Illocutionary act is a term in ling

Illocutionary act is a term in linguistics introduced by the philosopher John L. Austin in his investigation of the
various aspects of speech acts. We may sum up Austin's terminology with the following example. In uttering the
locution "Is there any salt?" at the dinner table, one may thereby perform the illocutionary act of requesting salt, as
well as the distinct locutionary act of uttering the interrogatory sentence about the presence of salt, and the further
perlocutionary act of causing somebody to hand one the salt.
The notion of an illocutionary act is closely connected with Austin's doctrine of the so-called ‘performative’ and
‘constative utterances': an utterance is "performative" if, and only if it is issued in the course of the "doing of an
action" (Austin, 1955), by which, again, Austin means the performance of an illocutionary act (Austin, 1955).
According to Austin's (1962) original exposition in How to Do Things With Words, an illocutionary act is an act (1)
for the performance of which I must make it clear to some other person that the act is performed (Austin speaks of
the 'securing of uptake'), and (2) the performance of which involves the production of what Austin calls 'conventional
consequences' as, e.g., rights, commitments, or obligations (Austin, 1955) Thus, for example, in order to make a
promise I must make clear to my audience that the act I am performing is the making of a promise, and in the
performance of the act I will be undertaking an obligation to do the promised thing: so promising is an illocutionary
act in the present sense. Since Austin's death, the term has been defined differently by various authors.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Illocutionary พระราชบัญญัติเป็นศัพท์ในภาษาศาสตร์ที่นำ โดยนักปราชญ์ที่ Austin L. จอห์นในการสืบสวนของเขาเสียงกิจการด้านต่าง ๆ เราอาจรวมค่าของ Austin คำศัพท์ตัวอย่างต่อไปนี้ กล่าวคำlocution "คือมีเกลือใด ๆ ที่โต๊ะอาหาร หนึ่งจึงสามารถดำเนินการกระทำ illocutionary ขอเกลือ เป็นรวมทั้งการกระทำ locutionary แตกต่างกันของการกล่าวคำปฤจฉาประโยคเกี่ยวกับสถานะของเกลือ และเพิ่มเติมพระราชบัญญัติ perlocutionary ทำให้เกิดใครมือหนึ่งเกลือแนวคิดขององค์ illocutionary เชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับของ Austin ตรรกะเรียกว่า 'performative' และ'constative utterances': utterance ที่มีว่า "performative" และรับออกใน course ของการ "ทำของการการดำเนินการ" (Austin, 1955), ที่ อีก Austin หมายถึง ประสิทธิภาพของการทำ illocutionary (Austin, 1955)ตามของ Austin (1962) ต้นฉบับแสดงในวิธีการทำสิ่งต่าง ๆ ด้วยคำ องค์ illocutionary เป็น (1)เพื่อประสิทธิภาพการทำงานที่ฉันต้องทำให้ชัดเจนเพื่อผู้อื่นที่ ทำการกระทำ (Austin พูดการ "รักษาความปลอดภัยของการดูดซับ"), และ (2) ประสิทธิภาพการทำงานที่เกี่ยวข้องกับการผลิตของ Austin เรียก ' ธรรมดาผลความ เป็น เช่น สิทธิ ข้อผูกมัด ข้อผูกมัด (Austin, 1955) ดังนี้ เช่น เพื่อให้การสัญญาฉันต้องให้ชัดเจนเพื่อผู้ชมของผมที่ทำผมกำลังดำเนินการ ทำสัญญา และใน การประสิทธิภาพของการกระทำผมจะสามารถดำเนินการในการทำสิ่งตามสัญญา: สัญญาเพื่อเป็นการ illocutionaryทำหน้าที่ในการนำเสนอ เนื่องจากความตายของ Austin คำได้กำหนดแตกต่างกัน โดยผู้เขียนต่าง ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การกระทำ Illocutionary เป็นคำภาษาศาสตร์นำโดยนักปรัชญาจอห์นลิตรออสตินในการสืบสวนของเขา
ในแง่มุมต่างๆของการกระทำคำพูด เราอาจจะสรุปคำศัพท์ออสตินกับตัวอย่างต่อไปนี้ ในการเปล่งเสียง
สำนวนโวหาร "มีเกลือหรือไม่?" ที่โต๊ะอาหารค่ำหนึ่งจึงอาจดำเนินการกระทำ illocutionary การขอเกลือเช่น
เดียวกับการกระทำที่แตกต่างของ locutionary เปล่งประโยคที่เป็นคำถามเกี่ยวกับการปรากฏตัวของเกลือและต่อไป
การกระทำที่ก่อให้เกิด perlocutionary ของใครสักคนหนึ่งที่จะมอบเกลือ.
