Agribusiness, both privately and go

Agribusiness, both privately and government-owned, expanded from the 1960s and subsistence farmers were partly viewed as a past relic which agribusiness could modernize. However, intensive integrated production systems of subsistence farming continued to offer efficiencies that were not financial, including social benefits which have now caused agriculture to be treated as both a social and financial sector in planning, with increased recognition of environmental and cultural values. "Professional farmers" made up 19.5% of all farmers in 2004.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เกษตร ทั้งเอกชน และ ของรัฐบาล ขยายจากปี 1960 และชีพเกษตรกรบางส่วนถูกมองเป็นระลึกอดีตเกษตรที่สามารถเคลื่อนย้าย อย่างไรก็ตาม เร่งรัดบูรณาการระบบการผลิตของชีพเกษตรอย่างต่อเนื่องให้ประสิทธิภาพได้เงิน รวมทั้งสวัสดิการสังคมซึ่งขณะนี้ได้เกิดเกษตรถือว่าเป็นทั้งการสังคม และการเงินภาคการวางแผน มีการเพิ่มขึ้นของค่าสิ่งแวดล้อม และวัฒนธรรม "เกษตรกรมืออาชีพ" สร้างขึ้น 19.5% ของเกษตรกรทั้งหมดในปี 2004

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ธุรกิจการเกษตรทั้งเอกชนและรัฐบาลที่เป็นเจ้าของเพิ่มขึ้นจากปี 1960 และดำรงชีวิตเกษตรกรถูกมองว่าส่วนหนึ่งเป็นของที่ระลึกที่ผ่านมาซึ่งธุรกิจการเกษตรจะทันสมัย อย่างไรก็ตามระบบการผลิตอย่างเข้มข้นแบบบูรณาการของการทำการเกษตรเพื่อยังชีพอย่างต่อเนื่องที่จะนำเสนอประสิทธิภาพที่ไม่ได้ทางการเงินรวมถึงผลประโยชน์ทางสังคมซึ่งในขณะนี้ได้ก่อให้เกิดการเกษตรได้รับการปฏิบัติเป็นทั้งภาคสังคมและการเงินในการวางแผนการมีการรับรู้ที่เพิ่มขึ้นของคุณค่าของสิ่งแวดล้อมและวัฒนธรรม "เกษตรกรมืออาชีพ" สร้างขึ้น 19.5% ของเกษตรกรทั้งหมดในปี 2004

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ธุรกิจการเกษตร ทั้งส่วนตัวและเป็นเจ้าของรัฐบาล ขยายจากทศวรรษที่ 1960 และเกษตรกรยังชีพถูกบางส่วนมองว่าเป็นอดีตโจรกลับใจธุรกิจการเกษตรที่ทันสมัย อย่างไรก็ตาม เข้มข้น ผลิตรวมระบบยังชีพเกษตรกรรมอย่างต่อเนื่องเพื่อให้ประสิทธิภาพที่ไม่ใช่การเงินรวมถึงประโยชน์ทางสังคมซึ่งได้ทำให้การเกษตรถือว่าเป็นทั้งสังคมและภาคการเงินในการวางแผน กับการเพิ่มขึ้นของการรับรู้คุณค่าทางวัฒนธรรมและสิ่งแวดล้อม” ชาวนามืออาชีพ " ขึ้น 19.5 เปอร์เซ็นต์ ของเกษตรกรทั้งหมดในปี 2004