between males and females differed

between males and females differed by ability group in after-school jobs. Males
reported working more than females in the DNQ group, but the difference was in the
opposite direction for students who attended the Duke TIP summer program.


The male–female results also add to a substantial literature that has compared males
and females across a variety of activities. The difference in homework time differs
from previous work addressing male–female differences on history homework
(Trautwein & Lüdtke, 2009). However, this may not generalize to time spent on homework
in classes other than history. Contrary to Olszewski-Kubilius and Lee (2004) and
similar to the nonsignificant trend found by Bucknavage and Worrell (2005), a greater
proportion of females in the current study participated in academic clubs. Nonetheless,
for both males and females, athletic participation rates were high across all studies,
providing further evidence against the gifted geek stereotype. The male–female differences
found for TV viewing may be partially explained by the differences seen in other
activities. With females participating in more types of activities, and spending more
time on homework, it comes as little surprise that they spend less time than males
watching TV. They may simply not have enough hours in the day.


In general, high-ability girls appear to be extremely active in a wide array of activities.
Such findings appear in line with research comparing males and females from
general student populations. Females in the present sample, particularly those attending
summer programs, appear to be extremely well rounded and spend their time outside
the classroom involved in activities that benefit their academic and social
development. In fact, the activities with higher male than female participation (TV
watching and jobs for the DNQ and QNA groups) have the most tenuous relationship
with academic achievement and other positive developmental outcomes for males.
This is not surprising given the findings shared in recent publications such as Boys
Adrift (Sax, 2009) and Why Boys Fail (Whitmire, 2010) on the trend of performance
of males in general. Both books report on the social and cultural factors that contribute
to the growing gap between males and females in grades as well as college attendance
and graduation rates.


Limitations and Future Research


Given the nature of the dichotomous data, the current findings should not be used to
conclude that one group “does more” in terms of activities than another group. Rather,
the current findings illustrate group differences in the type of activities. As mentioned
earlier when comparing high-ability males and females, participation in fewer types
of activities need not imply lack of engagement but could be indicative of focused
commitment in a particular area. In addition, it is important to note that the current
study joins previous research in being unable to make causal arguments regarding the
relationship between how students spend time outside the classroom and their academic
achievement. However, it does provide clues about associations that may be
meaningful and worthy of future investigation.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ระหว่างชายและหญิงแตกต่างตามกลุ่มความสามารถในงานหลังเลิกเรียน ชายรายงานการทำงานมากกว่าหญิงในกลุ่ม DNQ แต่ความแตกต่างในการตรงข้ามกับทิศทางสำหรับนักเรียน ที่เข้าร่วมโปรแกรมร้อนดุ๊กแนะนำเพศชาย – เพศหญิงผลการเพิ่มเอกสารประกอบการพบที่มีเปรียบเทียบชายและหญิงในหลากหลายกิจกรรม แตกต่างความแตกต่างในบ้านจากก่อนหน้านี้ทำงานแก้ปัญหาความแตกต่างของเพศชาย – หญิงในบ้านประวัติ(Trautwein & Lüdtke, 2009) อย่างไรก็ตาม นี้อาจไม่ทั่วไปกับเวลาที่ใช้ในบ้านในชั้นเรียนไม่ใช่ประวัติศาสตร์ ขัดกับ Olszewski Kubilius และ Lee (2004) และคล้ายกับแนวโน้ม nonsignificant พบ Bucknavage และ Worrell (2005), เป็นมากกว่าสัดส่วนของหญิงในการศึกษาปัจจุบันที่เข้าร่วมในชมรมวิชาการ กระนั้นทั้งชายและหญิง เข้าร่วมกีฬาราคาถูกสูงผ่านการศึกษาทั้งหมดให้เพิ่มเติมหลักฐานกับการเหมารวมเกินบรรยายมีพรสวรรค์ ความแตกต่างของเพศชาย – หญิงพบสำหรับดู TV อาจจะบางส่วนอธิบายความแตกต่างที่มองเห็นในที่อื่น ๆกิจกรรม มีหญิงเข้าร่วมในกิจกรรมหลายชนิด และค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมเวลาในบ้าน มันมาแปลกใจเล็กน้อยเป็นที่พวกเขาใช้เวลาน้อยกว่าเพศชายดูโทรทัศน์ พวกเขาก็ไม่ได้พอชั่วโมงในวันทั่วไป หญิงความสูงปรากฏให้ใช้งานมากในหลากหลายกิจกรรมผลการวิจัยดังกล่าวปรากฏตามงานวิจัยเปรียบเทียบชายและหญิงจากประชากรนักเรียนทั่วไป ฉันอย่างปัจจุบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้เข้าร่วมฤดูร้อนโปรแกรม จะ ถูกปัดเศษดีมาก และใช้เวลานอกห้องเรียนเกี่ยวข้องในกิจกรรมที่ได้รับประโยชน์การศึกษา และสังคมการพัฒนา ในความเป็นจริง กิจกรรมกับเพศชายสูงกว่าเพศหญิงมีส่วนร่วม (TVดูงานสำหรับกลุ่ม DNQ และ QNA) มีความสัมพันธ์ tenuous มากที่สุดผลสัมฤทธิ์ทางวิชาการและผลพัฒนาอื่น ๆ บวกสำหรับชายนี้ไม่สามารถทำให้ผลการวิจัยที่ใช้ร่วมกันในสิ่งพิมพ์ล่าสุดเช่นเด็กผู้ชายลอย (แซ็กซ์ 2009) และทำไมเด็กผู้ชายล้มเหลว (Whitmire, 2010) บนแนวโน้มของประสิทธิภาพของชายโดยทั่วไป ทั้งหนังสือรายงานเกี่ยวกับปัจจัยทางสังคม และวัฒนธรรมที่มีส่วนร่วมเมื่อต้องการช่องว่างเพิ่มขึ้นระหว่างชายและหญิงในระดับวิทยาลัยเข้าร่วมและอัตราการจบการศึกษาข้อจำกัดและการวิจัยในอนาคตกำหนดลักษณะของข้อมูล dichotomous พบปัจจุบันไม่ควรใช้การสรุปกลุ่มที่หนึ่ง "ไม่มาก" ในกิจกรรมกว่ากลุ่มอื่น ค่อนข้างปัจจุบันผลการวิจัยแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างของกลุ่มในชนิดของกิจกรรม ดังกล่าวก่อนหน้านี้เมื่อเปรียบเทียบความสามารถสูงในชายและหญิง มีส่วนร่วมในชนิดน้อยลงกิจกรรมที่จำเป็นได้เป็นการขาดความผูกพัน แต่ไม่สามารถจะชี้ของมุ่งเน้นมั่นในพื้นที่เฉพาะ นอกจากนี้ จะต้องสังเกตว่า ปัจจุบันการศึกษารวมงานวิจัยก่อนหน้านี้ในการสามารถสร้างอาร์กิวเมนต์เชิงสาเหตุเกี่ยวกับการความสัมพันธ์ระหว่างการเรียนใช้เวลานอกห้องเรียนและนักศึกษาความสำเร็จ อย่างไรก็ตาม จะให้ข้อมูลเกี่ยวกับการเชื่อมโยงที่อาจมีความหมาย และคุณค่าของการตรวจสอบในอนาคต

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ระหว่างเพศชายและเพศหญิงแตกต่างกันตามกลุ่มความสามารถในงานหลังเลิกเรียน เพศ
รายงานการทำงานมากกว่าเพศหญิงในกลุ่ม DNQ แต่ความแตกต่างอยู่ใน
ทิศทางที่ตรงข้ามสำหรับนักเรียนที่เข้าร่วมโครงการ TIP ฤดูร้อนดุ๊. ผลชายหญิงยังเพิ่มในวรรณคดีที่สำคัญที่ได้เมื่อเทียบกับเพศชายและเพศหญิงในหลากหลาย กิจกรรม ความแตกต่างในเวลาทำการบ้านแตกต่างจากการทำงานก่อนหน้านี้ที่อยู่ที่แตกต่างกันชายหญิงในบ้านประวัติศาสตร์(Trautwein & Lüdtke, 2009) แต่นี้ไม่อาจจะพูดคุยเวลาที่ใช้ในบ้านในชั้นเรียนอื่น ๆ กว่าประวัติศาสตร์ ตรงกันข้ามกับ Olszewski-Kubilius และลี (2004) และคล้ายกับแนวโน้มนัยสำคัญพบโดย Bucknavage และเรลล์ (2005) ผู้เป็นใหญ่สัดส่วนของเพศหญิงในการศึกษาในปัจจุบันมีส่วนร่วมในคลับวิชาการ อย่างไรก็ตามสำหรับทั้งชายและหญิงอัตราการมีส่วนร่วมแข็งแรงสูงทั่วศึกษาทั้งหมดให้กับหลักฐานอื่น ๆ เพิ่มเติมตายตัว geek ที่มีพรสวรรค์ ความแตกต่างของชายหญิงที่พบสำหรับการดูทีวีอาจจะอธิบายบางส่วนจากความแตกต่างที่เห็นในอื่น ๆกิจกรรม กับผู้หญิงที่เข้าร่วมในประเภทอื่น ๆ ของกิจกรรมและการใช้จ่ายมากขึ้นเวลาในบ้านมันมาเป็นแปลกใจเล็กน้อยที่พวกเขาใช้เวลาน้อยกว่าเพศชายดูทีวี พวกเขาอาจก็ไม่ได้มีเวลาเพียงพอในวัน. โดยทั่วไปหญิงสูงความสามารถปรากฏที่จะใช้งานอย่างมากในความหลากหลายของกิจกรรม. ผลการวิจัยดังกล่าวปรากฏอยู่ในแนวเดียวกันกับการวิจัยเปรียบเทียบเพศชายและหญิงจากประชากรนักเรียนทั่วไป ผู้หญิงในกลุ่มตัวอย่างในปัจจุบันโดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่เข้าร่วมโปรแกรมในช่วงฤดูร้อนที่ดูเหมือนจะเป็นอย่างดีโค้งมนและใช้เวลาของพวกเขานอกห้องเรียนส่วนร่วมในกิจกรรมที่เป็นประโยชน์ต่อการศึกษาและสังคมของพวกเขาพัฒนา ในความเป็นจริงกิจกรรมกับเพศชายสูงกว่าหญิงมีส่วนร่วม (TV ดูและการจ้างงานสำหรับกลุ่ม DNQ และเพจ Q) มีความสัมพันธ์ที่เปราะบางมากที่สุดที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและผลการพัฒนาอื่น ๆ ในเชิงบวกสำหรับเพศชาย. นี้ไม่น่าแปลกใจที่ได้รับผลการวิจัยร่วมกันในสิ่งพิมพ์ล่าสุด เช่นเด็กลอย (แซ็กโซโฟน, 2009) และทำไมเด็กล้มเหลว (วิ ธ เมียร์, 2010) แนวโน้มผลการดำเนินงานของเพศชายโดยทั่วไป หนังสือทั้งสองเล่มรายงานเกี่ยวกับปัจจัยทางสังคมและวัฒนธรรมที่มีส่วนช่วยในการเจริญเติบโตช่องว่างระหว่างเพศชายและเพศหญิงในระดับเช่นเดียวกับการเข้าร่วมวิทยาลัยและอัตราการสำเร็จการศึกษา. ข้อ จำกัด และการวิจัยในอนาคตได้รับลักษณะของข้อมูล dichotomous, การค้นพบในปัจจุบันไม่ควรนำมาใช้เพื่อสรุปได้ว่าหนึ่งในกลุ่ม "ไม่มาก" ในแง่ของกิจกรรมกว่ากลุ่มอื่น แต่ผลการวิจัยในปัจจุบันแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างในกลุ่มประเภทของกิจกรรม ตามที่ระบุไว้ก่อนหน้านี้เมื่อเปรียบเทียบกับเพศชายสูงความสามารถในเพศหญิงและการมีส่วนร่วมในรูปแบบที่น้อยลงของกิจกรรมที่ไม่จำเป็นต้องบ่งบอกถึงการขาดการมีส่วนร่วม แต่อาจจะเป็นตัวบ่งชี้ของการมุ่งเน้นความมุ่งมั่นในพื้นที่โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นอกจากนี้ยังเป็นสิ่งสำคัญที่จะทราบว่าในปัจจุบันการศึกษาวิจัยก่อนหน้านี้เข้าร่วมในการไม่สามารถที่จะทำให้ข้อโต้แย้งเกี่ยวกับสาเหตุความสัมพันธ์ระหว่างวิธีการที่นักเรียนใช้เวลานอกห้องเรียนและการเรียนของพวกเขาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แต่มันไม่ให้เบาะแสเกี่ยวกับการเชื่อมโยงที่อาจจะมีความหมายและความคุ้มค่าของการตรวจสอบในอนาคต

