Oh hello! I didn’t hear you come in

Oh hello! I didn’t hear you come in. I must have dozed off in this chair.

No, that’s perfectly okay. That was why I left the front door open. I don’t always hear the doorbell, so I ask people to knock instead. My mother used to knock on the floor, so I always hear that. Sit down, let your eyes get used to the low light. I keep the shutters closed, I don’t like it too bright. It’s not good for the books. My name is Danny. What should I call you? … Monica? That’s a lovely name. It’s like my mother’s middle name, Monique, the French version.

How did you hear about the room?

Oh yes, the one on the College notice board. This would be a perfect place for somebody who’s studying. It’s a very quiet house. I read a lot and I have great respect for learning, even though I’m not what you would call an educated man. These are my books—all around us. The thirty-volume set is the Encyclopaedia Britannica, 1979 edition. My mother got that as a present when I was very young. Well, to be honest it was a present from my father: the only thing he ever gave her she said, apart from me. He was an encyclopaedia salesman. He used to tell my mother facts. My mother liked facts—do you like facts? Then when she got ill she used to teach me things from it. She needed somebody with her all the time, you see, so she had to educate me at home.

You don’t mind me making notes while we talk, do you? I think it’s very important to keep records.

What are you studying at the College? … Tourism. Is that a college subject? Yes, I suppose it must be, why not? Lots of people work in tourism, don’t they? Ask me a tourism question and see if I can answer it. Go on. Anything. Give it a try.

All right then, capital cities. Ask me a capital city. … Peru? That’s too easy. The capital of Peru is Lima. It’s the second oldest South American capital, founded in 1535 by Francisco Pizarro who called it The City of Kings. It’s population in 1977 was approximately four point six million. Its average elevation is 154 metres above sea level. Seasonal average temperatures vary between 13 and 26 degrees Centigrade and the rainy season is June to September. Pretty good, eh?

Ask me a hard one—one of the smaller African countries, maybe, or some little British protectorate. You won’t catch me out, you know. It’s all… in here. In my head. Do you think I would be a good tourism student?

The room? Yes, it was my mother’s room. It’s quite a good size and very neat and tidy… well, we’ll go up and see it in a minute. You would be welcome to use this room too of course—for your studies, in the evenings. You would have the Encyclopaedia, and all these books. And I might even be able to help if there was something you didn’t know. You’d be surprised at the kind of things I know. Ask me another one. Go on. Anything. Plants. Animals. Sport. History. Philosophy. Science. Music. Literature. Go on. As hard as you like. …. Okay. I’ll help you. The chemical elements. There were 106 chemical elements known in 1979, numbered one to 106. Give me any atomic number and I’ll tell you about the element.

Seventy-five? Right. The element with atomic number seventy-five is rhenium. Its atomic mass is 183.23 and it has the third highest melting point of all the elements, after carbon and tungsten. It’s used mainly in alloys with tungsten and molybdenum to create filaments for very high temperature incandescent lamps. Research is being done into the medical properties of its compounds and a report on this is being prepared for a later edition. You see, Monica? It’s all in here. There isn’t much that I can’t tell you. Except of course the stuff that’s being held back for later editions. I could help you a lot with your studies.

Why did I ask for a lady and not a gentleman? Well, I’ve never lived with a gentleman. I’ve looked after my mother for more than twenty years. I know all about looking after ladies. I’m very good at, and I like doing it. I know what women need and how they’re feeling. If you were up there I would know, almost before you did yourself, what you needed and how you were feeling. I studied my mother you see. I observed her, and made notes, and came up with theories, and tested my predictions against actual outcomes. It was like being a scientist, or a birdwatcher, in a hide with binoculars. I had to find ways of seeing without being seen. You mustn’t interfere with your experimental subject. That’s how the scientific method works. There’s an article about it in Volume Twelve. It all comes down to good observation and being systematic. And now that she’s… no longer with us, I want to make use of everything that I’ve learned. I want somebody else to have the benefit of my insights, my research into the female gender.

I had this idea… not very realistic I suppose… that one day I might write an article on women for a future edition. I don’t suppose they would want an article from somebody like me, somebody without degrees and letters after his name, but you never know, do you? Because there isn’t anything about women in the 1979 edition. Women’s achievements and women’s politics and diseases of women and female biology yes, but not women as such. Not what makes them happy and what makes them sad and why they need to let off steam every now and again, and why they make bad decisions and end up being sorry for the rest of their lives. But that’s the kind of thing that we really need to know, isn’t it? Simple things. Basic things. You seem surprised. Is it such an odd idea? I’m probably not explaining it very well. But if you—or somebody—lived here, we could talk about it, couldn’t we? We could work on it together. It could be… our little private pet project. And just having you here would double the size of my sample.

That’s entirely okay. If it isn’t the kind of thing that interests you I can just do it myself. I’ve always wanted to write some kind of encyclopaedia article you see, but there isn’t anything that I know enough about, except what I said. Looking after women. That’s the only field that I’ve had any opportunity to study. We’ve always just been here, my mother and myself, studying one another you might almost say.

I’ve never had a holiday you know. Wouldn’t have been practicable with Mother the way that she was. You must find that very odd, studying tourism like you do. I know about most countries, all the countries that were there in 1979, but I haven’t been to any of them. I haven’t felt the sun on my face or the palm leaves brushing my arms or smelled the open sewers of Delhi, or seen the pyramids or the Statue of Liberty or the waves on Waikiki Beach. You’ve done all that, haven’t you? I can tell that you have. So in a way, we would complement one other. The theory and the practice. The book learning, and the dirt on your hands. I mean that metaphorically, of course. Your hands are very clean. Lovely, fine, delicate fingers. You have beautiful hands.

Look, I’m sorry, I don’t know what you must think of me. I’ve really said far too much, please forgive me.

You don’t? But you haven’t seen the room yet. Come upstairs and take a look at it at least. It’s a very good room. You would have plenty of space, and if you ever needed anything all you would have to do is knock on the floor.

