Don’t pretend to be naive, innocent

Don’t pretend to be naive, innocent, or pure in front of me. I’m also familiar with that.”

Luo Luo held the Whip of Falling Rain and slowly drew it out and looked at the princess seriously, “If I want to harm myself, who can stop me?”

Ping Guo’s expression turned serious because she felt Luo Luo’s determination. If Luo Luo was actually hurt in Zhou Palace, then she and Mo Yu wouldn’t be able to handle the consequences afterward. The most important thing was that the Queen didn’t know about tonight’s event. What could she do against the rage of the Crimson River of Eight Hundred Miles?

“What’s so good about that youngster named Chen Chang Sheng? Why do you care about him so much?” She looked at Luo Luo confusingly.

“This is not something you should care about, nor is it something you actually care about.”

Luo Luo lifted her right hand slightly and the whip was dragged across the floor. She looked at Princess Ping Guo and said, “I don’t care about your intentions. I just need you to command the people outside to make path for me. I need to go join the Ivy Festival now.”

Princess Ping Guo was silent. Although she seemed to struggle inside, she was actually calculating the time silently. After making sure there was enough time for Mo Yu to trap that youngster in Tong Palace, she then picked up her head and smiled.

“Sure, go ahead,” she looked at Luo Luo, “I hope you still can make it.”

————————————————–

Although the night was getting darker, the palace was still as bright as daylight. Luo Luo arrived at the outside of Wei Yang Palace. Her hairs were lifted slightly and there was sweat on her forehead. She glanced at the shadow in the back of the palace and saw Officer Jin and Li. She listened quietly for a moment and her eyebrows were lifted with rage.

Chen Chang Sheng wasn’t in the palace. In the earlier moment, he was speaking with Yu Dong General, Xu Shi Ji, then Prince Chen Liu spoke with him for a short while. Due to this reason, Officer Jin and Li couldn’t approach him, but little did they know that in the next moment, he disappeared in the night and was no where to be found.

Luo Luo glanced at the Zhou Royal Palace. There were countless buildings and gardens. She was silent. She knew how difficult a task like this would be. She had to find a person in such a vast area. What should she do next?

Some people in the royal family didn’t want her master or her to appear at the Ivy Festival because the southern ambassador was going to propose but why is this? She squeezed the tiny bag in her sleeve and thought back to her master’s words before they left the Tradition Academy. Her eyebrows lifted even higher. It seemed like they were about to take off and fly.

Even though they didn’t want her to do it, she will do it.

Luo Luo didn’t bother to think any further and pushed open the closed door of Wei Yang Palace. She headed for the light inside.

Inside the palace, the southern ambassadors have already arrived and was greeting the students of the Six Ivies and people of the government and the Tradition. Some people who never met each other were introducing themselves. Everything seemed to be peaceful and lively.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

