14. Passion Project. Some education

14. Passion Project. Some educational systems allow students to research something which is of great interest to them as a core part of their learning in a particular year. I am enamored with this idea, but why not take it further? Whether a student is interested in Dance or Ancient History, Music or Philosophy, Quantum Physics or Complexity Theory – why not let them find out about it? Ideally, what they are researching should have something to do with their ‘One Great Thing’ (to quote this very cool Johnnie Walker advert, of all things). Staff members would need to work out who is in the best position to assist and guide each student – perhaps even forming support teams. And the purpose of such teacher mentors would be to co-learn whatever the student is learning, and to offer pointers and suggestions as the year progresses. Students would be required to report back in whatever way they see as apt. Imagine a report in the form of an actual performance, a painting, a mini-conference, a sculpture, a short story, a photography exhibition, a website or even a new invention. With a little bit of imagination, we can find the best ways to mentor and assess each individual project.

15. Uniform(ity) Sucks. And So Does ‘Tradition’. A great deal of schools around the world are obsessed with making their students conform to dress codes. Ties must be worn, hair must be of a particular length, shoes must be of a particular type, trousers of a particular length – unless you’re a girl, in which case you must wear a dress. And so on. It’s ridiculous! And it’s all based on a fallacious domino argument that goes something like this: If they don’t conform to the dress code, then they will not learn to be ‘self-disciplined’ (read: self-policing), if they have no self-discipline, they will be more difficult to control, if they are more difficult to control, they may begin to question our authority and not treat us with the proper amount of respect. And if they don’t respect their teachers, all hell will break loose, and we will have anarchy in our classrooms. I am not even exaggerating slightly. This means of manipulation also deliberately treats girls in a way that perpertuates stereotypes. Most school principals defend this tripe as being part of a school’s ‘ethos’ or ‘tradition’, and state that it aids camaraderie. What they really mean is that it is easier to control and manipulate the minds of students through fear and conformity. (A microcosm of government, if you will.) And it is a means of forcing respect… where it should be earned.

I would not do away with uniforms entirely, as I believe that allowing students to wear only mufti inevitably results in problems amongst students of differing socio-economic circumstances. But I would relax the rules a great deal. Let them wear something appropriate and comfortable in the right colours. Let them wear their hair as they wish. And for goodness sake, let them wear comfortable shoes. Giving them this kind of freedom tells them we respect them, and this is the first step towards them returning the favour.

16. Give Them a Say. At the beginning of a term, I would ask teachers to provide a rough outline of the content to be taught to their classes, and then give students a large say in how it is to be learnt and assessed. I think we would be amazed at the innovative ideas they would come up with.

17. Participation as the Goal. I believe that extra-mural participation is a vital part of a holistic education. I would encourage as many students as I could to be involved in after-school activities – and in all of these activities, I would stress that participation, team work, sportsmanship and personal growth by far supercede winning. Strangely, I believe that with this approach very firmly entrenched, we would probably end up winning anyway – just as I am sure that by encouraging learning and personal growth in our academic programme, our students would achieve excellent marks. The difference being that winning extra-murally and suceeding academically are symptoms of the right approach in each, and not ends in themselves.

