Homesickness is an ancient phenomen

Homesickness is an ancient phenomenon, mentioned in both the Old Testament book of Exodus and Psalm 137:1 ("By the rivers of Babylon, there we sat down, yea, we wept, when we remembered Zion.") and Homer's Odyssey, whose opening scene features Athena arguing with Zeus to bring Odysseus home because he is homesick. ("...longing for his wife and his homecoming...") The Greek physician Hippocrates (ca. 460–377 BC) believed that homesickness—also called "heimveh" (old German word for "Heimweh") or a "nostalgic reaction"—was caused by a surfeit of black bile in the blood.[11] In recent history homesickness is first mentioned specifically with Swiss people being abroad in Europe ("Heimweh") for a longer period of time in a document dating back to 1691.[12] A normal phenomenon amongst the many common Swiss mercenaries serving in different countries and many rulers across Europe at that time. It was not uncommon for them staying many years away from home and, if lucky enough, return home if still alive. This phenomenon at that time was first only thought to affect Swiss people until this was revised, probably caused by big migration streams across Europe suggesting the same symptoms and thus homesickness found its way into general German medical literature in the 19th century. American contemporary histories, such as Susan J. Matt's Homesickness: An American History eloquently describe experiences of homesickness in colonists, immigrants, gold miners, soldiers, explorers and others spending time away from home. First understood as a brain lesion, homesickness is now known to be a form of normative psychopathology that reflects the strength of a person's attachment to home, native culture and loved ones, as well as their ability to regulate their emotions and adjust to novelty. Cross-cultural research, with populations as diverse as refugees and boarding school students, suggests considerable agreement on the definition of homesickness.[13] Additional historical perspectives on homesickness and place attachment can be found in books by van Tilburg & Vingerhoets,[13] Matt,[14] and Williams.[15]

Diagnosis and epidemiology[edit]

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อาการคิดถึงบ้านเป็นการปรากฏการณ์โบราณ กล่าวถึงในทั้งหนังสือพันธสัญญาเดิมของการอพยพและสดุดี 137:1 ("โดยแม่ของบาบิโลน เรานั่งลง ใช่ เรา ร้องไห้ เมื่อเราจำ Zion ") และ Odyssey ของโฮเมอร์ ฉากที่มีการเปิดคุณลักษณะเด็นโต้เถียงกับ Zeus เพื่อนำโอดิสเซียสเนื่องจากเขาคิดถึงบ้าน ("... .longing สำหรับภรรยาและคืนสู่เหย้าของเขา...") กรีกแพทย์ Hippocrates (ca. 460-377 BC) เชื่อว่าอาการคิดถึงบ้านที่ซึ่งเรียกว่า "heimveh" (เก่าเยอรมันคำว่า "Heimweh") หรือ "ปฏิกิริยาคิดถึง" — เกิดจากเปรอดำน้ำดีในเลือด [11] ในประวัติล่าสุด อาการคิดถึงบ้านเป็นการกล่าวถึงครั้งแรกโดยเฉพาะกับคนสวิสอยู่ในต่างประเทศในยุโรป ("Heimweh") เป็นระยะเวลานานของเวลาในเอกสารย้อนหลังไปถึง 1691 รายการ [12] เป็นปรากฏการณ์ปกติในหมู่ทหารรับจ้างหลายสวิสทั่วไปที่ให้บริการในต่างประเทศและไม้หลายทั่วยุโรปเวลานั้น ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับพวกเขาอยู่หลายปีออกจากบ้าน และ ถ้าโชคดีพอ กลับบ้านถ้ายังมีชีวิตอยู่ ปรากฏการณ์นี้ที่แรกเท่านั้นคิดว่า ส่งผลกระทบต่อประชาชนชาวสวิสจนนี้แก้ไขปรับปรุง อาจจะเกิดจากกระแสการโยกย้ายใหญ่ทั่วยุโรปแนะนำอาการคิดถึงบ้านอาการเดียวกัน และจึงหาทางเป็นวรรณกรรมทางการแพทย์ทั่วไปเยอรมันในศตวรรษที่ 19 อเมริกันร่วมสมัยประวัติ เช่นอาการคิดถึงบ้านของ Susan J. Matt: ประวัติศาสตร์อเมริกันที่มี eloquently อธิบายประสบการณ์ของอาการคิดถึงบ้านชาวอาณานิคม ผู้อพยพ คนงานเหมืองทอง ทหาร นักสำรวจ และอื่น ๆ ใช้เวลาออกจากบ้าน ครั้งแรก เข้าใจว่าเป็นรอยโรคสมอง อาการคิดถึงบ้านตอนนี้เรียกว่าจะ แบบของ psychopathology กฎเกณฑ์ที่สะท้อนถึงความแนบของผู้บ้าน ท้องถิ่นวัฒนธรรม และรัก ตลอดจนความสามารถในการควบคุมอารมณ์ของพวกเขา และปรับให้แปลกใหม่ วิจัยนานาวัฒนธรรม มีประชากรที่มีความหลากหลายเป็นผู้ลี้ภัยและนักเรียนโรงเรียน แนะนำตกลงนิยามของอาการคิดถึงบ้านมาก [13] มุมมองทางประวัติศาสตร์เพิ่มเติมบนแนบอาการคิดถึงบ้านและสถานที่สามารถพบได้ในหนังสือ โดยแวนทิลเบิร์กและ Vingerhoets แมตต์ [13], [14] และวิลเลียมส์ได้ [15]วินิจฉัยโรคและระบาดวิทยา [แก้]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

