a complex network of organic materi

a complex network of organic material invades the architecture at the palais de tokyo in paris, in brazilian artist henrique oliveira‘s ‘baitogogo’. the installation is a matrix of sculptural vegetation — unraveling, twisting, and plunging from existing pillars and beams. the massive form is both a hybrid of mediums and disciplines as well as a dimensional synthesis of site-specific structural elements. oliveira, known for his architectural integrations, manipulates the space by both extending and multiplying the columns, encasing the viewer in a dizzying circuit of knotted, root-like material. in a communion of urban design, plant life, and biology, the artist generates an immense audience reaction to the unexpected fusion of sculpture and space.

oliveira’s structural components are recycled from the brazilian urban landscape, consisting mainly of tapume wood sticks. the common construction material is typical to sao paolo streets, used to build fences or to isolate development sites from public access. using reclaimed wood native to his home as a medium, he references his brazilian culture and identity and reveals the physical and societal decay of much of the city’s urban fabric. oliveira draws influence from medical texts, biology and the study of physical pathologies such as tumors — evident in the complexity of his web-like structures, which liken themselves to the inter-connectivity of a human neural network.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เครือข่ายที่ซับซ้อนของวัสดุอินทรีย์ invades สถาปัตยกรรมที่โตเกียวเดอปาในปารีส ในบราซิลศิลปิน henrique oliveira 'baitogogo' การติดตั้งเป็นเมตริกซ์ของพืชรูป — รอบ บิด และหลั่นอยู่เสาและคาน แบบขนาดใหญ่มีทั้งไฮบริ mediums และสาขาวิชาตลอดจนการสังเคราะห์มิติขององค์ประกอบโครงสร้างเฉพาะ oliveira ที่รู้จักกันสำหรับการรวมของสถาปัตยกรรม ควบคุมพื้นที่ทั้งขยาย และคูณคอลัมน์ encasing พวก viewer ในวงจรระหว่างวัสดุที่ผูกปม รากเช่น ในการร่วมออกแบบชุมชนเมือง ชีวิต และ ชีววิทยา ศิลปินสร้างปฏิกิริยาผู้ชมอย่างมากที่จะหลอมเหลวที่ไม่คาดคิดของประติมากรรมและพื้นที่

ส่วนประกอบโครงสร้างของ oliveira รีไซเคิลจากบราซิลเมืองภูมิทัศน์ ประกอบด้วยแท่งไม้ tapume ส่วนใหญ่ วัสดุก่อสร้างทั่วไปเป็นปกติให้เซาเปาโลถนน ใช้ใน การสร้างรั้ว หรือ ใช้แยกไซต์พัฒนาเข้าไปถึง เขาใช้คืนไม้ดั้งเดิมเขาเป็นสื่อ อ้างอิงบราซิลวัฒนธรรมและอัตลักษณ์ของเขา และพบผุจริง และนิยมของมากของเมืองผ้าเมือง oliveira วาดอิทธิพลจากแพทย์ ชีววิทยา และการศึกษาของ pathologies ทางกายภาพเช่นเนื้องอก — ในความซับซ้อนของโครงสร้างของเว็บเช่น ซึ่ง liken เองเพื่อเชื่อมต่อระหว่างเครือข่ายประสาทมนุษย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เครือข่ายที่ซับซ้อนของวัสดุอินทรีย์บุกรุกสถาปัตยกรรมที่ Palais de Tokyo ในปารีส ใน ' ศิลปิน Henrique Oliveira บราซิล baitogogo ' การติดตั้งเป็นเมทริกซ์ของพืช - ประติมากรรม คลี่คลาย , บิด , และพรวดพราด จากเดิมเสาและคานรูปใหญ่เป็นลูกผสมของสื่อและวินัย รวมทั้งการสังเคราะห์มิติส่วนประกอบเฉพาะ . โอลิเวียร่า , ที่รู้จักกันสำหรับการทำงานทางสถาปัตยกรรมของเขา การจัดการพื้นที่ โดยทั้งขยายและคูณคอลัมน์บรรจุผู้ชมใน dizzying วงจรที่ผูกปมราก เช่นวัสดุ ในการมีส่วนร่วมในการออกแบบเมือง ชีวิต พืช และ ชีววิทยาศิลปินสร้างปฏิกิริยาผู้ชมเวิ้งว้างฟิวชั่นที่ไม่คาดคิดของประติมากรรมและพื้นที่

Oliveira เป็นโครงสร้างส่วนประกอบรีไซเคิลจากบราซิลเมืองแนว , ประกอบด้วยส่วนใหญ่ของแท่งไม้ tapume . วัสดุการก่อสร้างทั่วไปเป็นปกติ เซา เปาโล ถนน ที่ใช้ในการสร้างกรอบหรือการแยกการพัฒนาเว็บไซต์จากการเข้าถึงประชาชนใช้ไม้ reclaimed พื้นเมืองที่บ้านของเขาเป็นสื่อ เขาอ้างอิงวัฒนธรรมบราซิลของเขาและตัวตน และแสดงการสลายตัวทางกายภาพและสังคมของมากของเมือง ผ้าเมือง Oliveira ดึงอิทธิพลจากตำราการแพทย์ ชีววิทยา และศึกษาโรคของร่างกาย เช่น เนื้องอก - ประจักษ์ในความซับซ้อนของเว็บ เช่น โครงสร้างซึ่งเปรียบเสมือนตัวเองระหว่างการเชื่อมต่อของมนุษย์ประสาทเครือข่าย