18. Collaboration vs Competition. I would do away with any ‘academic’ awards which are based on some students having better marks than others. This is one of the primary causes of students and parents believing that marks are more important than learning. It is not a wishy-washy ‘everyone’s a winner’ philosophy, but one that seeks to address the misguided thinking which encourages ‘excellence through competition’ in learning. It is faulty to assume that these awards are solely about rewarding excellence – they are not. Rather, giving the mark-harvesters an award is assumed to be a good way to motivate those who have not received an award to try harder in order to get one next time. The logic used here is sound in many sports, but not in academics. (Ponder the difference between what an Olympic medalalist is rewarded for, and why a Nobel Prize is awarded.) The re

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

14. รักโครงการ บางระบบการศึกษาทำให้นักเรียนค้นคว้าสิ่งที่เป็นที่น่าสนใจมากเป็นส่วนหลักของการเรียนรู้ในปีเฉพาะ ฉัน: enamored กับความคิดนี้ แต่ทำไมไม่ทำต่อไปหรือไม่ ว่านักเรียนมีความสนใจในการเต้น หรือประวัติศาสตร์โบราณ เพลง หรือปรัชญา ฟิสิกส์ควอนตัม หรือ ทฤษฎีความซับซ้อน – ทำไมไม่ให้พวกเขาค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับมัน ระดับ สิ่งที่พวกเขากำลังค้นคว้าควรมีทำการ 'ดีสิ่งหนึ่ง' (เพื่อเสนอโฆษณาจอห์น Walker นี้เย็นมาก ของทุกสิ่ง) พนักงานต้องการทำงานจากที่อยู่ในตำแหน่งที่ดีที่สุดเพื่อช่วยเหลือ และแนะนำนักเรียน – บางทีแม้แต่รูปทีมสนับสนุน และวัตถุประสงค์ของการปรึกษาครูดังกล่าวจะร่วมเรียนรู้สิ่งที่นักเรียนจะเรียน และให้คำแนะนำเป็นยะปีและตัวชี้ นักศึกษาจะต้องรายงานกลับมาในที่พวกเขาเห็นเป็น apt. Imagine รายงานในรูปแบบของประสิทธิภาพที่แท้จริง มีภาพวาด การประชุมขนาดเล็ก รูปสลัก เรื่องสั้น นิทรรศการภาพถ่าย เว็บไซต์ หรือแม้กระทั่งการประดิษฐ์ใหม่ เล็กน้อยของจินตนาการ เราสามารถหาวิธีที่ดีที่สุดในการปรึกษา และประเมินแต่ละโครงการแต่ละ15. Uniform(ity) ครับ และเพื่อ ไม่ 'ประเพณี' จัดการดีของโรงเรียนทั่วโลกกำลังหมกมุ่นอยู่กับการทำให้นักเรียนให้สอดคล้องกับชุดรหัส รองเท้าต้องเป็นชนิดหนึ่ง ๆ กางเกงขายาวความยาวเฉพาะ – เว้นแต่คุณผู้หญิง ต้องสวมเนคไท ผมต้องการระยะเวลาซึ่ง คุณต้องสวมเครื่องแต่งกาย และอื่น ๆ มันเป็นเรื่องไร้สาระ และมันทุกอาร์กิวเมนต์ fallacious เนื่องไปดังนี้: ถ้าพวกเขาไม่สอดคล้องกับการแต่งกาย