อย่าเสแสร้งว่าไร้เดียงสา ไร้เดียงสา หรือบริสุทธิ์อยู่ตรงหน้า ผมยังคุ้นเคยกับที่"Luo Luo ถือแส้ของตกฝน และค่อย ๆ ดึงออก และมองไปที่เจ้าหญิงอย่างจริงจัง, ''ถ้าฉันต้องการทำร้ายตัวเอง ที่สามารถหยุดฉัน"Ping Guo นิพจน์เปิดร้ายแรงเนื่องจากเธอรู้สึกกำหนด Luo Luo ถ้าเจ็บจริงในพระราชวังโจว Luo Luo แล้วเธอและยู Mo จะไม่สามารถจัดการกับผลที่ตามมาหลังจากนั้น สิ่งสำคัญสุดคือ ว่า พระราชินีไม่ทราบเกี่ยวกับเหตุการณ์ของคืนนี้ เธอสามารถทำอะไรกับความโกรธของแม่น้ำเข้มแปดร้อยไมล์"คือเรื่องเจ้าหนูที่ชื่อว่า Chen Sheng ช้าง ทำไมทำคุณสนใจเขามาก" เธอมองที่ Luo Luo คลึง"นี้ไม่ใช่สิ่งที่คุณควรสนใจ ไม่มันบางสิ่งบางอย่างที่คุณใส่ใจจริง"Luo Luo ยกมือขวาของเธอเล็กน้อย และแส้ถูกลากพื้น เธอมองเจ้าหญิง Ping Guo และกล่าว ว่า "ฉันไม่สนใจเกี่ยวกับความตั้งใจของคุณ ฉันเพียงต้องการสั่งบุคคลภายนอกเพื่อให้เส้นทางสำหรับฉัน ฉันต้องการไปเข้าร่วมเทศกาลไอวี่"เจ้าหญิง Ping Guo เงียบมาก แม้ว่าดูเหมือนการต่อสู้ภายใน เธอถูกจริงคำนวณเวลาเงียบ หลังจากแน่ใจว่ามีเวลาเพียงพอสำหรับ Mo ยูกับดักเจ้าหนูที่ในวังทอง เธอแล้วหยิบหัวของเธอ และยิ้ม"แน่ใจ ไปข้างหน้า เธอมองที่ Luo Luo "ฉันหวังว่า คุณยังคงสามารถทำให้มัน"————————————————–แม้ว่าคืนได้รับเข้ม พระราชวังยังคงสว่างตามฤดูกาลได้ Luo Luo มาถึงที่ด้านนอกของเว่ยหยางพาเลซ ขนของเธอถูกยกขึ้นเล็กน้อย และมีเหงื่อบนหน้าผากของเธอ เธอ glanced ที่เงาด้านหลังของพระราชวัง และเจ้าหน้าที่จิ้นและหลี่ เธอฟังเงียบ ๆ ครู่ และคิ้วของเธอถูกยกขึ้น ด้วยความโกรธChen Sheng ช้างไม่ในวัง ในช่วงเวลาก่อนหน้านี้ เขาพูดกับยูดงทั่วไป Xu Shi จิ แล้วเจ้าเฉินหลิวพูดกับเขาครู่ เนื่องจากเพราะเหตุนี้ เจ้าหน้าที่จิ้นและหลี่ไม่สามารถเข้าไปหาเขา แต่น้อยพวกเขารู้ไหมว่า ในช่วงเวลาถัดไป หายไปในเวลากลางคืน และเขาไม่สามารถLuo Luo glanced ที่โจวพระราชวัง มีอาคารและสวนนับไม่ถ้วน เธอก็เงียบ เธอรู้ว่ายากงานเช่นนี้จะเป็น เธอมีเพื่อค้นหาบุคคลในพื้นที่ใหญ่ เธอไรถัดไปบางคนในครอบครัวไม่ต้องหลักของเธอ หรือเธอปรากฏในงานเทศกาลไอวี่เนื่องจากเอกอัครราชทูตภาคใต้กำลังจะเสนอ แต่เพราะเหตุใด เธอบีบถุงเล็ก ๆ ในแขนของเธอ และคิดย้อนไปถึงคำโทของเธอก่อนที่พวกเขาซ้ายสถาบันประเพณี คิ้วของเธอยกสูงขึ้น ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังจะถอด และบินแม้ว่าพวกเขาไม่ได้อยากทำมัน เธอจะทำมันLuo Luo ไม่รำคาญคิดอนาคต และผลักดันเปิดปิดประตูของวังยางเว่ย เธอมุ่งแสงภายในภายในพระราชวัง ทูตภาคใต้ได้มาถึงแล้ว และได้ทักทายนักศึกษา Ivies หกและคนของรัฐบาลและประเพณี บางคนที่ไม่เคยพบกันมาแนะนำตัวเอง ทุกอย่างดูเหมือนจะสงบสุข และมีชีวิตชีวา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อย่าแกล้งทำเป็นไร้เดียงสาบริสุทธิ์หรือบริสุทธิ์ในด้านหน้าของฉัน ฉันยังคุ้นเคยกับที่. " Luo Luo ถือแส้ของสายฝนและค่อยๆดึงมันออกมาและมองไปที่เจ้าหญิงอย่างจริงจัง" ถ้าผมต้องการที่จะเป็นอันตรายต่อตัวเองที่สามารถหยุดฉัน " แสดงออกปิง Guo หันร้ายแรงเพราะเธอ รู้สึกมุ่งมั่น Luo Luo ของ หาก Luo Luo ได้รับบาดเจ็บจริงในพระราชวังโจวแล้วเธอและโมยูจะไม่สามารถที่จะจัดการกับผลที่ตามมาหลังจากนั้น สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการที่สมเด็จพระราชินีไม่ทราบเกี่ยวกับเหตุการณ์ในคืนนี้ สิ่งที่เธอจะทำกับความโกรธของแม่น้ำเป็นสีแดงเข้มแปดร้อยไมล์หรือไม่"มีอะไรที่ดีมากเกี่ยวกับเด็กหนุ่มที่ชื่อเฉินช้าง Sheng? ทำไมคุณดูแลเกี่ยวกับเขามาก? "เธอมองที่ Luo Luo พลุกพล่าน. " นี่คือสิ่งที่คุณไม่ควรดูแลเกี่ยวกับหรือมันเป็นสิ่งที่คุณสนใจจริงเกี่ยวกับ. " Luo Luo ยกมือขวาของเธอเล็กน้อยและแส้ถูกลากข้าม พื้น. เธอมองที่ปริ๊นเซปิง Guo และกล่าวว่า "ผมไม่สนใจเกี่ยวกับความตั้งใจของคุณ ฉันเพียงแค่ต้องการให้คุณสั่งประชาชนนอกเพื่อให้เส้นทางสำหรับฉัน ฉันต้องการที่จะไปเข้าร่วมงานเทศกาล Ivy ขณะนี้. " ปริ๊นเซปิง Guo ก็เงียบ แม้ว่าเธอจะลำบากในการต่อสู้ภายในเธอเป็นจริงการคำนวณเวลาเงียบ หลังจากที่การทำให้แน่ใจว่ามีเวลามากพอสำหรับโมยูจะดักที่เจ้าหนูในตองพาเลซจากนั้นเธอก็หยิบขึ้นมาหัวของเธอและยิ้ม. "แน่นอนไปข้างหน้า" เธอมองไปที่ลูลู "ฉันหวังว่าคุณยังคงสามารถทำมัน." ----------------- แม้ว่าคืนได้รับเข้มพระราชวังก็ยังคงสดใสเท่าที่เวลากลางวัน Luo Luo มาถึงที่ด้านนอกของเหว่ยหยางพระราชวัง ขนของเธอถูกยกระดับขึ้นเล็กน้อยและมีเหงื่อบนหน้าผากของเธอ เธอเหลือบมองไปที่เงาในด้านหลังของพระราชวังและเห็นเจ้าหน้าที่จินและหลี่ เธอฟังอย่างเงียบ ๆ สักครู่และคิ้วของเธอถูกยกขึ้นด้วยความโกรธ. เฉินช้าง Sheng ไม่ได้อยู่ในพระราชวัง ในขณะที่ก่อนหน้านี้เขาได้พูดกับยูดงทั่วไป, เสี่ยวชิจีแล้วเจ้าชายหลิวเฉินได้พูดคุยกับเขาขณะที่ระยะสั้น เพราะเหตุนี้เจ้าหน้าที่จินและหลี่ไม่สามารถเข้าใกล้เขา แต่เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่พวกเขารู้ว่าในช่วงเวลาต่อมาเขาหายไปในเวลากลางคืนและเป็นที่ที่จะพบว่าไม่มี. Luo Luo เหลือบมองไปที่พระราชวังหลวงโจว มีอาคารนับไม่ถ้วนและสวนได้ เธอเป็นคนเงียบ เธอรู้ว่าวิธีการที่ยากงานเช่นนี้จะเป็น เธอได้ไปหาคนในพื้นที่กว้างใหญ่ สิ่งที่เธอควรจะทำอย่างไรต่อไปบางคนในพระราชวงศ์ไม่ต้องการโทของเธอหรือเธอไปปรากฏตัวที่เทศกาลไอวีเพราะทูตภาคใต้กำลังจะนำเสนอ แต่ทำไมเป็นแบบนี้? เธอบีบถุงเล็ก ๆ ในแขนของเธอและคิดว่ากลับไปที่คำโทของเธอก่อนที่พวกเขาออกจากสถาบันการศึกษาประเพณี คิ้วของเธอยกขึ้นที่สูงยิ่งขึ้น มันดูเหมือนว่าพวกเขากำลังจะปิดและบิน. ถึงแม้ว่าพวกเขาไม่อยากให้เธอทำมันเธอจะทำมัน. Luo Luo ไม่ได้รำคาญที่จะคิดการใด ๆ ต่อไปและผลักดันให้เปิดประตูปิดของเหว่ยหยางพาเลซ เธอมุ่งหน้าไปยังแสงสว่างภายใน. ภายในพระราชวังทูตภาคใต้ได้มาถึงแล้วและได้รับการทักทายนักเรียนหก Ivies และผู้คนของรัฐบาลและประเพณี บางคนที่ไม่เคยพบกันอื่น ๆ ที่ถูกแนะนำตัวเอง ทุกอย่างดูเหมือนจะมีความสงบสุขและมีชีวิตชีวา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