ความคิด ของการกระทำ illocutionary มีการเชื่อมต่ออย่างใกล้ชิดกับหลักคำสอนของออสตินของสิ่งที่เรียกว่า 'performative' และ
'คำพูด constative: คำพูดคือ "ภาคปฏิบัติ" ถ้าหากว่ามันจะออกในหลักสูตรของการ "ทำของ
การกระทำ "( ออสติน, 1955) โดยที่อีกครั้งออสตินหมายถึงประสิทธิภาพการทำงานของการกระทำ illocutionary (ออสติน, 1955).
ตามที่ออสติน (1962) งานแสดงต้นฉบับในวิธีการทำสิ่งที่มีคำพูดการกระทำ illocutionary คือการกระทำ (1)
สำหรับ ผลการดำเนินงานของการที่ผมต้องทำให้มันชัดเจนบางคนอื่น ๆ ที่กระทำจะดำเนินการ (ออสตินพูดถึง
'การรักษาความปลอดภัยของการดูดซึม') และ (2) การปฏิบัติงานของที่เกี่ยวข้องกับการผลิตสิ่งที่โทรออสติน 'ธรรมดา
ผลกระทบ 'เป็น เช่นสิทธิภาระผูกพันหรือภาระผูกพัน (ออสติน, 1955) ดังนั้นสำหรับตัวอย่างเช่นในการที่จะทำให้
สัญญาฉันจะต้องทำให้ชัดเจนให้กับผู้ชมของฉันว่าการกระทำฉันกำลังดำเนินการคือการทำสัญญาและ
การปฏิบัติงานของ การกระทำที่ฉันจะได้รับการดำเนินการภาระที่จะต้องทำในสิ่งที่สัญญาไว้เพื่อให้เป็นที่มีแนวโน้ม illocutionary
การกระทำในความหมายปัจจุบัน ตั้งแต่การตายของออสติน, ระยะได้ถูกกำหนดให้แตกต่างกันโดยผู้เขียนต่างๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

illocutionary ทำตัวเป็นศัพท์ทางภาษาศาสตร์นำโดยนักปรัชญาจอห์นแอล. ออสตินในการสืบสวนของ
ด้านต่างๆของวาทะ . เราอาจสรุปประโยชน์ของคำศัพท์กับตัวอย่างต่อไปนี้ ในคํา
สำนวน " มีเกลือใด ๆ ? " ที่โต๊ะทานข้าว หนึ่งอาจแสดงการกระทำของ illocutionary จึงขอเกลือ เช่น
รวมทั้งการกระทำ locutionary แตกต่างกันของคําที่แสดงออกมาเป็นคำถามประโยคเกี่ยวกับการปรากฏตัวของเกลือ และต่อไป
perlocutionary ทำให้เกิดคนเกลือมือหนึ่ง .
ความคิดของการแสดง illocutionary มีการเชื่อมต่ออย่างใกล้ชิดกับออสตินนั้นเรียกว่า ' ' และความ ' performative
'constative : ความเต็มที่คือ " performative " ถ้าถ้ามันออกในหลักสูตรของการ " ทำของ
Action " ( ออสติน , 1955 ) , ซึ่ง , อีกครั้ง , ออสติน หมายถึง ประสิทธิภาพของการกระทำ illocutionary ( ออสติน , 1955 ) .
ตามออสติน ( 1962 ) เดิมการแสดงออกในวิธีที่จะทำสิ่งต่าง ๆด้วยคำพูด การกระทำ illocutionary เป็นการแสดง ( 1 )
สำหรับการแสดงที่ฉันต้องทำให้ชัดเจนไปยังบุคคลอื่นที่กฎหมายจะดำเนินการ ( ออสตินพูด
' การรักษาความปลอดภัยการใช้ ' ) และ ( 2 ) การปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้องกับการผลิตของสิ่งที่ออสตินเรียก ' ' เป็นปกติ
ตามมา เช่น ผูกพันสิทธิหรือภาระผูกพัน ( ออสติน 1955 ) ดังนั้น ตัวอย่างเช่น เพื่อที่จะทำให้
สัญญาว่าจะต้องทำให้ชัดเจนเพื่อผู้ชมของฉันที่ทำฉันแสดงการทําสัญญา และในการปฏิบัติหน้าที่
ผมจะประกอบภาระที่จะต้องทำในสิ่งที่สัญญาไว้ ดังนั้น แนวโน้มเป็น illocutionary
พระราชบัญญัติในความหมายปัจจุบัน ตั้งแต่ Austin ตายในระยะได้นิยามแตกต่างกัน โดยผู้เขียนต่างๆ