When a short-lived boom in the earl

When a short-lived boom in the early 1990s of portfolio investment from abroad ended in 1995, Argentina became reliant on the IMF to provide the country with low-interest access to credit and to guide its economic reforms. When the recession began, the national deficit widened to 2.5% of GDP in 1999 and its external debt surpassed 50% of GDP. Seeing these levels as excessive, the IMF advised the government to balance its budget by implementing austerity measures to sustain investor confidence. The De la Rúa administration implemented US$1.4 billion in cuts in its first weeks in office in late 1999. In June 2000, with unemployment at 14% and projections of 3.5% GDP growth for the year, austerity was furthered by US$938 million in spending cuts and US$2 billion in tax increases. Following vice president Carlos Álvarez' resignation in October 2000 over bribery suspicions in the Upper House, the crisis accelerated.
GDP growth projections proved to be overly optimistic (instead of growing, real GDP shrank 0.8%), and lagging tax receipts prompted the government to freeze spending and cut retirement benefits again in November 2000. In early November, Standard & Poor's placed Argentina on a credit watch, and a treasury bill auction required paying 16% interest (up from 9% in July); this was the second highest rate of any country in South America at the time.
Rising bond yields forced the country to turn to major international lenders, such as the IMF, World Bank and the U.S. Treasury, which would lend to the government at below-market rates, and to comply with the accompanying conditions. Several more rounds of belt-tightening followed. José Luis Machinea resigned as Minister of Economy in March 2001. He was replaced with Ricardo López Murphy, who lasted less than three weeks in office before being replaced with Cavallo.
Standard and Poor's cut the credit rating of the country's bonds to B– in July 2001. Cavallo reacted by offering bondholders a swap, whereby longer-term, higher-interest bonds would be exchanged for bonds coming due in 2010. The "mega-swap" (megacanje), as Cavallo referred to it, was accepted by most bondholders, and delayed up to $30 billion in payments that would have been due by 2005; but it also added $38 billion in interest payments in the out years, and of the $82 billion in bonds that eventually had to be restructured (triggering a wave of holdout lawsuits), 60% were issued during the 2001 megaswap.
Cavallo also attempted to curb the budget crisis by instituting an unpopular across-the-board pay cut in July of up to 13% to all civil servants and an equivalent cut to government pension benefits—De la Rúa's seventh austerity round—triggering nationwide strikes, and, starting in August, it paid salaries of the highest-paid employees in I.O.U.sinstead of money. This further depressed the weakened economy. The unemployment rate rose to 16.4% in August 2001 up from a 14.7% a month earlier, and it reached 20% by December.
In October 2001, public discontent with the economic conditions was expressed in the nationwide election. President Fernando de la Rúa's alliance lost seats in both chambers of the Argentine National Congress, leaving it in the minority. Over 20% of voters chose to enter so-called "anger votes", returning blank or defaced ballots rather than indicate support of any candidate.
The crisis intensified when, on 5 December 2001, the IMF refused to release a US$1.3 billion tranche of its loan, citing the failure of the Argentine government to reach previously agreed-upon budget deficit targets, and demanded further budget cuts, amounting to 10% of the federal budget. On 4 December, Argentine bond yields stood at 34% over U.S. treasury bonds, and, by 11 December, the spread jumped to 42%.
By the end of November 2001, people began withdrawing large sums of dollars from their bank accounts, turning pesos into dollars and sending them abroad, causing a bank run. On 2 December 2001 the government enacted measures, informally known as the corralito, that effectively froze all bank accounts for twelve months, allowing for only minor sums of cash to be withdrawn, initially $250 a week.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อเสียงช่วงสั้น ๆ ในช่วงของการลงทุนจากต่างประเทศสิ้นสุดลงในปี 1995 อาร์เจนติน่ากลายเป็นพึ่งพา IMF ให้ประเทศถึงสินเชื่อดอกเบี้ยต่ำ และ เพื่อเป็นแนวทางการปฏิรูปทางเศรษฐกิจ เมื่อภาวะถดถอยเริ่ม ดุลชาติ widened 2.5% ของ GDP ในปี 1999 และเป็นหนี้ภายนอกแล้วราคา 50% ของ GDP เห็นระดับเหล่านี้เป็นมากเกินไป IMF แนะนำให้รัฐบาลดุลของงบประมาณ ด้วยการใช้มาตรการเข้มงวดเพื่อรักษาความเชื่อมั่นของนักลงทุน จัดการ Rúa เดอลาใช้ 1.4 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ ในตัดในสัปดาห์แรกของสำนักงานในปลายปี 1999 ในเดือน 2000 มิถุนายน ด้วยการว่างงานที่ 14% และประมาณ 3.5% ของ GDP โตปี ความเข้มงวดมี furthered โดยสหรัฐอเมริกา $938 ล้านใช้ 2 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ ในการขึ้นภาษีและตัด ต่อรองประธาน Carlos Álvarez' ลาออกในเดือน 2000 ตุลาคมกว่าข้อสงสัยความในวุฒิสภา วิกฤติเร่ง
GDP เติบโตประมาณพิสูจน์ให้ในเชิงบวกมากเกินไป (แต่ของขึ้น GDP จริง shrank 0.8%), และ lagging รับภาษีให้รัฐบาลตรึงค่าใช้จ่าย และตัดผลประโยชน์การเกษียณอายุอีกครั้งในเดือน 2000 พฤศจิกายน ในช่วงเดือนพฤศจิกายน มาตรฐาน&ยากวางอาร์เจนตินาบนนาฬิกาสินเชื่อ และต้องมีการประมูลตั๋วเงินคลังจ่ายดอกเบี้ย 16% (ขึ้นจาก 9% ในเดือนกรกฎาคม); คำที่สองอัตราสูงสุดของประเทศใดในทวีปอเมริกาใต้ในเวลานั้น
เพิ่มขึ้นพันธบัตร อัตราผลตอบแทนบังคับประเทศกับหลักสากลผู้ให้กู้ IMF ธนาคารโลกและสหรัฐธนารักษ์ ซึ่งจะช่วยให้รัฐบาลในราคาต่ำกว่าตลาด และ เพื่อให้สอดคล้องกับเงื่อนไขมา Belt-tightening หลายรอบมากขึ้นตาม José Luis Machinea ลาออกจากตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐกิจในเดือน 2001 มีนาคม เขาถูกแทนที่ ด้วย Ricardo López เมอร์ฟี ที่กินเวลาน้อยกว่า 3 สัปดาห์สำนักงานก่อนที่จะถูกแทนที่ด้วย Cavallo
มาตรฐาน และไม่ดีของตัดอันดับเครดิตของพันธบัตรของประเทศ B – ในเดือน 2001 กรกฎาคม Cavallo ปฏิกิริยาที่เกิดขึ้น โดยการนำเสนอแลกเปลี่ยน จะแลกพันธบัตรอัตรา ดอกเบี้ยสูง เยือนสำหรับพันธบัตรที่ครบกำหนดในปี 2553 มาโดย bondholders ใน "ร็อคสลับ" (megacanje), ตาม Cavallo เป็นที่ยอมรับมากที่สุด bondholders และล่าช้าได้ถึง 30 พันล้านเหรียญในการชำระเงินที่จะครบกำหนด โดย 2005 แต่มันยังเพิ่ม 38 พันล้านเหรียญในการชำระดอกเบี้ย ในปีออก และของ 82 พัน ล้านเหรียญในพันธบัตรที่มีการถูก restructured ในที่สุด (เรียกคลื่นเป็นความ holdout), 60% ที่ออกในระหว่าง 2001 megaswap
Cavallo ยัง พยายามลดวิกฤตงบประมาณ โดยจัดระบบการแสวงการจ่าย across-the-board กฏหมายตัดกรกฎาคมถึง 13% เทียบเท่ากับการตัดผลประโยชน์เงินบำนาญของรัฐบาลและราชการทั้งหมดซึ่งเดอลา Rúa เข้มงวดเจ็ดรอบ — เรียกการนัดหยุดงานทั่วประเทศ และ เริ่มต้นในเดือนสิงหาคม จะจ่ายเงินเดือนพนักงานจ่ายสูงสุดใน I.O.U.sinstead เงิน ต่อไปนี้หดหู่ภาวะเศรษฐกิจชะลอตัว อัตราการว่างงานโรส 16.4% ในเดือน 2001 สิงหาคมขึ้น 14.7% จากเดือนก่อนหน้า และมาถึง 20% โดยเดือนธันวาคม
ในเดือน 2544 ตุลาคม สาธารณะไม่พอใจกับเงื่อนไขทางเศรษฐกิจถูกแสดงในการเลือกตั้งทั่วประเทศ ประธานาธิบดี Fernando de la Rúa ของพันธมิตรสูญเสียที่นั่งในห้องทั้งสองของรัฐสภาแห่งชาติอาร์เจนตินา ปล่อยในชนกลุ่มน้อยที่ กว่า 20% ของผู้ลงคะแนนเลือกใส่เรียกว่า "โกรธโหวต" ความว่างเปล่า หรือ defaced คะแนน แทนที่ระบุการสนับสนุนผู้สมัครใด ๆ
วิกฤต intensified เมื่อ บน 5 2001 ธันวาคม IMF ปฏิเสธที่จะปล่อยชุด 1.3 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ ของสินเชื่อของ ความล้มเหลวของรัฐบาลอาร์เจนตินาถึงเป้าหมายการขาดดุลงบประมาณก่อนหน้านี้ตกลงตาม อ้างถึง และต้องการเพิ่มเติมงบประมาณตัด เกิน 10% ของงบประมาณของรัฐบาลกลาง บน 4 ธันวาคม อัตราผลตอบแทนพันธบัตรอาร์เจนตินาอยู่ที่ 34% มากกว่าพันธบัตรสหรัฐอเมริกาบริหาร และ โดย 11 ธันวาคม การแพร่กระจายไปสู่ 42%.
