In the wake of the aforementioned gap between policy and behaviour there has been a push to design suitable interventions to encourage individuals to meet the required PA targets (see, for example, National Institute for Health and Clinical Excellence, 2006). In a large number of cases the design of the intervention has been structured in accordance with explanatory models of health behaviour that are predominantly individualistic and psy- chological (see, King et al., 2002), such as the health belief model
(e.g. Becker, 1974), the theory of planned behaviour (e.g. Ajzen, 1991), and social learning theory (Bandura, 1991). Indeed, Glanz
et al. (2008) suggested that the most frequently cited theories and models of health behaviour appearing in health promotion studies between 2000 and 2005 were the health belief model, together with social cognitive theory and stages of change model. Many of these models have been criticised for underestimating the influ- ence of social, political and cultural influences on physical activity (PA) (see, Burke et al., 2009), and we would argue that whatever their strengths, they mostly fail to either connect with or reflect lay ideas about the role and nature of such activity in everyday life. Yet lay views of the world can offer excellent starting points for the design of population based health initiatives and a key objective of this paper is to show how the talk of ordinary people about the nature of PA can contribute to an enhanced comprehension, theo- rization and practical resolution of relevant public health issues.
ในการปลุกของช่องว่างระหว่างนโยบายและพฤติกรรมดังกล่าว ได้มีการผลักดันการออกแบบงานวิจัยที่เหมาะสมส่งเสริมบุคคลให้ตรงกับเป้าหมาย PA ต้อง (ดู เช่น สถาบันเพื่อสุขภาพและความเป็นเลิศทางคลินิก 2006) ในกรณีเป็นจำนวนมาก การออกแบบของการแทรกแซงมีถูกโครงสร้างตามแบบจำลองอธิบายม.จว.-chological (ดู คิงและ al., 2002), เช่นรูปแบบความเชื่อด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพที่เป็น individualistic(เช่น Becker, 1974), ทฤษฎีพฤติกรรมตามแผน (เช่น Ajzen, 1991), และทฤษฎีการเรียนรู้ทางสังคม (Bandura, 1991) แน่นอน Glanzal. ร้อยเอ็ด (2008) แนะนำว่า บ่อยอ้างอิงทฤษฎีและรูปแบบของพฤติกรรมสุขภาพที่ปรากฏในการศึกษาการส่งเสริมสุขภาพระหว่าง 2000 และ 2005 มีสุขภาพความเชื่อแบบ พร้อมกับทฤษฎีสังคมรับรู้และขั้นตอนของการเปลี่ยนแปลงรูปแบบ หลายรุ่นนี้มี criticised สำหรับเรา-ence influ ของ influences ทางสังคม การเมือง และวัฒนธรรมกิจกรรมทางกายภาพ (PA) (ดู ลิตี้เบอร์กร้อยเอ็ด al., 2009), และเราจะโต้เถียงว่า เพียงจุดแข็งของพวกเขา พวกเขาส่วนใหญ่ไม่อาจเชื่อมต่อกับ หรือ reflect วางแนวคิดเกี่ยวกับบทบาทและลักษณะของกิจกรรมดังกล่าวในชีวิตประจำวัน ยัง วางมุมมองของโลกสามารถให้ดีเริ่มต้นจุดสำหรับการออกแบบของประชากรตามโครงการสุขภาพ และวัตถุประสงค์หลักของเอกสารนี้จะแสดงวิธีพูดคุยของคนธรรมดาเกี่ยวกับธรรมชาติของป่าสามารถนำไปสู่การทำความเข้าใจขั้นสูง ที rization และปฏิบัติแก้ไขปัญหาสาธารณสุขที่เกี่ยวข้อง
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)
In the wake of the aforementioned gap between policy and behaviour there has been a push to design suitable interventions to encourage individuals to meet the required PA targets (see, for example, National Institute for Health and Clinical Excellence, 2006). In a large number of cases the design of the intervention has been structured in accordance with explanatory models of health behaviour that are predominantly individualistic and psy- chological (see, King et al., 2002), such as the health belief model
(e.g. Becker, 1974), the theory of planned behaviour (e.g. Ajzen, 1991), and social learning theory (Bandura, 1991). Indeed, Glanz
et al. (2008) suggested that the most frequently cited theories and models of health behaviour appearing in health promotion studies between 2000 and 2005 were the health belief model, together with social cognitive theory and stages of change model. Many of these models have been criticised for underestimating the influ- ence of social, political and cultural influences on physical activity (PA) (see, Burke et al., 2009), and we would argue that whatever their strengths, they mostly fail to either connect with or reflect lay ideas about the role and nature of such activity in everyday life. Yet lay views of the world can offer excellent starting points for the design of population based health initiatives and a key objective of this paper is to show how the talk of ordinary people about the nature of PA can contribute to an enhanced comprehension, theo- rization and practical resolution of relevant public health issues.
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)
ในการปลุกของช่องว่างระหว่างนโยบายและพฤติกรรมดังกล่าวมีการผลักดันการออกแบบการแทรกแซงเหมาะที่จะส่งเสริมให้บุคคลเพื่อตอบสนองความต้องการโดยเป้าหมาย ( เห็น ตัวอย่างเช่น สถาบันสุขภาพและความเป็นเลิศทางคลินิก , 2006 )ในจำนวนมากของกรณีการออกแบบการทดลองได้ถูกจัดโครงสร้างให้สอดคล้องกับการอธิบายรูปแบบของพฤติกรรมสุขภาพที่เด่นเป็นตัวของตัวเองและ PSY - chological ( เห็นกษัตริย์ et al . , 2002 ) เช่น แบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพ
( เช่น becker 1974 ) , ทฤษฎีของพฤติกรรม ( เช่น Ajzen , วางแผน 1991 ) และทฤษฎีการเรียนรู้ทางสังคม ( Bandura , 1991 ) แน่นอน glanz
et al .( 2551 ) พบว่า ส่วนใหญ่มักอ้างทฤษฎีและแบบจำลองของพฤติกรรมสุขภาพที่ปรากฏในการศึกษาการสร้างเสริมสุขภาพระหว่าง 2000 และ 2005 เป็นแบบจำลองความเชื่อด้านสุขภาพ ร่วมกับปัญญาทางสังคมทฤษฎีและขั้นตอนของรูปแบบการเปลี่ยนแปลง หลายรูปแบบเหล่านี้ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์สำหรับประเมินในfl U - อิทธิพล ( ของสังคม การเมือง และวัฒนธรรมใน uences flในกิจกรรมทางกาย ( PA ) ( ดูเบิร์ก et al . , 2009 ) , และเราก็ยืนยันว่าสิ่งที่จุดแข็งของพวกเขา พวกเขาส่วนใหญ่ล้มเหลวที่จะเชื่อมต่อด้วย หรือจะfl ect วางแนวคิดเกี่ยวกับบทบาทและลักษณะของกิจกรรมต่างๆ ในชีวิตประจําวันยังวางมุมมองของโลกสามารถเสนอยอดเยี่ยม จุดเริ่มต้นสำหรับการออกแบบของประชากรตามสุขภาพความคิดริเริ่มและวัตถุประสงค์หลักของบทความนี้คือเพื่อแสดงวิธีการพูดของประชาชนทั่วไปเกี่ยวกับธรรมชาติของป่าสามารถช่วยเพิ่มความเข้าใจ ธีโอ - rization และความละเอียดจริงของปัญหาสาธารณสุขที่เกี่ยวข้อง
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)