government monopoly in provision of

government monopoly in provision of tourism services, although the government still
owns a large number of hotels. Under these new circumstances, state-owned enterprises
have had to reinvent themselves for the first time to survive in an open market where
competition is fierce.
These political and economic changes have increased Vietnam’s accessibility and
attractiveness in the international tourism market, causing tourists from around the world
to rediscover Vietnam. Consequently, Vietnam’s tourism industry has experienced a
period of meteoric growth in recent years. The number of foreign tourists visiting the
country grew from 92,500 in 1988 to 3,583,486 in 2006 (Vietnam National
Administration of Tourism [VNAT], 2007). According to UNDP/WTO, Vietnam’s
tourism turnover in 1989 was about US$ 140 million, and direct employment in the
tourism industry accounted for 8,000 jobs (Economist Intelligence Unit [EIU], 1993, p.
63). A 2001 estimate stated the nation’s earnings from tourism as US$2.6 billion (Sadi &
Henderson, 2001, p. 70). In 2006, there were 234,000 people employed directly in
tourism jobs in Vietnam and 510,000 whose jobs indirectly depended on tourism (John,
2006). According to World Travel and Tourism Council and Oxford Economic
Forecasting, Vietnam’s tourism sector is expected to experience the sixth-highest growth
rate of countries in the world between 2007 and 2016 (“Vietnam’s Tourism Grows,”
2006). Aside from this quantifiable growth, tourism in Vietnam also continues to change
in character. New tourism niches, new types of tourism attractions and enterprises and
new kinds of tourists have been appearing in Vietnam since 1986. Doi moi is an ongoing
process that is reflected in all aspects of the Vietnamese society, economy and politics.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รัฐบาลผูกขาดในการจัดท่องเที่ยวบริการ แม้ว่ารัฐบาลยังคงเป็นเจ้าของโรงแรมเป็นจำนวนมาก ภายใต้สถานการณ์เหล่านี้ใหม่ รัฐวิสาหกิจมีการพัฒนาการตัวเองครั้งแรกเพื่อความอยู่รอดในตลาดเปิดที่การแข่งขันจะรุนแรงเปลี่ยนแปลงทางการเมือง และเศรษฐกิจเหล่านี้ได้เพิ่มการเข้าถึงของเวียดนาม และศิลปะในตลาดท่องเที่ยวต่างประเทศ ที่ทำให้นักท่องเที่ยวจากทั่วโลกการเหน็ดเวียดนาม ดังนั้น อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของเวียดนามมีประสบการณ์การรอบระยะเวลาขยายการเติบโตในปีที่ผ่านมา จำนวนนักท่องเที่ยวต่างประเทศเข้าเยี่ยมชมประเทศเพิ่มขึ้นจาก 92,500 ในปี 1988 เพื่อ 3,583,486 ในปี 2006 (เวียดนามชาติการจัดการการท่องเที่ยว [VNAT], 2007) ตาม UNDP/องค์การ เวียดนามของท่องเที่ยวหมุนเวียนในปี 1989 ที่เกี่ยวกับสหรัฐอเมริกา $ 140 ล้าน และการจ้างงานโดยตรงในการอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวบัญชีงาน 8000 (นักเศรษฐศาสตร์ข่าวกรองหน่วย [EIU], 1993, p63) การประเมิน 2001 ระบุรายได้ของประเทศจากการท่องเที่ยวเป็น 2.6 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ (เล &Henderson, 2001, p. 70) ในปี 2006 มีคน 234,000 ที่ว่าจ้างโดยตรงในงานท่องเที่ยวในประเทศเวียดนามและงานที่มีทางอ้อมขึ้นอยู่กับการท่องเที่ยว (จอห์น 510,0002006) ตามโลกสหรัฐ และสภาท่องเที่ยว และเศรษฐกิจออกซ์ฟอร์ดคาดการณ์ ภาคการท่องเที่ยวของเวียดนามคาดว่าการเติบโตสูงสุดหกอัตราของประเทศในโลกระหว่าง 2007 และ 2016 ("ของเวียดนามท่องเที่ยวเติบโต2006) นอกจากนี้วัดปริมาณได้เติบโต การท่องเที่ยวในเวียดนามนอกจากนี้ยังเปลี่ยนในอักขระ ท่องเที่ยวใหม่ตรงไหน ชนิดใหม่ของการท่องเที่ยวและวิสาหกิจ และชนิดใหม่ของนักท่องเที่ยวมีการปรากฏในเวียดนามตั้งแต่ปี 1986 อยดอยจะมีอย่างต่อเนื่องกระบวนการที่สะท้อนออกมาในทุกด้านของสังคมเวียดนาม เศรษฐกิจ และการเมือง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การผูกขาดของรัฐบาลในการให้บริการการท่องเที่ยวแม้ว่ารัฐบาลยังคง
เป็นเจ้าของจำนวนมากของโรงแรม ภายใต้สถานการณ์ใหม่ ๆ เหล่านี้รัฐวิสาหกิจ
ต้องบูรณาการตัวเองเป็นครั้งแรกที่จะอยู่รอดในการเปิดตลาดที่
การแข่งขันจะรุนแรง.
