Characteristics One of the most imp

Characteristics



One of the most important things to be said about leadership is that it is commonly very dispersed throughout society. Our leadership needs vary enormously. Many of the great breakthroughs occur because of people well in advance of their time who are willing to agitate for change and suggest fresh new approaches that are, as yet, unacceptable to majority opinion. Many of the leadership needs of a nation are met by persons who do not hold high office and who often don’t look or even act as leaders. Which brings us to the question of defining leadership. Agreement on definition is difficult to achieve. But for the purposes at hand, leaders are people who perceive what is needed and what is right and know how to mobilize people and resources to accomplish mutual goals.

Leaders are individuals who can help create options and opportunities – who can help clarify problems and choices, who can build morale and coalitions, who can inspire others and provide a vision of the possibilities and promise of a better organization, or a better community. Leaders have those indispensable qualities of contagious self-confidence, unwarranted optimism and incurable idealism that allow them to attract and mobilize others to undertake demanding tasks these people never even dreamed they would undertake. In short, leaders empower and help liberate others. They enhance the possibilities for freedom – both for people and organizations. They engage with followers in such a way that many of the followers become leaders in their own right.

As implied above, many of the significant breakthroughs in both the public and private sectors of this nation have been made by people who saw all the complexities ahead of them, but so believed in themselves and their purposes that they refused to be overwhelmed and paralyzed by doubts. They were willing to invent new rules and gamble on the future.

Good leaders, almost always, have been get-it-all-together, broken-field runners. They have been generalists. Tomorrow’s leaders will very likely have begun life as trained specialists. Our society particularly rewards the specialist. John W. Gardner puts it well:

All too often, on the long road up, young leaders become "servants of what is rather than shapers of what might be." In the long process of learning how the system works, they are rewarded for playing within the intricate structure of existing rules. By the time they reach the top, they are very likely to be trained prisoners of the structure. This is not all bad; every vital system reaffirms itself. But no system can stay vital for long unless some of its leaders remain sufficiently independent to help it to change and grow.

Only as creative generalists can these would-be leaders cope with the multiple highly organized groups—each fighting for special treatment, each armed with its own narrow definition of the public interest, often to the point of paralyzing any significant action.

Overcoming fears, especially fears of stepping beyond the boundaries of one’s tribe, is a special need for the leader. A leader’s task, as a renewer of organizational goals and aspirations, is to illuminate goals, to help reperceive one’s own and one’s organization’s resources and strengths, to speak to people on what’s only dimly in their minds. The effective leader is one who can give voice and form so that people say, "Ah, yes – that’s what I too have been feeling."

Note too, however, that leaders are always aware of and at least partly shaped by the higher wants and aspirations and common purposes of their followers and constituents. Leaders consult and listen just as they educate and attempt to renew the goals of an organization. They know how "to squint with their ears." Civic leaders often emerge as we are able to agree upon goals. One analyst has suggested that it is no good for us to just go looking for leaders. We must first rediscover our own goals and values. If we are to have the leaders we need, we will first have to agree upon priorities. In one sense, if we wish to have leaders to follow, we will often have to show them the way.

In looking for leadership and in organizational affiliations – people are looking for significance, competence, affirmation, and fairness. To join an organization, an individual has to give up some aspect of his or her uniqueness, some part of his or her soul. Thus, there is a price in affiliating and in following. The leader serves as a strength and an attraction in the organization – but psychologically there is also a repulsion to the leader – in part because the dependence on the leader. John Steinbeck said of American presidents that the people believe that "they were ours and we exercise the right to destroy them." Effective leaders must know how to absorb these hostilities, however latent they may be.

The leader also must be ever sensitive to the distinction between power and authority. Power is the strength or raw force to exercise control or coerce someone to do something, while authority is power that is accepted as legitimate by subordinates. The whole question of leadership raises countless issues about participation and the acceptance of power in superior subordinate relationships. How much participation or involvement is needed, is desirable? What is the impact of participation on effectiveness? How best for the leader to earn moral and social acceptance for his or her authority? America generally prizes participation in all kinds of organizations, especially civic and political life. Yet, we must realize too that a part of us yearns for charismatic leadership. Ironically, savior figures and charismatic leaders often, indeed almost always, create distance and not participation.

One of the most difficult tasks for those who would measure and evaluate leadership is the task of trying to look at the elements that make up leadership. One way to look at these elements is to suggest that a leader has various skills, also has or exercises a distinctive style and, still more elusive, has various qualities that may be pronounced. By skill, I mean the capacity to do something well. Something that is learnable and can be improved, such as speaking or negotiating or planning. Most leaders need to have technical skills (such as writing well); human relations skills, the capacity to supervise, inspire, build coalition and so on; and also what might be called conceptual skills – the capacity to play with ideas, shrewdly seek advice and forge grand strategy. Skills can be examined. Skills can be taught. And skills plainly make up an important part of leadership capability. Skills alone, however, cannot guarantee leadership success.

A person’s leadership style may also be critical to effectiveness. Style refers to how a person relates to people, to tasks and to challenges. A person’s style is usually a very personal and distinctive feature on his or her personality and character. A style may be democratic or autocratic, centralized or decentralized, empathetic or detached, extroverted or introverted, assertive or passive, engaged or remote. This hardly exhausts the diverse possibilities – but is meant to be suggestive. Different styles may work equally well in different situations. However, there is often a proper fit between the needs of an organization and the needed leadership style. A fair amount of research has been done in this area – but much more remains to be learned.

A person’s behavioral style refers to one’s way of relating to other people – to peers, subordinates, rivals, bosses, advisers, the press. A person’s psychological style refers to one’s way of handling stress, tensions, challenges to the ego, internal conflicts. Considerable work needs to be done in these areas – particularly if we are to learn how best to prepare people for shaping their leadership styles to diverse leadership situations and needs. But it is a challenge worth accepting.