Am I asking too much rent? If that’s the problem we could talk about it. We could even come to some other arrangement entirely. You see I really would like to have you—or somebody—it would be, what shall I say, mutually beneficial. The room’s just going to waste…

Don’t go yet. If you don’t want the room that’s okay, I don’t mind. Just talk to me for a little while. Tell me why it is that I can’t find anybody… for my room.

Is it all these facts that I know? Does my learning intimidate people? Is there something that I’ve been saying, that would be better left unsaid?

Okay. Just a feeling. I can understand that.

Do you know what was inscribed above the door of the Temple of the Oracle at Delphi? That was the place where people in the ancient world used to go seeking wisdom. No? Well, it said, “Know Thyself”. But how do you know yourself? Is there any way to do it? I looked it up but there isn’t any article about it, in any of the volumes. There isn’t anything about that or about women either. About what women want, I mean, how to please them—look after them. Please, don’t go yet, talk to me just for a little while…

All right then, but I did enjoy our little chat. Really I did.

I suppose those topics must have been held back for a future edition…

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

โอ้ สวัสดี ฉันไม่ได้ยินคุณมา ฉันต้องมี dozed ปิดในเก้าอี้นี้ไม่ ที่เป็นอย่างไร ที่เป็นเหตุผมออกจากประตูด้านหน้าเปิด ฉันไม่ได้ยินกริ่งบ้าน เสมอดังนั้นผมถามคนเคาะแทน แม่ของฉันใช้เคาะพื้น ดังนั้นฉันมักจะได้ยินว่า นั่งลง ตาได้ใช้ไฟต่ำให้ ฉันเก็บบานเกล็ดปิด ไม่ชอบการสว่างเกินไป ไม่ควรให้หนังสือ ชื่อของฉันคือ Danny อะไรควรฉันเรียกคุณ … โมนิกา ที่มีชื่อน่ารัก ได้เช่นชื่อของแม่กลาง Monique เวอร์ชันภาษาฝรั่งเศสคุณทราบเกี่ยวกับโอ้ ใช่ ในบอร์ดประกาศวิทยาลัย นี้จะเหมาะสำหรับคนที่กำลังศึกษา บ้านเงียบได้ อ่านมาก และมีเคารพในการเรียนรู้ แม้ว่าฉันไม่ว่าคุณจะเรียกคนการศึกษา นี่คือหนังสือของฉัน — รอบ ชุดสามสิบเล่มในสารานุกรม Britannica, 1979 รุ่นได้ แม่ของฉันมีที่เป็นปัจจุบันกับเมื่อผมยังน้อยมาก ดี มีความซื่อสัตย์ ก็ขวัญจากพ่อ: สิ่งเดียวที่เขาเคยให้เธอเธอบอกว่า นอกจากฉัน เขามีขายในสารานุกรม เขาเคยบอกความจริงแม่ของฉัน แม่ชอบข้อเท็จจริง — คุณชอบข้อเท็จจริงหรือไม่ แล้วเมื่อเธอป่วยเธอเคยสอนฉันสิ่งนั้น เธอจำเป็นใครกับเธอตลอดเวลา คุณดู เพื่อให้เธอได้รู้ฉันที่บ้านคุณไม่ทราบฉันทำหมายเหตุในขณะที่เราพูด คุณ ผมคิดว่า มันเป็นสิ่งสำคัญมากเพื่อให้ระเบียนคุณกำลังเรียนอะไรที่โรงเรียน … ท่องเที่ยว คือเรื่องวิทยาลัย ใช่ ฉันคิดว่า มันต้องเป็น ทำไมไม่ หลายคนทำงานท่องเที่ยว ไม่ว่าอย่างไร ถามคำถามการท่องเที่ยว และดูถ้าผมสามารถตอบได้ ไปต่อ อะไรก็ ให้มันลองเมืองทั้งหมดถูกต้องแล้ว หลวง ถามเมืองหลวง … เปรู ทำไม่ยากเกินไป เมืองหลวงของเปรูลิมาได้ มันเป็นวินาทีที่อเมริกาใต้เมืองหลวงที่เก่าแก่ที่สุด จอร์เจีย 1535 โดย Francisco Pizarro ที่เรียกว่าเมืองของกษัตริย์ ของประชากรใน 1977 มีประมาณสี่จุดหกล้าน ที่ระดับความสูงเฉลี่ย 154 เมตรเหนือระดับน้ำทะเลได้ แตกต่างกันไปตามฤดูกาลอุณหภูมิเฉลี่ยระหว่าง 13 และ 26 องศาเซนติเกรด และฤดูฝนคือเดือนมิถุนายนถึงกันยายน สวยดี เอ๊ะถามหนึ่งยากตัวเล็กแอฟริกาประเทศ บางที หรือบางรัฐในอารักขาบริติชน้อย คุณจะจับฉัน คุณทราบ เรื่องทั้งหมด...ที่นี่ ในหัวของฉัน คุณคิดจะเรียนท่องเที่ยวที่ดีห้อง ใช่ มันเป็นห้องของแม่ ก็ค่อนข้างดีเพียบขนาด และมากและแหล่งท่องเที่ยว...ดี เราจะขึ้นไป และดูในนาที คุณจะสามารถใช้ห้องนี้เกินไปของหลักสูตรซึ่งการศึกษาของคุณ ในการ คุณต้องการในสารานุกรม และหนังสือเหล่านี้ และฉันอาจจะสามารถช่วยถ้ามีบางสิ่งบางอย่างที่คุณไม่ทราบ คุณจะประหลาดใจในชนิดของสิ่งที่ฉันรู้ ถามฉันอีก ไปต่อ อะไรก็ รดน้ำต้นไม้ สัตว์ กีฬา ประวัติศาสตร์ ปรัชญา วิทยาศาสตร์ เพลง วรรณกรรม ไปต่อ เป็นยากที่คุณต้องการ …. โอเควันนั้น ฉันจะช่วยคุณ องค์ประกอบทางเคมี มีองค์ประกอบเคมี 106 ที่รู้จักในปีค.ศ. 1979 เลข 1-106 ให้จำนวนอะตอมของฉัน และฉันจะบอกคุณเกี่ยวกับองค์ประกอบเจ็ดห้า ขวา องค์ประกอบที่ มีเลขอะตอม 5 เจ็ดเป็นรีเนียม มวลอะตอมของ 183.23 และก็มีที่สามจุดหลอมเหลวสูงสุดทุกองค์ประกอบ คาร์บอนและทังสเตน มันถูกใช้ในโลหะผสมทังสเตนและโมลิบดีนัมเพื่อสร้าง filaments สำหรับใส้อุณหภูมิสูงมาก กำลังทำวิจัยเป็นคุณสมบัติทางการแพทย์ของสาร และกำลังเตรียมรายงานนี้สำหรับการแก้ไขในภายหลัง คุณเห็น โมนิกา มันคือทั้งหมดที่นี่ มีไม่มากที่ไม่สามารถบอกคุณ ยกเว้นแน่นอนสิ่งที่จัดขึ้นไปสำหรับรุ่นต่อไป ฉันสามารถช่วยคุณได้เยอะกับการศึกษาWhy did I ask for a lady and not a gentleman? Well, I’ve never lived with a gentleman. I’ve looked after my mother for more than twenty years. I know all about looking after ladies. I’m very good at, and I like doing it. I know what women need and how they’re feeling. If you were up there I would know, almost before you did yourself, what you needed and how you were feeling. I studied my mother you see. I observed her, and made notes, and came up with theories, and tested my predictions against actual outcomes. It was like being a scientist, or a birdwatcher, in a hide with binoculars. I had to find ways of seeing without being seen. You mustn’t interfere with your experimental subject. That’s how the scientific method works. There’s an article about it in Volume Twelve. It all comes down to good observation and being systematic. And now that she’s… no longer with us, I want to make use of everything that I’ve learned. I want somebody else to have the benefit of my insights, my research into the female gender.I had this idea… not very realistic I suppose… that one day I might write an article on women for a future edition. I don’t suppose they would want an article from somebody like me, somebody without degrees and letters after his name, but you never know, do you? Because there isn’t anything about women in the 1979 edition. Women’s achievements and women’s politics and diseases of women and female biology yes, but not women as such. Not what makes them happy and what makes them sad and why they need to let off steam every now and again, and why they make bad decisions and end up being sorry for the rest of their lives. But that’s the kind of thing that we really need to know, isn’t it? Simple things. Basic things. You seem surprised. Is it such an odd idea? I’m probably not explaining it very well. But if you—or somebody—lived here, we could talk about it, couldn’t we? We could work on it together. It could be… our little private pet project. And just having you here would double the size of my sample.That’s entirely okay. If it isn’t the kind of thing that interests you I can just do it myself. I’ve always wanted to write some kind of encyclopaedia article you see, but there isn’t anything that I know enough about, except what I said. Looking after women. That’s the only field that I’ve had any opportunity to study. We’ve always just been here, my mother and myself, studying one another you might almost say.I’ve never had a holiday you know. Wouldn’t have been practicable with Mother the way that she was. You must find that very odd, studying tourism like you do. I know about most countries, all the countries that were there in 1979, but I haven’t been to any of them. I haven’t felt the sun on my face or the palm leaves brushing my arms or smelled the open sewers of Delhi, or seen the pyramids or the Statue of Liberty or the waves on Waikiki Beach. You’ve done all that, haven’t you? I can tell that you have. So in a way, we would complement one other. The theory and the practice. The book learning, and the dirt on your hands. I mean that metaphorically, of course. Your hands are very clean. Lovely, fine, delicate fingers. You have beautiful hands.Look, I’m sorry, I don’t know what you must think of me. I’ve really said far too much, please forgive me.You don’t? But you haven’t seen the room yet. Come upstairs and take a look at it at least. It’s a very good room. You would have plenty of space, and if you ever needed anything all you would have to do is knock on the floor.Am I asking too much rent? If that’s the problem we could talk about it. We could even come to some other arrangement entirely. You see I really would like to have you—or somebody—it would be, what shall I say, mutually beneficial. The room’s just going to waste…Don’t go yet. If you don’t want the room that’s okay, I don’t mind. Just talk to me for a little while. Tell me why it is that I can’t find anybody… for my room.Is it all these facts that I know? Does my learning intimidate people? Is there something that I’ve been saying, that would be better left unsaid?Okay. Just a feeling. I can understand that.Do you know what was inscribed above the door of the Temple of the Oracle at Delphi? That was the place where people in the ancient world used to go seeking wisdom. No? Well, it said, “Know Thyself”. But how do you know yourself? Is there any way to do it? I looked it up but there isn’t any article about it, in any of the volumes. There isn’t anything about that or about women either. About what women want, I mean, how to please them—look after them. Please, don’t go yet, talk to me just for a little while…All right then, but I did enjoy our little chat. Really I did.I suppose those topics must have been held back for a future edition…

