AbstractGABHS is the most common ba

Abstract
GABHS is the most common bacterial cause of tonsillopharyngitis, but this organism also produces acute otitis media; pneumonia; skin and soft-tissue infections; cardiovascular, musculoskeletal, and lymphatic infections; bacteremia; and meningitis. Most children and adolescents who develop a sore throat do not have GABHS as the cause; their infection is viral in etiology. Other bacterial pathogens produce sore throat infrequently (e.g., Chlamydia pneumoniae and Mycoplasma pneumoniae), and when they do, other concomitant clinical illness is present. Classic streptococcal tonsillopharyngitis has an acute onset; produces concurrent headache, stomach ache, and dysphagia; and upon examination is characterized by intense tonsillopharyngeal erythema, yellow exudate, and tender/enlarged anterior cervical glands. Unfortunately only about 20% to 30% of patients present with classic disease. Physicians overdiagnose streptococcal tonsillopharyngitis by a wide margin, which almost always leads to unnecessary treatment with antibiotics. Accordingly, use of throat cultures and/or rapid GABHS detection tests in the office is strongly advocated. Their use has been shown to be cost-effective and to reduce antibiotic overprescribing substantially. Penicillin currently is recommended by the American Academy of Pediatrics and American Heart Association as first-line therapy for GABHS infections; erythromycin is recommended for those allergic to penicillin. Virtually all patients improve clinically with penicillin and other antibiotics. However, penicillin treatment failures do occur, especially in tonsillopharyngitis in which 5% to 35% of patients do not experience bacteriologic eradication. Penicillin treatment failures are more common among patients who have been treated recently with the drug. Cephalosporins or azithromycin are preferred following penicillin treatment failures in selected patients as first-line therapy, based on a history of penicillin failures or lack of compliance and for impetigo. GABHS remain exquisitely sensitive to penicillin in vitro. There are several explanations for penicillin treatment failures, but the possibility of copathogen co-colonization in vivo has received the most attention. Treatment duration with penicillin should be 10 days to optimize cure in GABHS infections. A 5-day regimen is possible and approved by the United States Food and Drug Administration for cefpodoxime (a cephalosporin) and azithromycin (a macrolide). Prevention of rheumatic fever is the primary objective for antibiotic therapy of GABHS infections, but a reduction in contagion and faster clinical improvement also can be achieved. Development of streptococcal toxic shock syndrome and necrotizing fasciitis ("flesh-eating bacteria") are rising concerns. The portal of entry for these invasive GABHS strains is far more often skin and soft tissue than the tonsillopharynx

