3. Results and discussionMechanical

3. Results and discussion
Mechanical behavior of TPS films was characterized by two independent
and complementary techniques (tensile tests and quasistatic
assays). It is well known that fillers incorporation to TPS
matrixes allows improving mechanical properties of composite
materials. Fig. 1 shows stress-strain curves corresponding to TPS
and its bionanocomposites containing talc particles determined by
both techniques. As it is observed in the curves obtained by tensile
and quasi-static assays, filler addition did not modify stress-strain
behavior of TPS, showing a characteristic curve of ductile materials.
Table 1 presents mechanical properties of developed materials.
Despite different values were obtained by both techniques,
talc addition influence on TPS mechanical performance was similar.
Tensile and quasi-static experiments revealed that the lowest used
talc concentration did not affect (p > 0.05) film stiffness. Considering
results from quasi-static assays, a stiffness increment of
around 15% was observed for samples with 3% w/w talc concentration.
A 5% w/w of talc addition increased Young’s modulus
around 68 and 81%, determined by tensile and quasi-static experiments,
respectively. Incorporation of 1% w/w talc particles to TPS
formulations increased 1.2 times the maximum tensile stress,
determined by tensile tests. Both techniques demonstrated that 3
and 5% w/w talc incorporation increased significantly (p < 0.05)
TPS yield stress. Well dispersion and distribution of nanoparticles
within the matrix, attributed to good starch-talc compatibility,
allow TPS materials reinforcement (Lim, Lee, & Tay, 2009). Particlematrix
interfacial adhesion could be associated to the edge surfaces
which have hydrophilic groups such as -SieOH and -MgeOH
(Chabrol et al., 2010). In addition, Ferrage et al. (2002) reported the
presence of electronegative sites on talc tetrahedral sheets propitious
to form hydrogen bonds with polypropylene methyl groups.
Similar interaction could be expected for composites based on TPS
and talc nanoparticles.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

3. ผลลัพธ์ และสนทนาพฤติกรรมทางกลของฟิล์ม TPS มีลักษณะอิสระสองและเทคนิคเสริม (การทดสอบแรงดึงและ quasistaticassays) มันเป็นที่รู้จักที่ประสาน fillers เพื่อ TPSmatrixes ช่วยปรับปรุงคุณสมบัติเชิงกลของคอมโพสิตวัสดุ Fig. 1 แสดงเส้นโค้งต้องใช้ความเครียดที่ตรงกับ TPSและ bionanocomposites ประกอบด้วยอนุภาคแป้งตามทั้งเทคนิคการ เท่าที่ได้สังเกตในเส้นโค้งได้ตามแรงดึงและกึ่งถาวร assays เพิ่มเติมเพราะไม่ได้แก้ไขความเครียดต้องใช้ลักษณะการทำงานของ TPS แสดงเส้นโค้งลักษณะการผลิต ductileตารางที่ 1 แสดงคุณสมบัติทางกลของวัสดุที่พัฒนาแม้ มีค่าแตกต่างกันได้รับมา โดยทั้งสองเทคนิคอิทธิพลเพิ่มแป้ง TPS กลประสิทธิภาพคล้ายกันได้แรงดึง และแบบกึ่งทดลองเปิดเผยว่า ต่ำสุดใช้ความเข้มข้นของแป้งไม่มีผลต่อความแข็งของฟิล์ม (p > 0.05) พิจารณาผลลัพธ์จาก assays กึ่งถาวร เพิ่มความแข็งของประมาณ 15% เป็นสังเกตสำหรับตัวอย่างที่มีเข้มข้น 3% w/w แป้งW/w 5% เพิ่มแป้งเพิ่มโมดูลัสของยัง68 และ 81% ตามแรงดึง และแบบกึ่งทดลองตามลำดับ จดทะเบียนของ 1% w/w แป้งอนุภาคกับ TPSสูตรเพิ่มขึ้น 1.2 เท่าสูงสุดแรงดึงความเครียดกำหนด โดยการทดสอบแรงดึง ทั้งสองเทคนิคแสดงที่ 3และ 5% w/w แป้งเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (p < 0.05)TPS ผลผลิตความเครียด กระจายตัวดีและกระจายเก็บกักภายในเมทริกซ์ บันทึกความเข้ากันได้ดีแป้งแป้งอนุญาตให้มีการเสริมวัสดุ TPS (Lim, Lee, & เท 2009) Particlematrixยึดเกาะ interfacial อาจสัมพันธ์กับพื้นผิวขอบซึ่งมีกลุ่ม hydrophilic - SieOH และ - MgeOH(Chabrol et al., 2010) นอกจากนี้ Ferrage et al. (2002) รายงานการสถานะของไซต์ electronegative propitious แผ่น tetrahedral แป้งในรูปแบบพันธบัตรไฮโดรเจนกับกลุ่ม polypropylene methylโต้ตอบที่คล้ายกันอาจจะคาดว่าสำหรับคอมโพสิตตาม TPSและแป้งเก็บกัก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