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โอ้สวัสดี! ฉันไม่ได้ยินคุณเข้ามา. ฉันต้องได้ dozed ออกในเก้าอี้นี้. ไม่มีก็ไม่เป็นไรอย่างสมบูรณ์แบบ นั่นคือเหตุผลที่ผมออกจากประตูหน้าบ้านเปิด ฉันไม่เคยได้ยินเสียงออดดังนั้นผมขอให้คนที่จะเคาะแทน แม่ของฉันใช้ในการเคาะบนพื้นดังนั้นฉันมักจะได้ยินว่า นั่งลงให้ดวงตาของคุณได้รับใช้ในที่มีแสงน้อย ฉันเก็บบานประตูหน้าต่างปิดผมไม่ชอบมันสว่างเกินไป มันไม่ดีสำหรับหนังสือ ชื่อของฉันคือแดนนี่ สิ่งที่ฉันควรโทรหาคุณ? โมนิกา ... ? นั่นเป็นชื่อที่น่ารัก มันเหมือนชื่อกลางของแม่โมนิครุ่นฝรั่งเศส. วิธีที่คุณไม่ได้ยินเกี่ยวกับห้อง? โอ้ใช่หนึ่งในคณะกรรมการวิทยาลัยแจ้งให้ทราบล่วงหน้า นี้จะเป็นสถานที่ที่สมบูรณ์แบบสำหรับคนที่มีการศึกษา มันเป็นบ้านที่เงียบสงบมาก ผมอ่านมากและผมมีความเคารพที่ดีสำหรับการเรียนรู้แม้ว่าฉันไม่ได้สิ่งที่คุณจะเรียกคนที่มีการศึกษา เหล่านี้เป็นหนังสือของฉันทั้งหมดที่อยู่รอบตัวเรา ชุดสามสิบปริมาณเป็นสารานุกรม Britannica 1979 ฉบับ แม่ของฉันได้ว่าเป็นของขวัญเมื่อฉันยังเด็กมาก ดีที่จะซื่อสัตย์มันเป็นของขวัญจากพ่อของฉัน: สิ่งเดียวที่เขาเคยให้เธอเธอกล่าวว่านอกเหนือจากฉัน เขาเป็นพนักงานขายสารานุกรม เขาใช้ในการบอกข้อเท็จจริงแม่ของฉัน แม่ของฉันชอบข้อเท็จจริงที่ทำคุณชอบข้อเท็จจริง? จากนั้นเมื่อเธอได้ป่วยเธอเคยสอนฉันสิ่งที่ได้จากมัน เธอต้องการใครสักคนที่อยู่กับเธอตลอดเวลาที่คุณเห็นดังนั้นเธอจึงมีการให้ความรู้ที่บ้านฉัน. คุณไม่คิดฉันทำบันทึกในขณะที่เราพูดคุณ? ฉันคิดว่ามันเป็นสิ่งสำคัญมากในการเก็บบันทึก. สิ่งที่คุณกำลังศึกษาอยู่ที่วิทยาลัย? ... ท่องเที่ยว นั่นคือเรื่องที่วิทยาลัย? ใช่ฉันคิดว่ามันจะต้องเป็นทำไมไม่? ผู้คนจำนวนมากในการทำงานในการท่องเที่ยวไม่พวกเขา? ถามคำถามการท่องเที่ยวและดูว่าฉันสามารถตอบได้ ต่อไป สิ่งใด ให้มันลอง. ทั้งหมดถูกต้องแล้วเมืองหลวง ถามฉันเมืองหลวง เปรู ... ? นั่นเป็นเรื่องง่ายเกินไป เมืองหลวงของเปรูคือลิมา มันเป็นเมืองหลวงที่เก่าแก่ที่สุดในอเมริกาใต้ที่สองก่อตั้งขึ้นในปี 1535 โดยฟรานซิสโรที่เรียกว่าเมืองของกษัตริย์ มันเป็นประชากรในปี 1977 อยู่ที่ประมาณสี่จุดหกล้าน ความสูงเฉลี่ยของมันคือ 154 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล อุณหภูมิเฉลี่ยฤดูกาลแตกต่างกันระหว่าง 13 และ 26 องศาเซนติเกรดและฤดูฝนเป็นมิถุนายน-กันยายน สวยดีใช่มั้ย? ถามฉันอย่างหนัก 1-1 ของประเทศในแอฟริกาที่มีขนาดเล็กอาจจะหรือบางอารักขาของอังกฤษเล็ก ๆ น้อย ๆ คุณจะไม่ได้จับฉันออกคุณรู้ว่า มันคือทั้งหมดที่นี่ ... ในหัวของฉัน คุณคิดว่าฉันจะเป็นนักเรียนการท่องเที่ยวที่ดี? ห้อง? ใช่ครับมันเป็นห้องแม่ของฉัน มันค่อนข้างจะเป็นขนาดที่ดีและเรียบร้อยมากและเป็นระเบียบเรียบร้อย ... ดีเราจะขึ้นไปและเห็นมันในนาทีที่ คุณจะต้องยินดีที่จะใช้ห้องนี้มากเกินไปของหลักสูตรการศึกษาของคุณในตอนเย็น คุณจะต้องสารานุกรมและหนังสือเหล่านี้ทั้งหมด และฉันก็อาจจะสามารถช่วยให้ถ้ามีบางสิ่งบางอย่างที่คุณไม่ทราบ คุณจะแปลกใจที่ชนิดของสิ่งที่ฉันรู้ว่า ถามฉันอีกคนหนึ่ง ต่อไป สิ่งใด พืช สัตว์ กีฬา ประวัติศาสตร์ ปรัชญา วิทยาศาสตร์ เพลง วรรณกรรม ต่อไป เป็นเรื่องยากที่คุณต้องการ ... ถูก ฉันจะช่วยคุณ องค์ประกอบทางเคมี 106 มีองค์ประกอบทางเคมีที่รู้จักกันในปี 1979 ที่มีจำนวนหนึ่งไปยัง 106 ให้ฉันเลขอะตอมใด ๆ และฉันจะบอกคุณเกี่ยวกับองค์ประกอบ. เจ็ดสิบห้า? เหมาะสม องค์ประกอบที่มีจำนวนอะตอมเจ็ดสิบห้าเป็นรีเนียม มวลอะตอมของมันคือ 183.23 และมีจุดหลอมละลายที่สูงที่สุดในสามของทั้งหมดองค์ประกอบหลังจากคาร์บอนและทังสเตน โดยจะใช้เป็นหลักในการผสมกับทังสเตนและโมลิบดีนัมในการสร้างเส้นใยสำหรับอุณหภูมิสูงมากหลอดไส้ การวิจัยจะถูกดำเนินการเข้าไปในคุณสมบัติของสารทางการแพทย์และรายงานเกี่ยวกับเรื่องนี้จะถูกจัดเตรียมไว้สำหรับรุ่นต่อมา คุณจะเห็นโมนิกา? มันคือทั้งหมดที่นี่ ที่มีอยู่ไม่มากที่ผมไม่สามารถบอกคุณ ยกเว้นแน่นอนสิ่งที่ถูกจัดขึ้นหลังสำหรับรุ่นต่อมา ฉันจะช่วยให้คุณมากกับการศึกษาของคุณ. ทำไมฉันถามสำหรับสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษไม่? ดีฉันไม่เคยอาศัยอยู่กับสุภาพบุรุษ ผมมองหลังจากที่แม่ของฉันมานานกว่ายี่สิบปี ฉันรู้ทั้งหมดเกี่ยวกับการดูแลผู้หญิง ฉันดีมากที่และผมชอบที่จะทำมัน ฉันรู้ว่าสิ่งที่ผู้หญิงต้องการและวิธีการที่พวกเขากำลังรู้สึก ถ้าคุณไปอยู่ที่นั่นผมจะได้รู้ว่าเกือบก่อนที่คุณได้ด้วยตัวคุณเองสิ่งที่คุณจำเป็นและวิธีการที่คุณมีความรู้สึก ผมเรียนแม่ของฉันที่คุณเห็น ผมสังเกตของเธอและทำบันทึกและมาพร้อมกับทฤษฏีและการทดสอบการคาดการณ์ของฉันกับผลที่เกิดขึ้นจริง