James MacGregor burns, in his book Leadership, offers us yet one additional distinction worth thinking about. Ultimately, Burns says, there are two overriding kinds of social and political leadership: transactional and transformational leadership. The transactional leader engages in an exchange, usually for self-interest and with short-term interest in mind. It is, in essence, a bargain situation: "I’ll vote for you bill if you vote for mine." Or "You do me a favor and I will shortly return it." Most pragmatic officeholders practice transactional leadership most of the time. It is commonly a practical necessity. It is the general way people do business and get their jobs done – and stay in office. The transforming or transcending leader is the person who, as briefly noted earlier, so engages with followers as to bring them to a heightened political and social consciousness and activity, and in the process converts many of those followers into leaders in their own right. The transforming leader, with a focus on the higher aspirations and longer range, is also a teacher, mentor and educator – pointing out the possibilities and the hopes and the often only dimly understood dreams of a people – getting them to undertake the preparation and the job needed to attain these goals.

Of course, not everyone can be a leader. And rarely can any one leader provide an organization’s entire range of leadership needs. Upon closer inspection, most firms and most societies have all kinds of leaders and these diverse leaders, in turn, are usually highly dependent for their success on the leadership performed by other leaders. Some leaders are excellent at creating or inventing new structures. Others are great task leaders – helping to energize groups at problem solving. Others are excellent social (or affective) leaders, helping to build morale and renew the spirit of an organization or a people. These leaders are often indispensable in providing what might be called the huma