เหล่านี้การเปลี่ยนแปลงทางการเมืองและเศรษฐกิจได้เพิ่มการเข้าถึงของเวียดนามและ
ความน่าดึงดูดใจในตลาดการท่องเที่ยวระหว่างประเทศทำให้นักท่องเที่ยวจากทั่ว โลก
ที่จะค้นพบเวียดนาม ดังนั้นอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของเวียดนามมีประสบการณ์
ช่วงของการเติบโตสูงในปีที่ผ่านมา จำนวนนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติไปเยือน
ประเทศเพิ่มขึ้นจาก 92,500 ในปี 1988 ที่จะ 3,583,486 ในปี 2006 (Vietnam National
การบริหารงานของการท่องเที่ยว [VNAT] 2007) ตาม UNDP / องค์การการค้าโลกของเวียดนาม
ผลประกอบการการท่องเที่ยวในปี 1989 เป็นเรื่องเกี่ยวกับ 140 ล้านดอลลาร์สหรัฐและการจ้างงานโดยตรงใน
อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวคิดเป็น 8,000 งาน (หน่วยข่าวกรองเศรษฐศาสตร์ [EIU], 1993 พี.
63) 2001 ประมาณการผลประกอบการระบุของประเทศจากการท่องเที่ยวเป็น 2.6 พันล้านดอลลาร์ (Sadi และ
เฮนเดอ 2001 พี. 70) ในปี 2006 มี 234,000 คนจ้างโดยตรงใน
งานการท่องเที่ยวในประเทศเวียดนามและ 510,000 ซึ่งงานขึ้นอยู่กับการท่องเที่ยวทางอ้อม (จอห์น,
2006) ตามโลกเดินทางและการท่องเที่ยวสภาและ Oxford เศรษฐกิจ
การพยากรณ์ของเวียดนามภาคการท่องเที่ยวที่คาดว่าจะได้สัมผัสกับการเจริญเติบโตที่หกสูงสุด
อัตราของประเทศในโลกระหว่างปี 2007 และ 2016 ("เติบโตการท่องเที่ยวของเวียดนาม"
2006) นอกเหนือจากการเติบโตเชิงปริมาณนี้การท่องเที่ยวในเวียดนามยังคงมีการเปลี่ยนแปลง
ในลักษณะ ซอกท่องเที่ยวใหม่ชนิดใหม่ของสถานที่ท่องเที่ยวและสถานประกอบการและ
ชนิดใหม่ของนักท่องเที่ยวที่ได้รับปรากฏในเวียดนามตั้งแต่ปี 1986 ดอยแลัเป็นอย่างต่อเนื่อง
กระบวนการที่จะสะท้อนให้เห็นในทุกแง่มุมของสังคมเวียดนามเศรษฐกิจและการเมือง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รัฐบาลผูกขาดในการให้บริการการท่องเที่ยว แม้ว่ารัฐบาลยัง
เป็นเจ้าของหมายเลขขนาดใหญ่ของโรงแรม ภายใต้สถานการณ์เหล่านี้ใหม่
รัฐวิสาหกิจมีการเปลี่ยนแปลงตัวเองเป็นครั้งแรกเพื่อความอยู่รอดในการเปิดตลาดที่การแข่งขันจะรุนแรง
.
การเปลี่ยนแปลงทางการเมืองและเศรษฐกิจเหล่านี้มีการเข้าถึงและ
เวียดนามเพิ่มขึ้นความน่าสนใจในตลาดการท่องเที่ยว ทำให้นักท่องเที่ยวจากทั่วโลก
เกี่ยวกับเวียดนาม ดังนั้น อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของเวียดนามมีประสบการณ์
ระยะเวลาการเจริญเติบโตดาวตกในปีล่าสุด จำนวนนักท่องเที่ยวชาวต่างประเทศ
ประเทศขยายตัวจาก 92500 ในปี 1988 เพื่อ 3583486 ในปี 2549 เวียดนามแห่งชาติการบริหารงานของการท่องเที่ยว VNAT
[ ] , 2550 ) ตามที่สหประชาชาติ / องค์การการค้าโลกเวียดนามการท่องเที่ยวของ
หมุนเวียนใน 1989 มีประมาณ US $ 140 ล้านบาท และการจ้างงานโดยตรงใน
อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเป็น 8000 งาน ( Economist Intelligence Unit [ EIU ] , 1993 , p .
63 ) 2001 ประมาณระบุรายได้ของประเทศจากการท่องเที่ยวเป็น US $ 2.6 พันล้าน ( ซาดี&
เฮนเดอร์สัน , 2544 , หน้า 70 ) ในปี 2006 มีจำนวน 234 , 000 คนที่ใช้โดยตรงใน
การท่องเที่ยวงานในเวียดนามและ 510 ,000 ที่มีงานทางอ้อมขึ้นอยู่กับการท่องเที่ยว ( จอห์น
2006 ) จากสภาการเดินทางและการท่องเที่ยวโลก และ Oxford เศรษฐศาสตร์
พยากรณ์ , ภาคการท่องเที่ยวของเวียดนามคาดว่าจะสัมผัสที่หกเติบโตสูงสุด
อัตราของประเทศทั่วโลกระหว่างปี 2007 และ 2016 ( " เวียดนามการท่องเที่ยวเติบโต "
2006 ) นอกเหนือจากการเติบโตเชิงปริมาณนี้ การท่องเที่ยวในเวียดนามก็ยังคงเปลี่ยน
ในอักขระ นการท่องเที่ยวใหม่ รูปแบบใหม่ของสถานที่ท่องเที่ยวและสถานประกอบการและ
ชนิดใหม่ของนักท่องเที่ยวได้รับปรากฏในเวียดนามตั้งแต่ปี 2529 โด๋ยเม้ยเป็นอย่างต่อเนื่อง
กระบวนการที่สะท้อนอยู่ในทุกด้านของสังคมเวียดนาม เศรษฐกิจ และการเมือง