Furthermore, an optimum MW of 1.5 k

Furthermore, an optimum MW of 1.5 kDa was found [41]; and the most effective MW against S. aureus and E. coli was reported to be 470 kDa, when the testing range was 1-1,671 kDa, knowing that, in both cases, the MICs were ca. 0.08% (w/v) [22]. The aforementioned differences are probably accounted for by the distinct experimental conditions used by those authors, namely, viz. the MW range, the degree of deacetylation (as already mentioned), the concentration, the final pH (which influences ionization of chitosan), the solvents employed (e.g., acetate buffer, acetic acid, water, and lactic or formic acid), the sources of chitosan, and the origin of the bacteria as aforementioned [39].

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

นอกจากนี้ มีเมกะวัตต์สูงสุด 1.5 kDa พบ [41]; และรายงาน MW ประสิทธิภาพมากที่สุดกับหมอเทศข้างลาย S. และ E. coli จะ 470 kDa เมื่อช่วงการทดสอบ 1-1,671 kDa ทราบว่า ทั้งสองกรณี ไมโครโฟนที่ได้ ca 0.08% (w/v) [22] ความแตกต่างดังกล่าวจะคงคิดตามเงื่อนไขแตกต่างกันทดลองใช้ โดยผู้เขียน คือ viz.ช่วง MW ปริญญา deacetylation (ดังที่ได้กล่าวแล้ว), ความเข้มข้น ค่า pH สุดท้าย (ซึ่งมีอิทธิพลต่อการไอออไนซ์ของไคโตซาน), สารที่ใช้ (เช่น บัฟเฟอร์ acetate กรดน้ำส้ม น้ำ และกรดกรด หรือปลวก), แหล่งมาของไคโตซาน และมาของเชื้อแบคทีเรียดังกล่าว [39]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นอกจากนี้การที่เหมาะสมของ MW 1.5 กิโลดาลตันถูกพบ [41]; เมกะวัตต์และมีประสิทธิภาพมากที่สุดกับ S. aureus และ E. coli มีรายงานว่าจะเป็น 470 กิโลดาลตันเมื่อช่วงทดสอบเป็น 1-1,671 kDa รู้ว่าในทั้งสองกรณี MICs อยู่แคลิฟอร์เนีย 0.08% (w / v) [22] ความแตกต่างดังกล่าวอาจจะมีการคิดโดยมีเงื่อนไขที่แตกต่างกันการทดลองใช้โดยผู้เขียนคือ ได้แก่ ช่วงเมกะวัตต์ระดับของสิก (ตามที่กล่าวไว้แล้ว) ความเข้มข้นที่มีค่า pH สุดท้าย (ซึ่งมีผลต่อการไอออไนซ์ของไคโตซาน), ตัวทำละลายที่ใช้ (เช่นกันชนอะซิเตท, กรดอะซิติก, น้ำ, และแลคติกหรือกรดฟอร์มิค) ที่ แหล่งที่มาของไคโตซานและที่มาของเชื้อแบคทีเรียดังกล่าวข้างต้น [39] ที่

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นอกจากนี้ กำลังสูงสุด 1.5 กิโลดาลตันพบ [ 41 ] ; และมีประสิทธิภาพมากที่สุดและกำลังต่อ S . aureus เชื้อ E . coli รายงานที่จะ 470 กิโลดาลตันเมื่อช่วงทดสอบ 1-1671 กิโลดาลตัน ทราบว่า ในทั้งสองกรณี ไมค์ได้ประมาณ 0.08 % ( w / v ) [ 22 ] ความแตกต่างดังกล่าวอาจจะคิดโดยมีเงื่อนไขการทดลองใช้ โดยผู้เขียน นั่นคือ คือ ช่วงลดระดับดีอะเซทิลเลชัน ( ดังกล่าวแล้ว ) , ความเข้มข้น , พีเอชสุดท้าย ( ซึ่งมีผลกับไอออไนเซชันของไคโตซาน ) , ตัวทำละลายที่ใช้ ( เช่น อะซิเตทบัฟเฟอร์กรดน้ำ และแลคติกหรือกรด ) , แหล่งที่มาของไคโตซาน และที่มาของแบคทีเรียดังกล่าวเป็น [ 39 ]