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทคัดย่อ
GABHS เป็นสาเหตุของเชื้อแบคทีเรียที่พบมากที่สุดของ tonsillopharyngitis แต่ชีวิตนี้ยังผลิตหูชั้นกลางอักเสบเฉียบพลันสื่อ; โรคปอดบวม; การติดเชื้อที่ผิวหนังและเนื้อเยื่ออ่อน; หัวใจและหลอดเลือดกล้ามเนื้อและการติดเชื้อน้ำเหลือง; bacteremia; และเยื่อหุ้มสมองอักเสบ เด็กส่วนใหญ่และวัยรุ่นที่พัฒนาอาการเจ็บคอไม่ได้มี GABHS เป็นสาเหตุนั้น การติดเชื้อของพวกเขาเป็นไวรัสในสาเหตุ แบคทีเรียผลิตอื่น ๆ เจ็บคอบ่อย (เช่น Chlamydia pneumoniae และ Mycoplasma pneumoniae) และเมื่อพวกเขาทำเจ็บป่วยทางคลินิกอื่น ๆ ที่มีอยู่ด้วยกัน คลาสสิก tonsillopharyngitis เชื้อมีอาการเฉียบพลัน ผลิตปวดหัวพร้อมกันอาการปวดท้องและกลืนลำบาก; และเมื่อตรวจสอบเป็นลักษณะผื่นแดง tonsillopharyngeal รุนแรงสารหลั่งสีเหลืองและซื้อ / ขยายต่อมหน้าปากมดลูก แต่น่าเสียดายที่มีเพียงประมาณ 20% ถึง 30% ของผู้ป่วยที่มีโรคปัจจุบันคลาสสิก แพทย์ overdiagnose tonsillopharyngitis streptococcal กว้างขอบซึ่งมักจะนำไปสู่การรักษาด้วยยาปฏิชีวนะที่ไม่จำเป็น ดังนั้นการใช้งานของวัฒนธรรมที่ลำคอและ / หรืออย่างรวดเร็ว GABHS การทดสอบการตรวจสอบในสำนักงานเป็นแรงสนับสนุน การใช้งานของพวกเขาได้แสดงให้เห็นว่าค่าใช้จ่ายที่มีประสิทธิภาพและเพื่อลดการใช้ยาปฏิชีวนะอย่างมีนัยสำคัญ overprescribing ยาปฏิชีวนะในปัจจุบันคือการแนะนำโดย American Academy of กุมารและสมาคมหัวใจอเมริกันเป็นยาบรรทัดแรกสำหรับการติดเชื้อ GABHS; erythromycin เป็นที่แนะนำสำหรับผู้ที่แพ้ยาปฏิชีวนะ จวนผู้ป่วยทุกรายที่มีการปรับปรุงทางคลินิกยาปฏิชีวนะและยาปฏิชีวนะอื่น ๆ แต่ความล้มเหลวของการรักษายาปฏิชีวนะไม่เกิดขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งใน tonsillopharyngitis ที่ 5% ถึง 35% ของผู้ป่วยที่ไม่พบการทำลายที่เกิดจากแบคทีเรีย ความล้มเหลวของการรักษายาปฏิชีวนะเป็นเรื่องธรรมดามากขึ้นในหมู่ผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาเร็ว ๆ นี้กับยาเสพติด cephalosporins หรือ azithromycin เป็นที่ต้องการต่อไปนี้ความล้มเหลวของการรักษายาปฏิชีวนะในผู้ป่วยที่รักษาด้วยการคัดเลือกให้เป็นบรรทัดแรกขึ้นอยู่กับประวัติความเป็นมาของความล้มเหลวยาปฏิชีวนะหรือขาดการปฏิบัติและพุพอง GABHS ยังคงอยู่อย่างประณีตความไวต่อยาปฏิชีวนะในหลอดทดลอง มีหลายคำอธิบายสำหรับความล้มเหลวในการรักษายาปฏิชีวนะ แต่เป็นไปได้ของ copathogen ร่วมการล่าอาณานิคมในร่างกายได้รับความสนใจมากที่สุดเป็น ระยะเวลาในการรักษาด้วยยาปฏิชีวนะที่ควรจะเป็น 10 วันเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการรักษาโรคติดเชื้อใน GABHS ระบบการปกครอง 5 วันเป็นไปได้และได้รับการอนุมัติโดยสหรัฐอเมริกาอาหารและยาสำหรับเซฟโปดอกซิม (ก cephalosporin) และ azithromycin (ก macrolide) การป้องกันโรคไขข้อไข้เป็นวัตถุประสงค์หลักในการรักษาด้วยยาปฏิชีวนะของการติดเชื้อ GABHS แต่การลดลงของการติดเชื้อและการพัฒนาทางคลินิกได้เร็วขึ้นนอกจากนี้ยังสามารถประสบความสำเร็จ การพัฒนาของโรคช็อตที่เป็นพิษและเชื้อ necrotizing fasciitis ("แบคทีเรียกินเนื้อ") ความกังวลที่เพิ่มขึ้น พอร์ทัลของรายการสำหรับสายพันธุ์ GABHS รุกรานเหล่านี้เป็นสิ่งที่ไกลมากขึ้นมักผิวหนังและเนื้อเยื่ออ่อนกว่า tonsillopharynx

