Zhou Kui was hypnotizing himself as

Zhou Kui was hypnotizing himself as a form of consolation, but… as he opened his sweat-filled eyes, upon closer inspection, he could not believe that Yi Yun’s back was getting further away from him.

Even so, Yi Yun still jumped again and again with no signs of fatigue. It was as if he was going to jump to the ends of the world.

How… How could this be…

Zhou Kui could not believe it. Ignoring the thought of enduring to the point Yi Yun could no longer jump, just the distance Yi Yun had opened up was more than a hundred meters.

This hundred meters distance was an insurmountable cliff for Zhou Kui!

If he was inferior to Yi Yun in terms of speed, it was alright since he was not good at it.

But strength and endurance were his pride; how could he lose to Yi Yun in these?

When a genius experiences a failure, and especially in an area that he was most confident in, it will result in a psychological blow. Zhou Kui felt a lack of oxygen to the brain. He felt light-headed as his vision began to blur.

He could no longer hear anything except his breathing and heartbeat.

He had been motivated by his stubborn willpower previously. But now, with his Yuan Qi completely drained, and the huge psychological blow, with one breath, he was left without even a shred of energy.

“Splash!”

Zhou Kui’s body wobbled and planted his face into the ground. He fell sprawling upon the ground.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

กุยโจวถูกสะกดจิตตัวเองเป็นรูปแบบ ของปลอบใจ แต่...เป็นเขาเปิดตาของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อ ใกล้ เขาไม่เชื่อว่า ยียุนกลับได้รับห่างเขาดังนั้นแม้ ยียุนยังกระโดดอีกไม่มีสัญญาณของความเมื่อยล้า เช่นถ้าเขาจะข้ามไปสิ้นสุดของโลกได้วิธี... วิธีนี้อาจจะ...กุยโจวอาจไม่เชื่อว่ามัน ละทิ้งความคิดของยืนยงไปยืนจุดยี่อาจจะไม่กระโดด ระยะยียุนได้เปิดขึ้นเป็นกว่าร้อยเมตรระยะร้อยเมตรนี้เป็นหน้าผาผ่านไม่ได้สำหรับกุยโจวหากเขายียุนด้อยกว่าในแง่ของความเร็ว ภัตตาคารตั้งแต่เขาไม่ดีที่มันแต่ความแข็งแรงและความอดทน ความภาคภูมิใจของเขา วิธีอาจเขาสูญเสียการยียุนในเหล่านี้เมื่อเป็นอัจฉริยะประสบความล้มเหลว และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในพื้นที่ที่เขามั่นใจมากที่สุดใน มันจะทำให้การระเบิดจิต กุยโจวรู้สึกการขาดออกซิเจนในสมอง เขารู้สึกหวิว ตามวิสัยทัศน์ของเขาเริ่มพร่ามัวเขาอาจไม่ได้ยินยกเว้นหายใจและการเต้นของหัวใจของเขาเขาได้รับการกระตุ้น โดยจิตตานุภาพของเขาปากแข็งก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้ กับฉีหยวนเขาใช้จนหมด ระเบิดจิตใหญ่ กับหนึ่งลมหายใจ เขาซ้ายโดยไม่แม้จะฉีกของพลังงาน"สแปลช"ร่างกายกุยโจว wobbled และปลูกใบหน้าของเขาลงไปพื้น เขาตกร้านตามพื้นดิน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