มันก็เหมือนกับการเป็นนักวิทยาศาสตร์หรือนกในซ่อนด้วยกล้องส่องทางไกล ฉันได้ไปหาวิธีการในการมองเห็นโดยไม่ต้องเห็น คุณต้องไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องการทดลองของคุณ นั่นเป็นวิธีการทำงานวิธีการทางวิทยาศาสตร์ มีบทความเกี่ยวกับมันในสิบสองเล่ม มันทั้งหมดลงมาเพื่อสังเกตที่ดีและเป็นระบบ และตอนนี้ที่เธอ ... ไม่ได้อยู่กับเราผมต้องการที่จะทำให้การใช้งานของทุกอย่างที่ฉันได้เรียนรู้ ฉันต้องการใครสักคนอื่นที่จะได้รับประโยชน์จากข้อมูลเชิงลึกของฉันการวิจัยของฉันเป็นเพศหญิง. ฉันมีความคิดนี้ ... ไม่ได้เหมือนจริงมากผมคิดว่า ... ว่าวันหนึ่งผมอาจจะเขียนบทความเกี่ยวกับผู้หญิงสำหรับรุ่นในอนาคต ผมไม่คิดว่าพวกเขาจะต้องการบทความจากคนเช่นฉันใครสักคนโดยไม่ต้ององศาและตัวอักษรหลังจากที่ชื่อของเขา แต่คุณไม่เคยรู้ว่าคุณ? เพราะมีอะไรที่ไม่เกี่ยวกับผู้หญิงในฉบับที่ 1979 ความสำเร็จของผู้หญิงและการเมืองของผู้หญิงและโรคของผู้หญิงและเพศหญิงชีววิทยาใช่ แต่ผู้หญิงไม่เป็นเช่นนั้น ไม่ได้เป็นสิ่งที่ทำให้พวกเขามีความสุขและสิ่งที่ทำให้พวกเขาเศร้าและทำไมพวกเขาจำเป็นต้องปล่อยให้ไอน้ำออกทุกครั้งคราวและทำไมพวกเขาตัดสินใจที่ไม่ดีและจบลงด้วยการขอโทษสำหรับส่วนที่เหลือของชีวิตของพวกเขา แต่ที่ชนิดของสิ่งที่เราจำเป็นต้องทราบจริงๆไม่ได้หรือไม่ สิ่งที่ง่าย สิ่งพื้นฐาน คุณดูเหมือนประหลาดใจ มันเป็นเช่นความคิดที่แปลก? ผมอาจจะไม่ได้อธิบายได้เป็นอย่างดี แต่ถ้าคุณหรือคนที่อาศัยอยู่ที่นี่-เราสามารถพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้อาจจะไม่ได้เรา? เราสามารถทำงานกับมันด้วยกัน มันอาจจะเป็น ... โครงการสัตว์เลี้ยงส่วนตัวของเราเล็ก ๆ น้อย ๆ และเพียงแค่มีคุณมาที่นี่จะเป็นสองเท่าของขนาดของกลุ่มตัวอย่างของฉัน. ก็ไม่เป็นไรอย่างสิ้นเชิง ถ้ามันไม่ได้เป็นชนิดของสิ่งที่คุณสนใจฉันก็สามารถทำเองได้ ฉันอยากจะเขียนชนิดของบทความสารานุกรมคุณเห็นบาง แต่มีไม่ได้เป็นสิ่งที่ฉันรู้เพียงพอเกี่ยวกับการยกเว้นสิ่งที่ผมพูด หลังจากที่กำลังมองหาผู้หญิง นั่นเป็นสนามเดียวที่ฉันได้มีโอกาสในการศึกษาใด ๆ เราได้เสมอเพียงอยู่ที่นี่แม่ของฉันและตัวเองเรียนอีกคนหนึ่งที่คุณอาจจะบอกว่าเกือบ. ฉันไม่เคยมีวันหยุดที่คุณรู้ว่า จะไม่ได้รับการปฏิบัติที่มีแม่แบบที่เธอเป็น คุณต้องพบว่าแปลกมากการศึกษาการท่องเที่ยวเช่นที่คุณทำ ฉันรู้เกี่ยวกับประเทศส่วนใหญ่ในทุกประเทศที่อยู่ที่นั่นในปี 1979 แต่ผมยังไม่ได้รับการใด ๆ ของพวกเขา ฉันไม่ได้รู้สึกดวงอาทิตย์บนใบหน้าของฉันหรือปาล์มใบแปรงฟันแขนของฉันหรือกลิ่นเปิดท่อระบายน้ำของนิวเดลีหรือเห็นปิรามิดหรือเทพีเสรีภาพหรือคลื่นบนหาดไวกิกิ คุณได้ทำทุกอย่างที่คุณยังไม่ได้? ผมสามารถบอกได้ว่าคุณมี ดังนั้นในทางที่เราจะช่วยเสริมอีกคนหนึ่ง ทฤษฎีและการปฏิบัติ การเรียนรู้หนังสือและสิ่งสกปรกในมือของคุณ ฉันหมายความว่าเปรียบเทียบแน่นอน มือของคุณสะอาดมาก น่ารักดีนิ้วมือที่ละเอียดอ่อน คุณมีมือที่สวยงาม. ดูฉันขอโทษฉันไม่ทราบว่าสิ่งที่คุณต้องคิดว่าฉัน ฉันได้กล่าวว่าจริงๆมากเกินไปโปรดยกโทษให้ฉัน. คุณทำไม่ได้? แต่คุณไม่ได้เห็นห้องยัง มาชั้นบนและดูที่อย่างน้อย มันเป็นห้องที่ดีมาก คุณจะมีความอุดมสมบูรณ์ของพื้นที่และถ้าคุณเคยมีความจำเป็นอะไรที่คุณจะต้องทำคือการเคาะบนพื้น. ฉันขอเช่ามากเกินไป? หากเป็นปัญหาที่เราสามารถพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ เรายังสามารถมาจัดบางอื่น ๆ อย่างสิ้นเชิง คุณจะเห็นผมต้องการที่จะมีคุณหรือใครสักคนมันจะเป็นสิ่งที่ฉันจะพูดว่าเป็นประโยชน์ร่วมกัน ห้องพักเพิ่งจะเสีย ... อย่าไปยัง หากคุณไม่ต้องการที่ห้องพักก็ไม่เป็นไรผมไม่ทราบ เพียงแค่พูดคุยกับผมในขณะที่น้อย บอกฉันว่าทำไมมันคือการที่ฉันไม่สามารถหาใคร ... สำหรับห้องของฉัน. มันเป็นข้อเท็จจริงทั้งหมดเหล่านี้ที่ฉันรู้หรือไม่? ไม่เรียนรู้ของฉันข่มขู่คน? มีอะไรบางอย่างที่ฉันได้รับการบอกว่าจะเหลือดีกว่าถอน? โอเค แค่ความรู้สึก ผมสามารถเข้าใจว่า. คุณรู้ไหมว่าสิ่งที่ถูกจารึกไว้เหนือประตูของวัดของออราเคิลที่ Delphi? นั่นเป็นสถานที่ที่ผู้คนในโลกยุคโบราณที่ใช้ในการไปที่กำลังมองหาภูมิปัญญา ไม่มี? ดีก็กล่าวว่า "รู้ท่านเอง" แต่คุณจะรู้ว่าตัวเอง? มีวิธีที่จะทำมันหรือไม่? ผมมองมันขึ้นมา แต่ไม่มีบทความเกี่ยวกับเรื่องใด ๆ ในใด ๆ ของไดรฟ์ มีอะไรที่ไม่เกี่ยวกับการที่เกี่ยวกับผู้หญิงหรืออย่างใดอย่างหนึ่ง เกี่ยวกับสิ่งที่ผู้หญิงต้องการผมหมายถึงวิธีการที่จะโปรดพวกเขา-ดูแลพวกเขา โปรดอย่าไปยังพูดคุยกับฉันเพียงในขณะที่น้อย ... ทั้งหมดถูกต้องแล้ว แต่ผมไม่สนุกกับการแชทของเราน้อย จริงๆฉันไม่. ฉันคิดว่าหัวข้อเหล่านั้นต้องได้รับการจัดขึ้นหลังสำหรับรุ่นในอนาคต ...

