Chapter 6 Decision-Making Readers g

Chapter 6 Decision-Making Readers guide When a specific policy problem has become a part of the institutional agenda, the relevant actors will address it in the course of the decision- making process. This stage consists of two theoretically separable-albeit empirically closely related actions The first action concerns the drafting of a legislative proposal, which often involves a debate about the more specific nature of the social problem to be resolved by it. Based on this definition, official and unofficial policy makers discuss the policy design. which also includes decisions about the instruments to be employed and their specific settings. Central to policy formulation are the executive and the ministerial bureaucracy: the latter in particular often has a dominant position. The way in which the ministerial bureaucracy develops a policy proposal might be affected by external expertise, policy recommendations of international organizations, interest group preferences, partisan ideology and bureaucratic selfinterests. The second action related to decision-making refers to the actual adoption of the policy proposal in order to turn it into binding law. At this stage, the number of actors involved diminishes and executive legislative relations are brought to the fore. Depending on the institutional and procedural characteristics of the country concerned, in the formal adoption process the executive and the legislature can either be on an equal footing or have a relationship in which one dominates the other, bringing us back to the characteristics of polities discussed in Chapter 3. We illustrate how institutional arrangements may affect decision-making processes by referring to Australia, Canada, the United Kingdom and the United States.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทที่ 6 คู่มือผู้อ่านตัดสินใจเมื่อปัญหาเฉพาะนโยบายได้กลายเป็น ส่วนหนึ่งของวาระการประชุมสถาบัน นักแสดงที่เกี่ยวข้องจะที่อยู่ในหลักสูตรของการตัดสินใจ ขั้นตอนนี้ประกอบด้วยสองครั้งแรกราคา separable-แม้ว่าการดำเนินการที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด empirically ร่างของสภาข้อเสนอ ซึ่งมักจะเกี่ยวข้องกับการอภิปรายเกี่ยวกับลักษณะเฉพาะของปัญหาสังคมได้รับการแก้ไขโดย เกี่ยวข้องกับการดำเนินการครั้งแรก ตามคำนิยามนี้ อย่างเป็นทางการ และผู้กำหนดนโยบายที่ไม่เป็นทางการหารือเกี่ยวกับการออกนโยบาย ซึ่งยังรวมถึงตัดสินใจเกี่ยวกับเครื่องมือในการทำงานและการตั้งค่าเฉพาะ มีศูนย์กลางกำหนดนโยบายผู้บริหารและข้าราชการรัฐมนตรีต่างประเทศ: หลังโดยเฉพาะอย่างยิ่งมักจะมีตำแหน่งหลัก วิธีการที่ระบบราชการรัฐมนตรีต่างประเทศในการพัฒนาข้อเสนอนโยบายอาจได้รับผลกระทบตามความเชี่ยวชาญภายนอก คำแนะนำนโยบายขององค์กรระหว่างประเทศ การกำหนดลักษณะกลุ่มที่น่าสนใจ อุดมการณ์พรรค และ selfinterests ราชการ การกระทำที่สองที่เกี่ยวข้องกับการตัดสินใจหมายถึงยอมรับข้อเสนอนโยบายเพื่อเปลี่ยนเป็นผูกกฎหมายจริง ในขั้นตอนนี้ ค่อย ๆ หายไปของนักแสดงที่เกี่ยวข้อง และนำความสัมพันธ์สภาบริหารเพื่อการลำเลียงสา ตามลักษณะขั้นตอน และสถาบันของประเทศที่เกี่ยวข้อง ในกระบวนการยอมรับอย่างเป็นทางการ บริหารและทูลเกล้าทูลกระหม่อมสามารถอยู่บนหลักความเท่าเทียมกัน หรือมีความสัมพันธ์ที่หนึ่งกุมอำนาจอื่น ๆ นำเรากลับไปยังลักษณะของ polities ที่กล่าวถึงในบทที่ 3 เราแสดงว่าสถาบันจัดอาจมีผลต่อกระบวนการตัดสินใจ โดยอ้างอิงถึงประเทศออสเตรเลีย แคนาดา สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทที่ 6 การตัดสินใจคู่มือผู้อ่านเมื่อมีปัญหานโยบายที่เฉพาะเจาะจงได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของวาระการประชุมสถาบันนักแสดงที่เกี่ยวข้องจะอยู่ในหลักสูตรของกระบวนการตัดสินใจ ขั้นตอนนี้ประกอบด้วยสองทฤษฎีแยก-แม้ว่าการกระทำที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดสังเกตุการกระทำที่เกี่ยวข้องกับการจัดทำร่างแรกของข้อเสนอของฝ่ายนิติบัญญัติซึ่งมักจะเกี่ยวข้องกับการอภิปรายเกี่ยวกับลักษณะเฉพาะเจาะจงมากขึ้นของปัญหาสังคมที่จะได้รับการแก้ไขโดยมัน ขึ้นอยู่กับคำนิยามนี้ผู้กำหนดนโยบายอย่างเป็นทางการและไม่เป็นทางการหารือเกี่ยวกับการออกแบบนโยบาย ซึ่งยังรวมถึงการตัดสินใจเกี่ยวกับเครื่องมือที่จะใช้และการตั้งค่าเฉพาะของพวกเขา กลางเพื่อกำหนดนโยบายที่เป็นผู้บริหารและข้าราชการกระทรวง: หลังโดยเฉพาะอย่างยิ่งมักจะมีตำแหน่งที่โดดเด่น วิธีการที่ข้าราชการกระทรวงพัฒนาข้อเสนอนโยบายอาจได้รับผลกระทบจากความเชี่ยวชาญภายนอกข้อเสนอเชิงนโยบายขององค์การระหว่างประเทศ, การตั้งค่าของกลุ่มผลประโยชน์อุดมการณ์พรรคและ selfinterests ราชการ การกระทำที่สองเกี่ยวข้องกับการตัดสินใจหมายถึงการยอมรับที่เกิดขึ้นจริงของข้อเสนอนโยบายในการที่จะทำให้มันกลายเป็นกฎหมายที่มีผลผูกพัน ในขั้นตอนนี้จำนวนของนักแสดงที่เกี่ยวข้องกับการลดลงและความสัมพันธ์กับฝ่ายนิติบัญญัติบริหารจะถูกนำไปก่อน ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับลักษณะของสถ​​าบันและการดำเนินการของประเทศที่เกี่ยวข้องในกระบวนการการยอมรับอย่างเป็นทางการของผู้บริหารและสมาชิกสภานิติบัญญัติสามารถเป็นได้ทั้งที่เท่าเทียมหรือมีความสัมพันธ์ที่หนึ่งกุมอำนาจอื่น ๆ ที่นำเรากลับไปที่ลักษณะของการเมืองที่กล่าวถึงใน บทที่ 3 เราแสดงให้เห็นว่าการเตรียมการสถาบันอาจมีผลต่อกระบวนการตัดสินใจโดยอ้างถึงออสเตรเลีย, แคนาดา, สหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทที่ 6 การตัดสินใจผู้อ่านคู่มือเมื่อปัญหานโยบายที่เฉพาะเจาะจงเป็นส่วนหนึ่งของวาระการประชุมของสถาบันนักแสดงที่เกี่ยวข้องจะอยู่ในหลักสูตรของการตัดสินใจและกระบวนการนั้น ขั้นตอนนี้ประกอบด้วยสองทฤษฎีแยกแม้ว่าใช้ที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดการกระทำการกระทำแรกเกี่ยวกับการร่างข้อเสนอกฎหมายซึ่งมักจะเกี่ยวข้องกับการอภิปรายเกี่ยวกับลักษณะที่เฉพาะเจาะจงมากขึ้นของปัญหาทางสังคมที่จะแก้ไขมัน ตามนิยามนี้ เป็นทางการและไม่เป็นทางการนโยบายผู้ปรึกษาการออกแบบนโยบาย ซึ่งยังรวมถึงการตัดสินใจเกี่ยวกับเครื่องมือที่จะใช้และการตั้งค่าที่เฉพาะเจาะจงของพวกเขา กลางเพื่อกำหนดนโยบายเป็นผู้บริหาร และข้าราชการกระทรวง :หลังโดยเฉพาะ มักมีตำแหน่งเด่น วิธีที่ระบบราชการกระทรวงพัฒนาข้อเสนอเชิงนโยบายที่อาจได้รับผลกระทบจากความเชี่ยวชาญภายนอก ข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย ขององค์กรนานาชาติ การตั้งค่ากลุ่มความสนใจ อุดมการณ์พรรคและระบบราชการ selfinterests .สองการกระทำที่เกี่ยวข้องกับการตัดสินใจ หมายถึง จริง ยอมรับข้อเสนอนโยบายเพื่อให้มันกลายเป็นผูกพันตามกฎหมาย ในขั้นตอนนี้ , จํานวนของนักแสดงที่เกี่ยวข้องจีบและผู้บริหารนิติบัญญัติความสัมพันธ์จะมาถึงก่อน . ขึ้นอยู่กับลักษณะของสถาบันและกระบวนการของประเทศที่เกี่ยวข้องในกระบวนการที่เป็นทางการยอมรับบริหารและนิติบัญญัติสามารถที่เท่าเทียมกันหรือมีความสัมพันธ์ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ปกครองอื่น ๆ พาเรากลับไปที่ลักษณะของพ.ศ. กล่าวถึงในบทที่ 3 เราแสดงวิธีการจัดสถาบันอาจมีผลต่อกระบวนการตัดสินใจโดยอ้างอิงไปยังออสเตรเลีย , แคนาดา , สหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา .