DistributionThe human body has been

Distribution
The human body has been estimated to contain less than 17 mg of tin, with approximately 6 mg in soft tissues and the remaining fraction associated with skeletal tissues (ICRP 1981a). In a survey of tin concentrations in postmortem human tissues collected from several hundred subjects, the highest concentrations occurred in the kidney, liver, lung, and bone (Kehoe et al. 1940; Schroeder et al. 1964; see Table 3-13). Tin was not detected in brain tissue (Kehoe et al. 1940). In kidney and liver, the highest concentrations (kidney 57–60 mg/kg, liver 48–61 mg/kg) were observed at ages 1–10 years; concentrations were 20–40 mg/kg thereafter; tin was not detected in kidney or liver at birth (Schroeder et al. 1964). In the lungs, tin appeared to increase with age, with the highest levels (53–64 mg tin/kg) at ages 51–84 (Schroeder et al. 1964). Although, these data indicate trends in tin accumulation in human tissues, wide variations in tissue concentrations were observed, most likely

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การแจกจ่ายประเมินเวลาร่างกายประกอบด้วยน้อยกว่า 17 มิลลิกรัมของกระป๋อง พร้อมประมาณ 6 มิลลิกรัมในเนื้อเยื่ออ่อนและส่วนที่เหลือที่เกี่ยวข้องกับเนื้อเยื่อกระดูก (ICRP 1981a) ในการสำรวจของดีบุกเข้มข้นในเนื้อเยื่อมนุษย์ชันสูตรพลิกศพที่รวบรวมจากหลายร้อยวิชา ความเข้มข้นสูงสุดที่เกิดขึ้นในไต ตับ ปอด และกระดูก (Kehoe ร้อยเอ็ด 1940 Schroeder ร้อยเอ็ด 1964 ดูตารางที่ 3-13) ดีบุกไม่พบในเนื้อเยื่อสมอง (Kehoe et al.ค.ศ. 1940) ในไต และตับ ความเข้มข้นสูงสุด (ไตตับ 48-61 มิลลิกรัมกิโลกรัม 57-60 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัม) ข้อสังเกตที่อายุ 1 – 10 ปี ความเข้มข้นได้ 20-40 มิลลิกรัมต่อกิโลกรัมหลังจากนั้น ดีบุกไม่พบในไตหรือตับที่เกิด (Schroeder et al. 1964) ในปอด ดีบุกปรากฏเพื่อ เพิ่มอายุ ระดับสูงสุด (53-64 มิลลิกรัมดีบุกกิโลกรัม) ที่อายุ 51 – 84 (Schroeder et al. 1964) ถึงแม้ว่า ข้อมูลเหล่านี้บ่งชี้ว่า แนวโน้มในดีบุกสะสมในเนื้อเยื่อมนุษย์ ความแตกต่างสูงในความเข้มข้นของเนื้อเยื่อข้อสังเกต มากที่สุด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

กระจายร่างกายมนุษย์ได้รับการคาดว่าจะมีน้อยกว่า 17 มิลลิกรัมของดีบุกที่มีประมาณ 6 มิลลิกรัมในเนื้อเยื่ออ่อนและส่วนที่เหลือเกี่ยวข้องกับเนื้อเยื่อกระดูก (ICRP 1981a)
ในการสำรวจความเข้มข้นของดีบุกในเนื้อเยื่อของมนุษย์การชันสูตรศพที่เก็บได้จากหลายร้อยวิชาความเข้มข้นสูงสุดที่เกิดขึ้นในไต, ตับ, ปอดและกระดูก (Kehoe et al, 1940;. ชโรเดอ et al, 1964;. ดูตารางที่ 3-13) ดีบุกไม่ได้ถูกตรวจพบในเนื้อเยื่อสมอง (Kehoe et al. 1940) ในไตและตับความเข้มข้นสูงสุด (ไต 57-60 mg / kg ตับ 48-61 mg / kg) ถูกตั้งข้อสังเกตที่อายุ 1-10 ปี เป็นความเข้มข้น 20-40 มิลลิกรัม / กิโลกรัมหลังจากนั้น; ดีบุกไม่ได้ถูกตรวจพบในไตหรือตับที่เกิด (ชโรเดอ et al. 1964) ในปอด, ดีบุกดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นตามอายุที่มีผู้บริหารระดับสูง (53-64 มิลลิกรัมดีบุก / กิโลกรัม) ที่อายุ 51-84 (ชโรเดอ et al. 1964) แต่ข้อมูลเหล่านี้แสดงให้เห็นแนวโน้มในการสะสมดีบุกในเนื้อเยื่อของมนุษย์รูปแบบกว้างในระดับความเข้มข้นของเนื้อเยื่อที่พบมากที่สุด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การกระจายร่างกายมนุษย์มีการประเมินเพื่อบรรจุน้อยกว่า 17 มิลลิกรัม ดีบุก ประมาณ 6 มิลลิกรัม ในเนื้อเยื่ออ่อน และอีกส่วนที่เกี่ยวข้องกับเนื้อเยื่อกระดูก ( ICRP 1981a ) ในการสำรวจปริมาณดีบุกในเนื้อเยื่อมนุษย์ หลังจากรวบรวมจากจำนวนหลายร้อย , ความเข้มข้นสูงสุดที่เกิดขึ้นในไต ตับ ปอด และกระดูก ( เคโฮ et al . 1940 ; ชโรเดอร์ et al . 1964 ; เห็นตารางที่ 3-13 ) ดีบุกไม่พบในเนื้อเยื่อสมอง ( เคโฮ et al . 1940 ) ในไตและตับ ความเข้มข้นสูงสุด ( ไต 57 - 60 มิลลิกรัม / กิโลกรัม ตับ 48 – 61 มิลลิกรัม / กิโลกรัม ) พบในอายุ 1 - 10 ปี ความเข้มข้น 20 และ 40 มก. / กก. หลังจากนั้น ; ดีบุกไม่พบในไตหรือตับที่เกิด ( ชโรเดอร์ et al . 1964 ) ในปอด , ดีบุกที่ดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นตามอายุ กับระดับสูงสุด ( 53 – 64 มก. / กก. ดีบุก ) ในช่วงอายุ 51 – 84 ( ชโรเดอร์ et al . 1964 ) แม้ว่าข้อมูลเหล่านี้บ่งชี้แนวโน้มในการสะสมในเนื้อเยื่อของมนุษย์ดีบุก กว้างรูปแบบในเนื้อเยื่อ พบว่ามีความเข้มข้นมากที่สุด