On December 26, 2004, the Indian Oc

On December 26, 2004, the Indian Ocean Tsunami severely hit
Phuket, Thailand. In total, 5395 lives were lost, 2817 people went
missing, and 8457 people suffered injuries. During the devastating
storm, 6791 homes were destroyed, 315 hotels and resorts were
damaged, and 9407 rai (3719 acres) of agricultural land were wiped
out. The catastrophe brought attention to the importance of various
forms of Corporate Social Responsibility (CSR) in a region that was
an unlikely place for CSR before the disaster. A prominent venue for
CSR initiatives in the wake of the storm was the hospitality sector,
yet such efforts were limited to big hotels and hotel chains from
developed countries (Henderson, 2007). The local privately-owned
hotels accounting for 90% of the hotels in Phuket (National Statistics
Office) still appear indifferent or unwilling to incorporate CSR into
their business strategies and operation.
In the first decade of the 21st century, there has been a growing
interest in CSR within the hospitality sector; however, the liter-
∗ Corresponding author. Tel.: [phone]x35739; fax: [phone].
E-mail addresses: [e-mail] (J.-S. Kang),
[e-mail] (C.-F. Chiang), [e-mail] (K. Huangthanapan),
[e-mail] (S. Downing).
ature on linkages between CSR and firm financial performance
lacks empirical support (Godfrey and Hatch, 2007; Margolis and
Walsh, 2003; Mcwilliams and Siegel, 2000). In the field of hospitality,
early empirical studies examining the relationship between
CSR and financial performance found varying results focused on
the large hotels in the Western context, including Europe (ClaverCortes
et al., 2007; Kirk, 1995; Nicolau, 2008; Rodríguez and del
Mar Armas Cruz, 2007) and the USA (Kang et al.,2010; Lee and
Park, 2009). Recent studies investigated the influences of CSR on the
financial performance of small and medium accommodation enterprises
(SMAEs) in developed tourist destinations (Garay and Font,
2012). However, varying, even conflicting, results as well as various
methodological issues suggest the need to refine the theory with
a more appropriate model for the relationship between CSR and
CFP, considering possible mediating or moderating mechanisms
(Pivato and Misani, 2008). Furthermore, the extant literature provides
little empirical insight into how SMAEs in areas like Phuket,
Thailand, where the emphasis of CSR is still minor, can incorporate
CSR into their business to achieve their overall goals and contribute
to their sustainability. Thus, this study attempts to fill the existing
gap by exploring how CSR influences a firm’s performance and
affects the accomplishments of its goals from the perspective of
SMAEs (family-owned hotels in this study) in developing countrie

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บน 26 ธันวาคม 2004 สึนามิมหาสมุทรอย่างตีภูเก็ต ประเทศไทย รวม ชีวิต 5395 สูญหาย 2817 คนไปคนที่หายไป และ 8457 ประสบบาดเจ็บ ในระหว่างการทำลายล้างพายุ 6791 บ้านถูกทำลาย โรงแรมและรีสอร์ท 315เสียหาย และ 9407 ไร่ (3719 เอเคอร์) เกษตรถูกเช็ดออก แผ่นดินไหวนำความสนใจไปที่ความสำคัญต่าง ๆรูปแบบขององค์กรทางสังคมความรับผิดชอบ (CSR) ในภูมิภาคที่การไม่น่าเหมาะกับ CSR ก่อนเกิดเหตุ สถานที่โดดเด่นสำหรับโครงการ CSR ในการปลุกของพายุมีธุรกิจแต่ ความพยายามดังกล่าวถูกจำกัดเฉพาะโรงแรมขนาดใหญ่และกลุ่มโรงแรมจากการพัฒนาประเทศ (Henderson, 2007) ท้องถิ่นเอกชนโรงแรมบัญชีสำหรับ 90% ของโรงแรมในภูเก็ต (สถิติแห่งชาติสำนักงาน) ยัง ปรากฏไม่สนใจ หรือไม่ยอมรวม CSR ในกลยุทธ์ทางธุรกิจของพวกเขาและการดำเนินงานในทศวรรษแรกของศตวรรษที่ 21 มีการเติบโตสนใจใน CSR ภายในธุรกิจ อย่างไรก็ตาม ลิตร -ผู้ Corresponding ∗ โทรศัพท์: + 886 2 28610511 x 35739 โทรสาร: + 86 2 28611402ที่อยู่อีเมล์: [e-mail] (J. S. กัง),[e-mail] (C. F. เชียงใหม่), [e-mail] (คุณ Huangthanapan),[e-mail] (ดาวนิ่ง S.)ature บนการเชื่อมโยงระหว่าง CSR และประสิทธิภาพทางการเงินของบริษัทขาดการสนับสนุนประจักษ์ (Godfrey และแฮทช์ 2007 Margolis และวอลช์ 2003 Mcwilliams ก Siegel, 2000) ในด้านการต้อนรับช่วงศึกษาผลการตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างCSR และประสิทธิภาพทางการเงินพบผลลัพธ์ที่แตกต่างกันเน้นโรงแรมขนาดใหญ่ในบริบทตะวันตก ยุโรป (ClaverCortes รวมทั้งร้อยเอ็ด al., 2007 โบสถ์ 1995 Nicolau, 2008 Rodríguez และเดลมี.ค.ครูซน่ารัก 2007) และสหรัฐอเมริกา (Kang et al., 2010 ลี และจอด 2009) การศึกษาล่าสุดตรวจสอบอิทธิพลของ CSR ในการผลประกอบการของวิสาหกิจขนาดกลาง และขนาดเล็ก(SMAEs) ในสถานที่ท่องเที่ยวพัฒนา (Garay และอักษร2012) . อย่างไรก็ตาม การแตกต่างกัน แม้ความขัดแย้ง ผลและต่าง ๆปัญหา methodological แนะนำจำเป็นต้องปรับปรุงทฤษฎีด้วยแบบจำลองที่เหมาะสมสำหรับความสัมพันธ์ระหว่าง CSR และCFP พิจารณาได้เป็นสื่อกลาง หรือดูแลกลไก(Pivato และ Misani, 2008) นอกจากนี้ วรรณคดียังมีเข้าใจเล็กน้อยผลเป็นวิธีการ SMAEs ในพื้นที่ชอบภูเก็ตประเทศไทย ความสำคัญของ CSR ยังเล็ก สามารถรวมCSR ของธุรกิจเพื่อให้บรรลุเป้าหมายโดยรวม และมีส่วนร่วมการพัฒนาอย่างยั่งยืน ดังนั้น พยายามกรอกข้อมูลที่มีอยู่การศึกษานี้ช่องว่าง โดยการสำรวจว่า CSR มีผลต่อประสิทธิภาพของบริษัท และมีผลสำเร็จของวัตถุประสงค์และเป้าหมายจากมุมมองของSMAEs (ครอบครัวเจ้าของโรงแรมในการศึกษานี้) ในการพัฒนา countrie

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ที่ 26 ธันวาคม 2004
สึนามิในมหาสมุทรอินเดียอย่างรุนแรงตีภูเก็ต โดยรวมแล้ว 5,395 คนเสียชีวิต 2,817
คนไปหายไปและ8,457 คนได้รับบาดเจ็บ ในระหว่างการทำลายล้างพายุ 6791 บ้านถูกทำลาย 315 โรงแรมและรีสอร์ทที่ได้รับความเสียหายและ9,407 ไร่ (3,719 เอเคอร์) ที่ดินเพื่อเกษตรกรรมถูกเช็ดออก ภัยพิบัตินำความสนใจไปที่ความสำคัญของการต่างๆรูปแบบของความรับผิดชอบต่อสังคม (CSR) ในพื้นที่ที่เป็นสถานที่ที่ไม่น่าสำหรับความรับผิดชอบต่อสังคมก่อนที่จะเกิดภัยพิบัติ สถานที่ที่โดดเด่นสำหรับการริเริ่มความรับผิดชอบต่อสังคมในการปลุกของพายุเป็นภาคการบริการที่ยังความพยายามดังกล่าวถูกจำกัดให้โรงแรมขนาดใหญ่และกลุ่มโรงแรมจากประเทศที่พัฒนาแล้ว (เฮนเดอ 2007) เอกชนที่เป็นเจ้าของท้องถิ่นโรงแรมคิดเป็น 90% ของโรงแรมในจังหวัดภูเก็ต (สถิติแห่งชาติสำนักงาน) ยังคงปรากฏอยู่ไม่แยแสหรือไม่เต็มใจที่จะรวมความรับผิดชอบต่อสังคมออกเป็นกลยุทธ์ทางธุรกิจของพวกเขาและการดำเนินงาน. ในทศวรรษแรกของศตวรรษที่ 21 ได้มีการเติบโตที่น่าสนใจในความรับผิดชอบต่อสังคมที่อยู่ในภาคการบริการ; แต่ liter- * ผู้รับผิดชอบ Tel .: [phone]x35739; แฟ็กซ์: 86 2 28611402. ที่อยู่ E-mail: [e-mail] (J.-S. คัง) [e-mail] (C.-F. จังหวัด) [e-mail] (เค Huangthanapan). [e-mail] (เอสดาวนิง) ature บนเชื่อมโยงระหว่างความรับผิดชอบต่อสังคมและการดำเนินงานทางการเงิน บริษัทขาดการสนับสนุนเชิงประจักษ์ (ก็อดฟรีย์และแฮทช์ 2007 และมาร์กอลิวอลช์, 2003 ; McWilliams และซีเกล, 2000) ในด้านการบริการ, การศึกษาเชิงประจักษ์ต้นการตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างความรับผิดชอบต่อสังคมและการดำเนินงานทางการเงินพบว่าผลที่แตกต่างกันมุ่งเน้นไปที่โรงแรมขนาดใหญ่ในบริบทตะวันตกรวมทั้งยุโรป(ClaverCortes et al, 2007;. เคิร์ก, 1995; Nicolau 2008; Rodríguezและ เดลมาร์มาสครูซ2007) และสหรัฐอเมริกา (Kang et al, 2010;. ลีและพาร์ค2009) การศึกษาล่าสุดตรวจสอบอิทธิพลของความรับผิดชอบต่อสังคมในฐานะทางการเงินของผู้ประกอบการที่พักขนาดกลางและเล็ก(SMAEs) ในสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับการพัฒนา (Garay และตัวอักษร, 2012) แต่ที่แตกต่างกันแม้ความขัดแย้งผลเช่นเดียวกับการต่างๆปัญหาแนะนำวิธีการจำเป็นที่จะต้องปรับแต่งทฤษฎีที่มีรูปแบบที่เหมาะสมสำหรับความสัมพันธ์ระหว่างความรับผิดชอบต่อสังคมและCFP พิจารณาไกล่เกลี่ยเป็นไปได้หรือดูแลกลไก(PIVATO และ Misani 2008) นอกจากนี้วรรณกรรมที่ยังหลงเหลืออยู่ให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับการทดลองเล็ก ๆ น้อย ๆ เป็นวิธีการ SMAEs ในพื้นที่เช่นภูเก็ต, ไทยที่ให้ความสำคัญของความรับผิดชอบต่อสังคมยังคงเป็นที่เล็ก ๆ น้อย ๆ สามารถรวมความรับผิดชอบต่อสังคมในธุรกิจของตนเพื่อให้บรรลุเป้าหมายของพวกเขาโดยรวมและมีส่วนร่วมในการพัฒนาอย่างยั่งยืนของพวกเขา ดังนั้นการศึกษานี้พยายามที่จะเติมที่มีอยู่ในช่องว่างโดยการสำรวจวิธีการความรับผิดชอบต่อสังคมที่มีอิทธิพลต่อผลการดำเนินงานของ บริษัท และส่งผลกระทบต่อความสำเร็จของเป้าหมายจากมุมมองของSMAEs (โรงแรมครอบครัวที่เป็นเจ้าของในการศึกษาครั้งนี้) ในการพัฒนา countrie

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2004 , สึนามิในมหาสมุทรอินเดียตีอย่างรุนแรง
ภูเก็ต รวมเอเซียชีวิตสูญหาย , 817 คนไป
ที่หายไป และ 8457 คนได้รับบาดเจ็บ . ในระหว่างพายุทำลายล้าง
, 6791 บ้านถูกทำลาย , 315 โรงแรมและรีสอร์ทถูก
เสียหาย และบนไร่ ( 3719 เอเคอร์ ) ของที่ดินเพื่อการเกษตรเช็ด
. หายนะมาให้ความสนใจความสำคัญต่างๆ
รูปแบบความรับผิดชอบต่อสังคมขององค์กร ( CSR ) ในภูมิภาคที่เป็นสถานที่สำหรับกิจกรรมน่า
ก่อนเกิดภัยพิบัติ เป็นสถานที่ที่โดดเด่นสำหรับ
CSR ริเริ่มในการปลุกของพายุคือ ภาคการบริการ ,
แต่ความพยายามดังกล่าวจำนวน จำกัด เพียงโรงแรมขนาดใหญ่และโรงแรมโซ่จาก
ประเทศที่พัฒนาแล้ว ( เฮนเดอร์สัน , 2007 )
เอกชนท้องถิ่นการบัญชีโรงแรมสำหรับ 90% ของโรงแรมในภูเก็ต ( สํานักงานสถิติแห่งชาติ
) ยังคงไม่ยินดียินร้าย หรือ ไม่เต็มใจที่จะรวม CSR เป็นกลยุทธ์ทางธุรกิจของพวกเขาและการดำเนินงาน
.
ในทศวรรษแรกของศตวรรษที่ 21 มีการเติบโต
สนใจ CSR ในภาคการบริการ อย่างไรก็ตาม ลิตร -
∗สอดคล้องกันผู้เขียน โทร : 886 2 28610511x35739 โทรสาร : 86 ;
2 28611402 .ที่อยู่ : [e-mail] ( J - S . คัง ) ,
[e-mail] ( C - F . เชียงใหม่ ) , [e-mail] ( K . huangthanapan )
[e-mail] ( S ลง ) .
ตูเรในการเชื่อมโยงระหว่าง CSR กับผลการดำเนินงานทางการเงิน
ขาดการสนับสนุนเชิงประจักษ์ ( Godfrey และฟัก , 2007 ; Margolis และ
วอลช์ , 2003 ; McWilliams และซีเกล , 2000 ) ในด้านการบริการ ,
ก่อนการศึกษาเชิงประจักษ์การตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่าง
CSR และผลการดำเนินงานทางการเงิน พบผลลัพธ์ที่แตกต่างกันมุ่งเน้น
โรงแรมขนาดใหญ่ในบริบทตะวันตกยุโรป ( clavercortes
et al . , 2007 ; เคิร์ก , 1995 ; nicolau , 2008 ; ลุยส์โรดรีเกซเดลมาร์ มาร์ตินและ
ม่า ครูซ , 2007 ) และสหรัฐอเมริกา ( คัง et al , . , 2010 ; ลีและ
ปาร์ค , 2009 ) การศึกษาล่าสุดได้ศึกษาอิทธิพลของ CSR ใน
ผลการดำเนินงานทางการเงินของวิสาหกิจขนาดกลางและเล็กที่พัก
( smaes ) ในการพัฒนาสถานที่ท่องเที่ยว ( การ์เรย์และตัวอักษร
2012 ) อย่างไรก็ตาม แม้ผลที่แตกต่างกัน , รวมทั้งปัญหาวิธีการต่างๆ
แนะนำต้องปรับแต่งทฤษฎีกับ
รูปแบบเหมาะสมสำหรับความสัมพันธ์ระหว่าง CSR และ
CFP พิจารณาไกล่เกลี่ยหรือควบคุมกลไก
เป็นไปได้( pivato และ misani , 2008 ) นอกจากนี้ ยังให้ข้อมูลเชิงลึกเชิงวรรณกรรม
น้อยเป็นอย่างไร smaes ในพื้นที่ เช่น ภูเก็ต
ประเทศไทยซึ่งเน้นเรื่อง CSR ยังเล็กน้อย สามารถรวม
CSR ในธุรกิจของตนเพื่อให้บรรลุเป้าหมายโดยรวมของพวกเขาและมีส่วนร่วม
เพื่อความยั่งยืนของ ดังนั้นการศึกษานี้จึงพยายามที่จะเติมที่มีอยู่
ช่องว่าง โดยสำรวจว่า CSR มีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพของ บริษัท และมีผลกระทบต่อความสำเร็จของเป้าหมาย

smaes ( จากมุมมองของครอบครัวที่เป็นเจ้าของโรงแรมในการศึกษา ) ในการพัฒนาประเทศ