3. ผลการอภิปรายและ
พฤติกรรมทางกลของภาพยนตร์ TPS ก็มีลักษณะสองอิสระ
และเสริมเทคนิค (การทดสอบแรงดึงและ quasistatic
การตรวจ) มันเป็นที่รู้จักกันดีว่าฟิลเลอร์ที่จะจัดตั้งขึ้นใน TPS
matrixes ช่วยให้การปรับปรุงสมบัติเชิงกลของคอมโพสิต
วัสดุ มะเดื่อ 1 แสดงเส้นกราฟความเค้นความเครียดสอดคล้องกับ TPS
และ BIONANOCOMPOSITES ของตนที่มีอนุภาคแป้งโรยตัวกำหนดโดย
ทั้งสองเทคนิค ขณะที่มันเป็นที่สังเกตในเส้นโค้งที่ได้จากแรงดึง
และการตรวจเสมือนแบบคงที่นอกจากนี้ฟิลเลอร์ไม่ได้ปรับเปลี่ยนความเครียด
พฤติกรรมของ TPS, แสดงเส้นโค้งลักษณะของวัสดุที่เหนียว.
ตารางที่ 1 นำเสนอคุณสมบัติทางกลของวัสดุที่พัฒนาแล้ว.
แม้จะมีค่าที่แตกต่างได้รับ โดยใช้เทคนิคทั้งสอง
นอกจากนี้แป้งอิทธิพลต่อประสิทธิภาพของเครื่องจักรกล TPS มีความคล้ายคลึง.
แรงดึงและการทดลองเสมือนแบบคงที่พบว่าใช้ที่ต่ำสุด
เข้มข้นของแป้งไม่ได้ส่งผลกระทบต่อ (p> 0.05) ความมั่นคงภาพยนตร์ พิจารณา
จากผลการตรวจเสมือนแบบคงที่เพิ่มความแข็งของ
ประมาณ 15% เป็นข้อสังเกตสำหรับตัวอย่างที่มี 3% w / W เข้มข้นแป้ง.
5% w / w โดยนอกจากแป้งโรยตัวเพิ่มขึ้นโมดูลัสของยัง
รอบ 68 และ 81% ที่กำหนดโดยดึงและ การทดลองเสมือนแบบคงที่
ตามลำดับ รวมตัวกันของ 1% w / W อนุภาคแป้งโรยตัวเพื่อ TPS
สูตรเพิ่มขึ้น 1.2 เท่าความเครียดแรงดึงสูงสุด
ที่กำหนดโดยการทดสอบแรงดึง เทคนิคการแสดงให้เห็นว่าทั้ง 3
และ 5% w / W การรวมตัวแป้งทาตัวเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ (p <0.05)
อัตราผลตอบแทนจากความเครียด TPS ดีการกระจายตัวและการกระจายของอนุภาคนาโน
ภายในเมทริกซ์, มาประกอบกับความเข้ากันได้แป้งแป้งโรยตัวที่ดี
ช่วยให้วัสดุเสริมแรง TPS (ลิลีและ Tay, 2009) Particlematrix
ยึดติดอาจเกี่ยวข้องกับพื้นผิวขอบ
ซึ่งมีกลุ่มที่ชอบน้ำเช่น -SieOH และ -MgeOH
(Chabrol et al., 2010) นอกจากนี้ Ferrage และคณะ (2002) รายงาน
การปรากฏตัวของเว็บไซต์ขั้วลบบนแผ่นแป้ง tetrahedral มงคล
ในรูปแบบพันธะไฮโดรเจนกับกลุ่มเมธิลโพรพิลีน.
ปฏิสัมพันธ์ที่คล้ายกันอาจจะคาดหวังสำหรับคอมโพสิตที่อยู่บนพื้นฐานของทีพีเอส
และอนุภาคนาโนแป้ง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

