Behavioral and Psychological Treatm

Behavioral and Psychological Treatments for Obesity
Behavioral and/or cognitive therapy can be used as part of a program of lifestyle modification with diet and exercise for individuals who do not meet criteria for or do not want bariatric surgery. Classical and operant conditioning are the two traditional behavioral therapy models, usually used in weekly sessions lasting 1-1.5 hours over a six-month period. Participants generally have lost an average of 10% of their initial weight.[8]

In classical conditioning, eating behaviors are associated with other activities. The behaviors become conditioned to occur together, as when a person eats nachos while watching the evening news. If these two behaviors are paired repeatedly, they become so strongly associated with one another that turning on the news alone triggers a craving for nachos. Behavioral intervention involves identifying and extinguishing the inappropriate psychological or environmental triggers and cues.

Operant conditioning uses reinforcement and consequences. A person who uses food as a reward or to temporarily attenuate stress will associate food with a more pleasurable state, which makes it more likely to to become a repeated behavior. Although behavior therapy results in lifestyle changes and weight loss in the short-term, there is no strong evidence of its long-term effectiveness.

More recently cognitive therapy and cognitive behavioral therapy (CBT) have become an important aspect of the treatment of obesity. Cognitions influence both feelings and behaviors, and they cannot be ignored when treating obesity. CBT is utilized in the treatment of obesity as a way to help individuals change their negative eating behaviors and incorporate healthy lifestyle changes.[9] These CBT interventions are self-monitoring techniques (e.g. food and exercise journals), stress management, stimulus control (e.g. eating only at the kitchen table), social support, problem solving, and cognitive restructuring (e.g. helping patients have more realistic weight loss goals, avoidance and challenging of self defeating beliefs).[10]

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การรักษาพฤติกรรมและจิตวิทยาสำหรับโรคอ้วนพฤติกรรมและ / หรือการบำบัดทางปัญญาสามารถนำมาใช้เป็นส่วนหนึ่งของโปรแกรมการปรับเปลี่ยนวิถีการดำเนินชีวิตของกับการรับประทานอาหารและการออกกำลังกายสำหรับผู้ที่ไม่ตรงตามเกณฑ์หรือไม่ต้องการผ่าตัดลดความอ้วน
เครื่องคลาสสิกและได้รับการผ่าตัดทั้งสองรุ่นพฤติกรรมบำบัดแบบดั้งเดิมมักจะใช้ในการประชุมประจำสัปดาห์ที่ยั่งยืน 1-1.5 ชั่วโมงเป็นระยะเวลากว่าหกเดือน ผู้เข้าร่วมกิจกรรมโดยทั่วไปมีการสูญเสียเฉลี่ย 10% ของน้ำหนักแรกของพวกเขา. [8] ในเครื่องคลาสสิก, พฤติกรรมการรับประทานอาหารที่มีความเกี่ยวข้องกับกิจกรรมอื่น ๆ พฤติกรรมกลายเป็นเงื่อนไขที่จะเกิดขึ้นร่วมกันเช่นเมื่อคนกิน nachos ในขณะที่ดูข่าวภาคค่ำ หากทั้งสองมีพฤติกรรมซ้ำ ๆ จะจับคู่พวกเขากลายเป็นที่เกี่ยวข้องอย่างมากกับอีกคนหนึ่งที่เปิดข่าวเพียงอย่างเดียวก่อให้เกิดความอยาก nachos พฤติกรรมเกี่ยวข้องกับการระบุและการดับเพลิงที่ไม่เหมาะสมทางจิตวิทยาเรียกหรือด้านสิ่งแวดล้อมและความหมาย. ผ่าตัดเครื่องใช้เสริมแรงและผลกระทบ คนที่ใช้อาหารเป็นรางวัลหรือชั่วคราวผอมความเครียดจะเชื่อมโยงอาหารที่มีสภาพที่พึงพอใจมากขึ้นซึ่งจะทำให้มันมีแนวโน้มที่จะที่จะกลายเป็นพฤติกรรมซ้ำแล้วซ้ำอีก แม้ว่าผลการรักษาด้วยพฤติกรรมในการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตและการสูญเสียน้ำหนักในระยะสั้นจะไม่มีหลักฐานที่แข็งแกร่งของความมีประสิทธิภาพในระยะยาว. รักษาความรู้ความเข้าใจเมื่อเร็ว ๆ นี้และการรักษาความรู้ความเข้าใจพฤติกรรม (CBT) ได้กลายเป็นสิ่งสำคัญของการรักษาโรคอ้วน cognitions มีอิทธิพลต่อทั้งความรู้สึกและพฤติกรรมและพวกเขาไม่สามารถปฏิเสธการรักษาโรคอ้วนเมื่อ CBT ถูกนำมาใช้ในการรักษาโรคอ้วนเป็นวิธีที่จะช่วยให้บุคคลปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการรับประทานอาหารที่เป็นลบของพวกเขาและรวมการเปลี่ยนแปลงวิถีการดำเนินชีวิตที่มีสุขภาพดี. [9] เหล่านี้การแทรกแซง CBT เป็นเทคนิคการตรวจสอบตัวเอง (เช่นอาหารและการออกกำลังกายวารสาร), การจัดการความเครียด, การควบคุมการกระตุ้นเศรษฐกิจ ( เช่นการรับประทานอาหารเพียงอย่างเดียวที่โต๊ะในครัว) การสนับสนุนทางสังคมการแก้ปัญหาและการปรับโครงสร้างทางปัญญา (เช่นช่วยให้ผู้ป่วยมีเป้าหมายการลดน้ำหนักที่สมจริงมากขึ้นการหลีกเลี่ยงและความท้าทายของตัวเองเอาชนะความเชื่อ). [10]