อย่าแกล้งทำเป็นใสซื่อ บริสุทธิ์ หรือบริสุทธิ์ตรงหน้า ฉันก็คุ้นเคยกับมัน . "หลัวหลัวถือแส้แห่งสายฝน และค่อยๆดึงมันออกมาและมองเจ้าหญิงจริงๆนะ ถ้าผมต้องการที่จะทำร้ายตัวเอง ใครสามารถหยุดฉัน ? "ปิงกว๋อ เปลี่ยนสีหน้าจริงจัง เพราะเธอรู้สึกของ Luo หลัว ความมุ่งมั่น ถ้าหลัวหลัวเจ็บจริงๆในโจววัง แล้วเธอกับโม ยูจะไม่สามารถที่จะจัดการกับผลที่ตามมาภายหลัง สิ่งที่สำคัญที่สุดคือราชินีไม่รู้เรื่องงานคืนนี้ เธอจะทำอะไรกับความโกรธของแม่น้ำสีแดงแปดร้อยไมล์" มีอะไรดีเกี่ยวกับเด็กคนนั้นชื่อเฉินชางเซิง ? ทำไมคุณถึงได้แคร์เขามากขนาดนี้ " เธอมอง Luo หลัววุ่นวาย ." นี่ไม่ใช่สิ่งที่คุณควรจะสนใจ หรือเป็นสิ่งที่คุณจริงๆดูแลเกี่ยวกับ . "หลัวหลัว ยกขึ้น มือขวาของเธอเล็กน้อยและแส้ ถูกลากไปตามพื้น เธอมององค์หญิงผิงกั่ว และกล่าวว่า " ผมไม่สนใจเกี่ยวกับความตั้งใจของคุณ ฉันต้องการให้คุณสั่งคนที่อยู่ข้างนอกเพื่อให้เส้นทางสำหรับฉัน ฉันต้องไปเข้าร่วมงาน " ไอวี่แล้วองค์หญิงผิงกั่วเงียบ ถึงแม้ว่าเธอจะดูเหมือนการต่อสู้ภายใน เธอกำลังหาเวลาเงียบๆ หลังจากแน่ใจว่ามีเวลาเพียงพอสำหรับโมยูเป็นกับดักที่เจ้าหนูในถง พระราชวัง จากนั้นเธอก็จับหัวเธอแล้วยิ้ม" อืม ไปเถอะ " เธอมอง Luo หลัว " ฉันหวังว่าคุณยังสามารถทำมัน . "---------------- จำกัดแม้ว่ากลางคืนจะมืดกว่า วังยังสว่างเหมือนกลางวัน หลัวหลัวเว่ยยางมาถึงนอกวัง เส้นผมของเธอถูกยกขึ้นเล็กน้อย และมีเหงื่อบนหน้าผากเธอ เธอเห็นเงาในด้านหลังของวัง และเห็นเจ้าหน้าที่จินหลี่ เธอรับฟังอย่างเงียบ ๆสักพัก และคิ้วของเธอถูกยกขึ้นด้วยความเดือดดาลเฉินฉาง เซิง ไม่ได้อยู่ในพระราชวัง ในช่วงเวลาก่อนหน้านี้ ที่เขาได้พูดกับยู ดอง ทั่วไป , ซูชิจี องค์ชายเฉินหลิว คุยกับเขาสักครู่ เนื่องจากเหตุผลนี้ คุณจิน และ หลี่ ไม่กล้าเข้าใกล้เขา แต่พวกเขาไม่น้อยรู้ว่าในช่วงเวลาถัดไป เขาหายตัวไปในคืน และก็ไม่เจอ .หลัวหลัว glanced ที่ราชสำนักโจว . มีจำนวนอาคารที่นับไม่ถ้วนและสวน เธอเงียบ นางรู้ว่ายากแค่ไหน ภารกิจนี้จะเป็น เธอต้องค้นหาบุคคลในพื้นที่ที่กว้างใหญ่ สิ่งที่เธอควรทำอะไรต่อไปบางคนในราชวงศ์ไม่อยากให้เจ้านายของเธอ หรือเธอจะปรากฏในงาน ไอวี่ เพราะทูตภาคใต้กำลังจะขอเธอแต่งงาน แต่ทำไม ? เธอบีบถุงเล็ก ๆ ที่แขนของเธอและคิดว่ากลับไปคำเจ้านายของเธอก่อนที่พวกเขาซ้ายประเพณีโรงเรียน คิ้วของเธอยกสูงขึ้น ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังจะถอดเสื้อ และบินได้แม้ว่าพวกเขาไม่ได้ต้องการให้เธอทำ เธอก็จะทำมันหลัวหลัวไม่ได้รำคาญที่จะคิดต่อและผลักประตูเปิด ปิด ของ เว่ยยาง พาเลซ เธอมุ่งหน้าไปยังแสงภายในภายในวัง ตัวแทนภาคใต้ มาถึงแล้ว และทักทายนักเรียนหกในความแสบของเธอและประชาชนของรัฐบาล และประเพณี บางคนที่เคยเจอกันก็แนะนำตัวเอง ทุกอย่างดูเหมือนจะสงบและมีชีวิตชีวา