3 . ผลและพฤติกรรมเชิงกลสนทนา
ของ TPS ภาพยนตร์มีลักษณะอิสระ 2
และเสริมเทคนิคการทดสอบแรงดึงและ quasistatic
) ) มันเป็นที่รู้จักกันดีว่าสารประสานไปยัง TPS
matrixes ช่วยให้การปรับปรุงสมบัติเชิงกลของวัสดุเชิงประกอบ

รูปที่ 1 แสดงเส้นโค้งความเค้นที่ TPS
และ bionanocomposites ที่มีแป้งอนุภาคที่กำหนดโดย
เทคนิคทั้ง มันเป็นที่สังเกตในเส้นโค้งที่ได้จากการดึงและใช้ quasi-static
เพิ่มเติมไม่ได้ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมความเค้น -
ของ TPS , แสดงเส้นโค้งลักษณะเฉพาะของวัสดุ ductile
ตารางที่ 1 แสดงคุณสมบัติเชิงกลของวัสดุการพัฒนา .
แม้จะมีค่าแตกต่างกันได้ โดยเทคนิคทั้งสอง
แป้งโรยตัวและมีอิทธิพลต่อ TPS กลประสิทธิภาพใกล้เคียงกันคือ การทดลองพบว่า ค่าแรง quasi-static

แป้งความเข้มข้นต่ำสุดที่ใช้ไม่มีผลต่ออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( P > 0.05 ) ความแข็งแรงของฟิล์ม พิจารณาผลลัพธ์ที่ได้จาก quasi-static

) , ความแข็งเพิ่มขึ้นประมาณ 15% จากตัวอย่าง 3 % w / w แป้งความเข้มข้น .
5 % w / w ของการเติมแป้งเพิ่มขึ้น
ัส ยองรอบแล้ว 81% กำหนดโดยการทดสอบแรงดึงและ quasi-static
ตามลำดับ ประสาน 1% w / w แป้งอนุภาค TPS
สูตรเพิ่มขึ้น 1.2 เท่า สูงสุดที่กำหนดโดยการทดสอบแรงดึง
, แรงดึง พบว่าเทคนิคทั้ง 3
5 % w / w แป้งการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ( p < 0.05 )
TPS ต่อความเครียด คือการกระจายและการกระจายของอนุภาค
ภายในเมทริกซ์ ประกอบกับแป้ง แป้งที่ดีเข้ากันได้
ให้เปลี่ยนแปลงวัสดุเสริม ( ลิม ลี &เทย์ , 2009 ) particlematrix
( หรืออาจจะเกี่ยวข้องกับขอบพื้นผิว
ซึ่งมีกลุ่มน้ำเช่น - sieoh และ - mgeoh
( ชาโบรล et al . , 2010 ) นอกจากนี้ ferrage et al . ( 2002 ) รายงาน
การแสดงตนของเว็บไซต์ซึ่งประกอบด้วยประจุไฟฟ้าลบบนแผ่นแป้ง tetrahedral มงคล
แบบฟอร์มพันธะไฮโดรเจนกับพอลิโพรพิลีนเมทิล กลุ่ม ที่คล้ายกันอาจจะคาดหวัง
ปฏิสัมพันธ์เชิงประกอบและ TPS
อนุภาคแป้งโรยตัว