Component Selection for Peak Detect

Component Selection for Peak Detectors
The holding-capacitor (C1) in a peak detector circuit normally should be kept as small as possible, so that it can be rapidly charged to allow its voltage to easily follow changes in the peak input.
Another important requirement is that the capacitor should accurately hold its charge for a given time, usually until it is discharged by means of a FET switch.
Consequently, all capacitor discharge currents must be kept to a minimum while the charge is being held.
The discharge currents can be minimized by using a BIFET op-amp for A2 and by keeping resistor R2 as large as possible.
Diode D2 should also be a low-leakage device and the capacitor itself should have a low-leakage dielectric.
However, there is always some discharge current which introduces a voltage error.
So, the minimum acceptable error is used to calculate the capacitor size.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เลือกคอมโพเนนต์ในการตรวจจับสูงสุด การถือตัวเก็บประจุ (C1) ในวงจรการตรวจจับสูงสุดปกติควรเก็บไว้เป็นขนาดเล็กที่สุด เพื่อให้มันสามารถอย่างรวดเร็วคิดให้แรงดันได้ติดตามการเปลี่ยนแปลงในช่วงที่เข้า ข้อกำหนดอื่นที่สำคัญคือ ว่า ตัวเก็บประจุที่ถูกต้องควรถือค่าของเวลาที่กำหนด ปกติจนกว่ามันจะออก โดยวิธีการสลับ FET ดังนั้น กระแสปล่อยตัวเก็บประจุทั้งหมดต้องเก็บไว้อย่างน้อยในขณะที่จะขึ้นค่าธรรมเนียม กระแสปล่อยที่สามารถย่อให้เล็กสุด โดยใช้แอมป์-op ที่ BIFET A2 และรักษาตัวต้านทาน R2 ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ไดโอด D2 ยังควรอุปกรณ์รั่วไหลต่ำ และตัวเก็บประจุเองควรมี dielectric ต่ำรั่ว อย่างไรก็ตาม มีเสมอบางจำหน่ายปัจจุบันซึ่งเกิดความผิดพลาดของแรงดันไฟฟ้า ดังนั้น ข้อผิดพลาดการยอมรับต่ำสุดจะใช้เพื่อคำนวณขนาดของตัวเก็บประจุ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เลือกคอมโพเนนต์สำหรับตรวจจับพีค
โฮลดิ้ง-ตัวเก็บประจุ (C1) ในวงจรตรวจจับสูงสุดตามปกติควรจะเก็บไว้เป็นขนาดเล็กที่สุดเพื่อที่จะสามารถเรียกเก็บเงินได้อย่างรวดเร็วจะช่วยให้แรงดันไฟฟ้าที่จะง่ายต่อการเปลี่ยนแปลงในการป้อนข้อมูลสูงสุด.
ความต้องการที่สำคัญอีกประการหนึ่งคือ ตัวเก็บประจุที่ถูกต้องควรจะเก็บค่าใช้จ่ายสำหรับเวลาที่กำหนดมักจนกว่าจะมีการปล่อยออกมาโดยวิธีการของสวิทช์ FET.
ดังนั้นกระแสการปล่อยประจุทั้งหมดจะต้องเก็บไว้ให้น้อยที่สุดในขณะที่ค่าใช้จ่ายจะถูกจัดขึ้น.
ปล่อยกระแสจะลดลง โดยใช้ BIFET สหกรณ์แอมป์สำหรับ A2 และโดยการรักษาตัวต้านทาน R2 ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่ทำได้.
ไดโอด D2 ก็ควรจะเป็นอุปกรณ์ที่ต่ำและการรั่วไหลของตัวเก็บประจุที่ตัวเองควรจะมีอิเล็กทริกต่ำรั่วไหล.
แต่มีบางอย่างที่มักจะปล่อยในปัจจุบันที่ แนะนำข้อผิดพลาดแรงดันไฟฟ้า.
ดังนั้นข้อผิดพลาดที่ยอมรับได้ขั้นต่ำที่จะใช้ในการคำนวณขนาดตัวเก็บประจุ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การเลือกชิ้นส่วนสำหรับเครื่องตรวจจับสูงสุด
ถือตัวเก็บประจุ ( C1 ) ในช่วงตรวจจับวงจรปกติควรจะเก็บไว้เป็นขนาดเล็กที่สุด เพื่อให้สามารถได้อย่างรวดเร็วชาร์จเพื่อให้แรงดันไฟฟ้าได้อย่างง่ายดายตามการเปลี่ยนแปลงในความต้องการสูงสุดเข้า .
สำคัญอีกคือตัวเก็บประจุควรถูกต้องถือค่าใช้จ่ายสำหรับเวลาที่กำหนดปกติจนกว่าจะออกจากโรงพยาบาลโดยวิธีการของเฟตเปลี่ยน .
ดังนั้นทุกกระแสปลดคาปาซิเตอร์ต้องเก็บไว้ให้น้อยที่สุดในขณะที่ค่าใช้จ่ายจะถูกจัดขึ้น
ปล่อยกระแสสามารถทำได้โดยการใช้แอมป์ OP bifet สำหรับตัวต้านทาน R2 A2 และโดยการรักษาที่มีขนาดใหญ่ที่สุด .
ไดโอด D2 ก็ควรเป็น อุปกรณ์การรั่วไหลต่ำและตัวเก็บประจุที่ตัวเองควรมีต่ำ รั่ว ฉนวน .
อย่างไรก็ตาม มักจะมีกระแสไฟฟ้าซึ่งก่อให้เกิดความผิดพลาดแรงดันไฟฟ้า .
ดังนั้น ความคลาดเคลื่อนที่ยอมรับได้ อย่างน้อยจะใช้ในการคำนวณขนาดของตัวเก็บประจุ .