By สิ้น 2544 พฤศจิกายน คนเริ่มถอนผลใหญ่ดอลลาร์จากบัญชีธนาคาร เปิด pesos เป็นดอลลาร์ และส่งต่างประเทศ ทำให้ธนาคารทำงาน ในวันที่ 2 2544 ธันวาคม รัฐบาลตราวัด บางเรียกว่า corralito ที่มีประสิทธิภาพ froze บัญชีธนาคารทั้งหมดสำหรับเดือนที่สิบสอง อนุญาตให้ผลเพียงเล็กน้อยของเงินสามารถถอนได้ เริ่มต้น $250 ต่อสัปดาห์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อบูมสั้นในช่วงต้นปี 1990 ของการลงทุนจากต่างประเทศในปี 1995 สิ้นสุดวันที่, อาร์เจนตินากลายเป็นพึ่งพาไอเอ็มเอที่จะให้ประเทศที่มีการเข้าถึงดอกเบี้ยต่ำให้เครดิตและเพื่อเป็นแนวทางการปฏิรูปทางเศรษฐกิจ เมื่อภาวะเศรษฐกิจถดถอยเริ่มขาดดุลของประเทศเพิ่มขึ้นเป็น 2.5% ของ GDP ในปี 1999 และหนี้ต่างประเทศของกว่า 50% ของจีดีพี เห็นระดับเหล่านี้เป็นมากเกินไป IMF แนะนำให้รัฐบาลให้ความสมดุลของงบประมาณโดยใช้มาตรการเข้มงวดในการรักษาความเชื่อมั่นของนักลงทุน การบริหารเดอลาRúaดำเนินการ 1.4 พันล้านดอลลาร์ในการปรับลดในสัปดาห์แรกในสำนักงานในปลายปี 1999 ในเดือนมิถุนายน 2000 กับการว่างงานที่ 14% และประมาณการการเติบโตของจีดีพี 3.5% ในปีที่เข้มงวดได้รับการเลื่องลือกระฉ่อนโดยสหรัฐ $ 938,000,000 ในการใช้จ่าย บาดแผลและเรา 2 พันล้านดอลลาร์ในการเพิ่มภาษี หลังจากการลาออกรองประธานคาร์ลอัลวาเรในตุลาคม 2000 กว่าสงสัยติดสินบนในสภาสูงวิกฤตเร่ง
การเจริญเติบโตของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประมาณการพิสูจน์แล้วว่าเป็นในแง่ดีเกินไป (แทนการเติบโตของจีดีพีที่แท้จริงหดตัวลง 0.8%) และปกคลุมด้วยวัตถุฉนวนใบเสร็จรับเงินภาษีให้รัฐบาล หยุดการใช้จ่ายและการตัดสิทธิประโยชน์การเกษียณอายุอีกครั้งในเดือนพฤศจิกายนปี 2000 ในช่วงต้นเดือนพฤศจิกายนสแตนดาร์ดแอนด์พัวร์วางอาร์เจนตินาในนาฬิกาเครดิตและการประมูลตั๋วเงินคลังจำเป็นต้องใช้จ่ายเงิน 16% ที่น่าสนใจ (เพิ่มขึ้นจาก 9% ในเดือนกรกฎาคม); นี้เป็นอัตราที่สูงที่สุดของประเทศในทวีปอเมริกาใต้ใด ๆ ในเวลาที่
เพิ่มขึ้นอัตราผลตอบแทนพันธบัตรของประเทศที่ถูกบังคับให้หันไปให้กู้ระหว่างประเทศที่สำคัญเช่น IMF, World Bank และกระทรวงการคลังสหรัฐซึ่งจะปล่อยกู้ให้กับรัฐบาลที่ข้างล่างนี้ อัตราดอกเบี้ยในตลาดและต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขประกอบ รอบอีกหลายของเข็มขัดกระชับตาม Joséลูอิส Machinea ลาออกไปเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐกิจมีนาคมปี 2001 เขาได้รับการแทนที่ด้วยริคาร์โด้โลเปซเมอร์ฟี่ที่กินเวลาน้อยกว่าสามสัปดาห์ในสำนักงานก่อนที่จะถูกแทนที่ด้วย Cavallo