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ลักษณะ สิ่งสำคัญที่สุดที่จะพูดเกี่ยวกับความเป็นผู้นำอย่างใดอย่างหนึ่งได้ว่า เป็นบ่อยมากกระจัดกระจายทั่วทั้งสังคม ภาวะผู้นำของเราต้องแตกต่างกันไป นวัตกรรมใหม่มากมายเกิดขึ้น เพราะผู้คนล่วงหน้า ก่อนเวลาที่ยินดีที่จะก่อกวนการเปลี่ยนแปลง และแนะนำวิธีใหม่สดที่ เป็น ได้ ยอมรับความคิดเห็นส่วนใหญ่ ความต้องการเป็นผู้นำของประเทศมากมายตรง โดยบุคคลที่ไม่ค้างสำนักงานที่สูง และที่มักจะไม่มอง หรือแม้แต่ทำหน้าที่เป็นผู้นำ ซึ่งนำเราไปคำถามที่กำหนดความเป็นผู้นำ ข้อตกลงในคำนิยามได้ยากเพื่อให้บรรลุ แต่สำหรับวัตถุประสงค์ที่ ผู้นำเป็นผู้สังเกตสิ่งที่จำเป็นและเป็น และรู้วิธีการระดมคนและทรัพยากรเพื่อให้บรรลุเป้าหมายร่วมกันผู้นำคือ ผู้ที่สามารถช่วยสร้างโอกาส – และตัวเลือกที่สามารถช่วยชี้แจงปัญหาและตัวเลือก สามารถสร้างขวัญกำลังใจและ coalitions ที่สามารถสร้างแรงบันดาลใจผู้อื่น และมีวิสัยทัศน์ของการเป็นและสัญญาขององค์กรที่ดี ชุมชนดี ผู้นำคุณภาพที่สำคัญมั่นใจติดต่อ มองในแง่ดี unwarranted และนี้ idealism เข้าดึงดูด และระดมคนทำงานต้องการคนเหล่านี้ไม่ได้ฝันพวกเขาจะทำ ได้ ในระยะสั้น ผู้นำอำนาจ และช่วยปลดปล่อยคนอื่น พวกเขาเพิ่มเพื่อเสรีภาพ – ทั้ง สำหรับบุคคลและองค์กร พวกเขาต่อสู้กับลูกศิษย์ในลักษณะที่ลูกศิษย์มากมายกลายเป็นผู้นำในสิทธิของตนเองเป็นโดยนัยข้างต้น หลายนวัตกรรมใหม่อย่างมีนัยสำคัญในทั้งประชาชนและภาคเอกชนของประเทศนี้ได้ทำ โดยคนที่เห็นความซับซ้อนทั้งหมดก่อนที่พวกเขา แต่ให้ เชื่อในตัวเองและวัตถุประสงค์ของพวกเขาที่พวกเขาปฏิเสธที่จะสนุกสนานไป และอัมพาต ด้วยความสงสัย พวกเขาก็เต็มใจที่จะสร้างกฎใหม่ และทำในอนาคตผู้นำที่ดี เกือบจะ ได้รับมันทั้งหมดกัน broken-field รอบชิงชนะเลิศ พวกเขาได้รับ generalists ผู้นำในอนาคตจะมีแนวโน้มมากได้เริ่มชีวิตเป็นผู้เชี่ยวชาญผ่านการฝึกอบรม สังคมของเราโดยเฉพาะอย่างยิ่งสะสม°รีวอร์ดผู้เชี่ยวชาญ จอห์นการ์ดเนอร์ W. ทำให้มันดี:ทั้งหมดบ่อยเกินไป บนถนนยาวขึ้น ผู้นำหนุ่มกลายเป็น "ข้าราชการของสิ่งแทน shapers ของสิ่งที่อาจจะ" ในกระบวนการเรียนรู้วิธีการทำงานของระบบยาว พวกเขาได้รับรางวัลสำหรับเล่นภายในโครงสร้างที่ซับซ้อนของกฎที่มีอยู่ โดยเมื่อพวกเขาถึงด้านบน พวกเขาจะมักจะฝึกอบรมนักโทษของโครงสร้าง ไม่เลว ทุกระบบที่สำคัญ reaffirms เอง แต่ระบบไม่สามารถพักสำคัญสำหรับนานเว้นแต่บางอย่างของผู้นำยังคงเป็นอิสระเพียงพอเพื่อช่วยให้การเปลี่ยนแปลง และเจริญเติบโตเดียวสามารถสร้างสรรค์ generalists เหล่านี้ปรากฏ ผู้นำรับมือกับ หลายที่จัดกลุ่มสูง — แต่ละต่อสู้เพื่อรักษาพิเศษ แต่ละอาวุธกับคำจำกัดความของตัวเองแคบของสาธารณประโยชน์ ความถี่ในการจุดของ paralyzing การดำเนินการใด ๆ อย่างมีนัยสำคัญมากเพียงใดความกลัว ความกลัวโดยเฉพาะอย่างยิ่งการก้าวเกินขอบเขตของของเผ่า เป็นผู้นำต้องพิเศษ ภารกิจของผู้นำ การเป็น renewer ขององค์กรเป้าหมายและแรงบันดาลใจ จะส่อง เป้าหมาย เพื่อช่วย reperceive ตัวเอง และขององค์กรทรัพยากร และจุด แข็ง พูดบนอะไรจะมีคนในจิตใจของพวกเขา ผู้นำที่มีประสิทธิภาพเป็นผู้ที่สามารถให้เสียง และแบบฟอร์มเพื่อที่คนที่พูด "Ah ใช่ – ที่ว่าฉันเกินไปได้รู้สึก"หมายเหตุมากเกินไป อย่างไรก็ตาม ผู้นำเสมอน้อยรูปทรงบางส่วนต้องการที่สูงขึ้น และความปรารถนา และเพื่อวัตถุประสงค์ทั่วไปของลูกศิษย์ constituents และทราบ ผู้นำให้คำปรึกษา และฟังเหมือนจะรู้ และพยายามที่จะต่ออายุเป้าหมายขององค์กร พวกเขารู้วิธี "หลิ่วหูของพวกเขา" ผู้นำซีวิคมักจะเกิดเราจะต้องยอมรับตามเป้าหมาย หนึ่งนักวิเคราะห์ได้แนะนำว่า มันจะไม่ดีที่เราจะไปหาผู้นำ เราก่อนต้องเหน็ดค่าและเป้าหมายของเราเอง ถ้าเราจะมีผู้นำที่เราต้องการ เราก่อนจะมีการยอมรับตามลำดับความสำคัญ ในแง่หนึ่ง ถ้าเราต้องการมีผู้นำตาม เรามักจะต้องแสดงวิธีการในการหาผู้นำ และเข้า สังกัดองค์กรคนกำลังมองหาความสำคัญ ความสามารถ ยืนยัน และมีความยุติธรรม การเข้าร่วมองค์กร บุคคลมีให้บางด้านของเขา หรือเธอไม่ บางส่วนของจิตใจของเขา หรือเธอ ดังนั้น มีราคา ใน affiliating และต่อไปนี้ ผู้นำทำหน้าที่เป็นจุดแข็งและสถานที่ท่องเที่ยวในองค์กร – แต่ psychologically มี repulsion เพื่อผู้นำ – บางส่วนเนื่องจากพึ่งผู้นำ จอห์นสไตน์เบ็คกล่าวว่า ประธานาธิบดีอเมริกันคนเชื่อว่า "พวกเรา และเราออกกำลังกายสิทธิที่จะทำลายพวกเขา" ผู้นำต้องรู้วิธีการดูดซับการสู้รบเหล่านี้ แฝงอยู่แต่พวกเขาอาจจะผู้นำยังต้องเคยอ่อนไหวกับความแตกต่างระหว่างสิทธิและอำนาจกัน พลังงานคือ ความแข็งแรงหรือแรงดิบจะออกกำลังกายควบคุม หรือบังคับผู้อื่นให้ทำบางสิ่งบางอย่าง ในขณะที่หน่วยงานเป็นยอมรับเป็นการถูกต้องตามกฎหมาย โดยผู้ใต้บังคับบัญชา คำถามทั้งที่เป็นผู้นำเพิ่มปัญหามากมายเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมและการยอมรับในความสัมพันธ์ย่อยที่เหนือกว่า จำนวนเข้าร่วมหรือมีส่วนร่วมจำเป็นต้อง ถูกต้อง ผลกระทบของการมีส่วนร่วมในประสิทธิผลคืออะไร วิธีดีที่สุดสำหรับผู้นำจะได้รับการยอมรับทางศีลธรรม และทางสังคมในประเทศของเขา หรือเธอ อเมริการางวัลในทุกประเภทขององค์กร โดยเฉพาะอย่างยิ่งชีวิตพลเมือง และการเมืองโดยทั่วไป ยัง เราต้องทราบเกินไปว่า เป็นส่วนหนึ่งของเราก็นำบารมี แดกดัน รอดเลขและบารมีผู้นำมักจะ เกือบจะแน่นอน เสมอ สร้างระยะห่างและไม่มีส่วนร่วมหนึ่งในงานที่ยากที่สุดสำหรับผู้ที่ต้องวัด และประเมินภาวะผู้นำเป็นงานพยายามค้นหาองค์ประกอบที่ประกอบขึ้นเป็นผู้นำ วิธีหนึ่งที่จะมองที่องค์ประกอบเหล่านี้จะแนะนำว่า ผู้นำมีทักษะต่าง ๆ ยังมี หรือลักษณะโดดเด่นในการออกกำลังกาย และ เปรียวยังคงมากขึ้น มีคุณสมบัติต่าง ๆ ที่อาจจะออกเสียง โดยทักษะ ผมหมายถึง ความสามารถในการทำสิ่งที่ดี สิ่งที่ learnable และสามารถปรับปรุง ได้ เช่นพูด หรือเจรจาต่อรอง หรือการวางแผน ผู้นำส่วนใหญ่จำเป็นต้องมีทักษะทางเทคนิค (เช่นเขียนดี); ทักษะมนุษยสัมพันธ์ ความสามารถในการดูแล สร้างแรงบันดาลใจ สร้างสัมพันธมิตรเรื่อย ๆ และยัง อะไรอาจเรียกว่าแนวคิดทักษะความสามารถความสามารถในการเล่นกับความคิด shrewdly ขอคำปรึกษา และปลอมกลยุทธ์แกรนด์ ทักษะสามารถถูกตรวจสอบ สามารถสอนทักษะ และทักษะอุปมาประกอบส่วนสำคัญของความสามารถในการเป็นผู้นำ ทักษะเพียงอย่างเดียว อย่างไรก็ตาม ไม่สามารถรับประกันความสำเร็จของผู้นำลักษณะของผู้นำยังอาจสำคัญเพื่อประสิทธิภาพ สไตล์ถึงอย่างไรผู้เกี่ยวข้องคน การงาน และความท้าทาย ลักษณะของบุคคลเป็นคุณลักษณะส่วนบุคคล และโดดเด่นในบุคลิกภาพและอักขระของเขา หรือเธอมักจะ ลักษณะอาจเป็นประชาธิปไตย หรือเผด็จ แบบรวมศูนย์ หรือแบบกระจายศูนย์ empathetic หรือเดี่ยว extroverted หรือส่วน ทำ หรือแฝง หมั้น หรือระยะไกล นี้ไม่ใช้ไปได้หลากหลาย – แต่หมายถึงการชี้นำ ลักษณะที่แตกต่างกันอาจทำงานอย่างเท่าเทียมกัน ดีในสถานการณ์ต่าง ๆ ได้ อย่างไรก็ตาม ได้มักจะพอดีที่เหมาะสมระหว่างความต้องการขององค์กรและรูปแบบภาวะผู้นำที่จำเป็น แล้วจำนวนเงินยุติธรรมของวิจัยในพื้นที่นี้ – แต่ยังคงมากขึ้นเพื่อจะได้เรียนรู้ลักษณะพฤติกรรมของบุคคลที่อ้างอิงถึงทางเชื่อมโยงกับคนอื่น ๆ – เพื่อน ผู้ใต้บังคับบัญชา คู่แข่ง ผู้บังคับบัญชา ประการ กด ลักษณะทางจิตวิทยาของบุคคลหมายถึงวิธีของการจัดการความเครียด ความตึงเครียด ความท้าทายเพื่ออาตมา ความขัดแย้งภายใน งานมากต้องทำในพื้นที่เหล่านี้ – โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเราจะเรียนรู้วิธีดีที่สุดเพื่อเตรียมคนสำหรับกำหนดรูปร่างลักษณะของผู้นำผู้นำหลากหลายสถานการณ์และความต้องการ แต่มันเป็นสิ่งที่ท้าทายน่ารับJames MacGregor burns, in his book Leadership, offers us yet one additional distinction worth thinking about. Ultimately, Burns says, there are two overriding kinds of social and political leadership: transactional and transformational leadership. The transactional leader engages in an exchange, usually for self-interest and with short-term interest in mind. It is, in essence, a bargain situation: "I’ll vote for you bill if you vote for mine." Or "You do me a favor and I will shortly return it." Most pragmatic officeholders practice transactional leadership most of the time. It is commonly a practical necessity. It is the general way people do business and get their jobs done – and stay in office. The transforming or transcending leader is the person who, as briefly noted earlier, so engages with followers as to bring them to a heightened political and social consciousness and activity, and in the process converts many of those followers into leaders in their own right. The transforming leader, with a focus on the higher aspirations and longer range, is also a teacher, mentor and educator – pointing out the possibilities and the hopes and the often only dimly understood dreams of a people – getting them to undertake the preparation and the job needed to attain these goals.Of course, not everyone can be a leader. And rarely can any one leader provide an organization’s entire range of leadership needs. Upon closer inspection, most firms and most societies have all kinds of leaders and these diverse leaders, in turn, are usually highly dependent for their success on the leadership performed by other leaders. Some leaders are excellent at creating or inventing new structures. Others are great task leaders – helping to energize groups at problem solving. Others are excellent social (or affective) leaders, helping to build morale and renew the spirit of an organization or a people. These leaders are often indispensable in providing what might be called the huma

