The city spreadsAdvertisementAs the

The city spreads
Advertisement

As the 1990s progressed, increased wealth fuelled demand, and illegal construction grew sharply. In 1995, there were about 1,000 illegal projects in the city – and those were just the reported cases. The city also began to spread out, progressively consuming villages and rice paddies to keep pace with demand for homes. Urban planners call this “spontaneous urban development”. Most of the world calls it “slums”. But in Hanoi, with the unusual mixture of basic regulation and control, a strange thing happened. “The negative side of this development was substandard infrastructure,” says DiGregorio, “but there was also a positive.” That positive came from the enlightened regulatory attitude of authorities.

In the culture of semi-legal construction, if someone built a structure that adhered to minimum standards, it became legal – and for the most part was provided with basic services such as electricity and sanitation. In most developing cities, those flooding from the countryside end up living in sprawling squatter encampments, lacking basic sanitation and vulnerable to eviction. But in Hanoi, the new arrivals could build houses that didn’t have official permission but often received basic services anyway. Because the buildings were legal, residents had incentive to improve and rebuild with stronger materials when their finances allowed. As well as these new homes, there was a similarly positive trend in the existing overcrowded and under-serviced public housing blocks, with an incentive for residents to improve the buildings.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แพร่กระจายในเมืองโฆษณาปี 1990 หน้าไปเพียงใด สมบัติเพิ่มเติมพลังความต้องการ และก่อสร้างไม่ถูกต้องเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ใน 1995 มีประมาณ 1000 โครงการไม่ถูกต้องในเมือง – และนั้นเป็นเพียงกรณีที่รายงาน เมืองยังเริ่มแผ่ออก ใช้ความก้าวหน้าหมู่บ้าน และทุ่งนาเพื่อให้ทันกับความต้องการสำหรับบ้าน วางแผนเมืองโทรนี้ "ขาดการพัฒนา" ส่วนใหญ่ของโลกเรียกว่า "slums" แต่ในฮานอย ด้วยส่วนผสมผิดปกติของข้อบังคับพื้นฐานและการควบคุม สิ่งแปลกเกิดขึ้น "ด้านลบของการพัฒนานี้มีโครงสร้างพื้นฐานมาตรฐาน กล่าวว่า DiGregorio "แต่ยังมีเป็นบวก" บวกที่มาจากทัศนคติพุทธเจ้าที่กำกับดูแลของหน่วยงานในวัฒนธรรมกึ่งกฎหมายก่อสร้าง ผู้สร้างโครงสร้างที่ปฏิบัติตามมาตรฐานขั้นต่ำ มันได้กลายเป็นกฎหมาย – แล้วส่วนใหญ่ได้รับบริการขั้นพื้นฐานเช่นไฟฟ้าและสุขาภิบาล ในเมืองที่มีการพัฒนามากที่สุด ผู้ที่น้ำท่วมจากชนบทเอยอยู่พิการ squatter encampments ขาดการสุขาภิบาลพื้นฐาน และการขับไล่ แต่ในฮานอย สินค้ามาใหม่สามารถสร้างบ้านที่ไม่ได้รับอนุญาตอย่างเป็นทางการ แต่มักจะได้รับบริการขั้นพื้นฐาน เนื่องจากอาคารถูกกฎหมาย ผู้อยู่อาศัยมีงานปรับปรุง และสร้าง ด้วยวัสดุที่แข็งแกร่งเมื่อได้เงินของพวกเขา ทั้งนี้บ้าน มีแนวโน้มเป็นบวกในทำนองเดียวกันในช่วงเหนื่อยเมื่อยล้า และ บริการภายใต้การเคหะอยู่ มีสิ่งจูงใจสำหรับการปรับปรุงอาคาร