แล้วพวกเขาจะไม่เรียนรู้ที่จะ 'ตนเองมีระเบียบวินัย' (อ่าน: รักษาตนเอง), ถ้าพวกเขามีวินัยไม่มี พวกเขาจะยากต่อการควบคุม ถ้าจะยากต่อการควบคุม อาจเริ่มต้นด้วยคำถามที่หน่วยงานของเรา และว่าเรา มีปริมาณที่เหมาะสมของการเคารพ และถ้าพวกเขาไม่เคารพครูของพวกเขา นรกทั้งหมดจะแบ่งหลวม และเราจะมีอนาธิปไตยในห้องเรียนของเรา ผม:ไม่แม้ exaggerating เล็กน้อย ซึ่งหมายความว่าการจัดการถือว่าหญิงยังเจตนาในทางที่ตน perpertuates ส่วนใหญ่โรงเรียนรักษาปกป้องผ้าขี้ริ้วนี้เป็น ส่วนหนึ่งของโรงเรียน 'โน๊ต' หรือ 'ประเพณี' และรัฐว่า มันช่วยมิตรภาพ จริง ๆ ความหมายก็คือง่ายต่อการควบคุม และจัดการกับจิตใจของนักเรียนผ่านความกลัวและความสอดคล้อง (พิภพของรัฐบาล ถ้าคุณจะ) และเป็นวิธีการบังคับให้เคารพ...ที่ควรได้รับฉันจะไม่ทำห่างกันกับชุดทั้งหมด เพราะเชื่อว่าช่วยให้นักเรียนสวม mufti เท่านั้นย่อมส่งผลปัญหาในหมู่นักศึกษาสถานการณ์เศรษฐกิจ-สังคมที่แตกต่างกัน แต่ผมจะผ่อนคลายกฎโปรโมชั่น ให้สวมใส่ได้อย่างเหมาะสม และสะดวกสบายในสีขวา ปล่อยให้พวกเขาสวมใส่ผมของพวกเขา ตามต้องการ และสำหรับ sake goodness ให้การสวมใส่รองเท้าสบาย ให้พวกเขาชนิดของเสรีภาพนี้บอกให้เราเคารพพวกเขา และนี่คือขั้นตอนแรกนั้นกลับแจ่ม16. ให้มีการพูดคุย ต้นคำ ฉันจะถามครูให้เค้าหยาบของเนื้อหาการสอนการเรียน และจากนั้น ให้นักเรียนพูดใหญ่ในวิธีการการเรียนรู้ และประเมิน ผมคิดว่า เราจะประหลาดใจที่ความคิดสร้างสรรค์ที่พวกเขาจะมาด้วย17. เข้าร่วมเป็นเป้าหมาย ข้าพเจ้าเชื่อว่า ฝาผนังพิเศษร่วมเป็นส่วนสำคัญของการศึกษาแบบองค์รวม จะขอให้น้อง ๆ นักเรียนมากที่สุดเท่าที่สามารถเพื่อมีส่วนร่วมในกิจกรรมหลังเลิกเรียน และในกิจกรรมเหล่านี้ ฉันจะความเครียดที่มีส่วนร่วม ทำงานเป็นทีม น้ำใจ และเจริญเติบโตส่วนบุคคลโดย supercede ชนะ แปลก ๆ ผมเชื่อว่า ด้วยวิธีนี้มากมั่นมั่น เราอาจจะสุดชนะอยู่ดี – เพียงเป็นแน่ใจว่า โดยส่งเสริมการเรียนรู้และเติบโตส่วนบุคคลของเราสูตร นักเรียนของเราจะได้เครื่องหมายดี ความแตกต่างการที่ชนะ extra-murally และ suceeding วิชาการเป็นอาการของวิธีที่ถูกต้องในแต่ละ และไม่จบในตัวเอง18. ทำงานร่วมกันกับการแข่งขัน ฉันจะทำไป ด้วยรางวัลใด ๆ 'วิชาการ' ซึ่งจะขึ้นอยู่กับนักเรียนบางคนที่มีเครื่องหมายที่ดีกว่าคนอื่น ๆ นี้เป็นสาเหตุหลักของนักเรียนและผู้ปกครองที่เชื่อว่าเครื่องหมายสำคัญกว่าการเรียนรู้อย่างใดอย่างหนึ่ง ไม่ปรัชญา wishy-washy 'ทุกคนจะเป็นผู้ชนะ' แต่ที่จะคิดผิด ๆ ซึ่งกระตุ้น 'เป็นเลิศผ่านการแข่งขัน' ที่อยู่ในการเรียนรู้ มันเป็นความผิดพลาดการสมมติว่า รางวัลเหล่านี้เป็นเพียงเกี่ยวกับรางวัลความเป็นเลิศ – ไม่ ค่อนข้าง ให้ทำเครื่องหมายเก็บเกี่ยวรางวัลจะถือว่าเป็นวิธีดีเพื่อกระตุ้นให้ผู้ที่ได้รับรางวัลเพื่อพยายามหนักเพื่อให้ได้รับหนึ่งครั้ง ตรรกะที่ใช้นี่เป็นเสียงในหลายกีฬา แต่นักวิชาการไม่ (ไตร่ตรองความแตกต่างระหว่างสิ่งที่ medalalist โอลิมปิคเป็นรางวัลสำหรับ ทำไมได้รับรางวัลโนเบล) เรื่อง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โครงการ 14. ความรัก บางระบบการศึกษาให้นักเรียนเพื่อการวิจัยบางสิ่งบางอย่างซึ่งเป็นที่น่าสนใจมากถึงพวกเขาเป็นส่วนหลักของการเรียนรู้ของพวกเขาในปีโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ฉันกำลังติดใจกับความคิดนี้ แต่ทำไมไม่ใช้มันต่อไป? ไม่ว่าจะเป็นนักเรียนที่มีความสนใจในการเต้นรำหรือประวัติศาสตร์โบราณเพลงหรือปรัชญาวอนตัมฟิสิกส์ทฤษฎีหรือความซับซ้อน - ทำไมไม่ปล่อยให้พวกเขาหาข้อมูลเกี่ยวกับมันได้หรือไม่ จะเป็นการดีที่สิ่งที่พวกเขากำลังค้นคว้าควรมีสิ่งที่จะทำอย่างไรกับพวกเขา 'หนึ่งในสิ่งที่ดี (ที่จะพูดนี้เย็นมาก Johnnie Walker โฆษณาของทุกสิ่ง) สมาชิกในทีมจะต้องออกไปทำงานที่อยู่ในตำแหน่งที่ดีที่สุดเพื่อให้ความช่วยเหลือและให้คำแนะนำนักเรียนแต่ละคน - บางทีอาจจะก่อให้เกิดการสนับสนุนทีม และวัตถุประสงค์ของการให้คำปรึกษาครูดังกล่าวก็จะไปร่วมเรียนรู้สิ่งที่นักเรียนจะได้เรียนรู้และการที่จะนำเสนอคำแนะนำและข้อเสนอแนะกับปีที่ดำเนินไป นักเรียนจะต้องรายงานกลับไปในสิ่งที่พวกเขาเห็นว่าพาร์ทเมนต์ ลองนึกภาพการรายงานในรูปแบบของผลการดำเนินงานที่เกิดขึ้นจริงเป็นภาพวาด, A-ประชุมขนาดเล็ก, ประติมากรรม, เรื่องสั้น, นิทรรศการถ่ายภาพเว็บไซต์หรือแม้กระทั่งสิ่งประดิษฐ์ใหม่ กับเล็กน้อยของจินตนาการของเราสามารถหาวิธีที่ดีที่สุดที่จะให้คำปรึกษาและประเมินแต่ละโครงการของแต่ละบุคคล. 15 Uniform (ity) Sucks และเพื่อไม่ 'ประเพณี' จัดการที่ดีของโรงเรียนทั่วโลกกำลังหมกมุ่นอยู่กับการทำนักเรียนของพวกเขาเป็นไปตามรหัสชุด ความสัมพันธ์ต้องสวมใส่ผมจะต้องมีความยาวโดยเฉพาะอย่างยิ่งรองเท้าต้องเป็นประเภทเฉพาะกางเกงที่มีความยาวโดยเฉพาะอย่างยิ่ง - ถ้าคุณเป็นหญิงสาวซึ่งในกรณีนี้คุณจะต้องสวมชุด เป็นต้น มันไร้สาระ! และมันทั้งหมดขึ้นอยู่กับการโต้แย้งโดมิโนผิดพลาดที่จะไปอะไรเช่นนี้หากพวกเขาไม่สอดคล้องกับการแต่งกายแล้วพวกเขาก็จะไม่เรียนรู้ที่จะเป็น 'ตัวเองมีระเบียบวินัย' (อ่าน: Self-รักษา) ถ้าพวกเขาไม่มี มีวินัยในตนเองพวกเขาจะเป็นเรื่องยากมากขึ้นในการควบคุมหากพวกเขาเป็นเรื่องยากที่จะควบคุมพวกเขาอาจจะเริ่มตั้งคำถามกับผู้มีอำนาจของเราและไม่ปฏิบัติต่อเราด้วยปริมาณที่เหมาะสมของการเคารพ และถ้าพวกเขาไม่เคารพครูของพวกเขา, นรกทั้งหมดจะแบ่งหลวมและเราจะมีความโกลาหลในห้องเรียนของเรา ผมไม่ได้พูดเกินความจริงแม้เล็กน้อย ซึ่งหมายความว่าของการจัดการยังจงใจปฏิบัติต่อสาว ๆ ในทางที่ perpertuates ทัศนคติของสังคม ส่วนใหญ่ผู้บริหารโรงเรียนปกป้องผ้าขี้ริ้วนี้เป็นส่วนหนึ่งของโรงเรียนของ 'ร๊อค' หรือ 'ประเพณี' และรัฐว่ามันช่วยให้ความสนิทสนมกัน สิ่งที่พวกเขาจริงๆหมายถึงก็คือว่ามันจะง่ายต่อการควบคุมและจัดการกับจิตใจของนักเรียนผ่านความกลัวและความสอดคล้อง (พิภพของรัฐบาลถ้าคุณจะ.) และมันเป็นวิธีการบังคับให้ความเคารพ ... ที่มันควรจะได้รับ. ฉันจะไม่ทำไปด้วยเครื่องแบบทั้งหมดที่ผมเชื่อว่านักเรียนที่ช่วยให้การสวมใส่เพียงมุสลิมย่อมส่งผลให้เกิดปัญหาในหมู่ นักเรียนที่แตกต่างกันของสถานการณ์ทางเศรษฐกิจและสังคม แต่ฉันอยากจะผ่อนคลายกฎการจัดการที่ดี ปล่อยให้พวกเขาสวมใส่สิ่งที่เหมาะสมและสะดวกสบายในการสีที่เหมาะสม ปล่อยให้พวกเขาสวมใส่ผมของพวกเขาตามที่เขาต้องการ และเพื่อเห็นแก่ความดีให้พวกเขารองเท้าสวมใส่สบาย ให้พวกเขาชนิดของเสรีภาพนี้บอกว่าพวกเราเคารพพวกเขาและนี่คือก้าวแรกของพวกเขากลับชอบ. 16 ให้พวกเขากล่าวว่า จุดเริ่มต้นของคำที่ผมจะขอให้ครูผู้สอนเพื่อให้ร่างคร่าวๆของเนื้อหาที่จะสอนให้ชั้นเรียนของพวกเขาแล้วให้นักเรียนพูดขนาดใหญ่ในวิธีการก็คือการเรียนรู้และการประเมิน ผมคิดว่าเราจะต้องประหลาดใจที่ความคิดสร้างสรรค์ที่พวกเขาจะมากับ. 17 การมีส่วนร่วมเป็นเป้าหมาย ผมเชื่อว่าการมีส่วนร่วมเป็นพิเศษภาพจิตรกรรมฝาผนังเป็นส่วนสำคัญของการศึกษาแบบองค์รวม ฉันจะส่งเสริมให้นักเรียนได้มากเท่าที่ฉันสามารถที่จะมีส่วนร่วมในกิจกรรมหลังเลิกเรียน - และในทุกกิจกรรมเหล่านี้ผมจะเน้นการมีส่วนร่วมการทำงานเป็นทีมนักกีฬาและส่วนบุคคลการเจริญเติบโตโดยไกลหักล้างชนะ น่าแปลกที่ผมเชื่อว่าด้วยวิธีการนี้ยึดที่มั่นมากเราอาจจะจบลงด้วยการชนะอยู่ดี - เช่นเดียวกับผมแน่ใจว่าโดยการสนับสนุนการเรียนรู้และการเจริญเติบโตส่วนบุคคลในโปรแกรมการศึกษาของเรานักเรียนของเราจะบรรลุเครื่องหมายที่ดีเยี่ยม ความแตกต่างการที่ชนะพิเศษ murally และ suceeding วิชาการมีอาการของวิธีการที่เหมาะสมในแต่ละครั้งและไม่สิ้นสุดในตัวเอง. 18 การทำงานร่วมกัน VS การแข่งขัน ฉันจะทำไปด้วยความใด ๆ ที่ได้รับรางวัล 'นักวิชาการ' ซึ่งอยู่บนพื้นฐานนักเรียนบางคนมีเครื่องหมายดีกว่าคนอื่น นี้เป็นหนึ่งในสาเหตุหลักของนักเรียนและผู้ปกครองเชื่อว่าเครื่องหมายมีความสำคัญมากกว่าการเรียนรู้ มันไม่ได้เป็นโหลงโจ้ง 'ทุกคนเป็นผู้ชนะ' ปรัชญา แต่อย่างหนึ่งที่พยายามแก้ไขความคิดที่ผิดซึ่งจะกระตุ้นให้ 'ความเป็นเลิศผ่านการแข่งขันในการเรียนรู้ มันเป็นความผิดพลาดที่จะคิดว่ารางวัลเหล่านี้เป็นคนเดียวที่เกี่ยวกับความเป็นเลิศรางวัล - พวกเขาไม่ได้ แต่ให้ทำเครื่องหมายเกี่ยวข้าวที่ได้รับรางวัลจะถือว่าเป็นวิธีที่ดีที่จะกระตุ้นให้ผู้ที่ยังไม่ได้รับรางวัลในการพยายามให้หนักขึ้นเพื่อให้ได้รับหนึ่งในครั้งต่อไป ตรรกะที่ใช้ที่นี่เป็นเสียงในการเล่นกีฬามาก แต่ไม่ได้ในเชิงวิชาการ (ไตร่ตรองความแตกต่างระหว่างสิ่งที่เป็น medalalist โอลิมปิกเป็นรางวัลสำหรับและทำไมรางวัลโนเบลเป็นรางวัล.) อีกครั้ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

14 . โครงการความรัก บางระบบการศึกษาให้นักเรียนค้นคว้าบางอย่างที่น่าสนใจมากที่จะเป็นส่วนหลักของการเรียนรู้ของพวกเขาในหนึ่งปีโดยเฉพาะ ผมติดใจกับความคิดนี้ แต่ทำไมไม่ใช้มันต่อไป ? ไม่ว่านักเรียนจะสนใจการเต้น หรือ ประวัติศาสตร์ ดนตรี หรือ ปรัชญา , ฟิสิกส์ หรือความซับซ้อนทฤษฎี–ทำไมไม่ให้พวกเขารู้เกี่ยวกับมัน ดีสิ่งที่พวกเขากำลังค้นคว้าควรต้องทำอะไรบางอย่างกับพวกเขา ' สิ่งยอดเยี่ยม ' ( อ้างโฆษณา จอห์นนี่ วอล์คเกอร์ นี้เจ๋งมากๆเลย ) พนักงานจะต้องทำงานอยู่ในตำแหน่งที่ดีที่สุดที่จะช่วยและให้คำแนะนำนักเรียน–บางทีแม้แต่สร้างทีมสนับสนุน และ จุดประสงค์ของครูพี่เลี้ยงจะต้องร่วมเรียนรู้สิ่งที่นักเรียนกำลังเรียน และให้คำแนะนำและข้อเสนอแนะเป็นปีที่ นักเรียนจะต้องรายงานกลับไปในทางที่พวกเขาเห็นเป็นห้องจินตนาการรายงานในรูปแบบของการปฏิบัติจริง , ภาพวาดขนาดเล็กการประชุม , ประติมากรรม , เรื่องสั้น , นิทรรศการภาพถ่าย , เว็บไซต์หรือแม้กระทั่งสิ่งประดิษฐ์ใหม่ ด้วยนิด ๆหน่อย ๆของจินตนาการที่เราสามารถหาวิธีที่ดีที่สุดเพื่อให้คำปรึกษา และประเมินแต่ละโครงการแต่ละ15 . เครื่องแบบ ( ITY ) ห่วย แล้ว ' ประเพณี ' จัดการที่ดีของโรงเรียนทั่วโลกถูกครอบงำด้วย ทำให้นักเรียนของตนให้สอดคล้องกับชุดรหัส ความสัมพันธ์ ต้องใส่ ผมต้องมีความยาวเฉพาะ รองเท้าต้องเป็นชนิดที่เฉพาะเจาะจง กางเกงมีความยาวเฉพาะ–ถ้าคุณเป็นผู้หญิง ซึ่งในกรณีนี้ คุณต้องสวมชุด และอื่น ๆ มันไร้สาระ ! และมันทั้งหมดขึ้นอยู่กับอาร์กิวเมนต์ที่หลอกลวงโดมิโนไปประมาณนี้ ถ้าพวกเขาไม่สอดคล้องกับการแต่งกายแล้วพวกเขาก็จะไม่ได้เรียนรู้ที่จะ ' ' ( อ่านระเบียบวินัยในตนเองรักษาตนเอง ) หากไม่มีวินัยในตนเอง พวกเขาจะยากมากที่จะควบคุม ถ้าจะยาก ควบคุม , พวกเขาอาจจะเริ่มสงสัยในอำนาจหน้าที่ของเรา และไม่เลี้ยงเราด้วยปริมาณที่เหมาะสมของการเคารพ และถ้าพวกเขาไม่เคารพครู และนรกทั้งหมดจะแบ่งหลวมและเราจะมีอนาธิปไตยในชั้นเรียนของเรา ฉันไม่ได้พูดเกินจริงเล็กน้อย ซึ่งหมายความว่าการจัดการยังจงใจทำกับผู้หญิงในทางที่ perpertuates แบบแผน ผู้บริหารโรงเรียนส่วนใหญ่ปกป้องเครื่องในนี้เป็นส่วนหนึ่งของ ' ' หรือ ' ' โรงเรียน ethos ประเพณี และสภาพที่เป็นเอดส์ ความเป็นมิตร สิ่งที่พวกเขาจริงๆหมายถึงคือว่ามันง่ายต่อการควบคุมและจัดการกับจิตใจของนักเรียนผ่านความกลัวและสอดคล้องกัน ( พิภพเล็ก ๆของรัฐบาล ถ้าคุณจะ ) และมันเป็นวิธีการของการบังคับให้นับถือ . . . . . . . ที่ควรได้รับฉันคงไม่หนีกับเครื่องแบบทั้งหมด ผมเชื่อว่าการอนุญาตให้นักเรียนสวมเพียงมุสลิมย่อมก่อให้เกิดปัญหาระหว่างนักเรียนที่มีสภาพสถานการณ์ แต่ผมจะผ่อนกฎให้มากที่สุด ให้เขาใส่อะไรที่เหมาะสมและสะดวกสบายในสีที่เหมาะสม ปล่อยให้พวกเขาสวมใส่ผมของพวกเขาที่พวกเขาต้องการ และเพื่อเห็นแก่ความดี ให้พวกเขา รองเท้าสวมใส่สบาย ให้พวกเขาชนิดของเสรีภาพ บอกพวกเขาว่าเราเคารพเขา และนี้เป็นขั้นตอนแรกที่มีต่อพวกเขากลับโปรดปราน16 . ให้พวกเขาพูด ในช่วงต้นเทอม ผมก็ถามครูให้มีโครงร่างเนื้อหาที่จะสอนในชั้นเรียนของพวกเขาและจากนั้นให้นักเรียนพูดขนาดใหญ่ในว่ามันคือการได้เรียนรู้และประเมิน ฉันคิดว่าพวกเราจะประหลาดใจที่ความคิดสร้างสรรค์ที่พวกเขาจะมา17 . การมีส่วนร่วมเป็นเป้าหมาย ผมเชื่อว่าการมีส่วนร่วมส่งเสริมจิตรกรรมฝาผนังเป็นส่วนสำคัญของการศึกษาแบบองค์รวม ผมจะสนับสนุนให้นักเรียนให้มากที่สุดเท่าที่ฉันสามารถที่จะมีส่วนร่วมในกิจกรรมหลังเลิกเรียน ( และทั้งหมดของกิจกรรมเหล่านี้ จะเน้นที่การมีส่วนร่วม การทำงานเป็นทีม , ความมีน้ำใจนักกีฬาและการเจริญเติบโตส่วนบุคคลโดยไกล supercede ชนะ แปลกนะ ผมเชื่อว่าด้วยวิธีนี้มาก ยึดที่มั่นมั่น เราอาจจะจบลงด้วยการชนะอย่างไรก็ตาม–เช่นเดียวกับที่ฉันแน่ใจว่าด้วยการส่งเสริมการเรียนรู้และการเจริญเติบโตส่วนบุคคลในหลักสูตรของเรา นักเรียนของเราจะได้คะแนนยอดเยี่ยม ความแตกต่างที่พิเศษและชนะ murally suceeding ด้านอาการของวิธีการที่เหมาะสมในแต่ละคน และไม่ได้สิ้นสุดในตัวเอง18 . ความร่วมมือและการแข่งขัน ผมจะทำทันที ด้วยรางวัล ' วิชาการ ' ซึ่งจะขึ้นอยู่กับนักเรียนบางคนมีคะแนนดีกว่าคนอื่น นี้เป็นหนึ่งในสาเหตุหลักของนักเรียนและผู้ปกครอง เชื่อว่าเครื่องหมายสำคัญกว่าการเรียนรู้ มันไม่ลังเล ' ปรัชญา ' ทุกคนเป็นผู้ชนะ แต่สิ่งหนึ่งที่พยายามแก้ไขเข้าใจผิดคิดซึ่งกระตุ้น ' ' เป็นเลิศ ผ่านการแข่งขันในการเรียน มันผิดพลาดที่คิดว่ารางวัลนี้เป็น แต่เพียงผู้เดียวเกี่ยวกับรางวัลความเป็นเลิศ–พวกเขาจะไม่ แทนที่จะให้มาร์ค เก็บเกี่ยวรางวัลจะถือว่าเป็นวิธีที่ดีที่จะกระตุ้นให้ผู้ที่ยังไม่ได้รับรางวัลที่จะพยายามให้หนักขึ้นเพื่อที่จะได้รับหนึ่งในคราวหน้า ตรรกะที่ใช้ที่นี่เป็นเสียงในกีฬาหลาย แต่ไม่มีนักวิชาการ ( ไตร่ตรองถึงความแตกต่างระหว่างสิ่งที่เป็น medalalis โอลิมปิก