Paul Anthony Samuelson (May 15, 191

Paul Anthony Samuelson (May 15, 1915 – December 13, 2009) was an American economist, and the first American to win the Nobel Memorial Prize in Economic Sciences. The Swedish Royal Academies stated, when awarding the prize, that he "has done more than any other contemporary economist to raise the level of scientific analysis in economic theory".[1] Economic historian Randall E. Parker calls him the "Father of Modern Economics",[2] and The New York Times considered him to be the "foremost academic economist of the 20th century".[3]

He was author of the largest-selling economics textbook of all time: Economics: An Introductory Analysis, first published in 1948.[citation needed] It was the second American textbook to explain the principles of Keynesian economics and how to think about economics, and the first one to be successful,[4] and is now in its 19th edition, having sold nearly 4 million copies in 40 languages. James Poterba, former head of MIT's Department of Economics, noted that by his book, Samuelson "leaves an immense legacy, as a researcher and a teacher, as one of the giants on whose shoulders every contemporary economist stands".[1] In 1996, when he was awarded the National Medal of Science, considered America's top science honor, President Bill Clinton commended Samuelson for his "fundamental contributions to economic science" for over 60 years.[1]

He entered the University of Chicago at age 16, during the depths of the Great Depression, and received his PhD in economics from Harvard. After graduating, he became an assistant professor of economics at Massachusetts Institute of Technology (MIT) when he was 25 years of age and a full professor at age 32. In 1966, he was named Institute Professor, MIT's highest faculty honor.[1] He spent his career at MIT where he was instrumental in turning its Department of Economics into a world-renowned institution by attracting other noted economists to join the faculty, including Robert M. Solow, Franco Modigliani, Robert C. Merton, Joseph E. Stiglitz, and Paul Krugman, all of whom went on to win Nobel Prizes.

He served as an advisor to Presidents John F. Kennedy and Lyndon B. Johnson, and was a consultant to the United States Treasury, the Bureau of the Budget and the President's Council of Economic Advisers. Samuelson wrote a weekly column for Newsweek magazine along with Chicago School economist Milton Friedman, where they represented opposing sides: Samuelson took the Keynesian perspective, and Friedman represented the Monetarist perspective.[5] Samuelson died on December 13, 2009, at the age of 94.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