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมืองแพร่กระจายโฆษณาในขณะที่ปี1990 ความก้าวหน้าความมั่งคั่งที่เพิ่มขึ้นความต้องการเชื้อเพลิงและการก่อสร้างที่ผิดกฎหมายเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ในปี 1995 มีอยู่ประมาณ 1,000 โครงการที่ผิดกฎหมายในเมือง - และผู้ที่มีเพียงรายงานกรณี เมืองนี้ยังเริ่มที่จะแผ่ออกมาจากหมู่บ้านบริโภคมีความก้าวหน้าและนาข้าวเพื่อให้ทันกับความต้องการที่อยู่อาศัย วางแผนเมืองเรียกสิ่งนี้ว่า "การพัฒนาเมืองที่เกิดขึ้นเอง" มากที่สุดของโลกเรียกว่า "สลัม" แต่ในฮานอยด้วยส่วนผสมที่ผิดปกติของการควบคุมขั้นพื้นฐานและการควบคุมเป็นสิ่งที่แปลกที่เกิดขึ้น "ด้านลบของการพัฒนานี้เป็นโครงสร้างพื้นฐานที่ต่ำกว่ามาตรฐาน" DiGregorio "แต่ก็ยังมีที่เป็นบวก." ที่บวกมาจากทัศนคติของการกำกับดูแลพุทธะของเจ้าหน้าที่. กล่าวว่าในวัฒนธรรมของการก่อสร้างกึ่งทางกฎหมายถ้ามีคนสร้างโครงสร้างที่การปฏิบัติตามมาตรฐานขั้นต่ำมันก็กลายเป็นทางกฎหมาย - และส่วนใหญ่ถูกจัดให้มีการบริการขั้นพื้นฐานเช่นไฟฟ้าและสุขาภิบาล ในเมืองกำลังพัฒนาส่วนใหญ่น้ำท่วมจากชนบทเหล่านั้นจบลงที่อาศัยอยู่ในค่ายแผ่กิ่งก้านสาขาลุยขาดสุขอนามัยขั้นพื้นฐานและความเสี่ยงที่จะขับไล่ แต่ในฮานอยเข้ามาใหม่สามารถสร้างบ้านที่ไม่ได้รับอนุญาตอย่างเป็นทางการ แต่ได้รับมักจะเป็นบริการขั้นพื้นฐานอยู่แล้ว เนื่องจากอาคารที่ถูกต้องตามกฎหมายที่อาศัยอยู่มีแรงจูงใจที่จะปรับปรุงและสร้างด้วยวัสดุที่แข็งแกร่งของพวกเขาเมื่อได้รับอนุญาตการเงิน เช่นเดียวกับบ้านใหม่เหล่านี้มีแนวโน้มในเชิงบวกในทำนองเดียวกันในที่แออัดและที่มีอยู่ภายใต้การให้บริการบล็อกที่อยู่อาศัยของประชาชนที่มีแรงจูงใจสำหรับผู้อยู่อาศัยในการปรับปรุงอาคาร

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมืองโฆษณากระจาย


เป็นยุคก้าวหน้า เพิ่มความมั่งคั่งมากกว่าอุปสงค์ และการก่อสร้างผิดกฎหมายที่เติบโตอย่างรวดเร็ว ในปี 1995 มีประมาณ 1000 ผิดกฎหมายโครงการในเมือง ) และนั่นเป็นแค่รายงานคดี เมืองเริ่มกระจายออกไป ผู้บริโภคหมู่บ้านและทุ่งนา เพื่อให้ทันกับความต้องการสำหรับบ้านนักวางแผนเมืองเรียกว่า " การพัฒนา " ในธรรมชาติ . ที่สุดของโลกเรียกมันว่า " สลัม " แต่ในฮานอยที่มีส่วนผสมที่ผิดปกติของการควบคุมพื้นฐานและการควบคุม สิ่งประหลาดก็เกิดขึ้น " ด้านลบของการพัฒนานี้เป็นโครงสร้างพื้นฐานของประเทศ กล่าวว่า digregorio " แต่มันก็เป็นบวก " ที่เป็นบวกมาจากผู้รู้ด้านทัศนคติของเจ้าหน้าที่

ในวัฒนธรรมของกึ่งก่อสร้าง กฎหมาย ถ้าใครสร้างโครงสร้างที่ปฏิบัติตามมาตรฐานขั้นต่ำ มันกลายเป็นกฎหมาย ) และสำหรับส่วนใหญ่ที่ได้รับบริการพื้นฐาน เช่น ไฟฟ้า และสุขาภิบาล ในส่วนการพัฒนาเมืองที่น้ำท่วมจากชนบทจบลงที่อาศัยอยู่ในบ้านหลัง encampments ขาดสุขอนามัยขั้นพื้นฐานและเสี่ยงที่จะขับไล่ แต่ในฮานอยผู้มาใหม่สามารถสร้างบ้านที่ไม่ได้มีการอนุญาตอย่างเป็นทางการ แต่มักจะได้รับบริการพื้นฐานอยู่แล้ว เพราะอาคารที่ถูกกฎหมาย ผู้อยู่อาศัยมีแรงจูงใจที่จะปรับปรุงและสร้างด้วยวัสดุที่แข็งแกร่งเมื่อพวกเขาเงินอนุญาต เช่นเดียวกับบ้านใหม่เหล่านี้มีแนวโน้มเป็นบวกในทำนองเดียวกันในที่มีอยู่แออัดและภายใต้บริการประชาชนที่อยู่อาศัยบล็อกสำหรับผู้ที่มีแรงจูงใจในการปรับปรุงอาคาร