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พฤติกรรมศาสตร์และจิตวิทยาการรักษาโรคอ้วน
พฤติกรรมและ / หรือการบำบัดทางปัญญาสามารถใช้เป็นส่วนหนึ่งของโปรแกรมการปรับวิถีชีวิตด้วยการควบคุมอาหารและออกกำลังกาย สำหรับบุคคลที่ไม่เป็นไปตามเกณฑ์ หรือ ไม่ต้องการการผ่าตัด bariatric . คลาสสิกและการเรียนรู้กลุ่มพฤติกรรมนิยมเป็นสองแบบดั้งเดิมมักจะใช้ในการบำบัดแบบรายสัปดาห์ครั้งยาวนาน 1-15 ชั่วโมงในช่วงระยะเวลา 6 เดือน ผู้เข้าร่วมโดยทั่วไปจะสูญเสียเฉลี่ย 10 % ของน้ำหนักเริ่มต้นของพวกเขา . [ 8 ]

ในคลาสสิกปรับพฤติกรรมการรับประทานอาหารที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมอื่น ๆ พฤติกรรมที่เป็นเงื่อนไข ที่จะเกิดขึ้นร่วมกัน เมื่อคนที่กินอาหารเม็กซิกันในขณะที่ดูข่าวตอนเย็น ถ้าสองคนนี้จับคู่พฤติกรรมซ้ำซากพวกเขากลายเป็นที่เกี่ยวข้องอย่างมากกับอีกคนหนึ่งที่เปิดข่าวคนเดียว เรียกความอยากอาหารเม็กซิกัน . พฤติกรรมการแทรกแซง เกี่ยวข้องกับการระบุและการดับจิต หรือสิ่งแวดล้อมที่ไม่เหมาะสมและเรียกคิว

ผ่าตัดปรับอากาศใช้การเสริมแรง และผลที่ตามมาคนที่ใช้อาหารเป็นรางวัลหรือชั่วคราวลดความเครียดจะเชื่อมโยงกับสภาพอาหารเพลิน มากขึ้น ซึ่งทำให้มันมีแนวโน้มที่จะเป็นซ้ำ พฤติกรรม แม้ว่าพฤติกรรมบำบัด ผลในการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตและการสูญเสียน้ำหนักในระยะสั้น ยังไม่มีหลักฐานที่รัดกุมของประสิทธิผลในระยะยาว

เมื่อเร็วๆ นี้ การรับรู้ และรักษาด้วยพฤติกรรมบำบัด ( CBT ) ได้กลายมาเป็นส่วนสำคัญในการรักษา โรคอ้วน อิทธิพลของความคิดความรู้สึกและพฤติกรรม และพวกเขาไม่สามารถปฏิเสธเมื่อรักษาโรคอ้วน CBT จะใช้ในการรักษา โรคอ้วน เป็นวิธีที่จะช่วยให้บุคคลเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการรับประทานอาหาร และลบของพวกเขารวมการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตเพื่อสุขภาพ[ 9 ] ( CBT เหล่านี้เป็นบรรยากาศ เทคนิค ( เช่นอาหารและวารสารการออกกำลังกาย ) , การจัดการกับความเครียด , การควบคุมสิ่งเร้า ( เช่น กินคนเดียวที่โต๊ะครัว ) , การแก้ไขปัญหา การสนับสนุนทางสังคม และการปรับโครงสร้างทางปัญญา ( เช่นการช่วยให้ผู้ป่วยได้มีเหตุผลเพิ่มเติมการสูญเสียน้ำหนักเป้าหมาย และการท้าทายของตนเองเอาชนะความเชื่อ ) [ 10 ]