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โอ้ สวัสดี ฉันไม่ได้ยินที่คุณพูดมา ผมเผลอหลับไปบนเก้าอี้ตัวนี้

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรจริงๆ นั่นคือเหตุผลที่ฉันเปิดประตูหน้าทิ้งไว้ . ฉันไม่เคยได้ยินเสียงออด ก็เลยถามคนที่เคาะประตูแทน แม่ของฉันเคยล้มลงพื้น ผมมักจะได้ยินเสมอว่า นั่งลงให้สายตาชินกับแสงน้อย ผมให้ร้านปิด ผม ไม่ ชอบ มันสว่างเกินไปมันไม่ได้ดีสำหรับหนังสือ ฉันชื่อแดนนี่ ฉันควรจะเรียกคุณว่าอะไร ? . . . . . . . โมนิก้า เป็นชื่อที่น่ารัก มันเหมือนชื่อกลางแม่โมนิค , รุ่นภาษาฝรั่งเศส

วิธีการที่คุณได้ยินเกี่ยวกับห้อง

อ้อ หนึ่งในวิทยาลัยบอร์ด นี้จะเป็นสถานที่ที่สมบูรณ์แบบสำหรับคนที่เรียน มันคือบ้านเงียบมาก ผมอ่านเยอะมาก และผมมีความเคารพที่ดีสำหรับการเรียนรู้ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ใช่สิ่งที่คุณจะเรียกเป็นคนมีการศึกษา นี่คือหนังสือของฉันทั้งหมดรอบตัวเรา สามสิบเล่มชุดสารานุกรม Britannica , 1979 รุ่น แม่ของฉันที่เป็นปัจจุบันเมื่อฉันยังเด็กมาก อืม จริงๆแล้ว คือ ของขวัญ จาก พ่อ : สิ่งเดียวที่เขาเคยให้เธอ เธอกล่าวว่า นอกจากผม เขาเป็นสารานุกรมพนักงานขาย เขาเคยบอกข้อเท็จจริงที่แม่ของฉันแม่ของฉันชอบข้อเท็จจริงคุณชอบข้อเท็จจริง ? เมื่อเธอป่วยเธอเคยสอนฉันเรื่องนั้น เธอต้องการใครสักคนที่เธอตลอดเวลา เธอเห็นดังนั้น เธอได้สอนฉันที่บ้าน

คุณคงไม่ว่าที่ฉันทำบันทึกในขณะที่เราพูด ใช่มั้ย ฉันคิดว่ามันสำคัญมากที่จะเก็บบันทึก

คุณเรียนอะไรที่โรงเรียน . . . . . . . การท่องเที่ยว เป็นวิทยาลัยวิชา ? ใช่ ฉันว่ามันต้องเป็นทำไมจะไม่ล่ะ หลายคนทำงานใน การท่องเที่ยว , พวกเขาไม่ ? ถามคำถามการท่องเที่ยวและดูว่าฉันสามารถตอบมันได้ ไปเถอะ อะไร ให้มันลอง .