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ลักษณะหนึ่งในสิ่งที่สำคัญที่สุดที่จะพูดถึงความเป็นผู้นำก็คือว่ามันเป็นเรื่องปกติมากที่กระจายไปทั่วสังคม ความต้องการเป็นผู้นำของเราแตกต่างกันอย่างมาก หลายนวัตกรรมที่ยิ่งใหญ่เกิดขึ้นเพราะคนดีในล่วงหน้าของเวลาของพวกเขาที่มีความเต็มใจที่จะรณรงค์ให้มีการเปลี่ยนแปลงและแนะนำวิธีการใหม่ที่มีความเป็นยังยอมรับไม่ได้กับความเห็นส่วนใหญ่ หลายความต้องการเป็นผู้นำของประเทศที่จะได้พบกับคนที่ไม่ได้อยู่ในตำแหน่งที่สูงและที่มักจะไม่ได้ดูหรือแม้กระทั่งทำหน้าที่เป็นผู้นำ ซึ่งนำเราไปคำถามของการกำหนดความเป็นผู้นำ ข้อตกลงในความหมายเป็นเรื่องยากที่จะบรรลุ แต่สำหรับวัตถุประสงค์ในมือผู้นำเป็นคนที่รับรู้สิ่งที่จำเป็นและสิ่งที่ถูกต้องและรู้วิธีการระดมคนและทรัพยากรที่จะบรรลุเป้าหมายร่วมกัน. ผู้นำเป็นบุคคลที่สามารถช่วยสร้างทางเลือกและโอกาส - ผู้ที่สามารถช่วยชี้แจงปัญหาและทางเลือก ที่สามารถสร้างกำลังใจในการทำงานและพันธมิตรที่สามารถสร้างแรงบันดาลใจและให้คนอื่น ๆ มองเห็นความเป็นไปได้และสัญญาขององค์กรที่ดีหรือชุมชนที่ดีขึ้น ผู้นำเหล่านั้นมีคุณภาพที่สำคัญของโรคติดต่อความมั่นใจในตนเองมองในแง่ดีไม่มีเหตุผลและความเพ้อฝันที่รักษาไม่หายที่ช่วยให้พวกเขาที่จะดึงดูดและระดมคนอื่น ๆ ที่จะดำเนินงานเรียกร้องให้คนเหล่านี้ไม่เคยแม้แต่จะฝันที่พวกเขาจะดำเนินการ ในระยะสั้นช่วยให้ผู้นำและช่วยปลดปล่อยคนอื่น ๆ พวกเขาเพิ่มความเป็นไปได้สำหรับเสรีภาพ - ทั้งผู้คนและองค์กร พวกเขามีส่วนร่วมกับผู้ติดตามในลักษณะที่หลายคนติดตามกลายเป็นผู้นำในสิทธิของตนเอง. ในฐานะที่เป็นนัยข้างต้นหลายแห่งนวัตกรรมอย่างมีนัยสำคัญทั้งในภาครัฐและเอกชนของประเทศนี้ได้รับการทำโดยคนที่เห็นความซับซ้อนทั้งหมดที่อยู่ข้างหน้า ของพวกเขา แต่เชื่อในตัวเองและวัตถุประสงค์ของพวกเขาที่พวกเขาปฏิเสธที่จะจมและอัมพาตโดยข้อสงสัย พวกเขายินดีที่จะคิดค้นกฎระเบียบใหม่และเล่นการพนันในอนาคต. ผู้นำที่ดีมักจะได้รับการได้รับมันทั้งหมดร่วมกันวิ่งแบ่งเขต พวกเขาได้รับ generalists ผู้นำในวันพรุ่งนี้มีโอกาสมากที่จะได้เริ่มต้นชีวิตเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการฝึกอบรม สังคมของเราโดยเฉพาะอย่างยิ่งรางวัลผู้เชี่ยวชาญ จอห์นดับบลิวการ์ดเนอร์ทำให้มันได้ดี: ทั้งหมดบ่อยเกินไปบนถนนยาวผู้นำเยาวชนกลายเป็น "คนรับใช้ของสิ่งที่เป็นมากกว่า shapers ของสิ่งที่อาจเป็น." ในกระบวนการที่ยาวนานของการเรียนรู้วิธีการที่ระบบการทำงานของพวกเขาจะได้รับรางวัลสำหรับการเล่นภายในโครงสร้างที่ซับซ้อนของกฎที่มีอยู่ เมื่อถึงเวลาที่พวกเขามาถึงด้านบนพวกเขามีโอกาสมากที่จะได้รับการฝึกอบรมนักโทษของโครงสร้าง นี้จะไม่เลวร้ายทั้งหมด ทุกระบบที่สำคัญยืนยันตัวเอง แต่ไม่มีระบบที่สำคัญสามารถอยู่ได้นานเว้นแต่บางส่วนของผู้นำยังคงเป็นอิสระพอที่จะช่วยให้มันมีการเปลี่ยนแปลงและเติบโต. เป็นเพียง generalists ความคิดสร้างสรรค์เหล่านี้สามารถเป็นผู้นำจะเป็นรับมือกับการจัดสูงหลายกลุ่มแต่ละต่อสู้เพื่อรักษาพิเศษแต่ละอาวุธ ที่มีความหมายแคบ ๆ ของตัวเองของความสนใจของประชาชนที่มักจะไปยังจุดอัมพาตดำเนินการใด ๆ อย่างมีนัยสำคัญ. เอาชนะความกลัวโดยเฉพาะอย่างยิ่งความกลัวที่จะก้าวเกินขอบเขตของชนเผ่าหนึ่งของความต้องการพิเศษสำหรับผู้นำ งานผู้นำเป็น renewer ของเป้าหมายขององค์กรและแรงบันดาลใจคือการส่องสว่างเป้าหมายที่จะช่วยให้ทรัพยากร reperceive ตัวของตัวเองและองค์กรของคนและจุดแข็งที่จะพูดคุยกับคนในสิ่งที่เป็นเพียงสลัวในจิตใจของพวกเขา ผู้นำที่มีประสิทธิภาพคือคนที่สามารถให้เสียงและรูปแบบเพื่อให้ผู้คนพูดว่า "โอ้ใช่ -. นั่นคือสิ่งที่ฉันก็ได้รับความรู้สึก" หมายเหตุเกินไป แต่ที่ผู้นำมักจะตระหนักถึงและอย่างน้อยรูปบางส่วนจากความต้องการที่สูงขึ้น และแรงบันดาลใจและวัตถุประสงค์ร่วมกันของผู้ติดตามและองค์ประกอบของพวกเขา ผู้นำให้คำปรึกษาและฟังเช่นเดียวกับที่พวกเขาให้ความรู้และพยายามที่จะต่ออายุเป้าหมายขององค์กร พวกเขารู้วิธี "เหล่ด้วยหูของเขา." ผู้นำ Civic มักจะโผล่ออกมาในขณะที่เราสามารถที่จะตกลงเป้าหมาย นักวิเคราะห์คนหนึ่งได้บอกว่ามันไม่ดีสำหรับเราที่จะเพียงแค่ไปมองหาผู้นำ ก่อนอื่นเราต้องค้นพบเป้าหมายของเราเองและค่านิยม ถ้าเราจะมีผู้นำที่เราต้องการเราจะมีการตกลงกันจัดลำดับความสำคัญ ในอีกแง่หนึ่งถ้าเราต้องการที่จะมีผู้นำที่จะปฏิบัติตามเรามักจะต้องแสดงให้พวกเขาทาง. ในการมองหาในการเป็นผู้นำและความผูกพันในองค์กร - คนกำลังมองหาอย่างมีนัยสำคัญความสามารถยืนยันและความเป็นธรรม ในการเข้าร่วมองค์กรของแต่ละบุคคลที่จะให้มีบางแง่มุมของความเป็นเอกลักษณ์ของเขาหรือเธอเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตของเขาหรือเธอบาง ดังนั้นจึงมีราคาใน affiliating และต่อไปนี้ ผู้นำทำหน้าที่เป็นความแข็งแรงและสถานที่น่าสนใจในองค์กร - แต่จิตใจยังมีการขับไล่ผู้นำ - ส่วนหนึ่งเป็นเพราะการพึ่งพาผู้นำ จอห์นสไตน์เบกล่าวของประธานาธิบดีอเมริกันที่ผู้คนเชื่อว่า "พวกเขาเป็นของเราและเรามีสิทธิที่จะทำลายพวกเขา." ผู้นำที่มีประสิทธิภาพจะต้องรู้วิธีที่จะดูดซับสงครามเหล่านี้ แต่แฝงพวกเขาอาจจะ. ผู้นำยังต้องเคยมีความไวต่อความแตกต่างระหว่างพลังและอำนาจ พลังงานความแข็งแรงหรือบังคับดิบในการควบคุมหรือบังคับให้คนที่จะทำบางสิ่งบางอย่างในขณะที่ผู้มีอำนาจคืออำนาจที่เป็นที่ยอมรับในฐานะผู้ใต้บังคับบัญชาโดยถูกต้องตามกฎหมาย