Aboriginal art is based on importan

Aboriginal art is based on important ancient stories: even contemporary Aboriginal art, is based on stories (Jukurrpa) and symbols centred on 'the Dreamtime' – the period in which Indigenous people believe the world was created. The Dreamtime stories are up to and possibly even exceeding 50,000 years old, and have been handed down through the generations virtually unchanged for all those years.
Aboriginal art also stands as a written language: Aboriginal art is a major part of the unwritten 'encyclopedia' of being an Aboriginal person and as such it may have many layers of meaning. Australian Aboriginal people have no written language of their own, and so the important stories central to the people's culture are based on the traditional icons (symbols) and information in the artwork, which go hand in hand with recounted stories, dance or song, helping to pass on vital information and preserve their culture.

Paintings are also used for teaching: A painting (in effect a visual story) is often used by the aboriginal people for different purposes, and the interpretations of the iconography (symbols) in the artwork can vary according to the audience. So the story may take one form when told to children, and a very different and higher level form when speaking to initiated elders. The stories behind many of the artworks when related to children have a strong educational and behavioural aspect – a bit like a combination of western encyclopedias and Aesops Fables where there can be information and/or a moral to the story where good or bad behaviour and consequences are highlighted.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สงวนศิลป์ตามเรื่องสำคัญโบราณ: สมัยแม้สงวน ขึ้นอยู่กับเรื่องราว (Jukurrpa) และสัญลักษณ์ศูนย์กลางบน 'ดรีม' – ระยะเวลาใน Indigenous ที่คนเชื่อว่าโลกถูกสร้างขึ้น เรื่องดรีมจะถึง และอาจแม้เกิน 50000 ปี และได้ถูกสืบทอดผ่านรุ่นที่เปลี่ยนแปลงแทบในทุกปีสงวนศิลป์ยังยืนเป็นภาษาเขียน: สงวนศิลป์เป็นส่วนสำคัญของ unwritten 'สารานุกรม' เป็น คนสงวน และเช่นอาจมีความหมายของชั้น คนออสเตรเลียสงวนมีไม่มีภาษาเขียนของตนเอง และศูนย์กลางวัฒนธรรมของผู้คนเรื่องราวสำคัญขึ้นอยู่กับไอคอนแบบดั้งเดิม (สัญลักษณ์) และข้อมูลในงานศิลปะ ที่ไปจับมือกับเรื่อง recounted เต้นรำ หรือเพลง ช่วยส่งข้อมูลที่สำคัญ และรักษาวัฒนธรรมของตนภาพวาดที่ใช้สำหรับสอน: จิตรกรรม (ในเรื่องเห็นผล) มักจะใช้คนสงวนประสงค์ต่าง ๆ และการตีความของประติมานวิทยา (สัญลักษณ์) ในงานศิลปะสามารถแตกต่างกันตามผู้ชม ดังนั้น เรื่องราวอาจใช้แบบฟอร์มหนึ่งเมื่อบอกให้เด็ก และแตกต่างกันมาก และสูงกว่าระดับฟอร์มเมื่อพูดกับผู้ใหญ่ที่เริ่มต้น เรื่องราวเบื้องหลังของงานศิลปะเมื่อเกี่ยวข้องกับเด็กมีความแข็งแกร่งศึกษา และพฤติกรรมด้าน – บิตเช่นสารานุกรมตะวันตกและ Aesops นิทานที่สามารถมีข้อมูลและ/หรือศีลธรรมเป็นเรื่องดี หรือพฤติกรรมไม่ดีและผลกระทบจะถูกเน้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ศิลปะดั้งเดิมจะขึ้นอยู่กับเรื่องราวโบราณที่สำคัญร่วมสมัยศิลปะดั้งเดิมแม้จะขึ้นอยู่กับเรื่องราว (Jukurrpa) และสัญลักษณ์ศูนย์กลางใน 'ยึดถือ - ช่วงเวลาที่คนพื้นเมืองเชื่อว่าโลกที่ถูกสร้างขึ้น เรื่องราวยึดถือจะขึ้นไปและอาจได้เกิน 50,000 ปีและได้รับการส่งลงมาผ่านรุ่นแทบไม่เปลี่ยนแปลงทุกปีที่.
ศิลปะอะบอริจิยังยืนเป็นภาษาเขียนศิลปะดั้งเดิมเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญของการเป็นลายลักษณ์อักษร 'สารานุกรม' ของการเป็นคนอะบอริจิและเป็นเช่นนั้นอาจจะมีหลายชั้นของความหมาย คนพื้นเมืองออสเตรเลียได้ไม่มีภาษาเขียนของตนเองและเพื่อให้เรื่องราวที่สำคัญกลางกับวัฒนธรรมของผู้คนจะขึ้นอยู่กับไอคอนแบบดั้งเดิม (สัญลักษณ์) และข้อมูลในงานศิลปะที่ไปจับมือกับเรื่องราวเล่าเต้นรำหรือเพลงช่วย ที่จะส่งผ่านข้อมูลที่สำคัญและรักษาวัฒนธรรมของพวกเขา. ภาพวาดยังใช้สำหรับการเรียนการสอน: ภาพวาด (มีผลเรื่องภาพ) มักจะถูกนำมาใช้โดยคนพื้นเมืองเพื่อวัตถุประสงค์ที่แตกต่างกันและการตีความของยึดถือ (สัญลักษณ์) ในงานศิลปะสามารถ แตกต่างกันตามผู้ชม ดังนั้นเรื่องอาจใช้รูปแบบหนึ่งเมื่อบอกกับเด็กและรูปแบบที่แตกต่างกันในระดับที่สูงขึ้นมากและเมื่อพูดถึงผู้สูงอายุริเริ่ม เรื่องราวเบื้องหลังหลายของงานศิลปะที่เกี่ยวข้องกับการเมื่อเด็กมีการศึกษาลักษณะและพฤติกรรมที่แข็งแกร่ง - บิตเช่นการรวมกันของสารานุกรมตะวันตกและ Aesops นิทานที่จะมีข้อมูลและ / หรือศีลธรรมกับเรื่องพฤติกรรมที่ดีหรือไม่ดีและผลกระทบ เป็นไฮไลต์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พื้นเมืองศิลปะขึ้นอยู่กับเรื่องราวโบราณสำคัญ : แม้ร่วมสมัยดั้งเดิมศิลปะ ตามข่าว ( jukurrpa ) และสัญลักษณ์ที่มี ' ต่าง ' –ช่วงเวลาที่คนพื้นเมืองเชื่อว่าโลกถูกสร้างขึ้น ต่างเรื่องราวได้และอาจได้เกิน 50 , 000 ปี และได้ถูกส่งลงมาจากรุ่นสู่รุ่นไม่เปลี่ยนแปลง
เป็นเวลาหลายปีศิลปะอะบอริจิยังยืนเป็นภาษาเขียน : ชมศิลปะเป็นหลักส่วนหนึ่งของ unwritten สารานุกรม ' ' เป็นคนดั้งเดิมและเป็นเช่นอาจจะมีหลายชั้นของความหมาย คนชาวออสเตรเลียไม่มีภาษาเขียนของตนเอง และที่สำคัญเรื่องศูนย์กลางวัฒนธรรมของประชาชนตามไอคอนดั้งเดิม ( สัญลักษณ์ ) และข้อมูลในงานศิลปะที่ไปมือในมือกับเล่านิทาน เต้น เพลง ช่วยส่งข้อมูลที่สำคัญและรักษาวัฒนธรรมของพวกเขา .

ภาพวาดยังใช้สำหรับการสอน : ภาพวาด ( ในผลเรื่องภาพ ) มักถูกใช้โดยคนอะบอริจิเพื่อวัตถุประสงค์ที่แตกต่างกัน และการตีความของรูปแบบ ( สัญลักษณ์ ) ใน งานศิลปะสามารถแตกต่างกันไปตามกลุ่มผู้ชมดังนั้น เรื่องราวอาจจะใช้รูปแบบหนึ่ง เมื่อบอกให้เด็ก และแตกต่างกันมาก และฟอร์มระดับที่สูงขึ้นเมื่อพูดกับริเริ่มผู้ใหญ่เรื่องราวเบื้องหลังมากมายของงานศิลปะเมื่อเกี่ยวข้องกับเด็กได้แข็งแรง การศึกษาพฤติกรรมและลักษณะ–บิตเช่นการรวมกันของสารานุกรมตะวันตกและนิทานอีสปที่สามารถมีข้อมูลและ / หรือศีลธรรมในเรื่อง ที่ ดี หรือ ไม่ดี ความประพฤติและผลจะถูกเน้น