเจี๊ยบและ 16 ในตัวอ่อนเมาส์โดยในแหล่งกำเนิดพันธุ์และเทคนิค immunolocalization Hox ขอบเขตการแสดงออกของยีนที่พบก่อนที่จะย้ายในคอนเสิร์ตกับเขตแดนทางสัณฐานวิทยา ข้อมูลนี้ก่อระดับกลไกที่จะสันนิษฐานว่าคล้ายคลึงกันของภูมิภาคนี้ในสัตว์มีกระดูกสันหลัง การรับรู้ของกลไกที่คล้ายคลึงกันสนับสนุนคล้ายคลึงกันทางประวัติศาสตร์ของการเลียนแบบกลไกพื้นฐานระหว่างสิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่ใช้ยีนเหล่านี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รูปแบบทั่วไปของการวิวัฒนาการของสัตว์มีกระดูกสันหลังและมีตัวเลขที่แตกต่างกันของกลุ่มที่สนับสนุนภูมิภาคต่างๆของแกนด้านหลังด้านหน้า ; ปากมดลูกกระดูกสันหลัง , กระดูกสันหลังส่วนอก ฯลฯ คำว่า ' ตำแหน่ง ' ถูกใช้เพื่ออธิบายปรากฏการณ์นี้ได้การทดลองทางพันธุกรรมด้วยยีน homeotic ในหนูแสดงให้เห็นว่า hox ยีนในส่วนรับผิดชอบของ คุณสมบัติของกลุ่มตนตามแนวแกนด้านหลังด้านหน้า และก็มีการเสนอว่า การกำหนดโครงสร้างของรหัส hox แกนกระดูกสันหลังแต่ละ ( เคสเซล , เอ็ม และ กรัส , หน้า ( 1990 ) วิทยาศาสตร์ 249 , 347-379 )บทความนี้นำเสนอการศึกษาเปรียบเทียบรูปแบบการแสดงออกของยีนและการพัฒนาพัฒนาการของ homeobox สัณฐานวิทยาระหว่างสัตว์ที่มีความคล้ายคลึงกับยีน แต่โครงสร้างต่างกัน แนวแกนขอบเขตการแสดงออกของยีน 23 hox ตรวจสอบในเมโซเดิร์ม paraxial ของเจี๊ยบ และ 16 ในตัวเมาส์โดยใน situ hybridization และ immunolocalization เทคนิคhox ยีนการแสดงออกของขอบเขตการกลับด้านในคอนเสิร์ตกับขอบเขตของ . ข้อมูลนี้มีส่วนช่วยในระดับกลไกที่จะถือว่าเป็นภูมิภาคเหล่านี้ในกระดูกสันหลัง การรับรู้ซึ่งเป็นกลไกสนับสนุนประวัติศาสตร์พื้นฐานแบบกลไกระหว่างสิ่งมีชีวิตที่ใช้ยีนเหล่านี้