คำถามทั้งหมดของการเป็นผู้นำยกประเด็นเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมนับไม่ถ้วนและการยอมรับของการใช้พลังงานในความสัมพันธ์ของผู้ใต้บังคับบัญชาที่เหนือกว่า วิธีการมีส่วนร่วมหรือมีส่วนร่วมมากเป็นสิ่งจำเป็นเป็นที่พึงปรารถนา? ผลกระทบของการมีส่วนร่วมเกี่ยวกับประสิทธิภาพคืออะไร? วิธีที่ดีที่สุดสำหรับผู้นำที่จะได้รับการยอมรับทางศีลธรรมและทางสังคมสำหรับผู้มีอำนาจของเขาหรือเธอ? การมีส่วนร่วมของอเมริการางวัลโดยทั่วไปในทุกชนิดขององค์กรโดยเฉพาะอย่างยิ่งชีวิตของพลเมืองและการเมือง แต่เราต้องตระหนักเกินไปที่จะเป็นส่วนหนึ่งของเราแยกตัวในการเป็นผู้นำที่มีเสน่ห์ดึงดูด กระแทกแดกดันตัวเลขผู้ช่วยให้รอดและผู้นำที่มีเสน่ห์มักจะแน่นอนเกือบตลอดเวลา, ระยะทางและสร้างการมีส่วนร่วมไม่ได้. หนึ่งในงานที่ยากที่สุดสำหรับผู้ที่จะวัดและประเมินผลความเป็นผู้นำเป็นงานของการพยายามที่จะมองไปที่องค์ประกอบที่ทำขึ้นเป็นผู้นำ วิธีการหนึ่งที่จะมองไปที่องค์ประกอบเหล่านี้คือการแสดงให้เห็นว่าผู้นำมีทักษะต่าง ๆ นอกจากนี้ยังมีการออกกำลังกายหรือรูปแบบที่โดดเด่นและยังคงเข้าใจยากมากขึ้นมีคุณสมบัติต่างๆที่อาจจะได้รับการประกาศ โดยฝีมือผมหมายถึงความสามารถในการทำสิ่งที่ดี บางสิ่งบางอย่างที่เป็น learnable และสามารถปรับตัวดีขึ้นเช่นการพูดหรือการเจรจาต่อรองหรือการวางแผน ผู้นำส่วนใหญ่จำเป็นต้องมีทักษะทางเทคนิค (เช่นเดียวกับการเขียน); ทักษะความสัมพันธ์ของมนุษย์, ความสามารถในการกำกับดูแลการสร้างแรงบันดาลใจในการสร้างพันธมิตรและอื่น ๆ ; และสิ่งที่อาจจะเรียกว่าทักษะความคิด - ความสามารถในการเล่นกับความคิดชาญฉลาดขอคำแนะนำและปลอมกลยุทธ์แกรนด์ ทักษะสามารถตรวจสอบได้ ทักษะสามารถสอน และทักษะที่ชัดถ้อยชัดคำทำขึ้นเป็นส่วนสำคัญของความสามารถในการเป็นผู้นำ ทักษะเพียงอย่างเดียว แต่ไม่สามารถรับประกันความสำเร็จเป็นผู้นำ. ลักษณะการเป็นผู้นำของคนก็อาจจะเป็นสิ่งสำคัญที่จะมีประสิทธิผล สไตล์หมายถึงวิธีการที่บุคคลที่เกี่ยวข้องกับคนงานและความท้าทาย สไตล์ของคนที่มักจะเป็นคุณลักษณะที่ส่วนตัวมากและโดดเด่นเกี่ยวกับบุคลิกภาพของเขาหรือเธอและตัวอักษร รูปแบบอาจจะเป็นประชาธิปไตยหรือเผด็จการส่วนกลางหรือกระจายอำนาจ, ความเห็นอกเห็นใจหรือเดี่ยว extroverted หรือเก็บตัวหรือการแสดงออกที่เหมาะสมเรื่อย ๆ , เป็นธุระหรือระยะไกล นี้แทบจะไม่ exhausts ความเป็นไปได้ที่มีความหลากหลาย - แต่มีขึ้นเพื่อเป็นแนวทาง รูปแบบที่แตกต่างกันอาจทำงานได้ดีพอ ๆ กันในสถานการณ์ที่แตกต่างกัน แต่มักจะมีแบบที่เหมาะสมระหว่างความต้องการขององค์กรและลักษณะการเป็นผู้นำที่จำเป็น จำนวนเงินที่ยุติธรรมของการวิจัยได้รับการดำเนินการในพื้นที่นี้ - แต่ยังคงมากขึ้นที่จะเรียนรู้. รูปแบบพฤติกรรมของบุคคลหมายถึงวิธีการหนึ่งของการที่เกี่ยวข้องกับคนอื่น ๆ - เพื่อนร่วมงานผู้ใต้บังคับบัญชาคู่แข่ง, ผู้บังคับบัญชาที่ปรึกษากด รูปแบบทางด้านจิตใจของบุคคลหมายถึงวิธีการหนึ่งของการจัดการความเครียดความตึงเครียดความท้าทายที่จะอัตตาความขัดแย้งภายใน การทำงานเป็นอย่างมากที่จะต้องทำในพื้นที่เหล่านี้ - โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าหากเราจะได้เรียนรู้วิธีที่ดีที่สุดเพื่อเตรียมคนสำหรับการสร้างรูปแบบการเป็นผู้นำของพวกเขาไปสู่สถานการณ์ความเป็นผู้นำที่มีความหลากหลายและความต้องการ แต่มันก็เป็นความท้าทายที่มีมูลค่าการยอมรับ. เจมส์เกรเกอร์เผาไหม้ในการเป็นผู้นำหนังสือของเขาให้เรายังแตกต่างอีกหนึ่งคิดมูลค่าเกี่ยวกับ ในท้ายที่สุดเบิร์นส์กล่าวว่ามีสองชนิดที่สำคัญของการเป็นผู้นำทางสังคมและการเมืองเป็นผู้นำในการทำธุรกรรมและการเปลี่ยนแปลง ผู้นำการทำธุรกรรมร่วมในการแลกเปลี่ยนมักจะให้ความสนใจในตัวเองและมีความสนใจในระยะสั้นในใจ มันเป็นในสาระสำคัญสถานการณ์ต่อรอง: ". ฉันจะลงคะแนนให้คุณเรียกเก็บเงินถ้าคุณลงคะแนนสำหรับฉัน" หรือ "คุณฉันหน่อยได้ไหมและฉันจะกลับมาในไม่ช้ามัน." officeholders ในทางปฏิบัติส่วนใหญ่ฝึกความเป็นผู้นำในการทำธุรกรรมมากที่สุดของเวลา มันเป็นปกติความจำเป็นในทางปฏิบัติ มันเป็นวิธีที่ผู้คนทั่วไปทำธุรกิจและได้รับการทำงานของพวกเขา - และอยู่ในสำนักงาน เปลี่ยนหรือเก็บกดผู้นำคือคนที่เป็นเวลาสั้น ๆ ที่ระบุไว้ก่อนหน้านี้เพื่อให้มีส่วนร่วมกับผู้ติดตามที่จะนำพวกเขาไปจิตสำนึกทางการเมืองและสังคมมีความคิดริเริ่มและการทำกิจกรรมและในกระบวนการแปลงหลายคนติดตามที่เป็นผู้นำในสิทธิของตนเอง เปลี่ยนผู้นำให้ความสำคัญกับแรงบันดาลใจที่สูงขึ้นและระยะเวลานานยังเป็นครูที่ปรึกษาและการศึกษา - ชี้ให้เห็นความเป็นไปได้และความหวังและมักจะเป็นเพียงความเข้าใจรางฝันของผู้คน - พวกเขาได้รับการเตรียมความพร้อมที่จะดำเนินการและ งานที่จำเป็นในการบรรลุเป้าหมายเหล่านี้. แน่นอนว่าทุกคนไม่สามารถที่จะเป็นผู้นำ และไม่ค่อยมีผู้นำคนใดคนหนึ่งสามารถให้องค์กรทั้งช่วงของความต้องการความเป็นผู้นำ เมื่อตรวจสอบใกล้ชิดและ บริษัท ส่วนใหญ่และสังคมส่วนใหญ่จะมีทุกชนิดของผู้นำและผู้นำที่มีความหลากหลายเหล่านี้ในที่สุดก็มักจะสูงขึ้นสำหรับความสำเร็จของพวกเขาในการเป็นผู้นำที่ดำเนินการโดยผู้นำคนอื่น ๆ บางคนเป็นผู้นำที่ยอดเยี่ยมที่สร้างหรือประดิษฐ์โครงสร้างใหม่ คนอื่น ๆ ที่ผู้นำงานที่ดี - ช่วยในการรวมพลังกลุ่มที่การแก้ปัญหา อื่น ๆ ที่ดีทางสังคม (หรืออารมณ์) ผู้นำช่วยสร้างขวัญกำลังใจและต่ออายุจิตวิญญาณขององค์กรหรือคน ผู้นำเหล่านี้มักจะขาดไม่ได้ในการให้สิ่งที่อาจจะเรียกว่า Huma