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

gabhs นามธรรม
เป็นเพราะแบคทีเรียที่พบบ่อยที่สุดของ tonsillopharyngitis แต่ชีวิตนี้ยังก่อให้เกิดโรคหูชั้นกลางอักเสบเฉียบพลัน ปอดบวมและเชื้อ soft-tissue ; ; ผิวหนัง ; หัวใจและหลอดเลือดกล้ามเนื้อและระบบน้ำเหลืองและเชื้อ ; แบคทีเรีย ; โรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบ ส่วนใหญ่เด็กและวัยรุ่นที่เป็นโรคเจ็บคอไม่มี gabhs เป็นเหตุ การติดเชื้อของไวรัสในสาเหตุเชื้อโรคแบคทีเรียอื่น ๆผลิต เจ็บคอบ่อย ( เช่น Chlamydia pneumoniae และ Mycoplasma pneumoniae ) และเมื่อพวกเขาทำ , อื่น ๆผู้ป่วยคลินิกโรคที่เป็นปัจจุบัน tonsillopharyngitis streptococcal คลาสสิกได้เริ่มแหลม สร้างพร้อมกัน ปวดศีรษะ ปวดท้อง และ บริการ และเมื่อตรวจสอบเป็นลักษณะที่เกิดจาก tonsillopharyngeal เข้ม แดง เหลืองและอ่อนโยน / ขยายของปากมดลูกต่อม แต่น่าเสียดายที่เพียงประมาณร้อยละ 20 ถึง 30 ของผู้ป่วยปัจจุบันคลาสสิกกับโรค แพทย์ overdiagnose streptococcal tonsillopharyngitis โดยขอบกว้าง ซึ่งมักจะนำไปสู่การรักษาที่ไม่จำเป็นกับยาปฏิชีวนะ ดังนั้น การใช้วัฒนธรรมคอและ / หรือ gabhs อย่างรวดเร็วการตรวจสอบการทดสอบในสำนักงานจึงขอสนับสนุน .ใช้ของพวกเขาได้รับการแสดงเพื่อให้ประหยัดต้นทุน และลดการ overprescribing อย่างมาก เพนนิซิลินในขณะนี้แนะนำโดย American Academy of กุมารเวชศาสตร์และสมาคมหัวใจอเมริกัน เป็นต้น การรักษา gabhs เชื้อ ; ซินแนะนำสำหรับผู้ที่แพ้เพนนิซิลิน ผู้ป่วยเกือบทั้งหมดที่มียาปฏิชีวนะเพนนิซิลิน และปรับปรุงทางคลินิกอื่น ๆอย่างไรก็ตาม ความล้มเหลวของการรักษาอาการที่เกิดขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งใน tonsillopharyngitis ที่ 5% เป็น 35% ของผู้ป่วย ไม่พบ bacteriologic ขจัด . ความล้มเหลวของการรักษาอาการ จะพบมากในผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาด้วยยา เมื่อเร็วๆ นี้ . ยาเพนนิซิลินหรือ azithromycin ที่ต้องการต่อไปนี้การรักษาความล้มเหลวในผู้ป่วยเป็นต้นสำหรับตามประวัติของความล้มเหลวเพนนิซิลินหรือขาดการปฏิบัติ และเป็นโรคผิวหนัง . gabhs ยังคงสวยงามแพ้เพนิซิลลินในหลอดแก้ว มีคำอธิบายหลายสำหรับความล้มเหลวของการรักษาเพนิซิลลิน แต่ความเป็นไปได้ของ copathogen Co อาณานิคมโดยได้รับความสนใจมากที่สุด ระยะเวลาของการรักษาด้วยยาปฏิชีวนะควร 10 วันเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพใน gabhs รักษาเชื้อเป็นอีกแนวทางที่เป็นไปได้และได้รับอนุมัติโดยสหรัฐอเมริกาอาหารและยาสำหรับเซฟโปดอกซิม ( คะแนน ) และ azithromycin ( แมคโครไลด์ ) ป้องกันโรคไขข้อไข้เป็นวัตถุประสงค์หลักสำหรับการ gabhs ยาปฏิชีวนะของเชื้อ แต่เป็นการลดการแพร่กระจายได้เร็วขึ้นและปรับปรุงทางคลินิกยังสามารถลุ้นรับการพัฒนาของอาการช็อกเป็นพิษและ streptococcal necrotizing fasciitis ( แบคทีเรียกินเนื้อ " ) มีความกังวลเพิ่มขึ้น พอร์ทัลของรายการเหล่านี้ที่ gabhs สายพันธุ์อยู่บ่อย ๆผิวหนังและเนื้อเยื่ออ่อนกว่า tonsillopharynx