พอลแอนโธนีแซมวล (15 พฤษภาคม 1915 - 13 ธันวาคม 2009) เป็นนักเศรษฐศาสตร์อเมริกันและชาวอเมริกันคนแรกที่จะชนะรางวัลเพื่อระลึกถึงอัลเฟรดโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์ เดอะรอยัลโรงเรียนสวีเดนกล่าวว่าเมื่อการตัดสินรางวัลว่า "ได้ทำมากกว่านักเศรษฐศาสตร์ร่วมสมัยอื่น ๆ เพื่อยกระดับของการวิเคราะห์ทางวิทยาศาสตร์ในทฤษฎีทางเศรษฐกิจ". [1] ประวัติศาสตร์เศรษฐกิจแรนดออีปาร์กเกอร์เรียกเขาว่า "พ่อของโมเดิร์น เศรษฐศาสตร์ "[2] และเดอะนิวยอร์กไทม์คิดว่าเขาจะเป็น" นักเศรษฐศาสตร์นักวิชาการที่สำคัญที่สุดของศตวรรษที่ 20 "[3]. เขาเป็นผู้เขียนตำราเศรษฐศาสตร์ที่ใหญ่ที่สุดขายของเวลาทั้งหมด: เศรษฐศาสตร์: การวิเคราะห์เบื้องต้นครั้งแรก ที่ตีพิมพ์ในปี 1948 [อ้างจำเป็น] มันเป็นตำราอเมริกันที่สองที่จะอธิบายหลักการของเศรษฐศาสตร์ของเคนส์และวิธีการที่จะคิดเกี่ยวกับเศรษฐกิจและเป็นคนแรกที่จะประสบความสำเร็จ [4] และขณะนี้อยู่ในรุ่นที่ 19 มีขายเกือบ 4 ล้านเล่มใน 40 ภาษา เจมส์ Poterba อดีตหัวหน้าของเอ็มไอทีของกรมเศรษฐกิจการตั้งข้อสังเกตว่าโดยหนังสือของเขาที่ซามูเอล "ออกจากมรดกอันยิ่งใหญ่ในฐานะที่เป็นนักวิจัยและครูเป็นหนึ่งในยักษ์ใหญ่บนไหล่ทุกเศรษฐศาสตร์ร่วมสมัยยืน". [1] ในปี 1996 เมื่อเขาได้รับรางวัลเหรียญวิทยาศาสตร์แห่งชาติถือเป็นเกียรติวิทยาศาสตร์ชั้นนำของอเมริกาประธานาธิบดีบิลคลินตันยกย่องแซมวลสำหรับ "การให้ข้อมูลพื้นฐานวิทยาศาสตร์ทางเศรษฐกิจ" ของเขามานานกว่า 60 ปี. [1] เขาเข้ามหาวิทยาลัยชิคาโกตอนอายุ 16 ในช่วง ระดับความลึกของเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่และได้รับปริญญาเอกในสาขาเศรษฐศาสตร์จากฮาร์วาร์ หลังจากจบการศึกษาเขาก็กลายเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ด้านเศรษฐศาสตร์ที่ Massachusetts Institute of Technology (MIT) เมื่อเขาอายุ 25 ปีและเป็นศาสตราจารย์เต็มเมื่ออายุ 32 ในปี 1966 เขาถูกเสนอชื่อศาสตราจารย์สถาบันเพื่อเป็นเกียรติแก่คณะ MIT สูงสุด. [1] เขาใช้เวลาการทำงานของเขาที่ MIT ซึ่งเขาเป็นเครื่องมือในการเปลี่ยนภาควิชาเศรษฐศาสตร์เป็นสถาบันการศึกษาที่มีชื่อเสียงระดับโลกจากการดึงดูดนักเศรษฐศาสตร์ตั้งข้อสังเกตอื่น ๆ ที่จะเข้าร่วมคณะรวมทั้งโรเบิร์ตเอ็มโซโลว์ฝรั่งเศส Modigliani, โรเบิร์ตซีเมอร์ตัน, โจเซฟอีสติกลิตซ์ และพอลครุกแมนทุกคนก็จะชนะรางวัลโนเบล. เขาทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาให้ประธานาธิบดีจอห์นเอฟเคนเนดี้และลินดอนบีจอห์นสันและเป็นที่ปรึกษาให้กับประเทศสหรัฐอเมริกาธนารักษ์สำนักงบประมาณและกรรมการผู้จัดการใหญ่ สภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจ แซมวลเขียนคอลัมน์รายสัปดาห์นิตยสารนิวส์วีคพร้อมกับเศรษฐศาสตร์ชิคาโกมิลตันฟรีดแมนของโรงเรียนที่พวกเขาเป็นตัวแทนของฝ่ายตรงข้าม: แซมวลเอามุมมองของเคนส์และฟรีดแมนเป็นตัวแทนมุมมอง monetarist [5] แซมวลสันเสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม 2009 ตอนอายุ. 94

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พอลแอนโธนีซามูเอล ( 15 พฤษภาคมพ.ศ. 2458 – 13 ธันวาคม 2009 ) เป็นนักเศรษฐศาสตร์ชาวอเมริกัน และชาวอเมริกันคนแรกที่จะชนะรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์ในความทรงจำ . สวีเดนพระราชโรงเรียน กล่าวว่า เมื่อมอบรางวัล ที่เขาได้ทำมากกว่าที่นักเศรษฐศาสตร์ร่วมสมัยใด ๆอื่น ๆเพื่อเพิ่มระดับของการวิเคราะห์ทางวิทยาศาสตร์ในทฤษฎีเศรษฐกิจ " [ 1 ] นักประวัติศาสตร์เศรษฐกิจ Randall Eปาร์คเกอร์ เรียกเขาว่า " บิดาแห่งเศรษฐศาสตร์สมัยใหม่ " [ 2 ] และนิวยอร์กไทม์สถือว่าเขาเป็น " นักเศรษฐศาสตร์วิชาการชั้นดีของศตวรรษที่ 20 " [ 3 ]