สแตนดาร์ดแอนด์พัวร์ปรับลดอันดับความน่าเชื่อถือของพันธบัตรของประเทศไป B ในเดือนกรกฎาคม 2001 Cavallo ปฏิกิริยาโดยนำเสนอผู้ถือหุ้นกู้แลกเปลี่ยนโดยในระยะยาวพันธบัตรที่สูงขึ้นดอกเบี้ยจะมีการแลกเปลี่ยนสำหรับพันธบัตรมาเนื่องจากในปี 2010 "ล้าน-swap" (megacanje) เป็น Cavallo เรียกมันได้รับการยอมรับจากผู้ถือหุ้นกู้มากที่สุด และล่าช้าได้ถึง 30000000000 $ ในการชำระเงินที่จะได้รับเนื่องจากในปี 2005; แต่มันยังเพิ่ม 38000000000 $ ในการจ่ายดอกเบี้ยในปีที่ออกและ 82000000000 $ ในพันธบัตรที่ในที่สุดก็จะต้องมีการปรับโครงสร้าง (เรียกคลื่นของคดีอดทน) 60% ที่ออกในช่วงปี 2001 megaswap
Cavallo ยังพยายามที่จะเหนี่ยวรั้ง วิกฤตงบประมาณโดยจัดตั้งที่นิยมตัดข้ามคณะกรรมการค่าจ้างในเดือนกรกฎาคมถึง 13% เป็นข้าราชการพลเรือนและตัดเทียบเท่ากับผลประโยชน์ De บำเหน็จบำนาญข้าราชการเข้มงวดเจ็ดลารัวรอบเรียกนัดหยุดงานทั่วประเทศและเริ่มต้นในเดือนสิงหาคม ก็จ่ายเงินเดือนของพนักงานที่สูงที่สุดเงินใน IOUsinstead เงิน ต่อไปนี้จะกดดันเศรษฐกิจอ่อนแอ อัตราการว่างงานเพิ่มขึ้นเป็น 16.4% ในปีสิงหาคม 2001 เพิ่มขึ้นจาก 14.7% ในเดือนก่อนหน้านี้และมันก็มาถึง 20% ในเดือนธันวาคม
ในเดือนตุลาคมปี 2001 ความไม่พอใจของประชาชนที่มีสภาพเศรษฐกิจที่ได้แสดงออกในการเลือกตั้งทั่วประเทศ พันธมิตรของประธานาธิบดีเฟอร์นันโดเดอลารัวสูญเสียที่นั่งในห้องทั้งสองของสภาแห่งชาติอาร์เจนตินาออกจากมันในชนกลุ่มน้อย กว่า 20% ของผู้มีสิทธิเลือกตั้งเลือกที่จะเข้าสู่ที่เรียกว่า "ความโกรธโหวต" กลับมาลงคะแนนหรือเปล่าสวยมากกว่าที่จะบ่งชี้ถึงการสนับสนุนของผู้สมัครใด ๆ ที่
วิกฤตรุนแรงเมื่อ 5 ธันวาคม 2001 IMF ปฏิเสธที่จะปล่อย US $ 1300000000 คราว สินเชื่ออ้างความล้มเหลวของรัฐบาลอาร์เจนตินาที่จะไปถึงตกลงกันก่อนหน้านี้เป้าหมายการขาดดุลงบประมาณและเรียกร้องตัดงบประมาณเพิ่มเติมเป็นจำนวนเงินถึง 10% ของงบประมาณของรัฐบาลกลาง วันที่ 4 ธันวาคม, อัตราผลตอบแทนพันธบัตรอาร์เจนตินาอยู่ที่ 34% ในสหรัฐพันธบัตรซื้อคืนและโดย 11 ธันวาคม, การแพร่กระจายเพิ่มขึ้นถึง 42%