เอาล่ะ เมืองหลวง ขอให้ฉันเป็นเมืองหลวง . . . . . . . เปรู มันง่ายไปหน่อย เมืองหลวงของเปรูลิมา . เป็นเมืองหลวงที่เก่าแก่ที่สุดที่สองอเมริกันก่อตั้งขึ้นใน 2 โดยฟรันซิสโก ปีซาร์โรที่เรียกว่าเมืองแห่งกษัตริย์ของประชากรในปี 1977 ประมาณสี่จุดหกล้าน เฉลี่ยของมันสูง 154 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ตามฤดูกาลอุณหภูมิเฉลี่ยแตกต่างกันระหว่าง 13 และ 26 องศาเซลเซียส และในช่วงฤดูฝน มิถุนายน - กันยายน สวยดีเนอะ

ถามยากหนึ่งขนาดเล็กที่ประเทศแอฟริกา บางทีหรือบางน้อยอังกฤษรัฐในอารักขา . คุณจะไม่จับผม คุณก็รู้ทั้งหมดมันอยู่ในนี้ . . ในหัวของฉัน คุณคิดว่าผมจะเป็นนักเรียนการท่องเที่ยวที่ดี

ห้อง ? ใช่ มันเป็นห้องของแม่ฉัน มันเป็นขนาดที่ดีและเรียบร้อย . . . . . . . เดี๋ยวเราขึ้นไปดูซักหน่อย คุณจะยินดีที่จะใช้ห้องนี้ด้วยแน่นอนเพื่อการศึกษาของคุณในตอนเย็น คุณ จะ มี สารานุกรม หนังสือพวกนี้และผมอาจจะสามารถช่วย หากมีบางอย่างที่คุณไม่รู้ คุณจะประหลาดใจที่สิ่งที่ฉันรู้ ถามฉันอีก ไปเถอะ อะไร พืช สัตว์ กีฬา ประวัติศาสตร์ ปรัชญา วิทยาศาสตร์ เพลง วรรณกรรม ไปเถอะ มากเท่าที่คุณต้องการ . . . . . . . โอเค ผมจะช่วยคุณ องค์ประกอบทางเคมี มี 106 องค์ประกอบทางเคมีที่รู้จักในปี 1979 , เลขที่ 106 .ให้ฉันมีเลขอะตอมและฉันจะบอกคุณเกี่ยวกับองค์ประกอบ

เจ็ดสิบห้า ใช่ ธาตุที่มีเลขอะตอม 75 รีเนียมเป็น . ของมวลของอะตอมเป็น 183.23 และสูงเป็นอันดับที่จุดหลอมเหลวขององค์ประกอบทั้งหมด หลังจากคาร์บอนและทังสเตน มันจะใช้เป็นหลักในการผสมกับทังสเตนและโมลิบดีนัมเพื่อสร้างเส้นใยสำหรับอุณหภูมิที่สูงมาก หลอดไฟ .งานวิจัยจะถูกทำในคุณสมบัติทางการแพทย์ของสารประกอบ และรายงานนี้ถูกเตรียมไว้สำหรับรุ่นต่อมา คุณเห็น โมนิก้า มันอยู่ในนี้ทั้งหมด มีไม่มากที่ฉันสามารถบอกคุณไม่ได้ ยกเว้นหลักสูตรของที่ถูกจัดขึ้นหลังสำหรับรุ่นต่อมา ฉันสามารถช่วยให้คุณมากในเรื่องการเรียน

ทำไมฉันถามสำหรับสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ อืมผมเคยอาศัยอยู่กับสุภาพบุรุษ ฉันดูแลแม่ของฉันมานานกว่ายี่สิบปี ผมรู้ทั้งหมดเกี่ยวกับการดูแลผู้หญิง ฉันเก่ง ฉันชอบทำ ผมรู้ว่าสิ่งที่ผู้หญิงต้องการและวิธีการที่พวกเขารู้สึก ถ้าคุณไปผมจะรู้ก่อนที่คุณได้ด้วยตัวคุณเอง สิ่งที่คุณต้องการและวิธีการที่คุณรู้สึก ฉันเรียนแม่ของฉันที่เธอเห็น ผมสังเกตเธอ และทำบันทึกและมาขึ้นกับทฤษฎีและการทดสอบการคาดการณ์ของฉันกับผลที่เกิดขึ้นจริง เป็นนักวิทยาศาสตร์ หรือคนดูนกในซ่อนด้วยกล้องส่องทางไกล ฉันต้องหาวิธีมอง โดยไม่มีคนเห็น คุณไม่ต้องมายุ่งกับเรื่องการทดลองของคุณ นั่นเป็นวิธีการวิทยาศาสตร์ ผลงาน มีข่าวเกี่ยวกับมันในเล่ม 12มันทั้งหมดลงมาเพื่อสังเกตที่ดีและเป็นระบบ และตอนนี้เธอ . . . . . . . . ไม่มีอีกต่อไปกับเรา อยากให้ใช้ของทุกอย่างที่ฉันได้เรียนรู้ ฉันต้องการใครบางคนที่จะได้ประโยชน์จากข้อมูลเชิงลึกของฉัน , การวิจัยในเพศหญิง