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ลักษณะ



ที่สำคัญที่สุดสิ่งที่จะพูดเกี่ยวกับภาวะผู้นำที่เป็นที่นิยมมาก กระจายทั่วทั้งสังคม ความต้องการภาวะผู้นำของเราแตกต่างกันไปเป็นอันมาก จำนวนมากของนวัตกรรมที่ยิ่งใหญ่เกิดขึ้นเพราะคนได้ดีในล่วงหน้าของเวลาที่ยินดีกับการเปลี่ยนแปลง และเสนอแนะวิธีการใหม่สด ที่ ยัง รับไม่ได้กับความเห็นส่วนใหญ่หลายของภาวะความต้องการของประเทศได้ โดยผู้ที่ไม่ได้ถือสำนักงานสูงและบ่อยครั้งที่เขาไม่ได้มอง หรือแม้แต่เป็นผู้นํา ซึ่งนำเราไปถามกำหนดความเป็นผู้นำ ว่าด้วยนิยามยากที่จะบรรลุ แต่เพื่อวัตถุประสงค์ในมือผู้นำคือผู้ที่รับรู้สิ่งที่จำเป็นและสิ่งที่ถูกต้องและรู้วิธีที่จะระดมคนและทรัพยากรเพื่อบรรลุเป้าหมายร่วมกัน