โดยปลายเดือนพฤศจิกายนปี 2001 ผู้คนเริ่มถอนเงินก้อนใหญ่ดอลลาร์จากบัญชีธนาคารของพวกเขาเปลี่ยนเปโซ เป็นดอลลาร์และส่งพวกเขาในต่างประเทศก่อให้เกิดการทำงานที่ธนาคาร เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม 2001 รัฐบาลประกาศใช้มาตรการไม่เป็นทางการว่า corralito, ที่มีประสิทธิภาพแช่แข็งบัญชีธนาคารทั้งหมดสิบสองเดือนเพื่อให้สามารถเพียงเล็กน้อยผลรวมของเงินสดที่จะถอนต้น $ 250 ต่อสัปดาห์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อสั้นบูมในช่วงปี 1990 ของการลงทุนจากต่างประเทศสิ้นสุดในปี 1995 , อาร์เจนตินากลายเป็นพึ่งพากองทุนการเงินระหว่างประเทศเพื่อให้ประเทศที่มีดอกเบี้ยต่ำ การเข้าถึงสินเชื่อ และแนวทางการปฏิรูปทางเศรษฐกิจของ เมื่อเศรษฐกิจเริ่มขาดดุลแห่งชาติโดย 2.5% ของจีดีพีในปี 1999 และหนี้ภายนอกของมันเกิน 50% ของ GDP เห็นระดับเหล่านี้มากเกินไปไอเอ็มเอฟแนะนำให้รัฐบาลเพื่อความสมดุลของงบประมาณ โดยการใช้มาตรการความเข้มงวดหนุนความเชื่อมั่นนักลงทุน เดอ ลา อาร์úการบริหารใช้ US $ 1.4 พันล้านดอลลาร์ในการตัดในสัปดาห์แรกในสำนักงานในปลายปี 1999 ในเดือนมิถุนายน 2000 กับการว่างงานที่ 14% และประมาณการ 3.5% ของการเจริญเติบโตของ GDP สำหรับปีความเข้มงวดเป็นส่วนโดย US $ 938 ล้านบาทในลดการใช้จ่ายและ US $ 2 พันล้านดอลลาร์ในการเพิ่มภาษี . ตามประธานคาร์ลอส อัลบาเรซ ' ลาออกในเดือนตุลาคม 2000 กว่าการสงสัยในบ้านบนวิกฤติเร่ง .
ประมาณการการเจริญเติบโตของ GDP ได้สุดเหวี่ยงในแง่ดี ( แทนการปลูก , real GDP หดตัว 0.8% )ปกคลุมด้วยวัตถุฉนวนใบเสร็จรับเงินภาษีและแจ้งรัฐบาลให้หยุดใช้ และตัดผลประโยชน์การเกษียณอายุอีกครั้งในเดือน พฤศจิกายน 2000 ในช่วงต้นเดือนพฤศจิกายน มาตรฐาน&คนจนอยู่อาร์เจนตินาในเครดิตดู และตั๋วเงินคลังประมูลต้องจ่ายดอกเบี้ย 16% ( เพิ่มขึ้นจาก 9% ในเดือนกรกฎาคม ) ; นี้เป็นคะแนนสูงสุดที่สองของทุกประเทศในทวีปอเมริกาใต้ในเวลา
อัตราผลตอบแทนพันธบัตรที่เพิ่มขึ้นบังคับให้ประเทศเพื่อเปิดให้กู้รายใหญ่ระหว่างประเทศ เช่น ไอเอ็มเอฟ ธนาคารโลก และ คลังสหรัฐ ซึ่งจะช่วยให้รัฐบาลที่ต่ำกว่าอัตราตลาด และเพื่อให้สอดคล้องกับกับเงื่อนไข หลายรอบมากของเข็มขัดกระชับติดตาม โฮเซ หลุยส์ machinea ลาออกจากการเป็นรัฐมนตรีเศรษฐกิจในเดือนมีนาคม 2001 เขาถูกแทนที่ด้วย ริคาร์โด้ โลเปซ เมอร์ฟีที่กินเวลาน้อยกว่าสามสัปดาห์ในสำนักงานก่อนที่จะถูกแทนที่ด้วยบริเวณ .