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ระหว่างเพศชายและเพศหญิง โดยกลุ่มมีความสามารถในงานหลังเลิกเรียน ผู้ชาย
รายงานการทำงานมากกว่าเพศหญิงในกลุ่ม DNQ แต่ความแตกต่างในทิศทางตรงกันข้าม สำหรับนักเรียนที่เข้าร่วม
ดยุคปลายฤดูร้อนโปรแกรม


ชาย–หญิงผลยังเพิ่มวรรณกรรมยิ่งใหญ่ที่ได้เทียบตัวผู้
และหญิงข้ามความหลากหลายของกิจกรรมความแตกต่างในเวลาที่แตกต่างจากงานก่อนหน้านี้
การบ้านที่อยู่ชาย–หญิงความแตกต่างในประวัติศาสตร์การบ้าน
( trautwein & L ü dtke , 2009 ) อย่างไรก็ตาม , นี้อาจจะไม่ได้วางแผนที่จะใช้เวลาทำการบ้าน
ในชั้นเรียนมากกว่าประวัติศาสตร์ ต่อ olszewski kubilius และลี ( 2004 ) และ
คล้ายกับไม่มีแนวโน้มที่พบโดย bucknavage เวอร์เริลล์ ( 2005 ) , และมากขึ้น
สัดส่วนของสตรีในการศึกษาปัจจุบันมีส่วนร่วมในชมรมวิชาการ โดย
สำหรับทั้งชายและหญิง อัตราการมีส่วนร่วมแข็งแรงสูงในการศึกษา
ให้หลักฐานเพิ่มเติมต่อแบบกิ๊ก พรสวรรค์ ชาย–หญิงความแตกต่าง
พบโทรทัศน์อาจอธิบายได้บางส่วน โดยความแตกต่างที่เห็นได้ในกิจกรรมอื่น ๆ

กับผู้หญิงที่เข้าร่วมในประเภทของกิจกรรม และใช้เวลามากขึ้น
การบ้านมันจะมาเป็นแปลกใจเล็กน้อยที่พวกเขาใช้เวลาน้อยกว่าผู้ชาย
ดูทีวี พวกเขาอาจเพียงแค่ไม่ได้มีเวลาเพียงพอในแต่ละวัน


ในทั่วไป , หญิงที่มีความสามารถที่ปรากฏจะมากที่ใช้งานในหลากหลายกิจกรรม เช่น ผลปรากฏ
สอดคล้องกับงานวิจัยเปรียบเทียบระหว่างเพศชายและเพศหญิงจาก
ประชากรนักเรียนทั่วไป ผู้หญิงในตัวอย่างปัจจุบัน โดยเฉพาะผู้เข้าร่วม
โปรแกรมฤดูร้อนปรากฏเป็นอย่างดีโค้งมนและใช้เวลานอกห้องเรียน
มีส่วนร่วมในกิจกรรมที่เป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาวิชาการและสังคมของพวกเขา . ในความเป็นจริง การมีส่วนร่วมกิจกรรมกับชายสูงกว่าหญิง ( ทีวี
ดูแล้วงานสำหรับ DNQ และกลุ่ม QnA ) มีความสัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน
ไร้สาระที่สุดผลการพัฒนาอื่น บวกกับตัวผู้
นี้ไม่น่าแปลกใจที่ได้รับข้อมูลที่ใช้ร่วมกันในสิ่งพิมพ์ล่าสุด เช่น เด็กชาย
ลอย ( แซ็กโซโฟน , 2009 ) และทำไมผู้ชายถึงล้มเหลว ( whitmire 2010 ) ในแนวโน้มของประสิทธิภาพ
ของผู้ชายทั่วไปรายงานทั้งเล่มในทางสังคมและวัฒนธรรมปัจจัยที่มีส่วนร่วม
ให้ช่องว่างระหว่างชายและหญิงในเกรดรวมทั้งวิทยาลัยเข้าร่วม
และอัตราการจบการศึกษา .





ข้อจำกัดและการวิจัยอนาคตด้วยธรรมชาติของข้อมูล dichotomous ผลการวิจัยในปัจจุบันไม่ควรใช้

สรุปว่ากลุ่มหนึ่ง " ไม่ขึ้น " ในแง่ของกิจกรรมมากกว่ากลุ่มอื่น ค่อนข้าง ,
ผลการวิจัยในปัจจุบันแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างในกลุ่มประเภทของกิจกรรม เป็นที่กล่าวถึงก่อนหน้านี้เมื่อเปรียบเทียบความสามารถสูง
ผู้ชายและผู้หญิง การมีส่วนร่วมใน ประเภทของกิจกรรมน้อยลง
ไม่ได้หมายความว่าไม่มีหมั้น แต่อาจจะแสดงให้เห็นถึงความมุ่งมั่นตั้งใจ
ในพื้นที่เฉพาะ นอกจากนี้มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะทราบว่าปัจจุบัน
การศึกษาวิจัยก่อนหน้านี้ร่วมในการไม่สามารถให้เหตุผลสาเหตุที่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างวิธีการเรียน
ใช้เวลานอกห้องเรียน และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน
. แต่จะให้เบาะแสเกี่ยวกับสมาคมที่อาจ
มีความหมายและมีคุณค่าของการตรวจสอบในอนาคต