เขาเป็นผู้เขียนของการขายที่ใหญ่ที่สุดของเวลาทั้งหมด : ตำราเศรษฐศาสตร์เศรษฐศาสตร์วิเคราะห์เบื้องต้น ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1948[ อ้างอิงที่จำเป็น ] มันคือที่สองอเมริกันตำราอธิบายหลักการของเศรษฐศาสตร์แบบเคนส์ และวิธีคิดเกี่ยวกับเศรษฐศาสตร์ และคนแรกที่ประสบความสำเร็จ , [ 4 ] และตอนนี้อยู่ใน 19 รุ่น มียอดขายเกือบ 4 ล้านเล่มใน 40 ภาษา เจมส์ poterba , อดีตหัวหน้าของ MIT เป็นภาควิชาเศรษฐศาสตร์ กล่าวว่า หนังสือของเขา ซามูเอล " ทิ้งมรดกอันยิ่งใหญ่ ,เป็นนักวิจัยและอาจารย์ เป็นหนึ่งในยักษ์ใหญ่ในที่ไหล่ทุกสมัยนักเศรษฐศาสตร์ย่อมาจาก " . [ 1 ] ในปี 1996 เมื่อเขาได้รับรางวัลเหรียญแห่งชาติของวิทยาศาสตร์ ถือว่าให้เกียรติวิทยาศาสตร์ของอเมริกาด้านบน , ประธานาธิบดีบิลคลินตันยกย่องซามูเอลของเขา " พื้นฐานวิทยาศาสตร์เศรษฐกิจ " กว่า 60 ปี . 1 ]

เขาเข้ามหาวิทยาลัยตอนอายุ 16ในระดับความลึกของภาวะซึมเศร้าที่ยิ่งใหญ่ และได้รับปริญญาเอกทางเศรษฐศาสตร์จากฮาร์วาร์ด หลังจากเรียนจบ เขาก็กลายเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์เศรษฐศาสตร์ที่สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ ( MIT ) เมื่อเขาอายุ 25 ปี และเป็นศาสตราจารย์เต็มวัย 32 ในปี 1966 เขาชื่อศาสตราจารย์สถาบัน MIT สูงสุดอาจารย์ที่เคารพ[ 1 ] เขาใช้เวลาในอาชีพของเขาที่ MIT ซึ่งเขาเป็นเครื่องมือในการเปิดภาควิชาของเศรษฐศาสตร์ในสถาบันที่มีชื่อเสียงระดับโลก โดยดึงดูดอื่น ๆตั้งข้อสังเกตนักเศรษฐศาสตร์ที่ร่วมคณะ รวมถึง โรเบิร์ต เอ็ม โซโลว์ , Franco Modigliani โรเบิร์ต ซี. เมอร์ตัน , โจเซฟ สติกลิตซ์ และ พอล ครุกแมน ทั้งหมดที่ไปในที่จะชนะรางวัลโนเบล .

เขาทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาให้กับประธานาธิบดี จอห์น เอฟ เคนเนดี้ และลินดอน บี.จอห์นสัน และเป็นที่ปรึกษาให้กับสหรัฐอเมริกา กระทรวงการคลัง สำนักงบประมาณ และสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจของประธานาธิบดี . ซามูเอลเขียนคอลัมน์รายสัปดาห์ Newsweek นิตยสารพร้อมกับนักเศรษฐศาสตร์ชิคาโกโรงเรียนมิลตัน ฟรีดแมน ที่พวกเขาเป็นตัวแทนของฝ่ายตรงข้ามกัน : ซามูเอลเอามุมมองของนักเศรษฐศาสตร์สำนักเคนส์ และารฟรีดแมนแสดงมุมมอง[ 5 ] ซามูเอลเสียชีวิตเมื่อ 13 ธันวาคม 2009 ที่อายุได้ 94