Over the last twenty years, the ave

Over the last twenty years, the average size of households has fallen dramatically. The number of one person households has grown, due largely to the ageing of the population, as has the number of one parent families. Couples having smaller families have also contributed to the fall in household size.
In 1976, 60% of families were couples with children. By 1996, this had fallen to 51%. Part of this change can be attributed to the increase in one parent families with dependent children, but most of the change [1]is due to the increase in the proportion of couple-only families. People [2]are now having children later in life, and [3]are living longer. Therefore, they [4]are spending more time living in couple-only families, both before they [5]have families and after their children have left home.
However, children [6]are leaving home later. In 1981, 34% of children aged 20-24 lived with their parents. By 1991, this had increased to 40%. This increase has, to some extent, countered the fall in the couples with non-dependent children only.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ปี 20 ขนาดครัวเรือนเฉลี่ยได้ลดลงอย่างมาก จำนวนครัวเรือนคนจน ครบกำหนดส่วนใหญ่ทางด้านอายุของประชากร มีจำนวนครอบครัวหนึ่งหลัก คู่ที่มีครอบครัวขนาดเล็กมีส่วนจะลดลงในขนาดที่ใช้ในครัวเรือนในปี 1976, 60% ของครอบครัวคู่กับเด็ก โดย 1996 นี้ได้ลดลง 51% ส่วนหนึ่งของการเปลี่ยนแปลงนี้สามารถเกิดจากการเพิ่มขึ้นของครอบครัวหลักหนึ่งมีเด็กขึ้น แต่ส่วนใหญ่ของการเปลี่ยนแปลง [1] เนื่องจากการเพิ่มขึ้นของสัดส่วนของครอบครัวคู่เดียว คน [2] ขณะนี้มีเด็กต่อไปในชีวิต และ [3] กำลังมีชีวิตอยู่อีกต่อไป ดังนั้น พวกเขา [4] จะใช้เวลาอยู่ในครอบครัวคู่เดียว ทั้ง ก่อน [5] มีครอบครัว และหลัง จากที่ลูก ๆ ออกเรือนอย่างไรก็ตาม เด็ก [6] ได้ออกจากบ้านในภายหลัง ในปี 1981, 34% ของเด็กอายุ 20-24 อาศัยอยู่กับครอบครัว โดย 1991 นี้ได้เพิ่มขึ้น 40% เพิ่มขึ้นได้ มาบ้าง countered การตกในคู่กับเด็กไม่ขึ้นเท่าที่มี

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในช่วงยี่สิบปีขนาดเฉลี่ยของผู้ประกอบการได้ลดลงอย่างมาก จำนวนครัวเรือนของคนคนหนึ่งที่มีการเติบโตเนื่องจากส่วนใหญ่จะอายุของประชากรในขณะที่มีจำนวนของหนึ่งครอบครัวที่ผู้ปกครอง คู่ที่มีครอบครัวขนาดเล็กมีส่วนร่วมยังตกอยู่ในครัวเรือนขนาด.
ในปี 1976, 60% ของครอบครัวคู่กับเด็ก โดยปี 1996 นี้ได้ลดลงถึง 51% เป็นส่วนหนึ่งของการเปลี่ยนแปลงนี้สามารถนำมาประกอบกับการเพิ่มขึ้นในครอบครัวของผู้ปกครองที่มีเด็กขึ้นอยู่ แต่ส่วนใหญ่ของการเปลี่ยนแปลง [1] เกิดจากการเพิ่มขึ้นของสัดส่วนของครอบครัวคู่เท่านั้น คน [2] ขณะนี้มีเด็กต่อไปในชีวิตและ [3] กำลังมีชีวิตอยู่อีกต่อไป ดังนั้นพวกเขา [4] จะใช้เวลามากขึ้นในการใช้ชีวิตคู่อย่างเดียวครอบครัวทั้งสองก่อนที่พวกเขา [5] มีครอบครัวและบุตรหลานของตนหลังจากที่ได้ออกจากบ้าน.
อย่างไรก็ตามเด็ก [6] จะออกจากบ้านในภายหลัง ในปี 1981, 34% ของเด็กอายุ 20-24 อาศัยอยู่กับพ่อแม่ของพวกเขา โดยปี 1991 นี้จะเพิ่มขึ้น 40% การเพิ่มขึ้นนี้ได้บางส่วนโต้ตกอยู่ในคู่กับเด็กที่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับเพียง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

กว่ายี่สิบปี ขนาดโดยเฉลี่ยของครัวเรือนได้ลดลงอย่างมาก จำนวนครัวเรือนหนึ่งคนได้เติบโตขึ้น เนื่องจากส่วนใหญ่จะมีอายุขัยของประชากร เช่น มีหมายเลขของครอบครัวครอบครัวหนึ่ง หนุ่มที่มีครอบครัวที่เล็กลง ยังสนับสนุนให้มีขนาดครัวเรือน .
ใน 1976 , 60% ของครอบครัวอยู่คู่กับเด็ก โดยในปีนี้ได้ลดลงถึง 51%ส่วนหนึ่งของการเปลี่ยนแปลงนี้สามารถนำมาประกอบกับการเพิ่มขึ้นหนึ่งผู้ปกครอง ครอบครัวที่มีเด็กขึ้น แต่ส่วนใหญ่ของการเปลี่ยนแปลง [ 1 ] เนื่องจากการเพิ่มขึ้นในสัดส่วนของคู่เฉพาะครอบครัว คน [ 2 ] ขณะนี้มีเด็กในภายหลังในชีวิตและ [ 3 ] อาศัยอยู่อีกต่อไป ดังนั้น พวกเขา [ 4 ] มีการใช้จ่ายมากขึ้นเวลาอยู่แค่คู่เดียว ครอบครัวทั้งก่อนที่พวกเขา [ 5 ] มีครอบครัวและหลังจากที่บุตรของตนได้หนีออกจากบ้าน แต่เด็ก
, [ 6 ] ออกจากบ้านนะคะ ในปี 1981 34 % ของเด็กอายุ 20-24 อาศัยอยู่กับพ่อแม่ของพวกเขา โดยในปีนี้ได้เพิ่มขึ้นถึง 40 % เพิ่มนี้ได้ บ้าง ตอบโต้ ตกอยู่ใน คู่กับเด็กขึ้นอยู่กับ
ไม่เท่านั้น