คิดถึงบ้านเป็นปรากฏการณ์ที่โบราณกล่าวถึงทั้งในหนังสือพระคัมภีร์เก่าของพระธรรมและสดุดี 137: 1 ( "ริมฝั่งแม่น้ำแห่งบาบิโลนเรานั่งลงเราก็ร่ำไห้เมื่อเราระลึกถึงศิโยน.") และโฮเมอร์โอดิสซีซึ่ง ฉากเปิดคุณสมบัติ Athena เถียงกับซุสจะนำกลับบ้าน Odysseus เพราะเขาคิดถึงบ้าน ( " ... โหยหาภรรยาของเขาและงานคืนสู่เหย้าของเขา ... ") กรีกแพทย์ฮิปโปเครติส (แคลิฟอร์เนียได้ 460-377 BC) เชื่อว่าคิดถึงบ้านยังเรียกว่า "heimveh" (ภาษาเยอรมันเก่าสำหรับ "Heimweh") หรือ " ปฏิกิริยาคิดถึง "-was เกิดจากการปรนเปรอของน้ำดีสีดำในเลือด. [11] ในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาคิดถึงบ้านเป็นครั้งแรกโดยเฉพาะกับคนสวิสเป็นต่างประเทศในยุโรป (" Heimweh ") เป็นระยะเวลานานของเวลาในเอกสารย้อนหลัง ไป 1,691 [12] ปรากฏการณ์ปกติในหมู่หลายรับจ้างทั่วไปสวิสที่ให้บริการในต่างประเทศและผู้ปกครองจำนวนมากทั่วยุโรปในเวลานั้น มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับพวกเขาพักอยู่เป็นเวลาหลายปีออกจากบ้านและถ้าโชคดีพอกลับบ้านถ้ายังมีชีวิตอยู่ ปรากฏการณ์นี้ในเวลานั้นเป็นครั้งแรกที่มีเพียงความคิดที่จะมีผลต่อคนสวิสจนกระทั่งได้รับการแก้ไขอาจเกิดจากกระแสการย้ายถิ่นขนาดใหญ่ทั่วยุโรปบอกอาการเดียวกันและทำให้คิดถึงบ้านหาทางเข้าไปในวรรณกรรมทางการแพทย์ทั่วไปเยอรมันในศตวรรษที่ 19 ประวัติศาสตร์อเมริกันร่วมสมัยเช่นซูซานแมตต์เจคิดถึงบ้าน: ประวัติศาสตร์อเมริกันฉะฉานอธิบายประสบการณ์ของความคิดถึงบ้านในอาณานิคมอพยพคนงานเหมืองทองทหารสำรวจและคนอื่น ๆ ใช้เวลาออกจากบ้าน เข้าใจเป็นครั้งแรกที่แผลสมองคิดถึงบ้านเป็นที่รู้จักกันในขณะนี้จะเป็นรูปแบบของพยาธิวิทยาเชิงบรรทัดฐานที่สะท้อนให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของสิ่งที่แนบมาของคนที่บ้านของวัฒนธรรมพื้นเมืองและคนที่คุณรักเช่นเดียวกับความสามารถในการควบคุมอารมณ์ของพวกเขาและปรับให้เข้ากับความแปลกใหม่ การวิจัยข้ามวัฒนธรรมที่มีประชากรเป็นความหลากหลายเป็นผู้ลี้ภัยและนักเรียนโรงเรียนกินนอนให้เห็นข้อตกลงมากในความหมายของความคิดถึงบ้านได้. [13] มุมมองทางประวัติศาสตร์เพิ่มเติมเกี่ยวกับความคิดถึงบ้านและสถานที่สิ่งที่แนบมาสามารถพบได้ในหนังสือโดยรถตู้ Tilburg & Vingerhoets [13] แมตต์ [14] และวิลเลียมส์. [15] การวินิจฉัยและการระบาดวิทยา [แก้ไข]