โจวกุยถูกสะกดจิตตัวเองว่าเป็นรูปแบบของการปลอบใจ แต่ ... ในขณะที่เขาเปิดตาของเหงื่อที่เต็มไปด้วยของเขาเมื่อตรวจสอบอย่างใกล้ชิดเขาไม่สามารถเชื่อว่ากลับ Yi หยุนของได้รับออกไปจากเขาต่อไป. ดังนั้นแม้ยี่เหวินยังคงเพิ่มขึ้นอีกครั้งและ อีกครั้งกับสัญญาณของความเมื่อยล้าไม่มี มันเป็นเหมือนกับว่าเขากำลังจะข้ามไปยังปลายของโลก. วิธี ... วิธีนี้อาจจะ ... โจวกุยอาจไม่เชื่อว่ามัน ไม่สนใจความคิดของการที่ยั่งยืนไปยังจุดยี่หยุนไม่สามารถกระโดดเพียงแค่ระยะทางยี่หยุนได้เปิดขึ้นเป็นมากกว่าร้อยเมตร. นี้ระยะทางร้อยเมตรเป็นหน้าผาผ่านไม่ได้สำหรับโจวกุย! ถ้าเขาด้อยกว่ายี่หยุนใน แง่ของความเร็วก็ไม่เป็นไรเพราะเขาก็ไม่ดีที่มัน. แต่แข็งแรงและความอดทนเป็นความภาคภูมิใจของเขา ว่าเขาจะสูญเสียไปในหยุนยี่เหล่านี้หรือไม่เมื่อเป็นอัจฉริยะประสบความล้มเหลวและโดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ที่เขามีความมั่นใจมากที่สุดในก็จะส่งผลในทางจิตวิทยาระเบิด โจวกุยรู้สึกขาดออกซิเจนไปเลี้ยงสมอง เขารู้สึกหวิวเป็นวิสัยทัศน์ของเขาเริ่มที่จะเบลอ. เขาอาจจะไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยยกเว้นการหายใจและการเต้นของหัวใจของเขา. เขาได้รับแรงบันดาลใจจากจิตตานุภาพปากแข็งของเขาก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้มีฉีหยวนของเขาหมดและระเบิดทางจิตวิทยาขนาดใหญ่ที่มีลมหายใจเขาถูกทิ้งไว้โดยไม่ได้ฉีกพลังงาน. "Splash!" ร่างกายโจวกุยส่ายและปลูกใบหน้าของเขาลงไปในดิน เขาล้มลงเหยียดยาวอยู่บนพื้นดิน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

โจวคยู กำลังสะกดจิตตัวเองเป็นรูปแบบของการปลอบใจ แต่ . . . . . . . เขาเปิดของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อ ดวงตา เมื่อตรวจสอบใกล้ชิด เขาแทบไม่เชื่อว่าอียุนกลับอยู่ห่างจากเขาดังนั้นแม้ , อียุนยังคงเพิ่มขึ้นอีกครั้งและอีกครั้งกับไม่มีสัญญาณของความเหนื่อยล้า มันเหมือนกับว่าเขากำลังจะกระโดดไปจนสุดขอบโลกยังไง . . . นี่ . . . . . .โจวคยู ไม่อยากจะเชื่อเลย ไม่สนใจคิดว่าอดทนจนถึงจุดยียุนจะไม่กระโดด เพียงระยะทางอียุนมีเปิดมากกว่าร้อยเมตรนี้ร้อยเมตรระยะทางเป็นหน้าผา ผ่านไม่ได้ สำหรับ โจว คยู !ถ้าเขายังด้อยกว่าอียุนในเรื่องของความเร็ว มันก็โอเค ในเมื่อเขาไม่เก่งนะแต่ความแข็งแรงความอดทนและมีความภาคภูมิใจของเขา เขาแพ้ให้กับ อี ยุน ในเหล่านี้เมื่ออัจฉริยะประสบความล้มเหลว และโดยเฉพาะอย่างยิ่งในพื้นที่ ว่า เขามั่นใจว่า มันจะส่งผลในการเป่าจิตวิทยา โจวคยู รู้สึกขาดออกซิเจนไปเลี้ยงสมอง เขารู้สึกเวียนหัวเป็นวิสัยทัศน์ของเขาเริ่มพร่ามัวเขาจะไม่ได้ยินอะไรเลย นอกจาก การหายใจและการเต้นของหัวใจเขาได้รับแรงบันดาลใจจากความมุ่งมั่นดื้อรั้นของเขาก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้ เขาหยวนฉีถูกสูบเลือดและระเบิดขนาดใหญ่ จิตกับลมหายใจ เขาถูกทิ้งไว้โดยไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวของพลังงาน" สาด ! "ร่างของโจวคยู wobbled และฝังใบหน้าลงในพื้นดิน เขาล้มเหยียดยาวบนพื้นดิน