มาตรฐานและแย่ของหั่นอันดับเครดิตของพันธบัตรของประเทศ B ) ในเดือนกรกฎาคม 2001 บริเวณปฏิกิริยาโดยเสนอโครงการแลกเปลี่ยน ซึ่งสูงกว่าดอกเบี้ยพันธบัตรระยะยาวจะแลกเสนอมา เนื่องจาก ในปี 2010 " เมกะสลับ " ( megacanje ) เป็นบริเวณที่อ้างถึงนั้น ได้รับการยอมรับจากบริษัทมากที่สุดและล่าช้าถึง $ 30 พันล้านดอลลาร์ในเงินที่ได้รับเนื่องจากในปี 2548 ; แต่มันยังเพิ่ม $ 38 พันล้านดอลลาร์ในการจ่ายดอกเบี้ยในออกปีและของ $ 82 พันล้านดอลลาร์ในตราสารหนี้ที่ในที่สุดก็ต้องถูกไล่ออก ( เรียกคลื่นของไม่ยอมอ่อนข้อคดี ) , 60% ที่ออกในช่วงปี 2001 megaswap .
บริเวณยังพยายามที่จะควบคุมวิกฤติงบประมาณโดยจัดตั้งไม่เป็นที่นิยมทั่วกระดานตัดจ่ายในเดือนกรกฎาคมถึง 13% เพื่อข้าราชการและเทียบเท่าตัดบำเหน็จบำนาญข้าราชการประโยชน์ de la r úความเข้มงวดของเจ็ดรอบเรียกการนัดหยุดงานทั่วประเทศและเริ่มในเดือนสิงหาคม มันจ่าย เงินเดือนของพนักงานที่ได้รับค่าจ้างสูงสุดใน i.o.u.sinstead เงินเรื่องนี้เศร้าระหว่างเศรษฐกิจ อัตราการว่างงานเพิ่มขึ้นถึง 12 % ในเดือนสิงหาคม 2544 เพิ่มขึ้นจาก 3% เดือนก่อนหน้านี้และมันถึง 20% โดยธันวาคม
ในเดือนตุลาคม 2001 ประชาชนไม่พอใจกับเงื่อนไขทางเศรษฐกิจที่แสดงออกในการเลือกตั้งทั่วประเทศ ประธานาธิบดี เฟอร์นันโด เดอ ลา อาร์úของพันธมิตรสูญเสียที่นั่งในรัฐสภาของรัฐสภาแห่งชาติอาร์เจนตินาทิ้งไว้ในชนกลุ่มน้อย กว่า 20 % ของผู้มีสิทธิเลือกตั้งเลือกที่จะระบุที่เรียกว่า " โหวต " ความโกรธ กลับเปล่าหรือดึงลงแทนที่จะแสดงการสนับสนุนของผู้สมัคร
วิกฤตรุนแรงขึ้นเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม 2544 , IMF ปฏิเสธที่จะปล่อย US $ 1.3 พันล้านคราวด้านสินเชื่อ , กล่าวถึงความล้มเหลวของรัฐบาลอาร์เจนตินาถึงก่อนหน้านี้ตกลงงบประมาณขาดดุลเป้าหมายและเรียกร้องให้ลดงบประมาณเพิ่มเติม จำนวน 10% ของงบประมาณของรัฐบาลกลาง เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม อัตราผลตอบแทนพันธบัตรสเปนอยู่ที่ 34 % มากกว่าพันธบัตร ตั๋วเงินคลังสหรัฐและ 11 ธันวาคม , การแพร่กระจายเพิ่มขึ้น 42 %
โดยปลายเดือนพฤศจิกายน 2001 , คนเริ่มถอนผลรวมขนาดใหญ่ของดอลลาร์จากบัญชีธนาคารของพวกเขาเปลี่ยนเปโซเป็นดอลลาร์และส่งพวกเขาไปต่างประเทศ ทำให้วิ่งธนาคารเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2544 รัฐบาลประกาศใช้มาตรการทางการเรียกว่า corralito ที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพทำให้ธนาคารทุกบัญชีสำหรับ 12 เดือน ให้สำหรับจำนวนเงินเพียงเล็กน้อยของเงินที่ต้องชำระใน $ 250 ต่อสัปดาห์