ฉันมีความคิด . . . . . . . มันไม่เหมือนจริง ฉันว่า . . . สักวันผมอาจจะเขียนบทความเกี่ยวกับผู้หญิงสำหรับรุ่นในอนาคตผมไม่คิดว่าพวกเขาจะต้องการบทความจากคนอย่างผม ใครก็ได้โดยไม่ต้ององศาและตัวอักษรหลังชื่อของเขา แต่คุณเคยรู้มั้ย เพราะไม่มีอะไรที่เกี่ยวกับสตรีใน 1979 รุ่น ความสำเร็จของผู้หญิงผู้หญิงและการเมืองและโรคของผู้หญิง และผู้หญิงชีววิทยาค่ะ แต่ไม่ใช่ผู้หญิงแบบนั้นไม่อะไรที่ทำให้พวกเขามีความสุขและอะไรทำให้พวกเขาเสียใจและทำไมพวกเขาต้องให้ไอน้ำออกทุกขณะนี้และอีกครั้ง และทำไมพวกเขาตัดสินใจที่ไม่ดี และจบลงด้วยการขอโทษสำหรับส่วนที่เหลือของชีวิตของพวกเขา แต่นั่นเป็นสิ่งที่เราจำเป็นต้องรู้จริงๆ ใช่ไหม ? สิ่งที่ง่าย สิ่งพื้นฐาน คุณดูแปลกใจ มันเป็นเช่นความคิดที่แปลก ? ผมคงไม่อธิบายมากแต่ถ้าคุณหรือใครอาศัยอยู่ที่นี่ เราสามารถพูดคุยเกี่ยวกับมัน , เราไม่ ? เราต้องทำมันด้วยกัน มันอาจจะ . . . . . . . โปรเจคส่วนตัวของเราเล็ก ๆน้อย ๆ เพียงแค่มีคุณอยู่ตรงนี้จะสองเท่าของขนาดของตัวอย่าง

นั่นคือทั้งหมดครับ ถ้าไม่ใช่อะไรที่คุณสนใจจะทำเอง ผมก็อยากเขียนเป็นสารานุกรมบทความที่คุณเห็นแต่มันไม่มีอะไรที่ชั้นรู้เพียงพอเกี่ยวกับ ยกเว้นสิ่งที่ฉันพูด ดูแลผู้หญิง ที่สนามเดียวที่ฉันได้มีโอกาสศึกษา เราก็แค่มาที่นี่ แม่ และตัวเอง เรียนอีกแบบหนึ่ง คุณอาจจะพูด

ผมไม่เคยมีวันหยุด ที่คุณรู้ คงปฏิบัติกับแม่ อย่างที่เธอเป็น คุณจะพบว่าเป็นเลขคี่เรียนการท่องเที่ยวเหมือนคุณ ผมรู้เกี่ยวกับประเทศส่วนใหญ่ ทุกประเทศที่เคยมีในปี 1979 , แต่ฉันยังไม่ได้รับใด ๆของพวกเขา ฉันไม่ได้รู้สึกอาทิตย์บนใบหน้าหรือใบปาล์มแปรงแขนหรือกลิ่นท่อระบายน้ำเปิดของเดลลี หรือ เห็น ปิรามิด หรือรูปปั้นของเสรีภาพหรือคลื่นใน Waikiki Beach คุณทำทั้งหมดนั่น , ไม่ใช่เหรอ ? ฉันสามารถบอกได้ว่าคุณมี ดังนั้น ในทางเราก็เสริมอื่น ๆ ทฤษฎีและการปฏิบัติ หนังสือเรียน และสิ่งสกปรกบนมือของคุณ ฉันหมายถึงว่า อุปมาว่า แน่นอน มือของคุณจะสะอาดมาก น่ารัก ละเอียด ประณีต นิ้วมือ คุณมีมือที่สวยมากเลย

ฉันขอโทษฉันไม่รู้ว่าเธอจะคิดยังไงกับฉัน ฉันได้กล่าวว่ามากเกินไป , โปรดยกโทษให้ฉัน

คุณไม่ ? แต่คุณยังไม่ได้ดูห้องเลยขึ้นไปข้างบนและดูเป็นอย่างน้อย มันเป็นห้องที่ดีมาก คุณจะมีความอุดมสมบูรณ์ของพื้นที่ และถ้าคุณเคยต้องการอะไร ทั้งหมดที่คุณต้องทำคือเคาะพื้น

ผมขอเช่าเกินไป ถ้านั่นเป็นปัญหาที่เราสามารถพูดคุยเกี่ยวกับมัน เราน่าจะมาจัดบางอื่น ๆทั้งหมด คุณเห็นฉันจริงๆจะชอบที่จะมีคุณ หรือใคร จะเป็น สิ่งที่ผมจะพูดที่เป็นประโยชน์แก่กันและกัน ห้องเพิ่งจะเสีย . . . . . . .

ยังไม่เสร็จเลย ถ้าคุณไม่ต้องการห้อง ไม่เป็นไร ผมไม่ถือ แค่คุยกับฉันสักพัก บอกฉันว่าทำไมฉันไม่สามารถหาใคร . . . ในห้องของฉัน

เป็นข้อมูลทั้งหมดที่ผมรู้ ไม่เรียนของฉันขู่คน มีบางอย่างที่ผมเคยบอกว่า จะไม่รู้จะดีกว่า ?

ค่ะ แค่รู้สึกนะฉันสามารถเข้าใจ

คุณรู้อะไรถูกจารึกไว้เหนือประตูของวิหารของ Oracle ที่ Delphi นั่นคือสถานที่ที่ผู้คนในโลกโบราณใช้ไปแสวงหาปัญญา ไม่เหรอ ? มันบอกว่า " รู้จักตัวเอง " แต่อย่างไรคุณรู้ว่าตัวคุณเอง ? มีทางใดที่จะทำมัน ? ผมได้ดูแต่ไม่มีบทความใด ๆ เกี่ยวกับมัน ในใด ๆของไดรฟ์ไม่มีอะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้นหรือเรื่องผู้หญิง ผู้หญิงต้องการอะไร สิ่งที่ฉันหมายถึง วิธีที่จะช่วยพวกเขาดูแลพวกเขา ได้โปรด อย่าไปเลย คุยกันแค่แป๊บเดียว . . . . . . .

ถูกต้องแล้ว แต่ผมก็สนุกกับการแชทเล็ก ๆน้อย ๆของเรา จริงๆผม

ฉันคิดว่าหัวข้อเหล่านั้นต้องถูกจัดขึ้นหลังสำหรับรุ่นในอนาคต
. . . . . . .