1992, Stouthamer et al. 1993, Werre

1992, Stouthamer et al. 1993, Werren et
al. 1995a). Based on ftsZ and 16S sequences, these
bacteria have been divided into two broad groupings,
designated A and B (Stouthamer et al. 1993, Werren
et al. 1995a, ). Recent sequencing of an outer surface
protein gene, wsp, has improved the phylogenetic
resolution of the Wolbachia assemblage and has been
used to divide the clade into 12 subgroups (Zhou et al.
1998).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

1992 stouthamer et al, 1993 werren
et al, 1995a) ขึ้นอยู่กับ FtsZ และลำดับ 16s, แบคทีเรียเหล่านี้
ได้รับแบ่งออกเป็นสองกลุ่มกว้าง
กำหนด a และ b (stouthamer, et al. 1993 werren
et al., 1995a) ลำดับล่าสุดของพื้นผิวด้านนอก
ยีนโปรตีน WSP, มีการปรับปรุงสายวิวัฒนาการมติ
จากการชุมนุม Wolbachia และได้รับ
ที่ใช้ในการแบ่ง clade ออกเป็น 12 กลุ่มย่อย (โจว, et al.
1998)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

1992, Stouthamer et al. 1993, Werren et
al. 1995a) ตามลำดับ ftsZ และ 16S เหล่านี้
แบคทีเรียมีการแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มกว้าง,
กำหนด A และ B (Stouthamer et al. 1993, Werren
et al. 1995a,) ลำดับล่าสุดของพื้นผิวภายนอกเป็น
ยีน wsp มีการปรับปรุงที่ phylogenetic
ของผสมผสาน Wolbachia และแล้ว
ใช้ clade การแบ่งกลุ่มย่อย 12 (โจว et al.
1998)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

1992 stouthamer et al . 1993 werren et al .
1995 ) ตาม ftsz และ 16 ลำดับ S
แบคทีเรียเหล่านี้ได้ถูกแบ่งออกเป็นสองกลุ่มกว้าง
ที่กำหนดและ B ( stouthamer et al . 1993 werren
et al . 1995 ) เมื่อไม่นานมานี้การจัดลำดับของ WSP ยีนโปรตีนจากด้านนอกบนพื้นผิว
ซึ่งจะช่วยให้มีการพัฒนาเพิ่มขึ้น phylogenetic
ความละเอียดของกลุ่ม wolbachia และได้รับการตอบแทน
ใช้ในการแบ่ง clade เข้าไปใน 12 กลุ่มย่อย( Zhou et al .
1998 )