ผู้นำคือบุคคลที่สามารถช่วยสร้างทางเลือกและโอกาสสำหรับผู้ที่สามารถช่วยชี้แจงปัญหาและทางเลือกที่สามารถสร้างขวัญกำลังใจ และพันธมิตรที่สามารถสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้อื่น และให้วิสัยทัศน์ของความเป็นไปได้ และสัญญาขององค์กรดีขึ้นหรือดีกว่าในชุมชน ผู้นำมีคุณภาพเหล่านั้นขาดความเชื่อมั่นในตนเอง ติดต่อ มองโลกในแง่ดี ไม่ และรักษาอุดมคติที่อนุญาตให้พวกเขาที่จะดึงดูดและระดมให้ผู้อื่นรับความต้องการงานที่คนเหล่านี้เคยฝันว่าเขาจะรับปาก ในระยะสั้น , ผู้นำช่วยให้และช่วยปลดปล่อยผู้อื่นพวกเขาเพิ่มความเป็นไปได้เพื่อเสรีภาพ ( ทั้งสำหรับคนและองค์กร พวกเขาต่อสู้กับลูกศิษย์ในลักษณะหลายของผู้ติดตามกลายเป็นผู้นำในด้านขวาของตนเอง

เป็นนัยข้างต้น หลายระดับของนวัตกรรม ทั้งในภาครัฐและภาคเอกชนของประเทศนี้ถูกทำโดยคนที่เห็นความซับซ้อนทั้งหมดข้างหน้าของพวกเขาแต่ให้เชื่อในตัวเอง และวัตถุประสงค์ของพวกเขาที่พวกเขาปฏิเสธที่จะจมและเป็นอัมพาตโดยสงสัย พวกเขาเต็มใจที่จะคิดค้นกฎใหม่และเล่นการพนันใน อนาคต

ผู้นำที่ดีมักจะได้รับได้รับมันทั้งหมดเข้าด้วยกัน เสียวิ่งสนาม พวกเขาถูก generalists . ผู้นำในวันพรุ่งนี้มากอาจจะได้เริ่มชีวิตในฐานะผ่านการอบรมผู้เชี่ยวชาญสังคมของเราโดยเฉพาะอย่างยิ่งรางวัลผู้เชี่ยวชาญ จอห์น ดับเบิลยู การ์ดเนอร์จะดี :

ทั้งหมดบ่อยเกินไปบนถนนนานขึ้น ผู้นำยังเป็น " ทาสของสิ่งที่เป็นมากกว่า Shapers ของสิ่งที่อาจจะ " ในกระบวนการของการเรียนรู้ระบบทำงานอย่างไร พวกเขาจะได้รับรางวัลสำหรับการเล่นในโครงสร้างที่ซับซ้อนของกฎที่มีอยู่ โดยเวลาที่พวกเขามาถึงด้านบนพวกเขามีมากมีแนวโน้มที่จะเป็นนักโทษที่ฝึกของโครงสร้าง นี้ไม่ได้เลวร้ายทั้งหมด ที่สำคัญทุกระบบยืนยันตัวเอง แต่ไม่มีระบบสามารถอยู่ได้นานจนกว่าชีพบางผู้นำยังคงเป็นอิสระเพียงพอที่จะช่วยให้มันเปลี่ยนแปลงและเติบโต

เพียงสร้างสรรค์เป็น generalists ผู้นำเหล่านี้สามารถจะรับมือกับหลายกลุ่มในแต่ละการต่อสู้อย่างดีสำหรับการรักษาพิเศษแต่ละอาวุธที่มีความหมายแคบของตัวเองของผลประโยชน์สาธารณะ มักจะถึงจุดของการเป็นอัมพาตที่สําคัญ

ความกลัวเอาชนะ , โดยเฉพาะอย่างยิ่งความกลัวก้าวเกินขอบเขตของชนเผ่า มีความต้องการพิเศษสำหรับผู้นำ งานของผู้นำ ในฐานะผู้เริ่มใหม่ขององค์กรเป้าหมายและแรงบันดาลใจ คือ ส่องเป้าหมายช่วย reperceive ของตัวเองหนึ่งและหนึ่งของทรัพยากรขององค์กรและจุดแข็ง เพื่อพูดคุยกับคนเกี่ยวกับสิ่งที่เพียงสลัวๆ ในจิตใจของพวกเขา ผู้นำที่มีประสิทธิภาพ คือ คนที่สามารถให้เสียงและรูปแบบเพื่อให้คนที่พูดว่า " อา ใช่ และนั่นคือสิ่งที่ฉันได้รับความรู้สึก " ทราบ

ด้วย อย่างไรก็ตามว่า ผู้นำมักจะตระหนักถึงอย่างน้อยบางส่วนและรูปโดยสูงกว่าต้องการและปรารถนาและวัตถุประสงค์ทั่วไปของลูกศิษย์และองค์ประกอบ ผู้นำปรึกษาและฟังเหมือนกับที่พวกเขารู้และพยายามที่จะต่ออายุ เป้าหมายขององค์กร พวกเขารู้ว่า " หรี่ตาด้วยหูของตนเอง และมักจะออกมาเป็น " ผู้นำที่เราสามารถตกลงกันได้ตามเป้าหมายหนึ่งนักวิเคราะห์ได้พบว่ามันไม่ดีสำหรับเราที่จะไปมองหาผู้นำ เราต้องค้นพบเป้าหมายของเราเองและค่า ถ้าเรามีผู้นำที่เราต้องการ ก่อนจะต้องยอมรับตามลําดับความสําคัญ ในอีกแง่หนึ่ง ถ้าเราต้องการที่จะมีผู้นำตาม เรามักจะต้องแสดงวิธี